Skip to main content

Full text of "Plantae selectae quarum imagines ad exemplaria naturalia Londini in hortis curiosorum nutrita manu artificiosa doctaque pinxit"

See other formats



























































































J 





\ 


r 



55 ^- 





















SELECTAE 


QAARATl IM AGINES 
AD EXEMPLARIA NATVRALIA 


LONDINI IN HORTIS CVRIOSORW NVTRITA 
A1ANV ARTIFICIOSA DOCTAQVE PINXIT 



OCC ASIONE HAVI) \ VI (.ARI COLLEGIT 


NOMIMBKS PROPRIIS NOTTSQVE SVBINDI , U .LYSI RAM E 

ET PVBLICO A r S\T DICAVIT 

T. QMSTOPHORVSIACOBVS TREW 

iWEDIGVS NOKMBERGENSIS 

IN AES INCIDIT 

ET ATVTS COLORIBVS REPRESENTSTT 

IOANNES IACOBVS HAID 

PICTOR ET CHALCOGRAPHVS AGVSTANVS 

* '-*■ ' * 

DECVRIA I 

V 

A.R.S. M.DCCL. 































LECTORI BENEVOLO 

s. & o. 

D. CHRISTOPHORYS JACOBVS 

TREVY. 

a teneris fumma voluptate animum affecit meum plantarum cogm- 

tio, eam pro virium Sc temporis ratione nunquam non augere ftudui, eademque poftea me ora- 
J| cii publici curis defatigatum fiepius recreavit 8c adhuc dum recreat. Quamdiu vita? generis con- 
ditio id permittebat, itineraque pra?cipue favebant, nullam praetermifi occafionem, ex campis Sc 
hortis innumerabilis ferme horum naturae produftorum copia? tantam acquirendi notitiam, quan¬ 
tam circumflandae offerebant. Pedem denique Norimberga? figens, cura aegrotorum demandata, impeditus 
quidem fui, quo minus fertiliflimi agri noftri divitias ulterius fcrutari poflem j fed exoptata mihi contigit 
occafio varias multasque raras in hortulo domeftico quotannis plantas alendi. Et quemadmodurn lemper 
curam geffi, plantarum acquifitarum memoriam exemplaribus naturae ficcatis confervare: ita etiam poftmodum 
concefiis a DEO propitio viribus, ad earundem vivam faciem, quae alias fa£la exficcatione evanelcit, picturis 
idoneis fupplendam animum applicui. Peropportune primum ad manus mihi fuit pi&or ex Bohemia ortus oc 
hic locorum per plures annos commoratus, D. ANDREAS IGNATIVS MAIERVS, qui mira facilitate ocprom- 
titudine plantarum imagines adeo faltem naturae fimiles effingendi artem callebat, ut citra errorem cognolci Sc 
a congeneribus diftingui pollent. Paullo poft occafio mihi nata eft commercium, ejusdem lcopi obtinendi cau- 
fa, cum D. GEORGIO DION YSIO EHRET ineundi. Hic a patre, SereniUi Eleftoris & Comitis Palatini 
Rheni hortulano aulico , topiariae arti pariter deftinatus 8c informationi D. AV GVSTI GVILIELMI SIE- 
VERTI, celeberrimi horti principalis Carlsrubenfis olim praepofiti, traditus ab hoc fimulplantas pingere m par- 
ergum a fcopo primario non alienum didicit, hocque Rudium poftea omni induftria excoluit, occafione prcder- 
tim lingulari favente, dum forte fortuna a. iy^O. Ratisbonam venit. Hic namque locorum a D. WEINMAN- 
NO, tunc temporis iconum pro edendo opere luo botanico colligendarum ftudiofifiimo, mercede conduceba¬ 
tur, ut per integrum annum his pingendis folummodo animum adjungeret $ ibidemque demdc easdem occupa¬ 
tiones per lesquiannum adhuc continuabat, D. LOESCHENKQ HLIO, mercatori Chorti florentiffimi pol- 
lellori, eadem officia praeftans. Interea temporis Sc horis luccifivis fibi ipfi quoque confecit plures plantarum, 
tum indigenarum tum hortenfium, imagines vivas Sc , quum earum colle&io ad numerum 600. iam accederet, 
eam amicorum cuidam meorum a^ftumatiffimo vendidit, cujus benevola conceffione obtenta, eandem ut lupra 
memoratus MAIERVS imitaretur, curavi j qua fafta acceflione numerus piflurarum Maierianarum mihi com¬ 
paratarum ad 1700. excrevit. Sed de prselfantia laudati FHRETI certior fa£lus, petii infiiper ab eo, ut 
meum etiam in ufum rariores plantas fibi obviam faftas ad ipfa naturae exemplaria fuper charta majore Sc niti¬ 
diore pingeret: cui defiderio quum per tres ferme annos fatisfecillet, atque praeterea, itinere per Helvetiam, 
Provinciam Galliamque inRituto, fubinde aliquas icones, plurimas autem, Londini denique pedem figens, quot¬ 
annis mittere continuaret Sc adhuc continuat, numerus earum 3 °°- i am excedit. Quilibet autem facile prae¬ 
videt, pofteriores Londino acceptas, & indicati numeri duas tertias ferme partes conftituentes, reliquis longe 
efle praeferendas, tum ob plantarum, quas repraelentant, raritatem, tum ob artificis, qui perpetua Sc indefefi 
fa induftria per tot annos huic exercitio foli fe denique conlecravit, perfeftionem. Ad eam porro haud exiguum 
contulit, quod celeberrimo LIN N A EO interea familiaris fa£lus fuit ab eodemque cbarafteres plantarum genui¬ 
nos ad normam Botanicorum fyftematicorum repraelentare didicit: id quodiplae delicatiflimae HORTI CLIF- 
FORTIANI figurae plurimae, ut Sc omnes hujus generis, quae utrique tomo Iplendidiftimi itinerarii RICH AR¬ 
DI POCOCKE additae funt, EHRETI nomine lublcripto abunde iam tefta tum fecerunt; omnium autem 
maximae illae, quas iplemet aeri incidere ( nam artem hanc pari lucceftii felici fimul iam diu exercet) Sc vivis co¬ 
loribus illuftrare ab ^iiquot iam annis coepit, nunc autem continuare atque praeterea junftis concinna copula in 
una eademque tabula pluribus plantis additisque papilionibus rarioribus exornare denuo agrellus eft $ ceu earum 
tabularum ofto ad meas iam pervenerunt manus. Ne autem viva lacies earum quoque rariorum plantarum, 
quas ex feminibus ab amicis benevole mecum communicatis in horto domeftico educare contigit, memoria ex¬ 
cideret, piftorem hujus loci, D. NICOLAVM FRIDERICVM EISENBERGERVM excitavi, ut vires 
in hoc pifturse genere pariter exerceret, id quod eo ufque feliciter ceflit, ut nunc in eo folo occupatus meam col- 
leftionem ad 150. icones adaugeret, non computatis floribus ita diftis coronariis, tulipis nempe, hyacinthis, 
narciflis, ranunculis, anemonis limilibusque anthophilorumpotiftimum deliciis, quorum imagines ligillatim ul¬ 
tra numerum 200. afeendunt, ex quibus plurima? lunt imitationes earum, quas fupra. laudatus SIEVERTVS 
ad natura? normam in horto Carlsruhenli, ejusmodi quoque plantarum generibus inftru&iffimo, olim elabo¬ 
ravit Sc amicus quidam, pofleflbr illarum faftus, mecum communicavit, nonnulla? etiam facla? lunt ad exem¬ 
plaria, qu*e iam latis ubique celebris Virgo noftr as, BARBARA REGINA DIEZSCHIA, pinxit. Quum 
r ):( autem 













autem EISENBERGERVS in imitando & amplificando opere Blackvvelliano nuncpotiffimum defudet, & 
propter ea non femper ip(i otium fit, meis ultra curis latisfaciendi, excitavi po_rro anos hujus ocipi ores, ni¬ 
miam D. MAGNVM MELCHIOREM PAYERLEIN & D. CEORGIVM GVILIELMVMBAV- 
RENFEIND, adeo felici fucceffu, ut hi quoque eidem Audio fe nunc dicarent & venultas plantarum imagi¬ 
nes pro mea colle&ione augenda iam pararent, Ipes vero haud vana ex fpeciminibus pius quam 5 ^* lam e a °" 
ratis nalceretur, ambos egregios futuros efle in hoc piCfurae genere artifices, cumprimis quia latis iam compro¬ 
barunt, fe non tam panis lucrandi quam laudis obtinendae gratia vires fuas intendere, idque etiam fortunae eo¬ 
rum conditio permittit. Tandem duplici ex capite filentio praeterire nequeo alium adhuc ex noicratibus ei¬ 
dem ftudio pra?cipue deditum piClorem, nempe D. NICOLAVM GABLER VM. Primum namque hu¬ 
jus dotes lingularem attentionem merentur non folum propterea, quod omnino totum plantarum habitum a?- 
que, ac chara&eres partium fruHificationis, accurate repr^lentare valet, verum etiam ideo, quod huic oc¬ 
cupationi reliquum ejus vitae genus plane contrarium videtur, dum coriarii filius unicus eidem opificio tanquam 
primario fcopo exercendo addiftus eff j deinde cum hoc quoque nunc commercium ineundi occano mihi facta 
eft, adeoque fpes affulget, colleHionis ha&enus indicatae augmentum hujus adminiculo, Deo volente, pariter 
futurum efle. 

Haec omnia, Le&or benevole, non vanae offentationis gratia, fed eum tantum in finem paullo prolixius 
expofui, ut de propofito mox indicando aequum ferre poffis judicium. Hanc enim oculorum mentisque ob- 
le&ationem, aeque jucundam ac utilem, mihi foli comparare vel refervare nunquam cogitavi $ in votis potius 
femper habui, ut aliquando communis fieret. Jam dudum ergo plurimas harum imaginum, easque praecipue, 
quae telluris noffrae vel etiam hortorum vulgares alumnas repraefentant, illis deffinavi, quibus operi WEI N— 
MANNI ANO fupplementum haud fupervacaneum addere forfan placeret j reliquas vero atque illas imagines, 
quae plantas rariores atque ex his multas haud pridem ex remotiflimis orbis terrarum regionibus in Europam 
translatas, lingulari praeterea artificio piftas fiflunt, condendo opere peculiari dignas cenfui. Accidit igitur a. 
3748., ut celebris Auguffanorumpi&or atque chalcographus, D. JOANNES JACOBVS HAID , ex voto 
Norimbergam veniret Sc harum imaginum colleftionem attentus perluffraret, tandemque de pulchritudine ea¬ 
rum certior faflus confilium caperet, ex iisdem illas, quae vel raritate vel formofa fpecie prae reliquis fefe com¬ 
mendant, omnes vero laudati EHRETI manu artificioliffime pi£he funt, omni (ludio Sc accuratione in aes 
incidendi, vivis coloribus fuper charta maxima nitidilfimaque repraefentandi Sc lingulis femellribus intervallis 
decuriam in publicum edendi, hacque ratione, li Deus vitam ac vires concellerit, tamdiu continuandi, quam 
id ipli ex enatorum numero commodum erit. 

Ne autena fulpicio oriatur, hoc opus cuna illo, quod D. EHRETVS ipfe modo fupra indicato evulgare 
coepit, efle unum idemque, monendum duxi, li vel etiam quaedam plantae in utroque conapariturae lint, non 
una tamen eademque ratione id futurum efle, de quo tabulae ejus iam editae latis tellanturj id quod pariter va¬ 
let de nonnullis, quaruna limiles iam proflant in Iplendidis operibus IOANNIS MARTYN, MARCI CA- 
TESBY Sc Societatis Hortulanorum Londinenlium : onanes enim, qui haecce opera cuna noftro collaturi 
lint, facile deprehendent, illas etiam imagines, quas denuo Sc plerumque naagis completas publicamus, haud 
efle fupervacaneasj uttaceana, naulta opera per Angliam publicata noftris in regionibus ignota manere, vel fal- 
tena pretio naulto naajori redimenda efle. 

Hilce pramaiffis iungenda? nunc porro lunt rationes, quibus hujus operis editionem, divino alpirante au¬ 
xilio , profequi conllitutuna efl. 

I. Quuna forma Sc magnitudo naturalis in plantarum imaginibus lervata notionem perfeHiorena reddat : 
ea in nollris femper conlpicienda erit vel circa integram plantam, fi chartae normam non excedat, vel circa 
ejus partes, li contrarium obftet. 

II. Ordinena certum, live alphabethicuna live lyftenaaticum, nenao expeHabit, utpote in ejusmodi col- 
leflionibus nec neceflariuna, nec jucundum, nec poflibilem, nec denique conamoduna. Non neceflarius quip¬ 
pe eft, quoniana, li per Dei gratiana noftra colle£lio ad eana molem pervenerit, ut juvandae naemorise caufla 
alphabeti ordinena expolcat, hic indicis adminiculo facile luppeditari poteft, lyftematicus vero ordo ab aliis ad 
cujusvis lubitum jam concinnatus proflat 5 non jucundus, quia Sc generum Sc fpecierum imagines fiepifiinae lon¬ 
ga ferie jungenda? eflent minus formofa?} non poflibilis, quia ejusdem generis Ipecierum imaginibus poft prio¬ 
rum evulgationem paratis locus praecluderetur p non commodus denique eft, quia auHores atque enatores legi¬ 
bus adftringit forti Sc voluntati hunaanae mutabili contrariis. Quamvis autem omnem ordinem Audio negle- 
fturus fim, eum tamen obfervabo, ut rariores Sc haud ita pridem noftris in regionibus vifie, aut accuratius lal- 
tem examinatae, reliquas praecedant, naagis jam nota? vero, ceterum tamen lingulari formolitate lele commen¬ 
dantes , nori nifi parcius Sc quali ornamenti vel obleftationis tantuna gratia compareant. 

HI. Charafteres partium fructificationis genericos onanibus jungere plantis, fcopus praefixus haud magis 
requirit. Hic namque in eo tantuna verfatur, ut plantarum, quas repraelentare contigit, facies habitusque li- 
ftatur naturali adeo limilis, ut non folum iis, qui miris Sc infinitis ferme naturae in hifce produCtis variationi¬ 
bus fe dele&are amant, verum etiam illis, qui de fpeciebus generi cuidam vel iam adferiptis vel adhuc adlcri- 
bendis certiores fieri cupiunt, fufficere queat. Ceterum, mea quidem fententia, labor fupervacaneus haud eft, 
lingulis fpeciebus chara&eres, ex quibus de genere earum judicium ferri folet, appingere: fed quamvis lubenter 
ifta, majoris utilitatis gratia, in opere hoc femper pra?ftitiflem $ obftat tamen, quod non omnes alienigena? plan¬ 
ta? lingulas fruftificationis partes ubique ad perfeftionem perducunt, Sc quod pra?terea earum repra?fentatio in 
his, quas nunc producimus, ab artificis voluntate dependet. Nihilominus tamen ejusmodi chara&eres fa?pius 
reperientur, quarum delineatio ab aliis hucusque nondum fa£la eft. 


IV. Hiftoria 


IV. Hidoria fingulis plantis commentarii indar addenda eandem ob rationem pariter in opere nodro ab- 
folute neceflaria non ed: Sc fi etiam talem conficere voluiflem, una tamen ex parte graviores indantioresque 
occupationes impedimento funt, quo minus illi debitas curas impendere valeam, Sc altera ex parte ad ejusmodi 
laborem fnfcipiendum is tantum idoneus ed, cui ipfas plantas vivas obfervandi Sc examinandi occafio eontigir, 
qua careo circa plerasque in opere hoc comparituras, utpote quas nodra tellus nondum aluit. 

V. Omne ergo, quod me fingulis imaginibus additurum, divina fretus gratia, fpondere podum, ed no¬ 
minis adfcriptio. Quum vero plantas, quas repra?fentant, cladici auftores vel jam recenfeant, vel adhuc taceant, 
hsec etiam nomina vel jam approbata vel ulteriori fcrutinio demum approbanda aut corrigenda funt. Ex illis , 
quse pluribus claflicis auftoribus iam in ufii funt, elegi brevitatis cauda ea tantum, quae fudicere videbantur ad 
indicandos au&ores reliqua fynonyma jam recenfentes, vel integram plantae hidoriam, vel chara&eres faltem 
ejus generis exponentes, ut fimul illis, qui plura fcire defiderant, fontes, unde ea haurire queant, indicarem. 
Quod ad nomina mihi ipfi nondum fatis probata attinet, iis tamdiu uti liceat, usque dum accuratius plantae exa¬ 
men meliora Sc aptiora doceat. Huc pertinent illa, quibus indicantur plantae quaedam, quarum chara&eres ge- 
nerici a nemine, quantum mihi faltem condat, hucufque fatis examinati funt, itemque illae, de quibus dubius 
adhuc hcereo, num ullo nomine jam indicatae fint: de omnibus enim quo minus certior fieri queam, obdant 
otii huic dudio dicati limites perquam angudi, licet fontes forfan ad manus edent. Ceterum ex nominibus ge- 
nericis approbatis illud femper primo loco pofui, quod mihi aptiflimum videtur. Vt autem hujus deleftus ra¬ 
tionem reddam, meam opinionem de nominibus plantarum in genere brevibus declarare liceat. Singula gene¬ 
ra, fecundum regulas cujusvis fydematis formanda, peculiari nomine didinguenda, Sc omnes plantas iisdem 
chara&eribus gaudentes ejusdem generis nomine appellandas ede, nemo de commodis ejusmodi fydematis in¬ 
formatus amplius dubitat, neque eorum conatum reprobat, qui nomina a veteribus, imo etiam recentioribus, 
botanicis ufurpata in alia novaque mutant, quoties ipforum regulis contraria funt. Id unicum tamen mihi per- 
fuadere nequeo, difcentium commodo fieri, ut more nunc invalefcente plura genera, quibusdam frufdificatio- 
nis partium notis fatis didin&a, ob reliquarum fimilitudinem indeque derivandam naturalem affinitatem ad unum 
idemque genus reducantur, unico propterea nomine generico comprehendantur, tanquam fpecies vero notis 
ab iisdem partibus derivatis didinguantur. Ed namque ha?cce affinitatis inquifitio quidem laudanda Sc ad metho¬ 
dum quandam naturalem druendam necedaria j fed ejusmodi methodum non nili fummos Sc exercitatiflimos vi¬ 
ros ex crebra attentaque generum comparatione adequi, re£le jam monuit cl. LVDWIGIVS. Methodi ergo 
artificiales, quas vocant Sc quales funt omnes hucusque expolita? difcentiumque prsecipue cauda excogitata?, a 
naturali didinguenda? funt j propterea vero in illis minus opportune formantur regula? in hac tantummodo ob- 
fervandse. Quum autem in methodis artificialibus, prsecipue illis nodro a?vo approbatis, iisque ipfiflimis, qua; 
depius memoratam affinitatem commendant obfervandam, pra?cipiatur, generum notas a folis fru&ificationis 
partibus defiimendas, ab iisdem vero reliqui habitus notas excludendas hasque folummodo ad fpecierum didin- 
tfiionem adhibendas ede; fequitur , metuendam eile tyronum confufionem 7 nili a notis Ipecificis viciffim exclu¬ 
dantur omnes illa?, a quibus generica? deduci folent. Porro, fi ha?cce affinitatis norma circa omnia genera ob- 
fervanda edet, nonnulla? clades ampliflima?, e. gr. plantarum umbelliferarum, fiore cruciato, papilionaceo, li¬ 
liaceo Scc. ad perpauca edent reducenda genera; fed multa nomina accurate definita didin&a? Sc perfefda? notioni 
formandce minus obdant, quam pauca amplioris fignificationis, ut propterea hic quoque valeat antiquus canon: 
qui bene didinguit, bene docet. Quoniam ergo cujuslibet methodi ufus primarius ille ed, ut difcentes ad faci¬ 
lem plantarum nondum cognitarum notitiam manu ducantur, ili a fane difficilis redditur, quae in definitione 
notarum genericarum exceptiones Sc limitationes refpe&u fru&ificationis partium obfervandas injungit, ut ta¬ 
ceam injuriam quse nominibus accurate jam definitis eorum deletione fine cauda urgente fufcepta infertur. Pu¬ 
to autem, nullam caudam urgere, ut plantae nominibus genericis jam didin&a? fructificationis partibus dideren- 
tes propterea uno nomine generico jungantur Sc reliqua nomina recepta deleantur, quia nonnulla? harum par¬ 
tium inter fe conveniunt, ideoquemutuam affinitatem indicant: quum, licet nominibus didinguantur, nihilo¬ 
minus manuduHionis ad methodum naturalem cauda, maior minorve earum affinitas indicari queat, quando 
infydematico ordine unum genus affine proxime fequitur alterum fimulque affinitatis nota additur, vel clades 
fecundum hanc affinitatem in ordines, hi autem denique in genera dividuntur. Quod ad nova nomina generi¬ 
ca formanda attinet, ea tanto majori pretio habenda effe, quanto magis fimplicia Sc lingua? eruditorum accom¬ 
modata funt, omni dubio caret $ fed nomen alicujus generis didin&um Sc a cladico quodam au&ore jam recep¬ 
tum, pneterea latinse lingua? dexioni non penitus contrarium, propterea tantum ede mutandum, quia com- 
pofitum fit, vel lingua? hujus puritati non refpondeat aut etymon ejus lateat, pariter nondum conviftus fum: no¬ 
mina namque barbara notioni formanda? non magis obdant, quam illa, qua? a nomine proprio celebrium bo¬ 
tanicorum ufu approbato derivantur, vel quorum, ut ut puridimorum, etymon aliis commune ed. Vt taceam 
latinam linguam etiam indeclinabilia non penitus abhorrere. Nomina denique compodta, quandoque etiam 
hybrida, pra?cipue fi cognationem cum alio genere affini indicant, potius confervanda quam reprobanda ede, 
autumo: quia omnium nominum primarius ufus confidit in fublevanda memoria, omnes autem eorum inno¬ 
vationes praecipue eo in cafu, ubi pridina nomina hidoria? cauda nihilominus confervari necedum ed, eandem 
aggravant. Iisdem ex rationibus eandem quoque fententiam teneo de nominibus Ipecificis. Si nova? occurrunt 
cujusdam generis fpecies, vel etiam jam cognita? alii generi adferibenda?, fpecifica nomina reftius omnino a 
propria qualitate vel forma, quam comparatione cum aliis, aut circumdantiis accidentalibus, defumuntur $ ce¬ 
terum vero, ut memoria?parcamus, recepta jam nomina, nifi omni ex parte imperfe&a fint, haud excluden¬ 
da multoque minus ob levem tantum notam corrigenda aut mutanda ede, puto: alias namque nominum horum 
formatio perpetua? ferme obnoxia edet mutationi. Species, qua? colere aut magnitudine partium folummodo 
differunt, vel ordinariam faciem ex caudis occafionalibus mutant, licet mutatam retineant, imo interdum pro- 

)( 2 pagent, 


pagent, varietates omnino fiint: Sc , fi fpecies, qua? multis totius habitus par i teneribus ause foederum 

demque nomine fpecifico conjunguntur , memoria multum levatur, praeapue n g ^ n o tetur & reliquis 
copiam habentj fi vero differentia unius vel alterius partis m fingu is is p a „ r m or i r i pote ft Sc di- 
nominibus figillatim addatur, fed omnes folo varietatis nomine mdicen ur, . m i-n* n das unamean- 
ftinftum nomen varietatis citandae deficit, ut taceam, normam, ad fpecies a vari i j* adhuc ohar 

demque, omnibus vix applicabilem & proinde incertam ede Nomina veteribus mejas 

macopolis ufitata efle confervanda, illis quidem concedo, qui hoc non fine ratione 11 § ♦ nam confer- 

gulas fyftematicorum botanicorum communes negligere, neceffanum mihi faltem no . ^teWieien&z con 
vato etiam nomine medicis & pharmacopolis noto, nondum tamen notio piante hoc 

fervatur, nec error omnis evitatur illis in generibus, quae plures hodie comprehen un pe ., 1« r 

nalis hac nota figillatim diftinguatur. Quis e. gr. inter tot Veronica? fpecies cognofcet illam a 

fervari folitampropterea, quod toti generi nomen hoc confervatum eft. Omni us inc 1 P J- ? i*! 

fi piante iisdem fruaificationis partibus gaudentes eodem quidem nomine genenco appellarentui , medicinalis 
vero fimul a reliquis nomine fuo antiquo Sc fimplici diflingueretur: referantur ergo a otanicis omnes c.^gr* e 
ronicae Sc Becabungae fpecies ad unum Veronicae genus, diflinguantur etiam fpecies medicinales aeque ac reliquae, 
notis fuis fpecificis, v. gr. fecundum LINNAEVM H. Clif. p. 8- ita, ut altera nominetur VeroniCa Caule 

repente, fcapisfpicatis, foliis ovatis ferratis ftrigofis; altera Veromca loliis oppo- 
fitis tevibus crenatis, floribus laxe fpicatis ex alis : addatur tantum his notis fimul, quod prior 
fit Veronica, pofterior vero Becabunga officinarum. Hoc eodem facili & nulli fyftemati contra¬ 
rio modo conlervari etiam poliunt alia nomina plantarum celebria: recenfentur quidem illa inter lynonyma ab 
iis qui eadem novis luis nominibus delent j fed hac methodo longe difficilius memori* mandantur, praelei tun 
ab iftis, qui non, ut ajunt, ex profeffo rei herbariae operam navant. Haec autem ad normae, quaminhiice 
elegi, rationem reddendam fufficiant. 

VI. In feleftione terminorum, approbatis au£lonbus receptorum & a vaga fignificatione liberatorum, 
minus fcrupulofus fui, quum accuratam diftinftionem fyftemata tantum requirant. Neminem of^ndat, 
roo-o quod floris mafculini & ftaminei, feminini Sc piftillati, hermaphroditi feu androgyni & perfetti feu com¬ 
pleti ’i. e. flaminibus & piflillo fimul inftruai, piftilli & ftyli, calycis & perknthii, corolla? & petali, fructus & 
pericarpii Scc. nominibus, ceu omnibus rite definitis, promifce ufus fuerim. Vt calycis Sc corollae diftincrio 
flepius dubia evitetur, lubens quidem utrumque fimplici perianthii nomine falutaflfem fecundum normam Sc ra¬ 
tiones, quas in Commercio litterar. phyfico- thechnico medico Norimb. a 1744 * P* 358 - fdqq. fufius expofui, 
prsecipue quum poftea cognovi, cl. WACHENDORFFIVM in horti Ultraje&ini indice a 1747. publicato eos¬ 
dem terminos ad condendum novum fyftema fuurn in ufum vocafle : fed quum omnes innovationes ahfolute 
haud neceflarias, tanquam a fcopo praefixo alienas, Audio praeterii, hanc quoque neglexi. Ubi neceflitas urge¬ 
bat, novas fpecierum definitiones proponere, cl. LINNAEVM preflius fequutus fum, praecipue in foliorum 
figuris nominandis, vel faltem propter ea, quod nomen ab omni dubio liberant figurae ab ipfo additae. 

VII. Qite fub nominum colleftione quandoque figillatim monenda in mentem venerunt, quaeque de 
nonnullis plantis lingularia accepi relata, aut ipfemet obfervavi, ea notis adjeftis indicare haud fupervacaneum 
duxi. Ubi Sc in bis reliquis ab aliorum fententia diflentio, id neutiquam contradicendi pruritu omnibus meri¬ 
to exofo, fed folummodo cogitationes libere exponendi animo nemini infenfo fa£lum, omnia que proinde re- 
£Hus fentientium judicio fubje&a efle, moneo. 

VIII. Ubi denique mentionem feci auftorum noftro aevo meritis fuis celebrium, nuda tantum eorum no¬ 
mina fufficere propterea ratus fum, quod illa ipfa omnibus encomiis fuperiora habeam. 

Jam vero nil reliquum eft, quam ut huncce conatum de publica utilitate merendi cupidum fincero 
comiter. Faxit DEVS T. O. M. ut ille in ipfius gloriam amplificandam cedat, hujus ftudii cultoribus gratu 
lisque exiftat, eorumque applaufu ulterius provehatur. 

Dabam Norimbergae pridie Nonas Martii A. R, S, cbloccL. 


voto 
gratus uti- 







<y<z$ . jt 





































/ 



















AuA. TZ. 


! 







ANANAS 


ACUCecltAlA y 

•ictu o^ato,.came aAxAa 

lA?XC7A,Zy , <_ /oia7-vz&/*. -70 


% 


















































% 



_ 







5 





Iui. III. 


odo uwc frnizto. JBoee/.. 3U. a/e. oftn.<%. c 9L<uU. a^.p.^.jb/i.G£d. < & c c. 































/ 




« 












f 














/ 


TaL IK 



IA racxmo^cL Sjl 


ct. to&cs zzozxdzttrz cyo&rtus, i. i. ca^yczs ditofcr&cc 'caxho " 

ca ^/ C C. JtczArzzezsjc, yutz,/ cadt^ce ^e&iSponte sua deor^um^^ 

vn^7ectccntccr^ / d. ozsarztcm,, e ^jdz^&tSy f: stz^ma 'Th.c^?&oo, . 

ccy^zda, Serzzcrzedcs / zpzzce., mafrcoo^certisie,, zsz 'dzzas z/ezdt/as az/as 
(es corzcae/as /z. re^o'(zrzticr' e£ ajzrzidirrz oi/aderrz z. redufuzt czp 
Stt^do f?e*^Zs£esz£e, £ < co/ztzrztzitsrz/ e^izc co/zdrze£ zzzzzczcztz jdmetz 
uz^/tizztz- spo&pzdens £, Szd^a/zdzce. rricd/x,^^tcczdorvdcz, rzz&ra^ 
77Z. irzrtzzxytzfrz e(r / ^o^.ttts zsci/iszsy eoe czOitto juro^czQerts zz. 


l oCio torrwrvtow <_ 'T&m. 0 WG. P .$ S . ta£. & s . 


































I 










































l 




OL. czcrTL cci/yee norzditm, aper^zury < 4 . /^ a<r 

jpztcilzur ecTcpccr^ur ce faote czrzterzore , c. zderrv ccjfczcte po^ 
fterz&rz, ciotz cozyce, c£. ptlrfa/lzofrt coArt oz/ccrlo, e , frztc&p 
zfTZatarzij’, p zderzc 77zcttccrzar eoe &zte^%ny opere rzwtzccc&cr, 
p. rcidzoc recerzo’ / 4 „ zx^erczur Spectec crz /7zcup 

nztzcdirze OAtctcc, c , oirxce^emtnce itntAtcf /foccce mxitttrxe / 
JZ. itrvttrre ce Sotere citrei ct&ero corztzcpico. 


JL 


(panyuepartifoa 
Qtr '■ ctnarviriL,. 



. ARJUASTRVM &&U 

^p >0 

et cyVuvZ/lfZ 

* ARALIASTRTJI 'fi&s. tertua ttyxvrMis et yuadnfmrtitij. 

























PLANTARVM HVIVS OPERIS 

BREVIS RECENSIO. 


TABVLA I. 


TAB. V. 


CEDRVS foliis rigidis acuminatis non deci¬ 
duis, conis fubrotundis ere&is. 

Cedrus magna five Libani conifera I.Bauh.Hifl.LLibr.IX.p. 277. 

Cedrus conifera foliis Laricis C. Baub.pin. p. 490. 

Larix Orientalis, fructu rotundiori obtufo Tournef. Infl.p. 5-86- 

Abies foliis fafciculatis acuminatis Limi. Hort. Cliff. p. 449. 
Wachend. H. Ultraj. p. 279. 

Nota. Cedrus & Lanx iisdem charaderibus gaudent, quos 
vide apud LVDWIGIVM defin.gen. piant, emend. n, 884. 
ergo uno eodemque nomine appellantur; fed Cedrus 
eft nomen antiquilfimum & celeberrimum : redius ergo 
Larix adfcribitur fpeciebus Cedri; Cedrus TOVRNE- 
FORTII autem hoc nomine praster meritum exaltata 
eft & Iuniperi fpeciebus rede adnumeratur a LINNiEO 
Gen. piant . Ed. I. no. 764. Ed. II. no. 917. van ROYEN 
Flor. Leyd. Prodr. p. 89. LVDWIGIO l. c. no. 919. Wa~ 
cbend. Flort. Ultraj. p. 29$. 

TAB. 11. 

ANAN AS aculeatus, fruftu ovato, carne albi¬ 
da Plumerii Tournef. Infl.p. 650. Pium. Cat.Jpec. p. 20. 

Bromelia foliis fpinofis, frudibus coalitis caulem cingenti¬ 
bus Limi. Hort. Cliff.p. 129. van Royen Pr. FI. Leyd.p. 24. 
Wachend. Hort. Ultraj. p. 310. 

Nota. Coronae fruduum foliofae maiores minoresve non funt 
conflantes, fed pro varia caldarii temperatura calida 
humidaque variant: eas apud nos latius , quam in In- 
diis, excrefcere, annotavit DILLEN1VS Hort. Elth. 
p. 26. fed noftris quoque in regionibus easdem faepius 
parvas manere, in maioribus praecipue frudibus, ipfimet 
obfervavimus. _ 

TAB. III. 

AN A NAS folio vix ferrato Boerh. Ind. ait. P. II. 

P- 83. Rand. Flort. Chelf. p. 16. Mill. Gard. DIB. 

Nota. Ananas lucide virens, folio vix ferrato 
Edi. Hort. Elth. p. 25. tah. 21. & 22. fecundum deferi- 
ptionem multum convenit cum noftra; fed RANDIVS 
& MILLERVS utramque figillatimrecenfent. Colorem 
cinnabarinum frudu augmentum capiente in viridem, 

& tandem eodem maturefeente in aureum mutatum fuif- 
fe, de fua planta annotavit DILLENIVS. Ex MARG- 
GRAVIO IFifl. rer. nat. Brafil. L. I. cap. XVI. p.$ 3. & PI¬ 
SONE de re Indice utrimque natur al. CE med. L. IV. cap. 
XXXPII.p. 195. difeimus, colorem hunc primo cinnaba¬ 
rinum, tandem flavefeentem, pluribus fpeciebus effe 
communem : unde colligere licet, illum accidentalem 
tantum effe. _ 

TAB. IV 

BOCCONIA racemola Sphondylii folio to¬ 
men tofo Pium. N. Gen. p. 35. tah. 25. 

Bocconia Limi. Gen. Ed. I. n. 88 - Ed. II. n. 500. Hort. Cliff'. 
p. 202. Wachend. FI. Ultraj. p. 102. 1 

Chelidonium maius arboreum foliis quercinis Sloan. Cat % 
Iamaic.p. 82. Itiner. I. p. 196. tah. 125. fed absque frudu* 

Cocoxihuitl feu Herba acris Hernand. Mexic.p. 158. 

Cbarafter. a , totus flos nondum apertus, b. b, calycis duo folia caduca, c . c flami¬ 
na, quae calyce delapfo fpontefua deorfum infle&untur, d, ovarium, e . 
flylus,/ fligrria duplex, g . capfula feminalis, quae, maturo femine, in 
du*s valvas ovales concavas b. refolvitur & annulum ovalem i 4 relinquit 
cum flylo perfiflente k. continuum, qui continet unicum femen nigrum 
fplendens /. fubftantias molli fucculentac rubrae m. innixum, &, folutis 
valvis, ex annulo propendens n * 

Nota. PLVMERfl figuras citatas noftris non accurate refpondent. 
Secundum illas indicavit charaderes LINNiEUS Gen. 

Pl. Edit. I. , eosdem quoad floris partes correxit. Edit. II. 
fed inter hos numerat petala quatuor anguftiflima, quo¬ 
rum in noftris figuris veftigium nullum reperitur, & flami¬ 
na plurima ( circiter duodecim ) quorum hic fex tantum 
indicantur: an error obfervatoris, an varietas naturas? 


ANONA u&u lutefeente laevi ferotum arie¬ 
tis referente Catesb. T. II. tah. 85. 

Nota. Alium, praster citatum audorem, huius fpeciei mentio¬ 
nem fecifle, nos latet. Imaginem hanc non ad vivum 
exemplar, fed ad illud, quod in fpiritu vini aflervatum 
D. CATESBY ex America Londinum fecum attulit, fe 
pinxifle, D. EHRETVS ipfe monuit; Catesbyanam 
vero figuram ad eundem quoque dudum fadam efle, ex 
formae fimilitudinefacile patet: differt tamen haec petiolo 
florigero & frudifero ex uno eodemque ramo fimul pro- 
deunte, floribus paullo minoribus, frudibus e contrario 
longioribus, fuperius craflioribus, inferius anguftioribus, 
itemque colore eorum paullo viridiori ( quem ante ple¬ 
nam maturitatem, tefte deferiptione, offendunt _) nec 
non feminis figura. Ceterum interna quoque frudus fa¬ 
cies feminumque difpofitio noftra2 imagini adpida eft. 

TAB. VI. 

Fig. I. ARA LIAS TRVM foliis ternis quinque¬ 
partitis , Ginfeng & Ninzin officina- 

rum. 

Araliaflrum Quinquefolii folio maius , Ninzin vocatum, 
D. Sarrafin Vaill. Serm. de ftruB. flor. p. 43. m. 1. 
Aureliana Canadenfis R. P. Lafiteau, Ginfeng Chinenfium 
Catesh. Hpp. p. 1 6. 

Panax foliis ternis quinatis Gronov. Flor. Virginie. Clayt. P. II. 
p. 147. Wachend. H. Ultraj. p, 14. 

Cbarafter, a flos cum calyce nondum apertus, b. flos pentapetalus expanfus a facie 
anteriori,.c* idem a facie pofteriori cum calyce, d. piftillum cum ovario, 
f. frudlus immaturus, /. idem maturus ex CATESBY opere mutuatus,g* 
radix recens effolla, bina femina unius baccae matura, k* unum a latere 
cum altero contiguo* 

JVpj hoc geeras d jiFY. 

Edit. II. no. 246., unde GRONOVIVS nominis novi ra¬ 
tionem petiit. Radix liuius fpeciei, ob virtutem medi¬ 
cam in Europa quoque noftro asvo celebratiflima, Gin¬ 
feng Sc Ninzin vel Nify nomine in officinis phar¬ 
macopolarum proflat. Quemadmodum autem Gin¬ 
feng eft nomen Chinenfe, Ninzin feu Nindlin 
& Nisji vero Iaponicum : ita etiam planta?, quas hoc 
nomine in China & Japonica notse funt, penitus inter fe 
differunt. Radicis Chinenfis feu Coreana? & Japonicae 
differentiam folide iam expofuit BREYN1VS difl.de radice 
Ginfemfeu A ifi &c.; iplas autem plantas perro etiam ut 
fpecies non folum unius, verum etiam diverfi generis, di- 
ftinguendas effe, tunc demum innotuit, quum P. IAR- 
TOUX plantas Chinenfis ( Lettres Miflantes &> curieufes 
&>c. X. Recueil p. 159. & dans la dejeription de PEmpire 
de la Chine &c. par le P. du HALDE />.150.) Japonica; 
vero KAlMPFERVS C Hmoenit. cxoticar.fafc. V.p.818.) 
exadam deferiptionem & figuram cum publico commu¬ 
nicarunt : conf. cum his, quas leguntur in Commere, litt. 
Norimh. A. 1742. p. 388. & locis ibidem citatis. His de- 
monftratis, ulteriori probatione haud opus eft,Gin-leng 
Chinenfium & Nindfin Japonenflum virtute quoque 
differre, adeoque confultum effe, utriusque radicem, in 
officinis promifeue haud raro occurrentem, fecundum 
charaderem, citatis locis fufficienter expolitum, follicite 
explorare. Noftra effigies eft illa planta Chinenfis, fed 
fecundum plantam ex Penfylvania Londinum in hortum 
celeberrimum PETRI COLLINSON delatam ibique cul¬ 
tam fada, de qua iterum conf. Commere, litt. Norimh. I. c. 

P- 39 i- GRONOVII Flor. Virginie. CLAYTQN P. II. 
p. 147. & CATESBY l. c. 

Fig.lI.ARALIASTRVM foliis ternis tripartitis & quadripartitis. 
Araliaftrum Fragarias folio minus Vaill. Serm. de flruct.flor. 
m P‘ 43 - no. 3. 

Aralia foliis ternis ternatis Gronov. Flor. Virginie. Clayt. P. I.p. 3 5. 

Panax foliis ternis ternatis Eiusd. P. II. p. 147. Wachend, H. 
Ultraj. p. 14. 

b . flos eius in magnitudine aufta, 

A 


PA- 









2 


TAB. VII. 

PAPA YA fruflu oblongo Melonis effigie 

Tonrnef. inftit. p. 65:9. Pium. Cat. fpec.p. 20. 

Cbaratttr. a. flos androgynus, b. flos femininus, c. fru&us rudimentum difciffum, 
d. calyx exiguus, e.femen pelliculasfuaecandid® adhuc inclufum. 

Nota. Hoc plantarum genus a LINN^EO vocatur Carica 
Gen. Pl. Ed. 1 .110. 7 19. Ed. 11 . no. 913., cuius fpeciem re- 
cenfet in Horto Cliffort.fi. 4 6 1. illam, qua?, ut ipfemet in¬ 
ter fynonyma indicat, effc Papaya fru&u Melope- 
ponis effigie Pium. <8? Tournef. l.c. y & reliquorum con- 
fenfu eadem, quam figuris reprafentarunt CLVSIVS Cur. 
poft.p. 42. MARGGRAVIVS Hift. rer. nat. Braj.p. 103. 
PISO de Indice utriusque re nat .p. 159. BONTIVS hift.nat. 
& med. utriusque Indice p. 96. BOYM FI. Sinenf. Ut. A. 
PLVKENET Phytogr. tab. cclxxviii. fig. I. HORT. MA- 
LABARICVS T.I. tab.15. MERIAN Infe£t.Surin.tab. 40. 
62.64. & RV MPHIVS Herb.AmboinT.lt ab. 50.5-1 Quem¬ 
admodum autem horum omnium figurae earumque defcri- 
ptiones in eo conveniunt, quod fint hujus fpeciei i.) fo¬ 
lia frequentius & profundius divifa, eorumque finguli lo¬ 
bi multo anguftiores atque praeterea per totum ambitum 
infigniter ferra? in modum incifi, 2.} fructus rotundiores 
feu ovati atque praeterea coloris flavi vel ex flavo viren¬ 
tis, 3. ) floris figura quidem eadem, fed color flavus no¬ 
tante MARGGRAVIO & PISONE, imo prorfus al¬ 
bus, monente BOYM & H. Malab. Audore : ita ex 
hifce noftrae fpeciei differentia fatis fuperque patet, cum 
qua fola PLUKENETI fig. 2. tab. cit. aliquam fimilitudi- 
nem, quoad foliorum faltem figuram, habet. Ceterum 
flos eius androgynus lit. a., hoc in plantarum genere a 
nemine hucusque obfervatus, peculiarem adhuc meretur 
attentionem. 

TAB. VIII. 

COR A LLO DENDRO N triphyllum 

Americanum non fpinofum, foliis magis acu¬ 
minatis, flore pallide rubente Houftoun Cat. 
MSST. MU. Gard. Dici. 

An Corallodendron Americanum, foliis acutioribus Hou¬ 
ftoun Gat. MSST. Rand. Hort. Chelf. p. 59. no. 8? 

Nota. Hoc plantarum genus a DILLENIO appellatur 
Coral Hort. Elth.p. 20., a LINNfEO vero Erythrina 
Gen. piant. Ed. L no. 5-71. Ed. II. no. 688. cuius plures 
fpecies, non autem noftram, recenfet Hort. Cliff.p. 354. 

TAB- IX. 

MAGNOLIA Lauri folio fubtus albicante 

Catesb. T. I. p. 39. Dill. IP. Elth. p, 207. Mill. Gard. Dici. 

Magnolia foliis ovato -lanceolatis Limi. Hort. Cliff.pag.222. 
Gronov. Flor. Virg. Clayt. P. I. p. 61. van Roy. Pr. FI. 
Leyd.p. 493. Wachend. H. Ultraj.p. no. 

tab. x. 


LIRIODENDRVM foliis angulatis truncatis. 

Liriodendrum Limi. Hort. Clif. p. 223. Gen. Piant. Ed.I. 
Corollar. «0.960. Ed. II. no. 5'4S. Gronov. Flor. Virg. Clayt. 
P. I. p. 60. van Roy. Pr. FI. JLeyd. p. 494. Wachend. H. 
Ultraj. p. 110. 

T ulipifera arbor V irginiana Flerm. Ind.Hort. Lugd. Bat.p.6 12. 
Tulipifera Virginiana, tripartito Aceris folio, media lacinia- 
ta, velut abfcifta, Pluck. Almag. p. 3 79. Phytogr. tab. 
CXFII. fig. 5. CCXLFIILfig. 7. Catesb. T. I.p. 48. 


TAB. XI 


♦ ' 


LILIVM foliis fparfis, multiflorum, floribus 
reflexis, fundo aureo, limbo aurantio, pun- 
&is nigricantibus, pedunculis lingulis unico 
folio inftruflis. 


Lilium foliis fparfis, floribus reflexis, pedunculo floris uno 
folio notato Gronov. 

Nota. Convenit htec fpecies floris magnitudine, figura & colore 


cum illa, cuius effigies ad manus quoque iani eft & vocatur 
Lilium- Martagon Canadenfe maius macula¬ 
tum, foliis longioribus Mill. Sed illius pedunculi 
binis foliis gaudent, atque hanc praeterea florum nume¬ 
rus, fcapi altitudo, pedunculi in pyramidem digefli fpe- 
ciofiffimam reddunt. Pro ulteriori explicatione EHRE- 
TVS ipfe fequentia retulit: Hoc Lilium primum floruit 
menfe Augufto a. 1738. in horto inftrudiffimo PETRI 
COLLINSON, Botanophili egregii, ubi ipfum delinea- 
> vi. Excreverat in altitudinem 6. pedum cum dimidio, 
caule pereleganti purpureo coniformi, a bafi ima ad ver¬ 
ticem usque circumcirca folia emittente. Planta haec, 
quantum fcio, necdum defcripta, nec delineata eft. Na¬ 
tale eius folum eft Penfylvania, ut mihi indicavit cele¬ 
berrimus GRONOVIVS, qui & rogatus datam defcri- 
ptionem concellit. 

tab. xn. 

MEADIA foliis oblongis ferratis, floribus re¬ 
flexis purpureis. 

Meadia Catesb. dtpp. p. i. tab. i. 

Cbarafter. a. flos integer, b * unum Tegmentorum feparatum, c . tubus cylindraceus, 
d. locus, cui Tegmenta corollae adhaerent, e. flamina conniventia,/« ea¬ 
dem diducta cum tubo concreta, g . filamentum breve, b. antheralanceo- 
lata, /*♦ ovarium e tubo protradtum, k . ftylus cum fligmate fimplici, l. 
flaminibus longior, m. perfiflens & augmentum capiens, n, calyx Terni- 
quinquefidus perfiflens, o. capfula ovata uniloculans, p. horizontaliter, 
q. verticaiiter diffeda, r. placenta libera cum Teminibus adhaerentibus, 
s, femina, 


Nota. Elegans haec planta pariter floruit m laudato horto Collm- 
foniano a. 1744. menfe Septembri, nata ex feminibus ex 
Virginia acceptis. CATESBY /. c. iam eius effigiem de- 
feriptionemque fuppeditavit, novam inde genus confti- 
tuit & a RICHARDO MEAD, Archiatro Regio & Viro 
de orbe litterato dudum iam optime merito, Meadiam 
falutavit, fimulque anonymus charadleres eiusdem, fed 
ex ficco tantum exemplari defumtos, & absque figuris, 
fufius expofuit. Secundum hos antheras funt didymae, 
ftylus flaminum longitudine , capfula bivalvis apice de- 
hifcens; num autem tubus fit flaminum coalitus, an ad 
corollam pertineat, in dubio relinquitur propterea, quod 
in aliis deprehenfa eft corolla a tubofeparata & diverfa, 
in aliis cum illo arde connexa. Secundum noftras figu¬ 
ras antherarum quidem ftrudura fatis diftingui nequit, 
ftylus autem flaminibus longior eft, & capfula in ipfa CA- 
TESBY deferiptione dicitur membranacea quadrifariam 
in apice dehifcens, cui etiam noftra figura refpondet. 
Quod ad tubum attinet, is omnino ex ftaminum coalitu 
producitur & corolla? Tegmentis fulcrum praebet. Cum 
hac planta penitus convenit Auricula Vrfi Virgi¬ 
niana, floribus albis, Borraginis inflar roftra- 
tis, Cyclaminum more reflexis D. Bannifleri 
Pluck. Alniageft. p 62. Phytograph. tab. cxxi x.fig. 6. quum 
vero flores dicuntur albi & folium figura additunfdeli- 
neatur integrum : fi non pro fpecie diftin&a, pro varie¬ 
tate faltem agnofeenda erit. Ceterum cum his conferri 
quoque meretur Auricula Vrfi Myconi feu Ver- 
bafcum humile Alpinum villofum Borra¬ 
ginis flore & folio Tournef. Infl. p. 147. H. L. Bat. 
p. 619. Boeth. Ind. ait. I.p, 228- n. 10., cujus hiftoria ac- 
queeffigies,fed imperfecta,proftat apud LVGDVNEN- 
SES p. 837. I. B. III. p. 689. & cujus mentionem , fed 
pariter imperfedam, etiam fecit CLVSIVS App.alt. 
Aucf. p. 7., ut & HALLERVS Stirp. IIclv. p. 512. n 6 
nec non HIST. OX. III. p. 5 5 8., ubi vero fed. V.tab. 24*. 
falfa plane fubftituitur icon; naturae propius accedit effi¬ 
gies MVNTINGII Befchr. der Aardgevv. p. 382. Phy- 
113- & bona reperitur in PARKINSONI Para- 
dif. terreflr.p. 237. fig. 3., melior in PIERR.E VALLET 
jpardin du Roy &c.fol. 14. cujus viliores imitationes funt 



&, fi floris frudusque analyfm omiffam excipias, perfe- 
< 5 ta nomine Sanicul^ Alpin* foliis Borraginis 
Villofae inter icones egregias, quas NIC. ROBERTVS 

SFCVlFRn H 7r/r I / L ^° N pararunt ( de fi uibus vid - 
SEG\ IERII Biblioth. bot. p. 167.) quarum aliquot fpeci- 

milia ad noftras pervenerunt manus, & citata toto habitu, 

flore frudiuque MeadicC charaderes externa facie ad- 
prime rejrsefentat. 


TAB. XIII. 










?6s </& s F' n ‘ nUt “' r/ f/. ' 




i^uctic obco/it/o 

Mdo/i/ *• 1 

oicm^b .^> • ^5J7- 

Cat. 20. 


M.T7V 
































































SZ6, IJC . 

A 



WAGNOLIA £i 


atc7~L touo /uStus a 

ZOpr. Qyf^t^\ C^czf^c). c/cctr. 


/ 


Ccvte^A. J.I. 














f - 

- 


- 











-^1 - 









































t 






t 


. 4 





















IS 


anis 


6 


aureo, drndo a iira n 
Tcxhuzculis / 


/ 


ac 















































\ 










/ 





JIEJDIJ , rotas obtonsjis j&vxitis, floribus 


lYjiesss'purpuras. 

a. £los intejcu / />. unam Jc/j ni en ternum , c. talus / d. locus cat conol/aJepmentu ad/uroent, e. stamina, conna/enttaeadem diducta , <j. fzlamentum, A : andera,i. or< 
l Stntntni&rts /onptap m. pcaflrtcar, n. ca/ycc pen/jftcns, o. capsula.,/?; transoeife /. rendcalztrn e£ffectn , r. placenta cu/n Semtndus ad/ue,'rutilus, s.Jlmeetti. 


mantum / l. /a/ Ius. 

(7 0 ' 


/ 








































/ 


I 





> 




K 


/ 




' * 



*! 





n *. i tr i 


I : 









WL 








I 


PLANTAE 





QYARm IMAGINES 
AD EXEMPLARIA NATVRALIA 
LONDINI IN HORTIS CVRIOSORVM N VERITA 
MANV ARTIFICIOSA DOCTAQVE PINXIT 

GEORGIVS DIONYSIVS EHRET 

GERMANVS 

OCCASIONE HAT) WLGARI COI LEGIT 
NQMIMBVS PROPRIIS NOTTSQYE SVBINDE ILLVSTR/WIT 

ET PVBLICO VSVI DICAY1T 

D. CHRISTOPHORVSIACQBVS TREVV 

31EDICVS NORIMBERGENSIS 

IN AES INCIDIT 

ET VIVIS COLORIBVS REPRESENTA/IT 


IOANNES IACQBVS HAID 

PICTOR ET CHALCOGRAPHVS AWSTANVS 


* 

* 


* 


DECVTIA II . 

A.R.S. MDCCLI. 


W * • 

5 - 


V-. 


'ApA / 
* 


































. . V 




• ' 


. 


■ 




i ■ , , 


;v : ' 

:: ‘ 

■ 

, 




v 


. 

’ 


. - . ■ 'v-;^ 

•* • • • ' , • 

?,V ;• ■ : 




* 

* . 

. - - 

■ * . 


, v - 


‘ 


■•> >• 




> . v v 


■ 




' 


• ’■ -4’ * • ■ , 


■ • 






v' 1 

• f 


M . 


[%y 




. 


' i 

* 


m 


' : *A 


mKm. 




‘ 

M 




jjWkM' . . 

BH-Jk 


mm:. 




» 1 



f -fl v 


• } , • fe gjjfoL. • 


■ 


■ . 
, 


' ,v ]£p*‘ 




V" 


. mmMki 


; 

■ 

■ 




- 


v . r ' 
, -/ • ■ 

'f- 


' -v #:s 

• .. • - 



jyp 


K 


•«&J 


v m 


i 









ory. 


tui/co li/nccc 


JZZCT' 


Ja^. X.ILI. 


iccinuiS s 


LILIO^NARCISSrS 


picrccLJtrcato ^fkzi . 





























4 





I 






JSS xiv 


CEREUS alti0imus c/racitior / Jructic eoe 
Ul$ diteo intus muto, Jtmimbws mpnis p/c 

7ZO <JSjS. GxC. Jam,. f>. cJtinerar. IT. ijc?. tJ\.a.ic <_J~Cift 

.OjHI. 'derCdrot. p. Z2-. o pliJS. (fxvrd. 'dict. 


a . iSermn, TrcaJnrum,, b. in. iricuj ni Cudens aucta 









* 






































4 








jZb.XP. 


PAVIA j3oe/~/£< <^7rzx), (£l&. 2Z> 2 , 6 ^ 0 . 


\ 





































4 




i 






^ a. 


'/ XVI. 






BLATTARL4 fi 


ore 


r &rrttauxeo. 

obsobeto na vescente eoiore . c i££. J3 at . P . 


ac. 


• •<. 
























» 




/• 












XVII. 






I 




ZrUCQCVTL. 



■s, maior • /ructa luteo ,Jl& 


'en 




/ 













V 




/ 

































JZl. XVIR. 















































MVSM fractio tantiori 


'£ r&rticMus primus e£ eoepaj^te re- 
oiuvcOu/S tertmspce in natura^v niapniticdvne. 




























































































































""iri " 







• / .. 


-,*V . - i:' 




















XZZ. XX. 



MVSJZ JrucXit fonyorz /ores et Ructus uz ruztur-aX myrutiX 


'un& 

fc/C/t L/«> «yLi Z%£, XZTjt X^D y mur 

- ‘z&j- eC necttzri'i*r. Z 7 <£y,s/*„c ^ " >, mo^r<^Zc*r, 


^ rcUi? ec nectwuu. //ructu* « /Zor/n "JSrOU^i^^ZZZTe£Z * * 

meyy. ^ ructu* pe/ctc et maturo transue/. 'dz/cti pars injvrzor /C pars JprerzS, ' V Zzj * / c/cotuyrvem, non, yerve-' 

9/ecti/. Stylus/e/steszs. //XI’ / ’«”> t . «W2W, /uctus yor drnfitZXn**, 























































TAB. XIII. 

LILIO-NA RCISSVS Africanus Scillae I 

foliis, flore niveo linea purpurea flriatoMilleri 

Ehret.tab. V. fig. 2. 

An Lilio -Narciflus Zeylamcus latifolius, flore niveo ex¬ 
terne linea purpurea ftriato Cotrimel. FI. Amft. I. p. 70. tab, 
37. Tournef. Injl.p . 3 8 < 5 , Boerh. Ind. ait, II. p. 147. Burm, 
Thef. Zeyl. p. 142, Mill. Gard. Diff. feu Amaryllis 
fpatha multiflora, corollis campanulatis aequalibus, fca- 
po tereti ancipiti; van Royen Prodr. Flor. Leyd.p. 3 6. 
van Wachend. H. Ultraj, Ind. p. 321. 

Nota. Lilio - Narciflus nominatur Amaryllis a LINNAEO 
Piant. Gen.Ed. I. no. 289. II. no. 321, In quibus plantae 
indicatae, nempe EHRETI Africana & COMMELINI 
Ceylanica, quoad imagines valde fibi flmiles, conflan- 
ter conveniant an differant, iudicent illi, quibus utram¬ 
que vivam examinandi occafio fuppetit. EHRET1 
tabula foliis caret noflrae adpidtis fed magnitudine immi¬ 
nuta, ex qua iudicanda etiam efl proportio craffltudinis 
fcapi flores fuftinentes, eiusque partis prope foliorum 
ortum prodeuntis, qui praeterea ex angufta & compref- 
fa bafi mox valde craflefcit & teres fit. Ceterum mone¬ 
mus, unum ex bulbis, quos hoc nomine ipfe EHRE- 
TVS communicavit cum D. IOAN. GVSTAVO SIL- 
BERRAD, J. U, D. Reip. Norimb. Advocato & curio- 
fo Botanophilo, anno fuperiori protulifle fcapum flori¬ 
gerum , nosque hac occaflone obfervafle, floris ftrudlu- 
ram plane recedere a Lilio-Narciffi charadlere, dum ex 
ovario, fpathae fundo immediate adhaerente, provenit 
tubus longilfimus ( quem manifefte etiam delineat COM¬ 
MELINI figura citata j) Itylum folum continens & in 
amplam corollam demum fe explicans, cuius fegmento- 
rum bafi, non autem ovarii receptaculo, implantantur 
flamina, quo ordine fane hic flos convenit cum Crino 
Linnaei, cuius floris ftrudluram delineatam dedimus in 
Commercio Litterar. Norimb. a. 1744, tab. V. fig. i, 2. 
Sed de his alia forfan occafione plura. 

TAB. XIV. 

CEREVS altiflimus gracilior, fru&u extus 

luteo intus niveo, feminibus nigris pleno 
Sloan. Cat. Iamaic. p. 197. Itiner. II, p. 158- Pali FUJI. III. 
dendrol.p. 22. Mill. Gard. Diff. 

a. femen maturum, b. in magnitudine au&a. 

Nota. Melocafbi, Cerei & Opuntia? fpecies folo Ca 6 ii 
nomine comprehendit LINN/EVS Gen, Edit. I, no. 390. 
ll.no. 4 66. H. Ciiff. p. 18 r. H. Ufp. p. 119.,* fed non 
' omnium applaufu. Planta, quam in horto domeflico 
per aliquot annos colimus, quatuor pollices alta pariter 
offendit articulum, deinde ad fesquipedem redla afcen- 
dit, cafu autem in vertice Itefa tum ibidem, tum ex an¬ 
gulis infra articulum , plures emi fit ramos feu ftolones 
re&a itidem afeendentes. Diameter trunci craffiflimi 
fesquipollicem vix fuperat; angulorum numerantur fep- 
tem, odio & novem, funtque deprelfi & a redla via haud 
parum plerumque defledlunt; lanugo fpinasque funt fla¬ 
va^ qute fatis rigida: aetate nigrefeunt; pellicula glauco 
illo pulvere, quo plures alite fpecies adhuc tenerte te¬ 
guntur, caret hineque falignea viriditate femper nitet. 
Nondum noftra planta florem exclufit, 

TAB. XV. 


TAB. XVI. 

Fig. I. V E R B A S C V M caule ramofo , fpica laxa , 

foliis inferioribus petiolatis oblongo-acutis, 
denticulatis glabris, flore obfolete fufeo. 

Blattaria folio lato vix laciniato, flore obfolete fufeo, apice 
piflilli purpureo Boerh. Ind. ait. I. p. 22 6. 

Blattaria flore ferrugineo H. R. Parif. p. 31. 

Fig.II. V ERBASCVM caule ramofo, fpica laxa, foliis inferiori¬ 
bus petiolatis oblongo-acutis dentatis glabris, flore ob¬ 
folete flavo venis purpureis variegato. 

Blattaria folio lato vix laciniato, flore obfolete flavo, apice 
piflilli purpureo Boerh. Ind. ait. I. p. 226- 

Blattaria obfolete flavefeente colore H. L. Bat. p. 90. 

Nota. Blattaria differt quidem a Verbalco praeter habi¬ 
tum peculiarem frudlu rotundiori; nihilominus tamen, 
ob reliquam frudlus & floris conformationem penitus 
eandem, a recentioribus ad Verbafci genus recle refer¬ 
tur. Figuram fecundam nomine Blattariae flore ferrugi¬ 
neo mifit EHRET VS; fed floris pidli color cum nomi¬ 
nato non conveniebat, & huius nominis genuinae planae 
imaginem nobifeum benevolq communicavit HE1STE- 
RVS ab Ehretiana non nifi florum colore differentem, 
quare eius fpicam florentem illuflrationis gratia fig. I. 
addimus. Utraque ergo planta efl varietas tantum 
unius fpeciei, quae foliis etiam propius ad Verbafci quam 
ad Blattariae fpecies accedit, adeoque externo iam ha¬ 
bitu fuo harum limites excedit. 

TAB. XVII. 

MESPILVS Caroliniana Apii folio , vulgari 
limilis, maior, fruftu luteo Miller. 

Nota. Europeae vulgaris ftirpis varietas frudlu luteo videtur 
haec Caroliniana, quam neque inter Carolinas CATES- 
BY plantas, neque alibi, indicatam reperimus, fi exci¬ 
pias ramuli imaginem ad hanc EHRETI ipfam fadlam, 
quam eodem nomine propofitam fiflit opus illud precio- 
fiffimum, quod variorum curis papiliones Anglicos col- 
lc£tos ftu-piumque iconibus decoratos exponit & a pifto- 
reBENI WILKES editum proflat Londini hoc titu¬ 
lo : the English Moths and Butterflies 4 reg. p 40, no. Vll. 
tab. 83- feu L. I. cap II. ClaJ). 1 . feB. b. tab. 7. 

TAB. XVIII. 

MVSA caudice viridi, fruftu longiore falcato 
angui olo Sloan. Cat. pl, Iamaic. p. 189. Itinerar , II. 
p. 141. 

Mula fructu cucumerino longiori Pium. Nov. Gen.p. 24. 

Mula racemo fimpliciflimo Linn. H. Ciiff. p. 467, van Roy, 

Pr. FI. Leyd. p, 10. van Wachend. H. Ultraj. p. 322. 

Mula Serapionis Lob. Hijl. p. 639. Mufa Seraphionis feu Fi¬ 
cus Indica Herrn. Muf. Zeyl. p , 70. Burm. Thef. Zeyl. 
p. 164. 

Dudaim Ludolph Hijl. Aethiop. L. I. cap. 9. §. 21, eiusd. com¬ 
mentar, p. 139. §• 72. Scheuchz.Phyf.facr. T. I. p. 108. 
/^. 89 - 91 - 

Pilang Sc Pylan Meiflers oriental. Gdrtn. p, 80. Pillang. 
Rumph. Herb. Amboin. Part. P. L, VIII. cap. l.feqq. quae 
omnino conferri merentur. 

TAB. XIX. 


'AVIA Boerh. Ind. ait. P. II. p. 260. Linn. H. Ciiff. p. 43. 

r nta Fleeantem huius ftirpis iconem & chara&eris definitio- 
* nem primus exhibuit BOERHAAVIVS 1 . c. Effigies 
pidla, fed vilior & absque frudtu, proflat etiam in Ca¬ 
talogo plantarum, quem Hortulanorum Societas Lon¬ 
dini vernacula lingua a. 1730. edidit tab, 19. An 
Arbor pentaphyllos Virginiana floribus Ipica- 
tis monopetalis Raii Hift.II.p. 1800. & Saamo- 
una PJ Ind. utriusque Hijl. p. 17 5 - Plnck. Phytogr. tab. 
LVI. fg- 4* ^ eadem planta, omni dubio nondum caret. 


MVSiE fru&u longiori Ipadicis feu racemi fru¬ 
giferi verticillus primus 8c ex parte fecundus 
tertiusque in naturali magnitudine. 

TAB. XX. 

MVSiE fruftu longiori flores Sc fru&us in ma¬ 
gnitudine naturali. 

Explic a flos fcccundus, i. petalum exterius ab ovario feparatum, ut flamina ad 
r ' receptaculum usque appareant, 2. petalum interius feu neftarium. b. flos 
fterilis a facie exteriori, c. idem a facie interiori feu fpadicem ver- 










fus, d. flos fterilis monftrofus t e. idem explicatus geminatis petalis & 
neftariis, cuiusmodi flores plures inter verticillos florum fterilium repe- 
riebantur, /. fructus ex verticillis fterilium florum decerptus, quales ad 
perfe&ionem non perveniunt, g . fru&us perfe&i & maturi transverte 
difledti pars inferior, A. pars fuperior, *\ dimidium frudtus per longi¬ 
tudinem difledti, k . ftylus perfiftens* 

Planta, ad cuius exemplar naturale hae effigies fadae funt, 
floruit a, 1735, Londini in caldario Domini Baronetti 
IOSEPHI AYLOFFE, ubi ad fummam perfedtionem 
pervenit frudusque LXI. maturos protulit. Eodem an¬ 
no Hartecampi prope Harlemum floruit eadem fpecies, 
quam LINNiEVS fub nomine Mufae Cliffortianaj in 
peculiari libello delineatam & defcriptam in publicum 
edidit, fimulque accuratam huius vegetabilis hiftoriam 
exhibuit, quam poftea in Horto Cliffortiano pag. 467* 
fupplevit. Quae nos ipfi obfervavimus, cumprimis cir¬ 
ca floris ftruduram variam, in Commere. Litterar. No- 
rimbergenfi a. 1739. p. 4 2 * 49* IQ d, &a. 1741. pag. 
385 - 393 * expofuimus & figuris illuftravimus, Hucus¬ 
que annotata ad examen revocavit BREYN 1 VS Ad. 
Ac. Csef. N.C. Vol. VIII. app. p. 180. 

TAB. XXL 

M V S A caudice maculato, fruftu re£to rotundo 

breviore odorato Sloan. Cat. pl. Iam. p. 192, Itine¬ 
ror. 11'. p. 147. 

Mula frudu cucumerino breviori Pium. N. G. p. 24. 

Cenorins Lufitanorum Acofi. cap. IX. p. 57. Cluf. exot, L. IX. 
cap. XLII. p. 283. Rumph. Herb. Amboin. Part. V. L. 
FUI cap. II. p. 130. 

TAB. XXII. 

M VSiE fruftu breviori Ipadix floriger in magni¬ 
tudine naturali, 

Expof, a. a t pedunculus folii, b . fpadix, e.c. involucrum fpathas una cum flori¬ 
bus coercens vi illorum disruptum & decidens , d , d. d t fpathae revolu¬ 
tas a facie interiori, e , e , fpathae flores involventes a facie exteriori, 
/./;/, florum verticilli. 

TAB. xxm. 

MV S iE fruftu breviori fpadicis fruftiferi verti¬ 
cilli tres priores in magnitudine naturali, 
cum [ructibus nonnullis ex maturitate de- j 
hifcentibus, 

Noto. Haec fpecies a. 1739. primum in Anglia floruit in calda¬ 
rio Ducis de RICHMOND, ut & in horto Chelfeano 
eodem anno. Flores fleriles feu mafculini, qui in altera 
fpecie perfliterunt, in hac deciderunt. 

TAB. xxiv. 

Fig.I. L Y C IV M foliis linearibus, flore frudtuque 
minore. 

Lycium foliis linearibus Limi. H. Cliff. p. 57. 

Haufcgi angultiffimo folio, flore purpureo Vaill. Cat. H. R. | 
Parif MSt. 

Rhamnus fecundus Weinm.p. 216 . tab. 864, b. 

Rhamnus alter foliis falfis, flore purpureo C. B.pin.p. 477. 
Rhamni I. fpecies altera Cluf. Hifp. p. 66. 6 8, Hijl. p. 109. 
no. I. B. I. p. 32. 

An Iasminoides Africanum Iasmini aculeati foliis & facie 
Niffole Ac. Reg. Sc. Parif. a. 1711 .p. m. 317. tab. 12, 
fig. I. Dill. nov. pl. gen. p. 159. Mll. Gard. DiSi ., Mich. 
nov. pl. gen. p. 224, no. 3. 

Expof, a, flos integer, b , corollae particula cum adhaerente ftamine, c , quinque 
ftamina feparata, d l ovarium cum ftylo, e. calyx, }\ frudtus maturus 
integer cum umbilico depreflo & baccam quah duplicem referente, 
g. bacca a facie fuperiori cum umbilico integro bin magnitudine audta, 
i. eadem transverfe difledta, k , femen magnitudine audtum. 

Nota. Hunc fruticem primus defcripfit eiusque iconem exhi¬ 
buit CLVSIVS 1. c.; fed frudus nullam mentionem 
fecit. Quae L O B E LIV S ob/.p. 598. ic. 1 go. DO- 
DONjEVS p. 754. LVGDVNENSES pag. 141. 
& IO. BAVHINVS l.c. de hoc frutice protulerunt, 
ea a CLVSIO mutuati funt. CQLVMNA intyp. 38. 
eundem Spina? fanfta? nomine deferibens frudum 


rotundum parvum pifo parem definit. Effigiem noftram 
ab EHRETO iam 1732. Ratisbona accepimus, fed 
absque frudu, quem nos in feminario aflervatum ad- 
pingi curavimus COLVMNjE deferiptioni omnino re- 
fpondentem. Icon fruticis eiusque floris, quam NIS- 
SOLE 1 . c. accurate delineatam exhibuit, cum noftra 
fatis convenit, Ii excipias frudus feminisque magnitudi¬ 
nem maiorem, conf. Dillen. I. c . tab. 12.; fed ipfe non 
nifi dubius affirmat, fuam fpeciem efle Rhamni prioris 
alteram Clufii. Ceterum tam exiguam magnitudinis dif¬ 
ferentiam clima foluinmodo vel fruticis vigor producere 
poteft. 

Fig.II.LYCIVM foliis linearibus, flore fruduque maiore. 

Rhamnus Afer fpinis longis, cortice albo , frudu coeruleo 
Boerh . lnd. p. 24 6. Ind. ait. II. p. 212. 

Rhamnus primus IFeiinn. p. 216. tab. 864. a. 

Expof. a. corollae difle&ae & explanatae interiora cum quinque flaminibus tubo ad¬ 
haerentibus, flamen feparatum, c . ovarium cum ftylo filiformi eius¬ 
que fligmate bifido , d . fruchis cum umbilico prominente, e. idem 
transverfe difle&us, f. idem maturus & exficcatus cum calyce perfiften- 
te, g. axis feu placenta, cui femina adhaerent, b . femen maturum, /. idem 
in magnitudine au&a 

Nota. Hanc effigiem EHRETVS Londini paravit adferipto 
nomine BOERHAVII iam allegato. Ex colorefru- 
dus adpidi primum quidem fufpicio nobis orta eft, num 
fit potius Iasminoides aculeatum, humile, Ha¬ 
limi minoris folio , flore maiori violaceo , 
fru£tu crafliori per maturitatem flavefeente 
Mich. p. 224. tab. 105. fig. 2.; fed non folum huius co¬ 
rollae tubus adhuc amplior & magis flexus, verum etiam 
frudus pentagonus eiusque umbilicus depreffus pingi¬ 
tur. Omne praeterea dubium movit frudus maturus a 
laudato EHRETO communicatus, quem omnino ex 
coeruleo purpurafeentem & poft macerationem in aqua 
fulcum ( fig. f. g. quas nos addidimus) deprehendimus, 
indeque concludimus, eius piduram efle fadam ante 
plenam maturitatem, coloris differentis cauffam. Cete¬ 
rum ipfe BOERHAAVIVS dubius fuiffe videtur, 
num haec ut fpecies, an faltem ut varietas, a priori di- 
diftinguenda flt. Poftquam enim 1. c. no. 3. Rhamni 
' primi alteram fpeciem CLV S ll recenfuit & addidit, 
huic eundem vel fane quam fimillimum adeffe, qui in 
Africa crcfcit: no. 8. figiilatim indicat eundem Afrum, 
e) dem ove idem CJLVSII nomen allega rum^ mfynony. 
mum, fungit monens tamen, huic folia longiora florem¬ 
que atro - purpureum efle. WEINMANN1 figurae 
noffris apprime fimiles funt. 

tab xxv. 

EHRETIA foliis alternis oblongis acuminatis, 
fpica florum fparfa, petalis reflexis albis. 

Calaba folio Citri fplendente Plumerii Rand. H. Chelfi p. 38. 
Mill. Gard. Di£f ., van Royen Prodr. FI. Leyd. p. 47 6. van 
Wachend. Ind. H. Ultraj. p. 103. 

Expof. a. flos adhuc claufus, b . idem expanfus a facie laterali c. pofteriori i. fu- 
periori e . quinque ftamina & piftillum, /. calyx, g ♦ fructus h % transver¬ 
fe difteftus, /. femen* 

Nota. Elegantis huius ffirpis effigiem a 1745. accepimus 
Calaba? nomine fupra indicato, fed charader eius ad- 
pidus & cum illo Calabae Pium. nov. gen.p. 39. d 9 tab. 
ig. expofito collatus ftatim declarabat huius nominis er¬ 
rorem. P L V M IE R namque, qui non nifi unicam 
novit huius generis fpeciem, citato nomine fpecifico 
indicatam, charaderis delineatione repraffentat calycem 
quadrifidum; petala qrntuor, duo maiora & duo minora al¬ 
ternat im pofita , ex angufia bafi Jubrotunda & ob reflexos 
margines excavata; ftamina plurima; fruttum pollicem craj- 
fum,fpharicimi carnofum , ojficulwn unicum cumftmplicinucleo 
includentem. VAILLANT Acad. R. Sc. Parif. a. 1722. 
p. m. 207. idem genus, fed novo Kalophyllodendri 
nomine, deferibens eundem charaderem confirmat atque 
praeterea addit, ex nervo, folia in duas partes per longitudinis 
medium dividente , ad latera excurrere nervos fimplices pinnis 
fimiles , ex qua eleganti compage nominis rationem petiit, 
quam etiam, atque fimul folia ex adverjo bina feu oppofita -, 
omnino manifeftant omnes figurae, quas ut fpecies huius 
generis citat, quarum tres recenfet: prima ipfi audit 

Kalo- 


4 

Nota. 











t 



■SAmiiue maculat»,,/mdu neto rctamco 


: ,7/,u heluar Iterata ac,,,,,, a,,,,,, ■'''. rn r * 



J 
















/ 

; 


r 



\ 

k 



Wm 








t 

































































































































































\ :> 



4 . j' 






% 


e 








% 




















& 




i 



xnr 



dJy.i. LYCI ICfl 'fotus tmeartiuj,J%ort jrudufuz minori. 

i coral^p^cuL ctun ,/W, c. pniaptefaunn sepono*,, d. oramur, ottsn stylo, e. caiyx, f!fuctus motamts intepeo.' 

. ui naynmidine oocto, i. transretfe. Jzfetos, X. semen zn maynitadiae aasto. 


a fttcte stt^ericrt / 


<L. cora.$<x du 


ypr a jz. LYCJVJI foiiM Imeanlm, flore fudtuj/ut majxzri . 

C^t j» U*r« .MeOulu,, t. Mmt c. ora^m «<*, &t>, *■ fi**", «• *” Xjfae, f O**. naturus «•«- 


siccafaj 1 4- ptacert&i' C/ttc s&iu/ul tzt? 


i Assent, /i. semen motantem., i. idem in maytutadine aucto,. 





























































\ 



■■ 








QVARVM IMAGINES 
AD EXEMPLARIA NATVRAI IA 
LQNDINI IN HORTIS CVRIOSORVM NVTRITA 
MANV ARTIFICIOSA DOCTAQVE PINXIT 



GERMANYS 


HMD WLGARI 


NQMIMBVS PROPRIIS NOUSQVE SVBINDE I 

ET PVBLICO VSVI DICXMT 

D. (URISTOPHORVS JACOBVS 



iVIEDICVS NORIMBERGENSIS 

IN AES INCIDIT 

ET VIVIS COLORIBVS REPRTSEN IMIT 



IOANNES IACOBVS HA!1) 

PICTOR ET CHALCOGRAPHVS AEVSTANVS 


* 


* 


A 


DECVRIA I/i . 

A.R .S. M.DCCLIT. 




















t 


,r »\ 



. ) 



r 




""Tt*''# ITT 1 









. 


' 



M ; 















' 









JU. XXVI. 



f 

0 


i 


PALMI FOLIA fractio clavatf potifpy/reno . 


a . c/arcc seuffuca feminee, per accis bnqztudinem, dfffkctu, i. flosjfemineus^ /paratus cum semine utrimque aci/uene/ite, c. c/ara seu Jpica maris pari 
J^culinns cum spuemus utrimquep/uri£us ad/ue/v/iti^us en map/litue)ine natura/c / e. auctet, fiJqua/na, separatu . 


'os nui' 














































Kalophyllodendron Americanum folio oblongo, 
cui, tanquain fynonymum, iungit non folum Calabam folio 
Citri fpleildente Pium. I. c. ( quam plantam fine dubio ex 
plantis Plumerianis ficcis recognovit) fed etiam Anonam 
Americanam foliis oblongis ex adverfo binis, pluri¬ 
mis confpicuis venis in parallelos fecundum latitu¬ 
dinem venufte difcurrentibus Pluk. Phytogr.tab. CXXXV. 
jlg, 3. Secundam fpeciem nominat Kalophyllodendron In¬ 
dicum folio fubrotundo, cuius fynonymum facit Punnam 
H. Malab. T. IV.fig. 38. & tertiam appellat Kalophylloden- 
drum Indicum folio Sc fruftu minori, quod ipfi idem 
eft cum Tsjerou-Punna H. Malab. T. IV. fig . 39. Hunc fo¬ 
liorum textum peculiarem, tanquam characterem huius generis 
asque, ac fructificationis partium reliquos, communem etiam 
confideravit BVRMANNVS Thef. Zeyl. p. 130. dum a fimili- 
tudine cum fibris cuiusdam mufculi per longitudinem difle6ti 
idem genus Inophyllum falutavit.: cuius duasrecenfet fpecies: 
prima eft Inophyllum flore quadrifido , quam eleganter 
delineat, & non folum cum tertia Vaillantii fpecie & 
Tsjeru - Punna H. Malab., verum etiam cum Calaba 
Plumerii eandem declarat, licet eius figuras tum folia ab illis 
figurse PLVKENETII a VAILLANT citatae, tum floris 
magnitudo & ab hac H. Malabarici & ab illa PLVMERII lon¬ 
ge recedant, ut taceam calycem, quem hic exadte delineat BVR¬ 
MANNVS vero in defcriptione expreffis verbis negat. Altera 
fpecies efi: Inophyllum flore o&ifido, quam Vaillantii 
fecundam fpeciem, Punnam H. Malab. (ubi etiam 06I0 
petala & depinguntur & in defcriptione numerantur) itemque 
Arborem indicam Mali medica? amplioribus foliis 
Maderalpatanam Phtk. Phyt. tab. CXLVIT.f. 3. & Bin- 
tangor maritimam Rumph.Herb. Atnb.P.Il. L III. c.XXVI. 
(ubi elegans eius icon tab. 71. reperitur, fed, ut docet defcri- 
ptio, & florum & foliorum magnitudine imminuta, folafru&us 
figillatim adpidti magnitudine naturali fervataj) efle aflerit. LIN- 
NAEVS Pl. Gen. Edit. I. no. 436. II. no. 511. huius generis no¬ 
men, a VAILLANTIO excogitatum, in Calophyllum 
mutavit & eius charafterem exponens definit; calycem quadri¬ 
partitum 'deciduum , petala quatuor , flamina plurima; ftylum fmpli- 
cem cum Jligmate capitato & fru&um unilocularem , cuius unicam 
fpeciem, nomine Calophylli foliis ovatis obtufis, ftriis 
parallelis transverfalibus H. Clif. 20 6. recenfet, & cum 
fpecie tertia Vaillantii, primaBurmanni&ab his citata 
jfigura H. Malab. coniungit, in Flora eius Zeylanica vero 
no. 202. Calabam Plumerii etiam ut fynonymum addit, 
ibidemque no. 201. fpeciem fecundam Vaillantii Sc Bur- 
manni feu Punnam H. Malab. nomine Calophylli fo¬ 
liis ovalibus recenfens, huius quoque florem tetrapetalum, 
calycem vero magnitudine petalorum efle monet: conf. RVM- 
PHIVS 1 . c., qui p. 211. feq. flores non folum illis malorum Eu¬ 
ropa arum maiores , verum etiam ita defcribit, quod compofiUfint 
ex 9. vel 10. albis , fubrotundis , Jemicavatis & integris petalis, for¬ 
mam minoris roja retinentibus , quorum bina externa maximafint , his 
vero oppofita bina alia cruciata inque horum medio quinque vel fex alia 
minora extrorfum flexa ( ex quibus o6to procul dubio funt ordina¬ 
ria, reliqua vero extraordinaria, qualis plures ftirpes luxuriofas 
excludunt) quorum cavitas iterum erigatur &c. quas de flamini¬ 
bus, piftillo & fructu addit a communi Calabas defcriptione non 
recedunt. Calophylli generis definitionem retinet porro 
VAN ROYEN Flor. Leyd. Prodr. p. 476. VAN WACHEN- 
DORFF H. Ultraj. Ind. XIII. 103. & LVDWIGIVS Defin. 
G. Pl. emend. no. 455. qui vero Calaba? nomen revocavit. 

Ut ut autem recentiores hi au&ores fyftematici in defi¬ 
niendo huius generis charactere & difiinguendis eius fpeciebus 
non omnes penitus confentiant : nihilominus tamen ex iisdem 
fatis intelligitur, noftram effigiem & toto fuo habitu & charadte- 
re generico ab omnibus indicatis & hucusque notis penitus dif¬ 
ferre, quo excitati ex EHRETO quasfivimus, annonin no¬ 
mine adfcripto error commiflus fuerit? Sed refpondit, hocipfo 
nomine eam, non aliam, ftirpem in horto Chelfeano coli: unde 
certiores etiam facti fumus, nec illam, quam RANDIVS 
Hort. Chelf. Ind. & MILLERVS in Gardeners Didtionary eo¬ 
dem nomine recenfent, aliam efle, licet hic characteris defini- 


5 

tionem ex PLVMERIO addiderit, procul dubio antequam 
illum ipfe obfervare potuerit: quare & reliqua, quas idem de 
eius propagatione per nuces ex Americas partibus calidioribus 
venientes , de cultura in caldariis uti arboris Coffeas perpetua, 
& de gummi maftichis fimili (funde Anglorum vernacula Maflick- 
tree appellatur ) ex hac ftirpe colligendo monet, de genuina 
Plumerii Calaba intelligenda efle, conflat. Efle autem noftram 
ftirpem omnino aliam, obfervarunt iam VAN ROYEN & 
VAN WACHENDORFF, utpotequi, licet Calophylli 
fpeciem H. Cliff locis citatis indicaverint, nihilominus Ca¬ 
labam Citri folio fplendente Plumerii figillatim recen¬ 
fent, & quidem hic p. 387. inter plantas nondum definitas, ille 
p. 534. inter ftirpes vagas, claro teftimonio, eandem hanc ftir¬ 
pem eodem nomine falfo ipfis quoque oblatam efle. Quum er¬ 
go huius ftirpis charaCter nec cum illo Calaba? PLVMERII 
& LVDW 1 GII, feu Kalophyllodendri VAILLANTII, 
aut Calophylli LINNAEI & Inophylli BVRMANNT, 
neque cum alio, quantum ego quidem reperire potui, conve¬ 
niat : illa novum genus novo nomine diftinguendum conftituit. 
Et quum laudatus EHRE T VS eius non folum effigiem, verum 
etiam characterem primus in publicum produxerit, atque pras- 
terea fingulari fua induftria atque virtute botanicorum fcholss fe 
diu iam commendaverit: ab eius nomine generis huius appella¬ 
tionem derivare minus dubitavimus. Sit ergo eius nomen EH- 
RETIA, hoc charadtere ab aliis ftirpibus diftinguenda: 

CALIX :'Perianthium regulare, monophyllum, femifexfidum, 
fegraends acutis a.f. perfiftens g. h. 

COROLLA' regularis, hexapetala ; petala oblongo - lanceolata 
d. reflexa b. c. 

STAMINA : filamenta fex, petalorum longitudine, anthera? 
oblongas b. c. d. e. 

PISTILLVM: Ovarium globofum d. e. ftylus fimplex b. c. d. e. 
perfiftens g., ffigma bifidum, d. e. 

RECEPTACVLVM : ad bafin ovarii, d. e. 

PERICARPIVM : bacca globofag. carnofa, tetrapyrena h. 

SEMINA: quatuor exigua, oblonga i * 

Ut autem plenior huius ftirpis hiftoria exftet & characteris nonnulla ab 
omni dubio liberentur, fequentiaidemEHRETVS, a nobis 
interrogatus, fuppeditavit. Flos eft vere hexapetalus. Styli 
extremum feu ftigma, microfcopio prrecipue confideratum, eft 
duplex. Fru&us deprehenditur carnofus, talis etiam permanet 
& non dehifcit: ille, quem delineavi, ad plenam maturitatem 
non pervenit. De numero feminum femper quaterno e multi¬ 
plici examine certus fum. Lineam, quam per medium duftam 
indieat imago h. talem etiam fiftunt naturas exemplaria. Stirps 
ipfa in fruticem excrefcit 4. ad 7. pedes altum, cuius habitum 
imminutum figura adiedta declarat; viret femper, & folia iunio- 
ris rami talem obtinent magnitudinem, ftructuram & colorem, 
qualem a facie eorum luperiori & inferiori adpinxi. Fer asfta- 
tem libero aeri exponitur & menfe Maio floret; quandoque ve¬ 
ro iam Martio menfe in caldario, in quod brumali tempore 
transfertur, ibidemque fovetur eo caloris gradu, quo Alo.es fpe¬ 
cies confervantur. Educatus eft hic frutex ex fru&u, quem 
beatus nunc MIL L A R, Chirurgus, Carthagine nova mifit no¬ 
mine Calabas indicato, quo hucusque hic locorum gaudet. Ce¬ 
terum frutex hic nullum fundit gummi, neque etiam cortex 
eius foliaque mafticata ullum produnt peculiarem faporem vel 
odorem, quo pariter flores, quantum memini, carent. 

TAB. XXVI. 

PALMIFOLIA femina. 

Palma? folio planta acavlos, fru&u clavato polypyreno Houfi. 

Expof. a » clava feu fpica feminee per axis longitudinem difTeda, ubi divifio & infertio fru- 
ftificationis partium feminearum confpicitur; b . eiusmodi pars feparata, cuius 
petiolus tegitur capitulo oblongo - quadrato & (ut videtur) fungofo, utrinque 
grano feminifero foeto, introrfum feu interiori eius fuperficiei adnato ; c , clava 
ieu fpica maris pariter per axis longitudinem difie&a, ubi divifio & infertio fru¬ 
ctificationis partium mafculinarum^apparet ^ d . una ex his partibus feparata in ma¬ 
gnitudine naturali e . audta, ubi capitulo fungofo, pyramidali inverfo utrinque 
adhaerent plures fquamul», procul dubio mafculino polline refertae; f. eiusmodi 
fquamula feparata* 

Nota. Rariffimam hanc & novi generis plantam alibi iam deferiptam 
vel depi&am efle, nondum reperire licuit. Mas & femina, 
feparatam conftituit plantam, quse utraque educata & ad fructi¬ 
ficationis partium perfe&ionem perducta eft Londini in Domini 

B Baronis 




































6 


Baronis PETRI (Lord PETERS) horto; led quum hic pe¬ 
regrinis plantis refertiffimus & ad easdem alendas inftru< 5 tiffimus, 
poft obitum Perilluftris huius Viri praematurum, trifte ulterioris 
culturae fatum expertus fit, haec quoque planta periit, nec am¬ 
plius nunc Londini reperitur, quare ex D. EHRETO momen¬ 
ta charadteris plura, quam quae figurarum harum ope nobiscum 
communicavit, expifcari haud potuimus. 

TAB. XXVII. 

PANCRATIVM foliis enfiformibus, Ipatha multi¬ 
flora , floribus magnis candidis fragrantibus. 

Pancratium Americanum floribus albis, odore balfami Gileadenfis 
Rand. H. Cheif. p. 150. 

Nota. Huius plantae effigies valde fimilis eft illi, quae vocatur 
Narciflus totus albus, latifolius, polyanthos ma¬ 
ior, odoratus, flaminibus fex e tubi ampli margi¬ 
ne extantibus Sloan.Cat.pl. famaic.p. 115. Itinerar, l.p. 244. 
feu Narciflus Americanus, flore albo multiplici, 
odore balfami Peruviani Tournef. InJUt.p. 358. & Pan¬ 
cratium Americanum floribus niveis odore balfa¬ 
mi Peruviani Mill. Gard. Bili. cuius imago proflat apud 
Martyn. Piant, rar. hifl . p. 27. fed foliorum florumque figura & 
magnitudine multum differt. 

TAB XXVIII. 

PANCRATIVM foliis amplis ovatis acutis petio- 

latis, fpatha multiflora floribus minoribus candidis 
fragrantibus. 

Pancratium Americanum , folio latiffimo, floribus albis odoratis 
Rand. Hort. Cheif. p. 150. 

An Narciflus Amboinenfis folio latiffimo rotundo, floribus niveis 
inodoris H. Amflel. I. p. 77. ? 

Nota. Horti Amftelodamenfis icon foliis multum convenit cum noftra, 
floris autem figura & odoris abfentia minus: forfan in natur® ex¬ 
emplaribus differentia tanta non occurrit. Recenfetur a MIL- 
LERO 1. c. Pancratium Americanum foliis latiflimis, 
floribus niveis maioribus, odore balfami Peruviani, 
quod idem cum noflro erit, fi nulla differentia in floris magni¬ 
tudine reperiatur. 

TAB. xxix. 

PODOPHYLLVM lobis foliorum truncatis 8c ! 

laciniatis, flore expanfo polypetalo. 

Anapodophyllum Canadenfe Catesb. T. I. p. 24. 

An Podophyllum Linn. H. Cliff. p. 202. Gronov. Flor. Mrg. Clayt. 
I.p. 57 - 

Anapodophyllum Canadenfe Morini Tournef. Infl. p. 239. Boerh. 
Ind. ait. 11 p. 72. Rand H. Cheif p. id. Mill. dict. 

Dentaria monophyllos, Anapodophyllon Parifienfibus Morif H. R. 
Blef au£t. p. 258. 

Aconitum humile bifolium, five Aconitifolia flore albo unico Lev- 
coii campanulato, frudtu Cynosbati Menz.pugill.pl rar. 

Aconitifolia humilis flore albo unico campanulato, frudtu Cynos¬ 
bati Eiusd. tab. 1 1. 

Herba? Paris affinis bifolia, Pomum maiale Londinenfibus Raii 
Hifl. I. p. 67 1. 

Papaveri affinis montana Aconitifolia, Ranunculi nemorenfis ra¬ 
dice EI. L. Bat. p. 478* 

Ranunculi facie planta peregrina H. R, Parifp. 15-3. 

Nymphaeae congener Alpina, Anapodophyllum Canadenfe Mo¬ 
rini Pluk. Abnag, p. 267. 

Solanum pomiferum monophyllon umbilicifolium in fex plus minus 
profundas lacinias divifum Banifteri Cat. MSt. Pluk. I. c. 

Solano congener monophyllum aut diphyllum, Aconiti folio, 
flore albo Hif. Ox. III. p. 533. 

Expof, a. flos integer a facie pofteriort, b. fruftus integer maturitati proximus c. trans- 
verfe d . fecundum longitudinem dilTe&us cum placenta, cui adhairent feminum 
rudimenta, e, femen maturum a fagie laterali /V & a facie utraque lata. 


Nota. P. MORIN in libello, cui titulus : Remarqms neceffaires pour 
la culture de Fleurs &c. d Paris 1667. 12. huius piant® non 
nifi nudo Anapodophylli nomine mentionem facit p. 33. 
<2r> 52. Num eius patriam alio in opere idem indicaverit vel 
deferiptionem eiusdem dederit, nos latet. Primam eius, fed 
adhuc mancam, deferiptionem invenimus in MORI SONI 

H. R. Blef l. c., accuratiorem vero poftea, unacumintegr® 
piant® primi, fecundi & tertii anni (ubi demum florere incipit) 
omniumque fructificationis partium effigie exhibuit MENZE- 
LIVS l. c. fecundum quem fios pendulus feu nutans eft,.cam- 
panulatus & hexapetalus (quem numerum nec reliquorum au¬ 
ctorum deferiptio fuperat ) duodecim flaminibus pr®ditus, fru- 
Ctus vero per maturitatem flavefeit parumque rubefeit. Ab hoc 
hiftoriameiusdem piant® mutuati funt RAIVS & BOBAR- 
TVS, Partis III. Hifl. Ox. auCtor, quibus adhuc accedit bre¬ 
vis BANISTERI deferiptio a PLVKENET l.c. evulgata. 
Figur® floris fruCtusque, quas TOVRNEFORT Infl. tab. 122. 
deinde produxit, cum Menzelianis proxime conveniunt, ce¬ 
terum autem maiori induftria elaborat® funt. Demum iterum 
comparuit huius piant® effigies in opere Catesbiano cum brevif- 
firaa & mutila eius deferiptione, cui figur®, bina tantum folia 
cum flore a facie anteriori ex finu eorum prodeunte repr®fen- 
tanti, prorfus fimilis eft noftra; differt autem a Menzeliana & 
Tournefortiana foliorum lobis non bifidis, fruCtu maiori, flore 
pariter maiori expanfo & polypetalo, itemque flaminum nume¬ 
ro, quorum 20. f®pe numeravit LINNAEVS Geri. Pl. Fd. I. 
no. 426. II. no. 498. Ceterum aliam fpeciem recenfet TOVR¬ 
NEFORT 1. c. p. 66$. nomine Anapodophylli Canaden- 
fis Ricini folio Saraceni j fed h®c cum altera eadem eft, 
tefte VAILLANT a BOERH A VIO 1. c. allegato. Quum 
ergo flos, fruCtus & folia Catesbian® & noftr® figur® nonnihil 
differant ab illa Menzeliana & Tournefortiana, dubii fumus, 
nurnne conflans varietas huius piant® reperiunda, & fecundum 
illam fynonyma fupra indicata diftinguenda fint. Id unicum ad¬ 
huc monendum eft, florem ante expanfionem involutum effe 
calyce fpathiformi caduco, monente LINNAEO 1. c., quem 
etiam, imperfeCbe tamen, iam adumbravit MENZELIVS 
tab. cit. in flore nondum aperto : huius involucri delapfi vefti- 
gium repr®fentare videtur noftra fig. a. pone petalorum infer- 
tionem. 

TAB. XXX. 

CEREVS teres multangularis IpinofilTimus articula¬ 
tus ramolus lerpens, flore purpuralcente diu no- 
fluque aperto, fru£lu exiguo rubente. 

Cereus minimus fcandens polygonus, fpinofiffimus flore purpureo 
Milleri Ehret. tab. II. fig. 3. 

Cereus minimus, articulatus, polygonus, Ipinofus Boerh. Ind. Alt. 

I. p. 294. no. 12. H. Carlsruh. a. 1747. edit.p. 15. no. 173. 

Exjiof a , flos integer, b % idem per longitudinem diffedlus, c 4 c. ovarium, d, d . perianthii 
feu calycis fegmenta ima pilgja, e . ftylus flaminibus multo brevior, /. 'eius capi¬ 
tulum in magnitudine auda antherafum pulvere obfitum , /*. idem ab hoc pul¬ 
vere purgatum in naturali & auda magnitudine, g. b. idem alius ccnformationis 
in naturali & auda magnitudine, i. aliquot flamina eorumque nexus cum co¬ 
rolla, k. flammis apex feu anthera in magnitudine au<fta, /. caulis craflitudo, m 
novus caulis propullulans, frudlus immaturus, o. maturus in magnitudine na¬ 
turali, p . transverfe feftus cum feminum ordine, q . femen feparatum, r in ma¬ 
gnitudine aufla* * 

Nota. Quamprimum hanc Cerei fpeciem pinxit EHRET VS, illam 
etiam ipfe ®ri incidit & vivis coloribus illuftratam publicavit, 
a tribus vero annis eandem tabulam , additis aliis more poftea 
empto plantis, operi fuo continuando no. II. inferuit hac fub- 
iunifta hiftoria ex Anglico idiomate traducta : curiofis digna hac 
planta ex horto regio Parifienfi cum horto medico Cbelfeano a. 1740. 
communicata elegantijfimumfumi florem produxit menfie Aprili a. 1745. 
Perianthium compofitum eft ex Jegmentis variis ac irregularibus , flos 
autem, confiat ex duodecim petalis regularibus externe & interne 
egregii coloris purpurei. Ex centro floris furgit fiylus pariter pur¬ 
pureus , copiofljflmis flaminibus circumdatus , quorum fila iterum 
purpurea , apices vero lutei fiunt. Hic flos inter diu fe explicat 
& per tres quatuorve ■ dies apertus manet , quo a reliquis huius 
generis fpeciebus fe difUnguit, quarum omnium flores non nifi noftu 
fe apei iunt <2? nunquam ultra octo vel decem horas vigorem Jimm 
conferyant. Habtenus ille. Ceterum quum idem lingulis tribus 
operis fui tabulis addat aliam, qua floris frudlusque partes cha- 
ra&erifticas reprmfentat, harum loco tab. IV. tres tantum hu¬ 
ius ftirpis alabaftros feu floris nondum explicati globos aetatis 
magnitudine & figura differentes fiftit. Effigies, quam nos pro¬ 
ducimus, ftufta eft ad exemplar authenticum, ut loquuntur, feu 
primum piftur®, quam laudatus Auctor fuper membrana niti- 
diffime reprafentavit & paullo poft nobiscum communicavit, 
cui deinde, occafione favente , manu PAYERLINI addendas 

cura- 




xxnr. 



























t 































x-j,. xxvm. 


P.WRJTirji fu, 

fa&atha, mulMflomAontm mmonU amhd Ji , 


'Cfiioicb- 
r. 


































f 







% 






















“ h. XXIX. 



rODOPHYl JJ 7/ Uu A 

truncatio et tcvcuiuituf,.no/x 

a. flos tnfeyer a facte f/ostentorc, A fructus mt 
facte la£ena/t, f! ooctctuorcy y. znte/uom . 


yia/ilo vo Uyyiouuo. » / 

c. ideui tna/isrer^fe (A. securu)urtt lo/iytu/Ainem differtus Cum yfaeeutiz / at i ad/uenentfe/ni/zum ncSkfnentn,, e. se/nefi maturum a 



i 













# 


\ 





















4 



npUp rs miniatur .tcmknspoiyponus jpmojifJimuJ,ftorejMrpui coMr, c, 

^ ~ r 'in maanitudine at/ctn., 


liret jTcib. U.^iq. J>. 
& iDefn alcaj' con ~ 


. . /i* **» * *» r p*^,TZ£, TZu* rr « 

/S»»*"/ *■ " "“P ? ‘T, » ' „ ,. «V, <« mafUvZ™ 


. . ••//:„ /tuita- fejiu capitu/urri in maqnitu2tne auctu. _ 


( 7 . 7 tli 






























I 








I- [I M fli 

Jkv 



> 


/ 




jf 













' V 
/ 



















I 







oZ&. XXXII 



CEREP 


/loj-pcnUua aeoarSuj- afiSe aatwS, Xj. x. Am. mancjfas'fSfeffi' 

a „rJL., S.i. r*c r LJLx, c.c. tuAercu/a, d ^ ~~u», e.*e.e. tute ^6^ 

ff caZycla symentn aljtyra,ceroti*peta£*., A.A.l.c. siunungi.s*, *s, 

'fa/lJz, xd 3 . Jfy. +/fiuceuj- matow entger, Su, . J. Am. <W«* • 

‘jfy. £/. jZowto motura., Jty. <f. q.jSaum /am permmarj; J&. xo. xx.jxmaumx-f an a, 
sinpa&L in, /na^eutu^ine neittu^a/c et aueJzz. v 




1 


e 


c/finat 


lix fcandentur 6cc: flos ct fuctus maturus. 








•S&- 5 ' 





























































..V \ e 















JTjjKlijf l! c;raedas pandens ramojtid 
ente atnj /morante, ca/esce aureo corx>t' 


pi&fuemcp aeocd/zpularej,pni^c ue 
cuu&nteei, fruofat c ccenieo latefccns 

































































fuavimus reliquas figuras fuperius explicatas, Ehretianam, cha- 

^eris prsdpue intuitu, illuftrances. Coluit namque D. D. 
SILBERRAD, in expofitione Tab. XIII. iamlaudatus, Cerei 
fpeciem, ex horto Carolsruhano acceptam, tam optato (uccef- 
fu, ut iteratis iam vicibus non folum flores excluferit, fed etiam 
fruftus maturos produxerit. Hanc ftirpem eiusque florem non 
folum cum pidura EHRETI, verum etiam cum viva planta 
C cuius fobolem ipfe unacum effigie transmiflt, quamque huc¬ 
usque vegetam confervavimus ) conferentes deprehendimus, 
utramque in eflentialibus penitus inter fe convenire, in acci¬ 
dentalibus vero paullulum differre. Stirps namque Londino 
accepta fibique relida ex uno quafl caudice plurimos interea 
produxit caules cylindraceos infirmos, quorum longilfimi pe¬ 
dem nondum luperarunt, ita praeterea quafl articulatos, ut ad 
palmae circiter diftantiam, fingulis annis produdam, digiti mi¬ 
nimi craffitudinem acquirerent, deinde vero ad breve fpatium 
calamum ftramineum vix fuperarent, atque praeterea ex ipfls 
his intervallis haud raro ramos laterales emitterent. Color illo¬ 
rum fplendens, feu nullo polline obfufcatus, & nunc intenfius 
viridis nunc magis flavus eft. Superficies intequalis redditur a 
plurimis (9-12 ) angulis reda excurrentibus, fedleviflime tan¬ 
tum elevatis, qui finguli, alterno tamen ordine, ad minima in¬ 
tervalla exafperati funt exiguis fpinarum ex flavo rubentium & 
flexibilium fafciculis feu ftellulis ita, ut tota ftirps iisdem obfita 
quafl appareat. Ceterum nullum huc usque exclufit florem. 
Huic ftirpi in omnibus annotatis refpondet illa Carolsruhana, fi 
excipias fpinas magis flaventes, caulis craffitudinem /.& longi¬ 
tudinem : h®c namque quinque pedibus iam maior eft, illa pol¬ 
licem facile sequat. Notandum autem, cultorem ramos eius 
omnes radicales & laterales, ad floris exclufionem juvandum, 
follicite femper removiffe, hocque mode etiam voti fui compo¬ 
tem fadum fuiffe adeo, ut una ftirps 10. & plures flores pede- 
tentim verno tempore, imo seftate vergente novos adhuc, pro¬ 
duceret, frudusque altero anno perficeret. His exploratis & 
cum Ehretiana effigie collaris, obfervavimus fequentia: 1 ) flo¬ 
res hi omnes illis Ehretianse effigiei paullo minores erant; 2) co¬ 
lor eorundem, tum in caldario tum fub dio provenientium, de¬ 
prehendebatur magis dilutus, ceterum ex c®rulefcente tam amoe¬ 
ne purpurafeens nitensque, ut omni arti impoffibile fuerit, eun¬ 
dem perfede reprsefentare; 3) color, fitus & figura fegmento- 
rum corollae & perianthii aegre a fe invicem diftingui poterant, 
ut taceamus huius infima fegmenta pilofa in figura Ehretiana 
non obfervanda; 4 .) flaminum filamenta i, i. non purpurea fed 
pallida apparebant; $ ) ftylus e. flaminibus brevior erat; 6) 
eius extremum longe aliter deprehendebatur conformatum, 
quam in reliquis huius generis fpeciebus; quarum flores hucus¬ 
que depicti reperiuntur: in illis namque multifidum & radiorum 
inftar expanfum eft (conf. tab. noftra XIV. XXXI. & XXX 1 I.J) 
in hac format capitulum fimplex oblongum & obfcure trigonum, 
/./*, cuius veftigium in Ehretiana quoque figura apparet, ut 
taceamus, idem capitulum in nonnullis floribus folummodo ob¬ 
longum g. h. repertum fuiffe; 7) ovarium c. magis pallebat; 
8) flores quoque diu nodtfque per aliquot dies explicati perfi- 
ftebant, tandemque cadentes, ad unum omnes, relinquebant 
ovarium vegetum viridiorem colorem n. induens, quod altero 
demum vere, mole interea parum audum, nova coloris viridis 
in flavo - rubellum 0. mutatione maturitatem indicabat & diffe- 
ctum p. femina perfeda q. r. exhibebat fufea. Leves hae diffe¬ 
rentiae , dummodo vel ipfae fub circumftantiis variis conflantes 
fint, monent, ambas has ftirpes non ut fpecies, fed ut varieta¬ 
tes maxime affines, effe confiderandas: licet namque Boerhavia- 
na fpecies in RANDII Horti Chelfeani indice atque MILLERI 
didionario iam recenfita repedatur, antequam altera Parifienfis 
ut nova ibidem recipiebatur & fpecifico nomine diflinguebatur; 
noftra tamen opinio confirmatur ex eo , quod in nova Horti 
Carolsruhani catalogi editione fupra indicata citato nomini Boer- 
haviano ut fynonymum iungitur Cereus Icandens mini¬ 
mus polygonus fpinofus ex H. R. Parifienfi. Omne 
autem dubium tandem fuftulit obfervatio fuperiori anno 1751. 
contingens. Coluit namque interea temporis laudatus D. D. 
SILBERRAD fobolem ftirpis Londino acceptas eodem modo, 
quo antea illam ex Horto Carolsruhano miffam tradavit, qua 
ratione non folum illa huic & longitudine & craffitudine immo 
toto habitu caulium valde fimifis reddebatur, verum etiam flo-» 
res protrudebat omnibus notis fupra fufius deferiptis refponden- 
tes adeo, ut utramque ftirpem fimul floribus ornatam follicite 
examinentes ne minimam quidem differentiam in omnibus eius 
partibus deprehendere potuerimus, ex quo liquido conflat, dif¬ 
ferentias feu varietates inter utramque ftirpem, fi quae contin¬ 
gant, nonnifi ab aetate, vel cultura, vel etiam tempeftate varia 
produci. 


tab. xxxi. 

CEREVS gracilis fcandens ramofos plerumque fexan- 
gularis, flore ingenti atque fraganti, calice aureo, 
corolla argentea, fruftu ex carneo flavefcente. 

Cereus fcandens minor polygonus articulatus. Herm . Par ad. 

Bai.p. 120. JBcerb. Ind. p. 181. no. 8. M. ait. I. p. 292. 
no. \i. Tilli H. Pif. p. 37. Rand. H. ChelJ. p. 84. m . io. 
Mill. I)i 8 f. 

Cereus Americanus maior articulatus, flore maximo nodu fe ape¬ 
riente & fuaviffimum odorem fpirante Volck. Hejp. I. edit. Germ . 
& Lat. p. 233. tab. 234. 

Ca£lus fcandens, angulis quinque Linn. H. Ufp. p. 121. no. H> 
pluribusve obtufis II. Cliff. p. 182. no. 10. 

TAB- XXXII. 

CEREI gracilis fcandentis <%:c. flos Sc maturus 
fru&us. 

Expof. Fig. T. flos penitus expanfus a facie anteriori 2. idem iam marcefcens per longi- 
tudinis medium dilleftus, a % ovarium feu frudtus rudimentum, b, b ♦ recepta* 
J 0C H S > ovarium cum flore iungitur, c c ovarii tubercula pilo* 
^ ohofa > d ' ems cavum, e. e. e. e. tubi^calycis foliola, f f eius fegmenta 
abfcilla, g , corolla petala, b * b. i, /, flamina, quorum maxima pars h h , ex 
tubi lateribus oritur, reliqua u i . eius faucibus adnata eft, k. k. ftylus ex # ovarii 
vertice proveniens & inclinato fitu ad corollae oras ferme pertingens, / eius ex¬ 
tremum in plures fimbrias feu ftigmata divifum, fig. ^ eiusdem extremi fimbria? 
expanfae cum ftyh cavitatis orificio, 4. fru&us maturus integer cum floris tubi 
aridi reliquiis, 5. idem fruftus per longitudinis medium dijfffidus, ubi femina 
matura plurima m gelatina albicante & vifcofiffima nidulantia apparent, 6 7 f 
femina matura, 8* 9- q^oddam eorum iam germinans, io. ii* ejusmodi eer* 
minis plantula cum duobus cotyledonibus feu foliis feminalibus, fingula in ma¬ 
gnitudine naturali & au&a, ® 

Nota. Viliffim® huius ftirpis flos ex eo tempore, quo primum in Eu¬ 
ropa fe confpiciendum prabuit, non folum ob Angularem fuum 
fplendorem & fragrantiffimum odorem, verum etiam ob plures 
alias rationes omnibus femper admirationi fuit. Nec defuerunt, 
qui eundem & defcripferunt & depinxerunt. Unica adhuc hu¬ 
ius ftirpis pars ad perfe&ionem perdu&a pro abfolvenda eius hi- 
ftoria defiderabatur, fru&us nimirum maturus. Felici tandem 
fidere contigit, ut Gedani in horto D. D. IO. PHIL. BREYNII 
talis enafeeretur. Is namque per 25. annos coluit eiusmodi ftir¬ 
pem quotannis ferme flores excludentem, fed omnes poft o6li- 
duum unacum frudlus rudimento cadentes ; anno vero 1748. 
d. 27. Julii horum quidam prodiit, qui marcefcens Angulari fa¬ 
to reliquit fruftum integro poft anno plenam demum maturita¬ 
tem confequutum. Quamprimum laudatus Vir pro amicitia ul¬ 
tra duo iam luftra humaniffime confervata de eodem nos certio¬ 
res reddidit, accuratam eius deferiptionem & imaginem utno- 
biscum benevole communicet, perivimus, quarum etiam pauf- 
lo poft nos participes fecit, quare imagines vivis coloribus re- 
prsefentatas ipfo annuente huius tabui® XXXII. fig. 4— / r . i n 
publicum producimus. Imago, quam tab. XXXI. fiftit, a D. EH- 
RETO Londini anno 174 6. fadla eft atque repraffentat tres hu¬ 
ius ftirpis caules unacum radicibus vel claviculis in libero aere 
prorumpentibus: unus horum caulium florem perfedle explica¬ 
tum, fecundus expanfioni proximum, tertius alium adhucim- 
perfe&iorem fuftinet. Accepimus autem ab eodem iam a. 1734. 
menfe Septembri, dum Parifiis adhuc degebat, aliam huius ftir¬ 
pis florentis imaginem, fuper charta huius norma ampliore re- 
prsefentatam, cum frudlu fimul adpidlo, cuius imaginem Londi- 
nenfi imagini adpingendam curavimus. Reliquit aucem nos in¬ 
certos, num hsecce imago fecundum frudum maturum fada fue¬ 
rit (quianeque litteris hoc teflatum fecit, neque interioris ftru- 
durae imaginem addidit ) usque dum ex collatione cum Brey- 
nianis imaginibus haec cognofcere liceret. Quoniam ergo hae 
Breynianae imagines non folum externam faciem, verum etiam 
internam compagem feminumque maturorum & ex parte iam ve¬ 
getantium figuram fimul exhibent : huic laudato viro plenam 
nunc omnium Cerei generis charaderum cognitionem debemus. 
Vt autem floris huius venuftiffimi interior etiam ftrudura magis 
cognofci queat, tabui® XXXII. iunximus figuras 1. 2. 3. quas 
ad natur® exemplaria depingendas curavimus.: coluimus nam¬ 
que pariter in horto domeftico eiusmodi ftirpem & plures eius 
foboles per 20. iam annos, unde nobis harum parandarum oc- 
cafio enata eft. Qui plura de hac ftirpe fcire avet, adeat Acade¬ 
mi® C®fare® N. C. Adorum Vol. IX. Append. p. 175-. feqq. ubi 
non folum f®pius laudatus BREYNIVSfrudus maturi, verum 
etiam nos totius ftirpis eiusque floris hiftoriam & deferiptionem 
® 2 variis 






variis obfervationibus & neceflariis figuris illuftratam, 
itemque huius generis charadteres, fufius expofuimus. 

TAB. XXXIII. 

MAGNOLIA foliis oblongis fubtus ferru¬ 
gineis , flore ampliflimo candido, baccis ru¬ 
bellis. 

Magnolia maximo flore, foliis fubtus ferrugineis Rand Hort. 
Chelf.p. 123. 

Magnolia altiffima Lauro - Cerafi folio flore ingenti candido 
Catesb. Tom. II. p. 61. 

TAB. XXXIV. 

HVRA Linn. H. Clif. p. 485. tab. 34. van Roy Prodr. 
FI Leyd. p. 232. Van JVachend. Ind. H ,. Ultrai. p. 383 * 

Hura, tbe Sand- box tree, Hughes rntural hiftory of 
Barbados p. 114. 

Hura, the Sand - box tree, Iamaica Walnuts, 
Warnelia, Havelia Mill. Gard. Di£t. app.fecund. edit. 
G em. edit. p. 4/0. 

Hura Americana Abutili Indici folio Commel. H. Amft. II. 
p. 131* tab. 66. Rand. H. Clif. p. 98. 

Baruce ex Hura celfa arbore Cluf.exot.p. 47. 

Baruce fructus ex pluribus nucibus arboris Hurae I. Bauh. 
Hift. T.I.p. 333. Sloan. Cat. Pl. Iamaic.p. 214. Itinerar. 
Vol.II.p. 186. n. VIII. 

Qvavhtlatlatzin feu arbor crepitans Hermnd. Hift. 
Mex.p. 88* 

TAB. XXXV. 


Fig.I.HVRAE Tab. XXXIV. floris fru&usque partes. 

Expof, a * floris mafculi feu ftaminei iulus coniformis & fquamofus cum fuo pe¬ 
tiolo in naturali magnitudine & forma, qua primum prope florem fe¬ 
mineum in confpe&um venit; b. idem iulus adultior cum fquamis magis 
iam dirtin&is atque cumveftigiis coccineorum corpufculorum prorum¬ 
pentium; c* idem iulus integer, ex cuius parte fuperiori fub fquamis 
. magis evolutis iam prodierunt haec corpufcula; d. idem iulus per lon¬ 
gitudinis medium diffe&us, ubi fquamarum & corpufculorum nexus 
cum petiolo, feu potius receptaculo, apparet; e . fquama cum adhae¬ 
rente corpufculo feparata in magnitudine naturali; /* eadem lentis ope 
au&a, ut clarius appareat fabrica corpufculi ex fingulis fquamis orientis 
cylindracei feu potius ovalis, duobus apicum feu antherarum ordinibus 
onufti & in extremo bifurcati; g t fquama reflexa au&ae magnitudinis 
interius concava; h * eadem ab exteriori facie vifa cum fitu apicum in 
magnitudine aucta i* naturali; k. eadem ab interiori facie vifa; /* flos 
femininus integer a facie fuperiori m 4 laterali ». per longitudinem dif- 
fedus; o. pedunculus cum calyce; p * ovarium a calyce denudatum, q, 
pedunculus & calyx, remoto ovario, per longitudinem diffettus, lo¬ 
cus, ubi ovarium’ adhaeret, r. ovarium transverfe s 4 longitudinaliter dif¬ 
fertum, ^frudtus maturus ex multis capfulis compofitus a facie fuperio¬ 
ri cum eius umbone perforato, u, capfula feparata a facie interiori in 
duas valvas dehifcens, i . una valva a lacie interna, 2. altera a facie ex¬ 
terna, 3. huius fuperficies plana vicinae capfulae contigua, 4. margo ele¬ 
vatus, 5* pars libera quadantenus convexa & involucro membranaceo 
adhuc te6ta, 6 . foramen* x. eadem valva feparata, 7* eius pars convexa 
denudata, 8. involucrum membranaceum feparatum, 9, incifura pro 
formando foramine fuperiori^ y. eadem valva a facie interna, 10* in- 
cifara, 11. margo planus, qui cum altera valva committitur, 12. nu¬ 
cleus in fitu, z. utraque valva adhuc conjunda transverfe differta, 13* 
craflitudo partis convexae, 14, margo elevatus, 15. latera contingentia, 
16. foramen fupremum, *• vafa feu infignes fibrae involucri externi ad 
valvarum commiffuras, / 3 . fulcium capfularum, 1* eius corona fuperior 
foramina obtegens, 2. axis, cui capfulae adhaerent, 3* corona inferior 
capfulis fubierta, 4* pedunculus, y. nucleus feparatus, 5. eius corticis 
margo compreffus, nucleus transverfe diffe&us. 


Nota. Stirpis huius rariffimae frudtus Baruce nomine diu iam 
Europaeis notus & a CLVSIO atque ex hoc a IO. 
B AVHINO fatis apte defcriptus atque delineatus eft; 
ipfius autem ftirpis primam defcriptionem, fed imper- 
fedfcam, fuppeditavit, & rami fimul figuram, fed valde 
imminutam, exhibuit HERNANDEZ absque tamen 
flore & fructu: hunc quidem fatis clare defcripfit, illius 
vero ne quidem mentionem fecit, gemmas tamen in 
icone leviter indicavit. In Europa ex nucleo enatam 
flirdem vidit, defcripfit & delineavit CASP. COM- 
MELINVS, ubi etiam frudtus integri, utriusque pu¬ 
taminis capfulae & nuclei fatis laudabilem figuram & ex- 
a&am defcriptionem addidit. Poftea huius arboris eius- 


demque fru&us mentionem etiam fecit SLOANE, fed fine 
defcriptione & icone. PHIL. M 1 LLERVS unicam vidit 
ftirpem florentem in horto D. Baron PETERS alibi iam lau¬ 
dato, ex qua procul dubio defumfit floris feminini defcriptio¬ 
nem in charadteris explicatione; fed mafculini nullam adhuc fe¬ 
cit mentionem. Addit porro in defcriptione, arborem adfur- 
gerc ad 14. 1 6. pedum altitudinem, folia aeque ac iuniores ra¬ 
mos fucco laffceo turgere, patriam eius novam Hifpaniam, in¬ 
de femina in infulam Barbados delata, & ex his arbores progna¬ 
tas in curioforum hortis poftea cultas efte. Anno 1737. accu¬ 
rata eius delineatio comparuit curante LINNAEO in H. Clif- 
fortiano, ubi etiam delineari funt flores feminini eodem anno 
in arbore 6. pedum menfe Odtobri primum obfervati: additur, 
hanc ftirpem aetatis provedHoris aculeos aflfumere, quos etiam 
icon indicat. Secundum hos flores generis huius chara&eres de¬ 
finivit idem Gen. Pl Ed. I. no. 933. II. n. 1013. ex hoc van 
Royen Pr. FI. Leyd. p. 232. Ludvv. no. 1045: fed adhuc im- 
perfedlos. Anno fequente Londini in horto Chelfeano idem 
flos mente Novembri provenit, quo ipfo anno noftram imagi¬ 
nem EHRETVS paravit & nobiscum communicavit. Quum 
haec, praeter flores hos nullis ftaminibus nulloque ftylo praeditos, 
peculiarem adhuc iulum indicaret, ftatim nos fufpicati fumus, 
flores hadtenus obfervatos femininis aflecuros, iulum autem 
mafculinos produdturum efle, id quod etiam D. EHRETO 
fignificavimus, eumque fimul excitavimus, ut in hos aeque, 
ac illorum ftylum, ulterius follicite inquireret. Feliciter acci¬ 
dit, ut eadem horti Chelfeani ftirps anno 1745. jam menfe Au- 
gufto flores excluferit, propterea facilius perfecerit & expedta- 
tioni fatisfecerit eousque, ut iuli flores omnino mafculinos ad 
perfedtionem quoque perduxerit, quos pariter ab eodem depi- 
dtos paullo poft accepimus, utrosque ipfe vero fimul in tabula 
Operis fui XII. publico iam expoluit. Tandem huius ftirpis 
icon & defcriptio inferta reperitur operi illi, quod fuperiori 
demum anno Londini in folio maiori prodiit hoc titulo : the 
rntural hiftory of Barba das by M. GRIFFITHVGHES, 
p. 114. tab. 5., quae continet iconem rami cum unico flore fe¬ 
minino & iulo mafculino, ut & frudtus integri pariter a noftro 
EHRETO, ut fubfcriptio docet, delineatam & fculptam, 
quid ? quod fecundum exemplar ab ipfo publicatum fadtam, 
omifla analyfi frudtus & utriusque floris; cuius defcriptio bre¬ 
vis pariter ex EHRETI potius quam propria obfervatione 
delumta videtur. Singulare autem eft, quod colorem floris 
mafculini rubeolum (reddish ) feminini vero rubrum (red') defi¬ 
niat. Memorabile porro eft, quod idem de celeri & ingenti 
augmento craffitudinis & altitudinis huius arboris, praecipue 
ad locum umbrofum & udofum plantatae, refert & tribus ex¬ 
emplis illuftrat, ceterum etiam brevium, attamen craflorum 
aculeorum , quibus truncus copiofe obfitus eft, meminit. 
Quod porro ad noftram imaginem attinet, folia eius teneriora 
& in ambitu minus crifpa apparent, quam in tabula Ehretiana 
citata, procul dubio ob aetatem iuniorem , quare etiam totus 
caulis viridis adhuc eft, cuius maxima pars ibidem fufco iam 
cortice obdudta & a reliqua herbacea parte diftindfca confpici- 
tur : aculei autem in neutro exemplari apparent, quos tamen 
Commeliniana figura ftirpis unius anni iam depinxit, praecipue 
ad fingulos petiolos foliorum, quae in ifta figura laciniata potius 
quam incifa repraefentantur. An corpufculum, cui adhaerent 
antherae, primum viride fit, ut monftrat fig. h. k. deinde ve¬ 
ro rubrum evadat fecundum imaginem e. f., ab EHRETO 
explicatum haud accepimus. Tres antherarum ordines indicat 
EHRETVS in defcriptione, duos tantum in ipfa imagine, 
quot etiam numerat HVGHES, qui addit, has antheras con¬ 
tinere farinam albidam. Femininus flos, referente EHRETO, 
folitarius provenit ex rami vertice, & prope hunc iulus, ambo 
absque involucro, capituli aciculge magnitudine; gemmae vero 
foliorum obdudlae funt ftipulis dilute ferrugineis, quarum duas 
prope pedunculum floris feminini provenientes indicat tab. 
XXXIV. Femininum florem omnes pro corolla monopetala de¬ 
clarant ; quum vero is nullo plane ftylo inftru&us fit, ut certio¬ 
res nos reddidit EHRETVS iterum iterum que interrogatus: 
tubus hic infundibuliformis, feu potius fecundum TOVR- 
NEFORTIVM hypocrateriformis , nil aliud eft quam ipfe 
Itylus, adeoque femininus hic flos apetalus. Oras eius in 12. 
fegmenta divifas definit LINNAEVS, 13. indicant figur® 
Ehretian?e& 15-. vel 16. numerat HVGHES in defcriptione. 
Fruttus capfularum numerus pariter varius videtur : MILLE- 
RVS& LINNAEVS 12. defcribunt, 12. & plures HER¬ 
NANDEZ, 13. COMMEL IN VS, 14. EHRETVS, 
cuius imago a facie fuperiori, demta receptaculi corona fuperio¬ 
ri, Commeliniana vero cum hac corona reprsefentata eft. Quum 

nobis 









































































































4 







/ 


' /I 




















































































































1. 


HI R, E 


~al>. XXXIV 'j Loris /ructuscpicpartes. 


aJpJ^trabuS^j,. 'mfmtana. itaXuur Imeatao., *' *T’ natamat ,/ aucta, cum ta£ue 

ra a 'faxe extarvm jefamta, f. fors cum-exa. mcdt, <P. Xo£cmm a'etaactacm, j,. mcSmz/ V . * /Xle ^ a " u ’ &xu *; diurno <tapc tacta, £ firameu, X. eadem W 

se <£flecta, aj. crafttadcr fartas caru-exee, ju . marao deuatacr xc dztara. cu/takaetata x£ Xamc ' % xo : "t/fa/' />ptar, uta mcpucj- m. sita, ta. utaxufi rata. (rataruer, 

"Z~« 3- ~ &»> +J~LLL, tcL^c ^ucuta,/?.^ c^uta, tatatac ^ 


Vi/. x. 


J~aA XXXV 

r 




&ZJ. 


z. 


JIAGNOLL^E xxxiii 


OriS 


'"uctusepue partes , 


X. czUa/taycyua.,2. imrtalucrum capitata, 3. aizSa/p addtaS spado., 7. aASpriur exymu/taS/xroXxmuj- cime 'upJia, f%fc, 3 . j-patJia. parata a. /Ccxe dtaxua. £ a/aSa/taxur demxdzxtar 
?. auanum cur* sty£c stuparum Sxdarum, d. reeeptazadum stamxtatam.,#. sintae*. */duc dtemm, j. extamta, xo. j-ta-Sdcr cum afyxtat Saccir mutamur, xx. tac/dLr xp/ratas cum laecX 
cjc ppra, pc/u/c/ztc. / X2.. foculus laccam, contzaeszsy c. art styfuspes psecas, p. epcs upertiq y capitatis pefflcufa, zy lacca sesnesi af utra ^ /acie 


JLL 


2 . 


ZO 
































































































m ; 

4 '. 


■ 




^ \ ' ■ V i ' 


illis'! 


■jm 


■ 

I 

8 ®> 

ftp.Sfc -s - 


. 


V 




#» 


\ 























i 1 



I 



ACACIA 


JlOJl 



o/x 


'io,!~oUonmhjjwwvuf latcwscMlur gtabrur, 

(TXou^t. (at. cAdst. (CCort. CXe/^. o 'KC/iII. dict. 







vum 


\r lona/ur pta/nur 









































































v \ 









> . - ;■ ‘ 

' ■ 






\ 
























XXXVII. 


CA Jo&us lanceo talis acuminatis intege rrimi s' 
margine ^ila/iicatojls. Qronou'. astor, i Sy. < 111 . p. j.52.. 















































u nobis ad manus fit eiusmodi frudlus capiulis fuis tamen iam 
folutis, complementi gratia adpingendara curavimus fig. z. 
utramque valvam transverfe diffedlam, nec non petiolum 
/3 unacum axi huiusque corona fuperiori & inferiori, 
quibus comprehenduntur & firmantur capfulae.; Harum 
putamina craffa & vere lignea fig. z. 13. 13. colligantur 
mebranaceo involucro eadem obducente fig.t,u.5,x.8, 
quae, ubi contiguas inter fe funt capfulse, fibris nervofis 
& craffioribus gaudent, quarum unam pariter depictam, 
fig,addidimus. 

Secundum omnes fructificationis partes nunc obfervatas 
charadterem huius plantarum generis integrum hifce 
definimus: 

Flos mafculmus & femininus in eadem ftirpe prope fe 
invicem proveniens. 

Flos ftamineus leu mafculinus. 

CALYX: Julus conicus fquamatus, fquama imbricatae concavae 
fubrotundae, unifiorae. 

COROLLA nulla. 

STAM* Sub fmgulis fquamis prodit corpufeulum ovatum in 
extremo bifidum coloratum, duobus yel tribus anthe- 
rarum ordinibus ornatum: Anthera minutiffimae. 

Flos piftillatus leu femininus. 

CALYX: Perianthium breve monophyllum canaliculatum 
truncatum integerrimum. 

COROL. nulla, nili ftylum pro corolla agnofcas. 

PIST. Ovarium fubrotundum fulcatum, fiylus magnus infundi- 
buli-feuhypocrateriformis coloratus, corollam referens: 
Tubus oblongus cylindraceus, fligmata plura (12- 16) 
foliacea obtufa aequalia brevia plano - convexa, in lim¬ 
bum orbiculatum colleCta, 

PERIC. Nux globofa depreffa angulofa, compofita ex multis 
capfulis (12- 14,) communi involucro membranaceo 
-colligatis & ad utrumque apicem coronatis; capfula totae 
ligneae, lunulatae, extrorfum convexo- obtufae, intror- 
fum compreflae uniloculares, fuperius foramine pertufae, 
inferius elaftice diflllientes in duas valvas. 

SEMEN: Nucleus folitarius, fere orbicularis magnuscompres- 
fus marginatus. 

Fig.ll.MAGNOLIAE TAB. XXXIII. floris 

fru&usque partes. 

Exfof. i* Floris gemma, a,involucrum commune totam gemmam Involvens 
cum peculiari lingula, 3, alabaftrus poft incrementum captum fpatha fua 
adhuc tectus, 4. idemexpanfiotli proximus cum fpatha iam-filTa, a. rami 
extremum,quod terminat floris pedunculus, h. foliorum petioli abfcifli, 

5. eadem fpatha feparata a facie interna, <5. alabaftrus penitus denudatus, 
d. b . b . eadem indicant ac in 4. figura, 7. ovariumfeu frudus rudimentum 
cum ftylis fingulorum loculorum* & flaminum axe d, feu receptaculo, 
g. flamen feparatum a facie interna cum duobus loculis farinaceis luteis, 
antherarum vices praeftantibus, 9. idem a facie externa ,"10* fructus 
maturus feu flrobilus multilocularis cum aliquot b accis maturis adhae¬ 
rentibus & ftylis c. perfidentibus d receptaculo flaminum & e, petalorum 
ac perianthii", ii# loculus fcparatus & iam hiulcus ftmplicem baccam 
continens, 32. alius loculus cum bacca ex filo iuo pendente, c . flylus 
perfidens, /, eius infcrtio ad bafin loculi, g. cavitatis pellicula, 13. baccse 
lemen ab utraque facie. 

Nota. Elegantem imaginem fpeciofiffimi huius floris unacum 
defcriptione exhibuit CATESBY 1, c., fed absque 
partium anatome, hac vero auftiorem & totam emen¬ 
datam aerique pariter incifam & vivis coloribus illuftra- 
tam anno 1737. publicavit ipfe nofter EHRETVS , 
vid. Commere, litterar. Norimb. a. 1738. p. 225. quae ob 
magnitudinem inter tabulas fuas colledlas non extat. 
Noftram imaginem propterea tamen non efle fuperva- 
caneam ex collatione fatis patebit. Facla autem eft 
ad naturale exemplar, quod D. CAROLI WAGERI 
hortus in Par fons Green prope Fitlham anno 1737. 
aluit & cuius mentionem etiam fecit MILLERVS1. c. 
Floris diametri amplitudinem EHRETVS comparavit 
undecim pollicibus , & petalorum numeravit decem : 
CATESBY reperit quandoque undecim & duodecim. 
Ceterum filentio prseterire haudpofiiimus, in illa ipecie, 
quam nostab. IX. iam repraefentavimus^ DILLENIVM 
Ji. Elth. p. 207. tab. CLXVIII accurate depinxifle & 
defcripfifle praeter petala (odio plerumque) calycem 
trifolium a petalis hoc potiflimum differentem, quod 
eius partes pallide virides fint & poft fecundam floris 
expanfionem cadant, 'dum petala perfiflunt & arefeunt 
LINNAEVS Gen. Pl. Ed. II. n. 546. huic refpondet, 
excepto petalorum numero, quorum novem definit, ; 

t 


CATESBY T. I.pag. & tab. 39. eiusmodi calycem pariter, ipfa 
vero petala claufa depingit & in defcriptione eorum caducorum 
fex numerat, calycis vero nullam mentionem facit. Haec ergo 
calycis tria folia in noftra citata imagine iam ante delineationem 
delapfa & propterea non indicata, eorum tamen , feu potius 
receptaculi, veffigia infra petala confpicienda funt. Praeterea 
CA TESB Y T. II. pag. & tab. 8. fiflit aliam fpeciem nomine 
Magnoliae ampliflimo flore albo, fruftu coccineo, 
cui petala decem vel undecim tribuit, ex his vero tria exteriora 
ita diflinguit, quod fint pallide viridia & reliqua ante floris 
expanfionem tegant, poft eam vero ultra longitudinis dimidium 
fe reflectant atque deorfum pendeant. Num ergo huius tabulae 
XXXIII. fpecies petalorum parem ex colore, fitu, magnitudine, 

& duratione cognofcendam diflindtionem expofeat, affirmare 
haud poffumus, quum neque ex hac neque ex Catesbyana 
figura, utraque ab anteriori tantum facie repraefentata, id 
qognofei queat, hic etiam eiusmodi differentiam in defcriptione 
haud indicet. Manifeftat autem noflra imago e contrario 
quasdam partes, involucrum nempe illud gemmas commune 
fig. 1. 2* & fpatham floris propriam 3. 4. 5., quas au6tores 
citati filentio praetereunt, nifi quod DILLENIVSLc.thecae 
membranaceas mentionem faciat, quae ab initio albicans, dein 
ubi abfcedit fufea, tam folia quam flores, ubi primum prodeunt, 
obvolvit, quacum comparanda erit noflra fig, 1. 2. atque etiam 
gemma ferruginea fuprema tabulas antecedentis XXXIII. folia 
tantum, uri videtur, includens. Quid fit fibra ifla ex loculo 
fig. 11, 12. c. lurfum porre&a atque etiam ad fingulos loculos 
fig. 10. confpicienda, dubii fumus: fi flylus perfiftens fit, uti 
primo afpeclu videtur, figurae has docent, eam imo loculi 
fundo f. inplantatam efle & cum frudlu, qui peculiari filo 
alligatus ex loculo fuo, relidla hac fibra, tandem cadit, non 
cohaerere, llluflrationis cauffa examinavimus duos flrobilos 
ficcos, quos ad manus habemus, atque invenimus non folum 
has fibras pari modo in omnibus loculis praefentes, verum 
etiam easdem duras rigidas & omnino ligneas, paullulum tamen 
flexiles, ceterum autem non tam ex loculis, quam ex ipfo 
eorum receptaculo feu axe provenientes & hinc vere continuas, 
idquodftyli officio neutiquam refpondet: an ergo potius pro 
loculi valvarum fibula habendae ? Dolendum fane, D.EHRE- 
TVM non examinaffe & depinxifle flylorum loculorumque 
adhuc tenerorum conditionem, quam ab externa tantum facie 
& in nexu inter fe fig. 7. reprasfentavit. Addimus his, examen 
hoc prasterea nos edocuiffe, loculorum fubflantiam duram 
quidem, fed potius fungofam & fub eris cortici fimilem, quam 
ligneam, ipfam vero eorum cavitatem pellicula dura polita 
fplendente & facile feparabili veflitam efle , quam fig. 11, 12, g, 
indicat. Baccam ficcam pariter examinantes reperimus in illa 
contentum femen unicum durum & cortice polita atque fplen¬ 
dente veflitum ea magnitudine & forma, quam fig. 13. 14. ab 
utraque facie fiflit. Tandem ex CATESBY huius ftirpis 
defcriptione monemus, folia adultiora tantum fubtus ferrugi¬ 
nea reddi, iuniora vero ab utraque facie viridia efle. 

TAB. xxxvi. 

ACACIA non (pinofa, flore albo, foliorum pinnis 

latiufculis glabris, filiquis longis glabris Houfl. Cat. 
Mfcript, Hort. Cbelf.p. 3. n. 11. Mill. Gard . dici. 

Nota. Ab aliis iam depiclam aut deferiptam efle hanc flirpem, nos 
latet. 

tab xxxvii. 

YVCCA foliis lanceolatis acuminatis integerrimis 
margine fllamentofis Grornv. Flor. Virg. P. II. p. 152. 

Yucca flore albo, foliorum marginibus filamentofis. Silkgrals 
Clayt. ibid. 

Yucca foliis ferrato - filamentofis Linn. Spec. piant.p. 319. n. 4. 

Yucca Virginiana foliis per ambitum apprime filaris Pluk.Almag.p. 39 6. 

Yuca foliis filamentofis Morif. Plift, Ox. T. II. p. 419. fe£t. IF. tab. 23. 
Mill. Gard. di£l. 

Yuca Americana filamentofa Munt. Befchr. der Aardgev-v. p. 663. 

Nota. Scapum florigerum quinque ferme pedes altum produxit htec 
ftirps in faepius celebrato horto Collinfoniano. Flos decerptus 
& figillatim in magnitudine naturali depilius Audio expanfus, 
alias, ut in reliquis fpeciebus, cymbali inflar femi-apertus eft. 

C .. Tab. 





IO 


TAB. xxxvni. 

LEDVM floribus bullatis confertim in fiimmis 
caulibus nafcentibus , foliis ex oblongo lanceolatis 
integerrimis glabris. 

Chama?daphne foliis Tini, floribus bullatis umbellatis Catesb. 
II. 98, 

Clftus femper virens laurifolia, floribus eleganter bullatis D. Banift. 
Pluk Alm. p. 106. Phytogr. T. CLXI. fig. 3. 

Ciftus - Ledon feu Andromeda laurifolia femper virens, floribus 
dilute carneis, purpureis maculis notatis, extra eleganter 
bullatis ad infundibuli formam proxime accedentibus, inodoris, 
confertim nafcentibus, capfula flcca quinquefariam divifa 
Clayt. Flor. Virg. I. 21. 

Azalea foliis lanceolatis integerrimis non nervofis glabris, corymbis 
terminatricibus Gronov. ibid. 

Exfof, a „ Corolla a facie pofteriore; b . calyx profunde quinquepartitus fegmentis acutis 
eredis; c. c* ftamina longitudine ferine corollae decem,. ex bafi. ovarii^ orientia 
eo in litu, quo corollae latera occupant, duplicis ordinis, quinque longiora, 
totidem breviora ; d, ftylus flaminibus longior oblique flexus, cum fKgmate 
obtufo ; e. idem cum ovario; j\ idem & calyx perfiftens cum ovario iam adaudo ; 
g. pericarpium ex quinque capfulis membrana communi obvolutis compolitum a 
facie fuperiori b. inferiori L laterali cum calyce k . transverfe fedum: /. capfula 
feparata a facie interiori, ubi dehifcit, feminibus adhuc plena; m. eadem vacua; 
». involucrum feminum proprium , in ficco exemplari a capfulce lateribus fponte 
fuafecedens & rugofum a facie interiori feu capfula rimae refpondente o laterali 
& exteriori; p, unum ex feminibus perexiguis ; q. r* s, eaedem partes in magnitu¬ 
dine auda. 

Nota. Stirpis huius ramulum florentem eleganter quidem iam delineavit 
PL VKENET; fed eius imago & foliorum petiolos & florum 
pedunculos , immo flores ipfos repra?fentat villofos: fructus 
deficit. Speciofiorem eius imaginem exhibuit CATESBY, 
qua? pariter, ac defcriptio, uti noftra quoque pi&ura, horum 
villorum nullum veftigium manifeflat. Addidit hic quoque 
ramulum frudliferum; fed fruftus & floris partes figillatim non 
indicavit, unde charabter huiusltirpis imperfectus relinquebatur. 
Floris ftru&uram adiunxitEHRET VS, &quum aeftumatiffimus 
COLLINSONIVS aliquando nobiscum communicavit 
capfulas maturas, curavimus, ut ha? earumque partes manu 
BAVRNFEINDII exacte fimul repraefententur. Quodad 
nomen genericum attinet, notum eft, Ledum Michelii nov. 
piant, gen. p. 224. tab. 10 5 ., Chamaedaphnen Buxbaumii 
Commentar. Ac. Petrop. T. I. p. 241. tab. 8 .fig. I. Poliiiolium 
Eiusd.ibid. T. II. p. 345. tab. 21. Chamaerhododendron 
Tournef. inft. p. 604. tab. 373. ut & quasdam Ericae fpecies 
Eiusd. a LINNAEO Pl. Gen. Ed. II. n. 42< 5 . ad unum genus 
Andromeda? nomine reduci, procul dubio quia numerus 
flaminum & ftylorum ut & fructus partium conformatio non 
differt, licet, utipfemonet, corolla: figura varia fit. Atque 
omnino Ledum, notante L V D WIGIO Dcf. gen.pl. n. 139. 
pra?ter calycem pentaphyllum ( dummodo vere pentaphyllus 
eft, quia icon Micheliana duas capfulas cum calyce perfiftente 
repraefentat) & ftigma emarginatum, obtinet corollam rotatam 
profunde quinquefidam, Chama?daphne globofam oris 
conniventibus, Poliifolra campanulatam fegmentis leviter 
reflexis, & Cha ma? rho d o dendro n Tournefortii feu 

Ledum Halleri Stirp. Helv. p. 417. tubulatam fegmentis 
profundis patentibus, a quibus figuris omnibus differt noftrae 
ftirpis corolla, utpote quae non folum ex angufto tubo fubito 
in amplam campanam fegmentis erectis definit, verum etiam, 
docente CATESBY defcriptione, tubum interius in decem 
Iuleos, fingulos flaminafingularecondentes, excavatum atque 
praeterea exterius totidem tuberculis feu bullulis, in noftra 
etiam imagine confpicuis , a limbo diffindam offert: quae nota¬ 
bilis differentia iis certe, qui corollae figuram in definiendis 
generibus non negligunt, pro peculiari genere conftituendo 
fufficere valet, id quod tamen aliis committimus. Nos interea 
cum fpeciebus Ledi Halleri ( quod genus ab Andromeda 
Linnsei feparavit eique antiquum Ledi nomen reftituit) 
coniunximus hanc ftirpem, quia inter huius & illius corollam 
minor differentia intercedit. Ceterum monemus, fpecierum 
Andromedae omnium a LINNAEO tum in Flora Lapponica 
n. 163- 166. tum in H. Clif. p. 162. fequ. recenfitarum, 
corollam vel cum Chama?daphnes Buxbaumii vel cum Chamaerho- 
dodendri Tournefortii corolla convenire, quantum quidem 
exfynonymis citatis colligi poteft; Azaleae vero genus tum 
LINNAI Gen. Pl. ed. I. no. 151. II. no. 154. Flor. Lapp. n. 89 * 
90. H. Clif. p. 69. tum HALLERI l. c. p. 416. ob flaminum 
numerum altero tanto minorem differre, 

v ■ ■' 7 ■ ■ , 7 ; " - ' -7 . 


Fig.II.LEDVM floribus bullatis fafciculatim ex alis 
foliorum oppofitis nafcentibus, foliis lan¬ 
ceolatis integerrimis glabris. 

Cbamsedaphne femper virens, foliis oblongis anguftis, 
florum fafciculis oppofitis e foliorum alis Catesby App. 
pag. & tab. 17. 


Nota. Haec ftirps cum praecedenti penitus convenit floris ftru- 
dura; differt autem florum foliorumque magnitudine, 
& fitu. Imago haec fada eft ad exemplar arbufculae 
fesquipedes altae, quae in horto Collinfoniano anno 1744. 
flores produxit, cuius imaginis Catesbyana quoque imi¬ 
tatio eft. 

His iam confignatis & prelo commiflis ad manus noftras 
pervenit Vol. I. Specier. Piant. LINNAEI,. ubi p. 391. 
& Gen. nov. n. 1079. hae ambae ftirpes novum genus 
conftituunt, quod huic celeberrimo audoriKALMIA 
audit,eftque prior:Kalmiafoliis ovaris, corymbis 
terminalibus,pofterior :Kalmia foliis lanceolatis 
corymbis lateralibus. Inter Synonyma utriusquefpe- 
ciei adducit nomen Catesbyanum a nobis citatum, in reli¬ 
quis diflentit: nomen fcilicetGronovianum &Plukenetia- 
num ipfi iynonyma funt pofterioris fpeciei, prioris vero 
htec, Andromeda foliis ovatis obtufis, corollis 
corymbofis infundibuliformibus, genitalibus 
declinatis Gronov. FI. Virg. II. p . 160. & Cyftus 
chama?rhododendros Mariana laurifolia , 
floribus expanfis, fumrno ramulo in umbellam 

plurimis Pluk. Mantif. p. 49. Phytogr. t. CCCLXXIX. 
n. 6. His denuo inter fe collaris reperimus, hanc-modo 
citatam figuram Plukenetianam valde effe imperfectam, 
alteram vero omnino florum fafciculum ex ala cuiusdam 
folii potius prodeuntem, quam caulem terminantem fifte- 
re,adeoque hac faltem nota ad pofteriorem fpeciem propius 
accedere, ceterum vero nec huius habitum, fecundum 
noftram &Catesbianam imaginem,efle villofum. Si Gro- 
novianum nomen huc pertinet, genitaliapotiusinclinata, 
quam declinata, dicenda erunt, fiquidem flamina utrius- v 
que fpeciei corollae ambitum internum regulari fitu occu¬ 
pantia & non declinata, fed folummodo ftylum verius 
inclinata, repraefentantur. 

TAB. XXXIX. 

LILIO-GLADIOLVS bifolius & biflo- 

rus, foliis quadrangulis. 

Expof. a , Corolla difle&a & explanata a facie interna, b , eius fegmentum fupre- 
mum maximum, c. c , duo fegmenta lateralia, d : d . d , tria inferiora, e. tria 
ftamina,/, ftylus limplex,^,ftigmatatria foliacea,^,^.fpathaherbacea 
duplex, u pericarpium obfcure hexagonum, k , idem maturum in tres 
valvas refolutum, 4 femen planumalatum, m. folii quatuor anguli^ 
w, bulbus valde prolifer. 

Nota. Elegans hsec planta, naturali magnitudine depicla, 
patriam agnofeit Caput bonae fpei & floruit anno 1745. 
& 1750. in horto Chelfeano. Mira deprehendebatur 
bulborum multiplicatio ; duo tantum protrudebat folia 
longiflima, anguftiflima & fingularis ftrudlura? quadran¬ 
gulae; caulis teres & pariter praelongus itidem duos tan¬ 
tum proferebat flores intervallo fatis magno &, ut 
videtur, ex geniculis. Absque nomine accepimus hanc 
imaginem :num planta ab aliis iam deferipta vel delineata 
proflet, nos latet: chara&eribus peculiaris generis eam 
gaudere, fequentiaindicant: 

CALYX: fpatba herbacea, angufta, lanceolata, perfiftens 
duplex ad fingulos flores. 

COROLLA monopetala, liliacea, irregularis; tubus 
inaequalis, inflexus, ad dimidium inferius anguftus, 
deinde multo amplior & ventricofus; limbus patens, 
in fex fegmenta inaequalia ex oblongo acuminata divifus: 
ftipremum latiffimum, profundius incifum & repandum; 
duo lateralia anguftiora, omnia macula fafciali purpurea 
fuper medio internae fuperficiei diftin&a; reliqua tria 
inferiora minus profunde incifa minusque repanda, 
infimum minimum , omnia fafeia viridefeente notata. 

STAMINA tria, corollae fauces parum fuperantia ; fila¬ 
menta crafla ampliato tubi ventri accreta; Antherar 
lengae, eredlae, biloculares. 


PISTIL. 












































x 


2 .. 


JatJTXXFIU. 


<X. x. 1JM)J 


OJC ot 


tcs co^exti/ri i/i sumis cauIitriLr n^xndius, f&itij 
/~ a. ~ L fi&yerri/7i/Lr ~ / * * 


vxr. 


6. Cit/yjc, r. satm/aa decem ?uptc/s oAdduLr, <{. j-&6zs cum saymevte ot/uA, e. iAm cum f jSkm. etcu/ucr rzesZec r. 

A“* ** eo^/Z^r cu,-7zpa/xum u /Zcd Jupenore,. A. mfesZre, i. ^ ««* eife, X . twsue^se sectum / 'Lpfr/c rcZ^ ' 


<3%. 2 . L&BVM 


'xictcu/atcm eoe 


6zhf,./oiiex lanceolatis iateae-rruriMf g.lairLr. 


ausfoliorum, oppo/ipr nedeeatis 















































I 4 






































LILIO- GLADIOLIS bifoliu<r et bjflorus.JbliAr quabr nngalij. 

6L. Cora flet dflYecta ct cjcplz/zotz et^bclc zzz&rzzn, b. e/zis segzzz&z/zizzi szzprezzmzzi zzzoocczzizmt, c. c. dzzo batcra&z, d. I. d. trox zn/erz&ra, e. trio jbzv ^ 
minet, f 7 sty/Lr/dzzpleze, </. sdzyzicztz, Srza Jdflacecz, A. I. JpaAz /zcrAacm ^zzpldc, i. pcziczzrpiozzL oA/bzzrc AcJczzpozz/zzzL, ev. zdczzt zzzatzzrzozz zzz tcsrczfl 
lu/s sofaAmi, l. Seczzc/z pAzzzzozz ct o/zz/zirzz, zzz,. £o'/zc piiz/zior a/zyzdz, zi. Auflzer tiz/dc profl^cr . 


ZZS. XXXIX , 


I 

















) 






j* 





















QVARVM IMAGINES 

' ' v ’ J . V- •t/ - ; • . ’ 

r ‘ . j 

AD EXEMPLARIA NATVRA1 
LONDINI IN HORTIS CVRIOSORVM 


MANV .ARTIFICIOSA DOCTAQVE 


h » 


EI IRET 


GERMANVS 


OCCASIONE HAVD WLGARI COLLEGIT 


NQM1MBVS 


ET FVBLICO VSYI DICAVIT 



iVS IACOBVS TREW 

•; « , * 1 • 

MEDICVS NORIAIBERGENSIS 

IN AES INCIDIT 

. < * / 

* • 

ET VIVIS COLORIBVS REPRAESENTAVIT 

IOANNES IACOBVS HAU) 

•A 

HCTOR ET CHALCOGRAPHVS AGVSTANVS 


% ^ * 

* * 

* 

DECVRIA I\ '. 

A R S. AIDCCLIL 




' 

*Av.- A 




, ^ V. 

- r i.R/ 





















































■ I 





7ai m XL. 


jieruxj 




O/ 


c 


/ 


"libello . 


a,. Coro/ia dflecto ai interna facie, i. 6. epus sexfleijmentn, c. c. c. tria stonuna, c/. orarium, e. sty/us, f. e/us coctreucu/n frifu/zim, a. stiyr: 
^ringuizru/n dirfldnum i i fidum et: reflexum, i. spatia andup/ex, i. u /. m. n. eadem par far in nicu?nitudzne aucto, a ouaruim tnznsrerseject 
cum tritus focuAlr, p. tuitus, q. rceeur iufius eae caule propuUdans . 


*ma 
t fectum 






























I 


/ 


i i, , . 









XL1. 


ad/iuc cUufuj-, k expUutizu-, c .c. cak/x, d./CUput 


PLl ^ RIA J lorc o^oratMm 


fji-tTlO +Journcf. in/i. b a 


matura ***rno ut Utere de/bfcens, Ye (ZxLf r ' ^7 / ' P< &' 

<ac ^f eu- reccptarukuu fcutUU, f 


/emina. , cr.o.jj.o. eorusidc 1 alet. 













































ft 











7 



Jab. ffi-LH* 


: j, coro llae 


PFLMONARIA fi 

calycibus brcrfiimis pro - 

limbo campa rufor- v m i quinquepartito 


rts. cano Laneo, 


eu 


caro Ilee tubus a facie, laterali/ blulem eam limbo quinquepartite, e r. cah/^c, a. corolla. Di/Jecta, ab interna, faece cum quinque. Jftcurunibiis 
actcretiS/ e.e. jb/lus filiformis cum. Jiiqmatc jqlobc/e J-. calyx qzicnqueoentatus pniuituon arula,/ i.i. eadem in rnapnitubmc aucta, b fi’ - 
lus l cal/JC perfistcns cum qzuztuorje/ninibujy rrz Jemi/za. Denudata,/ n. arari in nexu cum fb/fo. 










































4 


PISTILLVM : ftylus fimplex flaminum longitudine; ftigma 
triplex foliaceum; oyanum oblongum, obfcure hexagonum. 

RECEPTAC. floris ad verticem ovarii. 

PERICARP. Caplula trivalvis , ad fmgulas valvas duplex feminum 
feries. 

SEMINA oblonga plana, alata. 

Patet ex his , cum Gladiolo convenire huius plantas floris 
corollam numero & inaequali magnitudine fegmentorum, ut 
& horum maculis, ita tamen, ut fegmenta peculiari macula 
fignata in Gladiolo inferius, in hac planta fuperius limbi dimi¬ 
dium conftituant; in hac fegmenta maiora in illo minora hanc 
maculam exhibeant: conveniunt porro ambo flaminum, ftyli 
ftigmatum, & fpathee foliorum numero &conformatiohe,item- 
que radicis figura; differunt vero inter fe nonfolum totius plantae 
habitu, verum etiam corollae tali ftrudtura liliaceam formam 
referente, unde nominis generici compofitionem petivimus. 
Quibus eiusmodi nomina compofita non arrident, illis aliud 
excogitandum relinquitur: & quibus nec totius plantae habitus 
nec corollae facies differens pro generis peculiaris charactere 
fufficit, illis haec planta ipfius Gladioli fpecies & forfan Gla¬ 
diolus biflorus Sc bifolius , flore tubulato, foliis 
quadrangulis dicendus veniet. 


TA 

MERIANA flore rubello. 


XL 


Expof. tf.corolls dii te&a ab interiore facie, h . b. eius fex fegmenta ferme aequalia, r. c. c „ ti*ia 
flamina, ovarium, e. flylus,/./. eius extremum trifidum, g. iligma fingula- 
rum divinonum bifidum reflexum , h. fpatha. i. k. /. tn. n. eredem partes in magni¬ 
tudine aucla, o. ovarium transverfe fe&um cum tribus loculis, p t bulbus, a. iunior 
bulbus ex caule propullulans, 

Notta. Haec planta elegantiflima ex femine pariter a Capite bonae fpei 
miflo educata eft in.horto Chelfeano & flores primum fpedtan- 
dos exhibuit anno 1750. fed frudlum maturum non perfecit. 
Bulbus & folia iterum Gladiolo funt fimilia, caulis firmus ra- 
mofus, ex quo alterno ordine proveniunt flores copiofi. Et 
haec planta recedit a generibus, nobis faltem notis, charadleribus 
fequentibus. 

CAL\ X: Spatha herbacea oblonga duplex ad Angulos flores. 

COR OLL. monopetala tubulata regufaris: tubus inaequalis, leviter 
flexus, ad dimidium inferius anguftus, deinde paullo amplior : 
limbus patens, infex fegmenta fatis aequalia & obtufa divifus. 

S TAM IN. tria longitudine corollae: filamenta longa, parum in¬ 
flexa, ex inferiori tubi parte enafeentia: Anthera? longa?, 
verfatiles, bil o culares , bicornes. 

PISTILL. ovarium fubrotundum, hexagonum: flylus inflexus, 
flaminibus longior, ad extremum trifidus: ftigma ad fmgulas 
divifiones duplex, reflexum. 

RECEPT. Corolla? ad bafln ovarii. 

PERICARP. capfula trilocularis. 

SEMINA - -. 

Bulbus ex caule proveniens forte ne ad charadlerem quidem ipecifi- 
cum pertinet, fed extraordinarie productus eft, quemadmo¬ 
dum id in pluribus plantis bulbofis quandoque contingit, cuius 
exempla in Tulipa & Lilio albo obfervata, deferipta & depicta 
reperiuntur in Commere, litter. Norimb. a 1735./». 212. (Sf 410. 
a. 1741./). 347. Haec quoque planta nondum, quantum fcimus, 
depicta vel deferipta, immo ne quidem nominata eft : nos 
propterea a?quum duximus, ea confervare memoriam M A- 
RIAE SIBYLLAE MERIAN, qua? ob pi&uras in lucem 
evulgatas non folum infectorum, verum etiam plantarum, 
fatis celebris eft. 


f • • 11 

Nerio affinis Barbadenfis arbor latifolia, flore purpureo, Iafmini 

odore Pluck. Phytol. t. 207. /. 2. 

Glematis arborea Americana laurinis amplifiimis foliis, flore laccae 
colore odoratiffimo Pluck. Almag. 109. JMantiJf. 50. 

Iasminum indicum Merian Surin. p. & t. 8* 

Quauthiepatli Hem. Mex. 67. 

Tree Ieflamin Hughes Hijl. Barbad. 189. 

Expof. *-A°s adhuc claufus, /-.explicatus, c c. calyx, d. flliqxia matura externo in latere 
dehifcens, e. e ; axis, feu receptaculum feminum, f.fLf.f* femina, g.g. g , g. eo¬ 
rundem alae. 

Nota. Huius fpeciofillimae ftirpis deferiptionem & iconem primus, 
procul dubio, exhibuit HERNANDEZ, fed valde ieiunam. 
PLVKENET delineavit folium artificiofe fculptum, ut & 
unicum florem & femen; fed omnia noffcris figuris multo mi¬ 
nora funt & floris figura infuper alia eft. Imago, quam publi¬ 
cavit SLOANE, fiftitin naturali magnitudine ramum floren¬ 
tem & filiquam duplicem adhuc in connexione , fed absque 
manifefto geniculo , nec etiam apertam , cuius magnitudo 
duplo fere maior eft noftra. Addit etiam priori tabulas exi¬ 
guam, quafi pinnatam, figuram; fed fine explicatione: forfan 
feminis ala eft. Huius relatione conftac , ftirpem hanc malo 
arbori magnitudine parem efle. Ipfi olim vidimus eam floren¬ 
tem Parifiis in horto regio in vafe & caldario cultam, quae 
vero exiguam fruticem magnitudine vix aequabat , an ex aeratis 
vel potius culturae efflorentia, Elegantior imago eft illa SIB. 
MERI A NAE, fed absque frudtus repraefentatione. In de- 
feriptione floris coloris equidem nulla fit mentio; noftrum vero 
exemplar eius manu pidlum omnino rofeum , infuper lutearum 
macularum velligia indicat. TOVRNEFORT tab. 439. 
exactam frucius imaginem addidit, cuius ambae filiquae articulo 
quali coniundtae & pedunculo fuffultae , cecerum vero una tertia 
parte breviores funt noftra; flos etiam paullo minor apparet» 
unde concludere licet, omnes partes minutas efle. Catesbyana 
imago noftras proxime accedit, quae eadem eft, quam ipfe 
ELIRETVS in tabulis fuis iam publica vir; cuius etiam imita¬ 
tio eft illa Hughefiana, EHRET1 manu pariter, ut fubfcri- 
ptio docet, delineata, fed ad chartae lpatium multum imminuta: 
huic addidit filiquae imaginem, cum ea, quam nobiscum roga¬ 
tus communicavit, penitus convenientem , fed adhuc claufam, 
•quum mfe A «rjrevrr vSr iGwniavr 

exemplar huius filiquae iam diu fuifle collectum & laefum : hinc 
forfan eius nexum cum pedunculo exingenio fupplevit. Propter¬ 
ea etiam haud conflat, num ad hanc an ad aliam fpeciem, aut 
fi mavis varietatem, pertineat: plures namque dantur, qua¬ 
rum R ANDI VS quatuor & MILLERVS fex iam recen- 
fuit, inter quas ab hoc fecunda nominatur Plumeria flore 
maiore , odorato Sc incarnato , quam praeterea in de- 
feriptioneab altera, cuius fynonyma collegimus , diftinguit flo¬ 
rum colore dilutiori & copia in maiores fafciculos colledta, quae 
procul dubio eadem eft cum tertia R AND II, feu Plumeria 

latifflmo folio , Rore maiore incarnato. Quum 
ergo Ehretiana imago huic deferiptioni magis quam reliquis 
iconibus refpondet, forfan hanc ipfam varietatem fiftit: quod 
vero ille tantum, cui utriusque collatio contingit, ab omni 
dubio liberare poteft. 


TAB. XLIf. 


TAB. XLI. 


PLVMERIA flore roleo odoratiffimo Tournef. "mfl. 
6<9. Pium. cat. pl. Amer. p. 20. Mill. Gard. ditd. Rand. H. 
Chelf. 160. Hort. Carlsrulo. 48. Boerh. Ind. ait. I. 315. Ehret. 

tab. XI. 

Plumeria foliis ovato oblongis Linn. II Cliff". 76. van Roy. 412. 

Wachend. 51. „ OJ 

Nerium arboreum, folio maximo obtufiore 

Cat.pl Iam. 154. 11 6u U l8s * ^ l8 °*^ L L “ 

Raj. Hijl. III dendr. 114- 


PVLMONARIA foliis radicalibus fub ovatis cauli- 
nis oblongis glabris, fcapo laxo , calycibus bre- 
viflimis. 

Pulmonaria calyce tubo corollte breviore, perianthiis quinque par¬ 
titis Gron. Virg. 20. Mill. Gard. di£t. edit, novijj. a. 1752. ap~ 
pend. p. ult. 

Pulmonaria non maculofa, floribus tubulofis longis pulcherrimis 
caeruleis, in panicula pendula congeftis, foliis teneris glabris 
latis obtufis ad margines aequalibus, pediculis dilute purpureis 
infidentibus , radice crafla -inftar Symphyti , Mountain 
Cowslip Clayd. ibid. 

Symphytum feu Pulmonaria non maculofa, foliis glabris, Ameri¬ 
cana, flore patulo caeruleo Pluk.Phyt. tab. CCXXV 1 I. fig.6. 
Morif. H. Ox. 111 p. 444. n. 6 , Rai. H. IIP. 266. n. 3. Rand. 
H. Chelf. 164. 


C 2 


Expof* 











/ 


12 

Expofl a, Corolla tubus a facie laterali, b. cum limbo auinquepartito , c. e, calyx, d* co- J 
rolla difte&a ab interna facie cum quinque ftaminibus ad tubi ampliati fauces 
adcretis, e. Itylus filiformis cum ftigmate(an, ut in aliis fpeciebus , emarginato, i 
ut annotavit LlNNAEVS ) f. calyx quinqu edentatus, £^quatuor ovula, h. j 
ftylus & /, ovula in magnitudine aufta, k. ftylus /, calyx perfiftens, & quatuor 
femina fovens, m. quatuor femina a ftylo & calyce denudata, n, unum ex his in 
nexu cum ftylo. 

Nota. Perelegantis huius plantse delineationem reperire potui haud ; 
aliam, quam illam PLVKENETI 1. c. Habitu externo 
recedit quidem illa paullulum a noftra, nihilominus ambas 
referre unam eandemque plantam, reliquse notse nobis perfua- 
dent. Ceterum de genere eiusdem valde dubius fuit hic 
au&or: nam in Almageft o fuo p. 359. nomini indicato addit: an 
Digitali congener, in Amaltheo vero p. 198. htecfubiun- 
xit: an forfan Symphytum feu Pulmonaria Alpina 
foliis mollibus fub rotundis flore caeruleo 

H. R. P.fchol. bot. 107. quo loco, ut & in Tournef. Injlitut. 
13 6. n. 3. & Mill Gard. dift. edit, prior, nomen hoc folum 
occurrit; RAIVS vero 1 . c. utrumque figillatim recenfet, 
immo ab hac planta noftram calyce brevi diftinguit. Satis 
accuratam eiusdem deferip tionem iam exhibuit MORISONVS 

I, c. fed iconem nullam addidit. Idem nos quoque docet, 
eam tunc temporis iam in horto Chelfeano cultam & ex Virgi- 
niaallatam fuifle, quampatriam poftea confirmavit CL A YTO N 
1 . c., qui nomine Anglico idiomate addito fimul indicat,montium 
incolam effe eam ; reperiri etiam eandem in extremis Siberise 
oris, annotatum leghrmsmLlNNXElAmcenit.Acad.Vol.II.p. 337. 
utramque vero ut fpecies diftinctas differre, do ce 1 1 DEM Spec.piant, 
p- 1 35 * n - 3 - 4 - ubiPlukenetiana & Gronoviana plantafupra citata 
vocaturPulmonaria calycibus abbreviatisfoliislanceo- 
latis obtufiufculis, Sibirica vero Pulmonaria calycibus 
abbreviatis foliis radicalibus fubcordatis, caulinis 
ovatis, ut addit deferiptio p. 136. fubnexa. Plukenetiana, 
Morifoniana, Gronoviana & noftra planta certo certius eft 
una eademque Virginiae incola, cuius folia lanceolata non 
funt, adeoque definitioni primae fpeciei LINNAEI minus 
refpondent. Examinavimus praeterea ficcatum huius plantae 
exemplar, quod faepius iam laudatus BEVRERVS noftras 
iamdudum a munifico COLLINSONIO accepit &nobiscum 
'communicavit, cuius folia cauiina f radicalia deficiunt) latitu¬ 
dine pollicem Rhenanum & longitudine pollices duos cum dimi¬ 
dio circiter aequant & ex angufta bafi latefcunt & deinde in 
obtufum mucronem abeunt, adeoque oblonga & Plukenetianae 
pariter acnoftrae imagini fimilia funt. Radicalis folii figuram 
MORISONVS ita deferibit, ut a noftra non differat. Quo 
usque ergo folia radicalia fiibcordata & fubovata, itemque 
cauiina ovata & oblonga vel lanceolata inter fe perpetuo dif¬ 
ferant, ulteriori examine adhuc opus habet. Iungimus his, 
EHRETVM hanc imaginem ante aliquot iam annos nobis¬ 
cum communicafle, fed absque charadtere perfe&o : rogatus 
& excitatus ergo hoc anno demum defectus fupplevit, favente 
amiciffimo noftro COLLINSONO, cuius hortusinftrudlis- 
fimus & hanc ftirpem colit. Differentia floris figurae, quae 
occurrit in icone integrae plantae & eius partium , fecundum 
citatum exemplar ficcatum examinata, huius flores, exficcatione 
non obftante, paullo maiores & circa eius limbum paullo ma¬ 
gis expanfos, nec in tam profunda & rotunda fegmenta inci- 
fos, quam figura a. b. oftendit, fe fiftebant: forte recens & 
diu iam expanfi floris figura variat. 

TAB. XLIII. 

CVIAVVS furculis < 5 c ramis iunioribus quadran¬ 
gulis. 

Cuiavus agreftis Rumph. Herbarii Atnboin. I. p. 142. tab. 48. 

figura bona, fed naturali minor. 

Cuiavus domeftica ib. p. 140. t. 47. eiusdem prafiantia, 

Guaiaba Marggr. Hift- nat. Braf. 104. Pif. Hifi, nat. Braf. 75. Indice 
utriusque 153. cumfig, rudi.de Lcet. Ind. occid. p. 1. 

Guyabo (Oviedi) pomifera indica C. B.pin. 437. lonfi. dendrol. 30. 
n. 3. t. XIX. ex Clufio. 

Guaiabum Aldrov. dendrol. edit. Bon, 586. Francof. 419. 

Guaiava Cluf. hift. app. p. CCLIV. cumfig. vili. Dalech. hift. Lugd. II. 
1836, Tournef. Infi.p. 660. tab. 443. fig. emendanda, Boerh. Ind. 
ait. II. 250. Merian Surinam p. & t. 19. ut & p. & t. 57., edit, 

Lat: fig. imperfeti a, magis artificiofa , quam naturalis. Hughes nat. hift. 

of Barbad. 132. , 

Guaiava indica Weinm. T. III. p. 84- t. 561. figura fecundumTwwefortia* 

t nameffibla, addito ramulo foliofo. 


Guaiava alba dulcis Commi. H. Amfi. L p* Hi.t. 6 3. figura fatis bona 
Mill. Gard diSt. Rand, H. Chelf. 91, 

Guaiava alba dulcis, Pyra indica feu Granadenfia vulgo II. L. 
Bat.. 305.' 

Guaiava alba dulcis, frudlu longiori C. Commel. FI. Maldb. 34.b. 

Guaiava alba acida fructu rotundiori Pluk. Ahvag. 18U Phytogr, 
t. CXCIII. f. 4. fatis bona fed imminuta & incompleta. 

Guaiava rubra acida H. L. Bat. 305. H. Amft. 1.121. Boerh. Ind. 
ait. II. 250. 

Guaiava rubra acida frudtu rotundiori C. Commel. Fl.Malab. 34.b» 
Mill. Gard. di&. Rand. H. Chelf. 91. 

Guaiaves Merian, Sur. p. & t. 19. itemque p. & t, 57. edit. Bat * 

figHYJL ejutem ac in Latina 

Guajavas fructu pallido dulci Mhf Zeyl. 3. Burm. Thef. Zeyl . 112* 
Guayava Ger.emac. app. 1612. Parkinf, theatr. 1634. utriusque fig. ex Cluf. 
Rai. Hift. II. 1455. de Lcet. Ind. Occid. 357. 

Guayava indica frudtu mali facie I. B. I. p , 108. cum fig. ex Cluf. & 

imminuta . 

Guayavas (Monardi & Gomarae) Cluf. exot. 346. Dalech * Hift. Lugd* 
app. 17. 

Malo Punica? affinis pomifera, flore pentapetalo albo, frudtu 
nullis diffepimentas inftrufto , ex toto efculento rubro maiori 
Sloan. Cat. Pl. Iamaic. 198. Itinerar. II. ibi. 

Malo punica? affinis Scc. fructu &c. minore albo Eiusd. Catal. 

200. Itin. II. 103. 

Pfidium Linn, Spec. pl. p. 470. 

Pfxdium caule quadrangulo Linn. H. Cliff. 184. FI Zeyl. n. 192. 
'van Roy FI. Lugd. Prodr. 26S. van fFachend. LI. Fltraj, Ind,$6. 

Pfidium ramis tetragonis Linn. H. Vpf. p. 122. 

Pfldium ramis quadrangulis Hili Hift. of Piant s p. 45 °* ^ II * M urit 

floris a tergo ex Tournefortio* 

Xalkochotl i. e. Pomum arenofum Hernand. 84 * j%» vUijfima, 

Xalcocotl feu Guyabo Ximenis Marggr. Llift. Braf. 105. de Lcet ♦ 
Ind. occid. 227. cum fig. a reliquis differente, fed pariter vili. 

Cievko feu Goyava fructus Boym. Flor. Sin. Iit. E. cum fig, rudi 
Ionfi. dendrol rnantifi. 475. m. VI. t. CXXXVI. ex Boym, fed multum 
imminuta* 

P eia feu Guayabor van Reede H. Malab. T. III, p. 3 1 * 34 * 

figura magnitudine naturali & fatis bona. 

Malacka- Pela ibid. p . 33» 35 * T ari Uude digna. 

Expof Fig. /.ramus cum flore a facie anteriori, a. flos a tergo. 

Fig. 11. ramus adultior cum fruftu, b. fruftus transverfe feftus, c. femina. 

Nota. 


LOPEZ de GOMARA & FRANCISC. XIMENES, 
quorum relata referunt CLVSIVS, DALECHAMPIVS, 
IO. BAVHINVS, MARGGRAVIVS, IO. de LAET 
& IONSTONVS. Primis auctoribus accenfendus quoque 
eft FRANCIS CVS HERNANDEZ, licet eius hiftoria 
fmgulari fato multo ferius in publicum prodierit: XIMENIS 
certe deferiptio huius ftirpis eadem eft cum illa HERNAN- 
DESII. Poft hosce Audtores, praeter reliquos fupra citatos, 
plures peregrinantes huius ftirpis, vel faltem eius frudtus, 
mentionem quoque fecerunt, quorum praecipuos nominat I. 
BAVHINVS & SLOAN E. Praeterea huc etiam pertinere 
Igbucamici de Lcet. 560. ut & Agouti-treva & Caoup 
Eiusd. 611. 612, fufpicatus eft PLVKENET Mantiff. 91.; 
fed ex leviffima horum deferiprione comparationem inftituere 
vix licet. Araca Iba autem, cuius iconem & deferiptioneni 
exhibet MARGGRAVIVS Hifl. Braf. 105.&PISO Hifi. 
Ind. 152, verofimilius pro Pela H. Malab. habetur a RAIO 
& PLVKENETO; cumquaftirpe, icone & deferiptione 
valde etiam convenit Araca - iba PISONIS Hifi. Braf. 
74. feu Araca-miri EIVSDEM Hifi. Ind. 151 cuius 
mentionem quoque facit MARGGRAVIVS l.c.6 2., licet 
uterque ambas has ftirpes a Guaiaba diftinguat. Prioris figu¬ 
ram etiam fiftit IONSTONVS tab XIX , fed lepido aufu 
ex parte eius fuperiori ab illo fingitur Guaiaba Ximenis, & 
ex parte inferiori Araca - Iba. Eft autem ipfius Cuiavi hiftoria 
nondum eo usque abfoluta, ut omnes de eadem relationes atque 

ima- 


tirpem hanc, ob fructum quem progenerat fuaviffimum, 
.uropseis dudum iam commendarunt hiftorise naturalis feriptores, 
x quibus procul dubio primi fuerunt Hifpani, nimirum LV- 










































































I 



_ foliorum, ramis cpjxudrangulis, fructu oblongo, carni rubenti. 

JLo. JL. ramus cumflore cl facie anteriore/ cl .fas cl tergo . 

•3 07, ' 2 .. ramus cuiuLtior curre frwctzc, b . fructus trans^erfe Jsctus, e . femino . 
















1 












































imagines fuppeditat® tam facile inter fe comparari vel ex iisdem 
charader genericus , & multo minus fpecierum indubius, for¬ 
mari queat. Floris petala omnes defcribunt alba immo 
candida: folus HILL. 1. c. in meo exemplari pido eadem 
repradentat faturate violacea, licet ea, seque ac alii, alba de- 
fcribat. Affirmant porro florem efle fragrantem, fi excipias 
Horti Malabarici & Amftelodamenfis nec non Herbarii Amboi- 
nenfis auctorem, a quibus inodorus deprehendebatur: omnes 
etiam numerant eius petala quinque, COMMELINVS vero 
& HVGHES quatuor, quot etiam noftra imago fiftit; van 
REEDE in Pelse defcriptione quatuor vel quinque ([in Ma- 
lacka -Pelae defcriptione flos huius fimilis fed maior dicitur, 
icon vero prioris quatuor, pofterioris quinque reproefentat) 
& MILLERVS in charaderis definitione plerumque quinque 
annotat, ex quibus concludimus, ordinarie eorum quinque, 
haud raro tamen quatuor tantum deprehendi. Calycis 
fegmenta pariter quinque depingunt & defcribunt omnes fere; 
Pelae tamen imaginis pedunculus quidam quatuor tantum fiftit, 
& HV GHES totidem extus viridiaintus alba numerat, RVM- 
PHIVS vero calycem tetra-vel pentaphyllum , atque prae¬ 
terea craffum & deorfum reflexum definit; EHRETVS me 
monuit, calycis fegmentorum numerum haud efle conflan¬ 
tem , fed eum vario modo dehifcere, praetereaque fegmento¬ 
rum unum vel alterum tantum perfiftere, id quod etiam fig, a. 
oftendit, & pedunculorum altera Pelse indigitare videtur. Ca¬ 
lycem porro perfiftentem & frudum maturum aeque, acimmatu- 
rum, coronantem repraefentant plurimse figurae citatae; fed ex 
OVIEDO iam annotat MARGGRAVIVS &Au6lorcom¬ 
mentarii in HERNANDESII relationem, coronae huius 
folia facile decidere, quemadmodum etiam coronae loco lacu¬ 
nam tantum exhibet figura PISONIS illaque maturi frudus 
& Pelae&Malacka-Pelae van REEDE, itemque noftra, nec 
non Cuiavi doinefticse RVMPHII, ubi vero lacuna haec mul¬ 
tifida mefpilorum ferme modo reprsefentatur; Cuiavi agreftis 
vero frudus maturus perfede adhuc coronatus ab eo pingitur. 
Externam friififcus fuperficiem plurimi laeuem atque 


politam defcribunt; RVMPHIVS contra tuberculis inaequa¬ 
lem, quae tamen addita figura haud notat, noftra vero indicat. 
Fruftus odor laudatur quidem fuavis & aromaticus: nihi¬ 
lominus tamen non folum HERNANDEZ, verum etiam 
SLOANE affirmat, eundem cimices quodammodo olere & 
guftantibus primis ingratum efle *. RVMP tUV S i\\um cum ' 
fceni odore comparat, eumque gravem & ori comedentis diu 
inhaerentem declarat. Colorem eius viridem vel luteum 
nominat C.BAVHINVS, ex viridiflavefcentem MARGGRA- 
VIVS ,ex viridi albicantem vanR E EDE, luteum O VIE D V S, 
('qualem etiam pictum fiftit tabulaWeinmanniana&Meriana 19.) 
dilute luteum SLOANE, faturate luteum COMMELINVS, 
aureum GOMARA & MON ARD ES,croceum nitentem PISO, 
ex luteo rubentem oftendit figura B OYMI, rubellum Qreddifh ) 
nominat HILL fubfufcum defcribit de LAET & fimilem (rujjet) 
cum maculis rubris HVGHES, qu® differentia? vel fecundum 
clima, vel maturitatis gradum differre poffunt. Notatu dignum 
tamen eft, quod RVMPHIVS annotat, nimirum Cuiavi do- 
meftic® frudum efle primo viridem gramineum, dein ficci inftar 
graminis vel pallide citreum, Cuiavi filveftris vero intenfe viri¬ 
dem gramineum &fere nigricantem, quem etiam fervat. In¬ 
ternam fubflantiam in quatuor cameras divifam defcribic 
'GOMARA, OVIEDVS & MONARDES, quibus con¬ 
tradicit SLOANE additque, ne membranis quidem, uti 
in Granato, feparata efle femina, fed nuda pulpas immerfa. 
Axem feu feminum receptaculum quinquifidum reprsefentat 
noftra fisura h ., cuius feparationis veftigium, fed obfcurius, 
exhibet quoque figura RVMPHII, PLVKENETI ut & 
utraque van REEDE, unde forfan camerae derivat® funt. 
Omnium difficillime diftingui poffunt, quae de fruftus figura, 
eiusque carnis colore atque fapore traduntur Secun¬ 
dum OVIEDVM, MONARDEM & LOPEZ de GO¬ 
MARA figura aliis eft longiuscula feu piriformis, aliis rotun¬ 
dior feu maliformis; pulpa aliis rubra vel pimicea,ahis alba 
vel candida, vid. C. & I. BAVHINVS, DALECHAM- 
PIVS &CLVSIVS. Eodem pene modo has differentias 
indicant PARKINSONVS, RAIVS, de LAET, & 
HVGHES, qui folus addit, eas valde levesi efle: cumani au¬ 
tem fpeciei vel, fi mavis, varietati h®C'vel illa nota conflans 
aut accidentalis fie, ex his auctoribus haud patet. Is eque 
etiam reliqui, qui diftindas (3uaiav® ^ecies propofuerunt, it 
inter fe conveniunt, ut nullum confufionis dubium fuperfit. 
Quantum ex nominibus fpecificis, icombus, & aefcriptiombus 


13 

colligi poteft, fru6tus forma piro mediae magnitudinis fimilis eft 
fecundum HILL; carne quandoque rubra, quandoque alba, 
gaudet fpecies prima SLOANE; frudu paullo maiori, intus 
albo, admodum fucculento, non tamen adeo fapido eiusdem 
fecunda; frudu oblongo, came rubra & dulci eft illa MARG- 
GRAVII, PISONIS & BOYMI, alba & dulci Pela van 
REEDE, COMMELINI FI Malab ., fecunda fpecies H. 
Amflel. HERMANNI H. L.B. , prima fpecies BOERHA- 
VII, MILLERI, RANDII; frudu primo rotundo deinde 
oblongo, carne pallide albicante Cydoniorum inftar, dulci fed 
in perfecte maturis minus grata, prima fpecies RVMPHII; 
frudu rotundo, carne alba acida PLVKENETI, frudu ro¬ 
tundo , carne rubra acida CL VSII, Malaka- Pela van REE¬ 
DE, C O MMELINI FI.)Malab. prima fpecies eitisd. H. Amft.') 
HERMANNI H. L t R, fecunda BOERHAAVII, 
MILLE RI , RANDII ) frudu multo minori & 
prunum maiorem vix fuperante, perfecte rotundo, carne du¬ 
riori , fed dulciori, coloris ad margines albi ac plerumque 
porro laete rubentis , fed in plene maturis iterum evanefcentis, 
fecunda fpecies RVMPHII: frudum & oblongum & rotun¬ 
dum uni ramo adhaerentem carnemque rubram indicat noftra 
figura. Ob hanc nondum accurate definitam differentiam fyno- 
nyma quoque confundunt plerique, quae nos eadem ex ratio¬ 
ne coniunxitnus : quomodo autem a nonnullis diftinguantur, 
vid. SLOANE, LINNiEVS & BVRMANNVS Thejl 
Zeyl. 11 i.Herb. Amboin. 144. Sunt praeterea, qui plurium 
adhuc fpecierum mentionem faciunt. HERNANDEZ 
iam tres indicat, fed tertiam non defcribit & fecundam folam 
depingit; a SLOANE additur tertia fpecies frudu maiori 
albo; RVMPHIVS ut varietatem non folum p. 141. recen- 
fet aliam domefticam & p. r44. aliam filveftrem, verum etiam 
p. 145. addit iconem & defcriptionem alius fpeciei, quam 
Cuiavillum nominat ; MILLERVS denique in 
noviffima Didionarii fui editione tertiam fpeciem nominat 
Guaiavam albam fruftu parvo odorato. Accura¬ 
tiori ergo difquifitione adhuc opus eft, quamam differenti® 
conflantes fint, quaeve a cultura vel tempeftatis aut maturita¬ 
tis gradu dependeant. HERNANDEZ fecundam Ipeciem 
a prima diftinguit fola tantum frudus magnitudine & horridi 
illiusgravisque odoris magna ex parte abfentia; M ARG GR A- 
VIVS & PISO nos docent, faporem frudus maturi, fed 
TionduTfi Asm, 

gratum & medi® natur®, denique dulcem; SLOANE in tri¬ 
bus fpeciebus recenfitis nullam aliam differentiam invenit, 
quam frudus magnitudinem eiusque carnem magis vel minus 
fucculentam gratamque; RVMPHIVS annotat, Cuiavi do- 
meftic® alteram fpeciem differre frudu paullo minori ac magis 
albenti, glabriori quoque & rotundiori, fed multo fliccoflori 
delicatiorique & filveftrem cum altera eius fpecie convenire 
frudus carne, odere & fapore, fed hunc raro maturefeere 
atque minorem efle: filveftrem pr®terea producere frudum 
odoris non adeo gravis, eamque fruticis modo crefcere, cul¬ 
tura in hortis vero accedente arborefcered tunc maiores frudus 
ferre delicatiores mollioresque ; ceterum filveftrem cum Ame¬ 
ricana eandem effe, ex collatione aliorum audorum, pr®cipue 
IOSEPHI ACOSTiE, concludit idem p. 143. MILLE¬ 
RVS denique 1. c. in expolitione addita inter alia h®c, lati- 
ne reddita, adiungit: „ du® fpecies priores proferunt frudus, 

„ illiMefpili & magnitudine & figura fimiles, Caro prim® 

„ fpeciei rubra eft, fecund®alba: pofterior dulcior eft priore, 

„ qu® auftera & adftringens deprehenditur quodammodo Gra- 
„ nari frudui fimilis : num vero h® ftirpes fpecifice differant, 

„ determinare haud valeo. Tertia fpecies fponte crefcens 
„ reperitur in omnibus infulis Americ®, ubi frequenter inter 
„ duas priores occurrit. Huius frudus eft ferme ovalis & 

„ Groffulari® maiori magnitudine par, coloris obfcure albidi, 

„ maturus vero fpirat odorem maxime fragrantem: fiquidem 
„ unicus frudus odore fuo amplum conclave replet, id quod 
„ nunquam obfervavi in ulla reliquarum fpecierum, quarum ; 
„ frudus in Anglia f®pius ad perfedionem pervenerunt. „ 
Quousque h®c conveniat cum Cuiavillo Rumphii, in cuius de¬ 
fcriptione odoris pr®ftantioris nulla fit mentio, iudicent alii. 
Vtut autem hadenus recenfit® differenti® ex cauffis acciden¬ 
talibus variare queant: annotat® tamen reperiuntur & ali®, 
qu® conflantem & omnino fpecificam differentiam indicare 
videntur. Tales funt Cuiavi filveftris rami quadranguli, quos 
non folum LINNiEVS pro charadere fpecifico agnovit 
(attamen in Spec. Piant, iterum dimittit) verum etiam van 
REEDE ®que ac RVMPHIVS figillatim indicavit, neuter 
vero in additis figuris, uti EHRETVS, repr®fentavit. 

X) Addit 



























'Addit porro RVMPHIVS, filveftris flores onuftos efle fla¬ 
minibus pluribus & magis extenfis, florum tres plerumque 
coniunftos ex uno petiolo prodire; fed huic ultimas notas nec 
noftra nec H. Malabarici figura refpondet: an propterea illa 
RVMPHII iterum diftinguenda? Tandem monemus, fecun¬ 
dum OVIEDVM, tefte DALECHAMPIO & utroque 
BAVHINO, Guaiabo efle nomen arboris, Guaiaba 
vero frudus : ceterum Guaiavae infulas mentionem -facit de 
LflET 1. c. 341. Obfcurum eft igitur etymon huius vocis, 
ex qua reliquas derivatas videntur: hinc lubenter LINNJEI 
nomen fubftitutum , Pfidium nempe, praetuliflemus, nifi ob- 
ftitiflet homonymum, <M«* enim Nicandri, Firgilii & Columellae. 
feu Pfithium Plinii, vitis & uvae paflfae, nimis fane ab hac ftirpe 
differentis, fpeciem fignificant. 

TAB. XLIV. 

HAEMANTHVS Colchici foliis , periantheo 

herbaceo, Dill. H. EUh. p. 167. t. 140. Mill Gard. Bili. 
Rand. H. Chelf. p. 92. 

Haemali thus Zeylanicus polyphyllos caule maculato Commelini 
'MU H. Pif. p. 79. 

Haemanthus foliis lanceolatis Linn.H. Cliffi.p. 127. Roy.p. 42. PFa- 
chend p, 309, Hili. Hifl. of piants p , 384* 

Haemanthus foliis lanceolatis undulatis Limi. Spec. pl. p. 325, n, 2. 

Dracunculoides Bcerh. Ind. ait. II, p. 2 66, 

Expvf. a . flos integer, b. ovarium infra florem, c. corolla difle&a & explanata a facie 
* interna cum fex flaminibus tubo adcretis , d. ovarium denudatum , e. flylus cum 
ftigmate obtufo, /, bacca integra, g. transverfe fefta, b , femen, i---p. idem 
iam vegetans. 

Nota. Plantam hanc accuratiffime iam delineavit & defcripfit DIL- 
LENIVS, cuius cum defcriptione conferri poteft illa MIL- 
LERI atque BOERHAAVII. Pofterior baccam declarat 
monopyrenam, & talem etiam reprasfentat noftra figura g. h. 
Sed DILLENIVS monuit, baccam efle tricapfularem & 
trifpermam (cum quo confentiunt MILLERVS atque LIN- 
NfEVS Pl. Gen. no, 347.) in imperfectis manifefte confpicien- 
dam (quam etiam delineat) unum vero vel alterum tantum 
femen ad perfedionem pervenire. Eft autem hoc nil infoliti 
in pluribus aliis ftirpibus ipfisque Europaeis bacciferis, in quo¬ 
rum feminum numero definiendo haud raro hallucinati funt 
au&ores non infimi fubfellii, maturam tantum baccam exami¬ 
nantes: idem faepius quoque contingere in plantis fic didis 
verticillatis & afperifoliis, notum eft. Ceterum figura no¬ 
ftra /. angulis fuis plura loculamenta vacua indicare videtur. 
Saepius laudatus MILLERVS praeterita aeftate cum pluribus 
frudibus rariffimis, Angulari favore publice depraedicando , 
miflt etiam huius ftirpis aliquot baccas ficcas, omnes monopy- 
renas, quarum aliquae chartis adhuc inclufo vegetare coepe¬ 
runt , quod iucundum fpedaculum depidum confervare haud 
fupervacaneum duximus, fiftit ergo i. baccam flccam mem¬ 
branaceam, k. eius petiolum, /.umbilicum, cum quo adhuc 
cohaerent feminis exuviae corrugatae m ,, ex quarum ima parte 
prodiit radicula n. bulbum novum 0. alens, in quo pro exclu¬ 
dendo fcapo veftigia p. fatis manifefte iam difcerni poflunt. 
Num haec ftirps & SatyriumeGuinea delatum Robini 
fit una eademque planta , follicite etiam inquifivit idem DIL¬ 
LENIVS. Reperitur haec figura in libro, cui titulus : le 
Jardin du Roy tres Chretien Henry IF &c. par PIER RE 
VALLET, brodeur ordlnaire du Poy, 1608. tab. 41. cuius 
cura, confentiente IO. ROBINO, Botanico Regio & Iatrici 
horti curatore (qui etiam brevem aliquot rariorum plantarum, 
& inter eas huius quoque Satyrii, defcriptionem addidit) 
hae effigies in publicum prodierunt. Eandem ipfam effigiem 
citatam paullo poft , nempe 1612. repraefentavitSWERTIVS 
Florileg. P. I. t, 6 2. absque audoris nomine, imo in nominum 
indice addidit, hanc plantam nondum efle defcriptam, quum 
tamen certo certius eius figura nullatenus fit alia, fi excipias 
tuberis fibras, nefcio quo confilio, exiguis globulis terminatas, 
Swertianae imaginis imitationem A. 1626. iterum publicavit 
Anthologia feu Florilegium in officina Bryana excufum t, 44. (ubi 
turpi plagio, praeter icones, defcriptiones quoque ROBINI 
fine audoris nomine reperiuntur) ut& MATTH. MERI AN 
Florilegium renov. & auBum A. idqi.fequutum t. 44. nec non 
A. 1719, VALENTINI Viridarium reformatum t. 198-, quae 
cumillaMeriana&Bryanatabulaunaeademque eft. Interea etiam 


haec ipfa effigies iterum comparuit A. 1701. in OL, RVD- 
BECKII Camp. Elyf L. II. p. 210. t. III. qui pedunculum 
cum tubere coniunxit, fed figuram, uti omnes rariffimi huius 
libri, ligno tantum incifam exhibuit, folus vero ingenue faflus 
eft, fe plantam non vidiflb. Poftquam huius plantae effigiem 
cum fua planta curatius comparavit DILLENIVS & differen¬ 
tias haud leves annotavit, tandem concludit: „ fi figura fit 

„ accurata, non poteft efle noftra planta; accuratam vero 
„ efle vix crediderim & eandem cum noftra plantam figurari 
„ fufpicor. „ Quanquam autem in reliquis figuris tot tantos- 
que errores haud commiferit VALLET, id quod aflertionem 
hanc dubiam facere poflet, eandem tamen firmare videtur 
icon poftea ab ALB. SEBA Thef 1 .1, XII. exhibita & p. 20. 
nominata Hyacintho afhnis Africana, tuberola caule 
elegantilTime maculato, foliis Colchici latiRimis, 
floribus coccineis , hexapetalis , umbellatis 
Hort. Beaum. quo nomine indicatam plantam pro fua agnovit 
DILLENIVS, Ffjec imago differt a Robiniana & conve¬ 
nit cum Dilleniana & noftra pedunculo florido non ex folio¬ 
rum gremio, fed ad eorum latus, prodeunte; florum pedicu¬ 
lis non nodofis aut articulatis , fed integris; corollte fubiecto 
ovario non adeo tumido; foliorum marginibus undulatis, & 
radicis tubere magis conico. Differt autem eadem a Dille¬ 
niana & noftra, propius vero convenit cum Robiniana, florum 
copia multo magis difperfa, eorum tubo angufto & cylindrico, 
limbo in fegmenta anguftiora, acutiora & ampliffime explanata 
divifo, flaminum filamentis longioribus & magis expanfis : in- 
fuper radicis tuberi non infidet novum tuber pro pedunculo 
florigero excludendo, illius vero fibras multo tenuiores funt, 
quam in Dilleniana & noftra^ figura. Ceterum magnitudo to¬ 
tius iconis multum excedit Robinianam & fpatha penitus omifla 
eft, quam tamen, licet in anguftiora & reflexa fegmenta divi- 
fam, illa indicat. Defcriptio addita brevis pariter, ac illa 
Robiniana, ad hssc declaranda minus fufficit. Ex his omnibus 
probe ponderatis omnino plusquam probabile videtur, & 

SEBfE & ROBINI effigiem potius haud omni accuratione, 
immo Robinianam nonnifi ad ficcatum exemplar effidtam efle, 
quam aliam fpeciem indicare. Quod ad reliquas a laudato 
DILLENIO citatas PETIVERII & LOBELII figuras 
attinet, illae tam viles & imperfe&ae funt, ut earum compara¬ 
tio difficillima femper futura fit. His fubiungimus, perian- 
theum equidem in noftra imagine herbaceum non efle; colo¬ 
ris vero differentiam a foli folisque benignitate dependere , 
vidimus in planta hic locorum culta, cuius3periantheum 
parum tindlum atque etiam flores coloris multo dilutioris 
apparebant. 

TAB XLV. 

HELIOCARPVS Linn. H. Clijffi. 211, t. XVI. Roy. Fl. 

Leyd. Prodr, 477. Wachend. 91. Hili Hifl. of Pl. 481. 

Montia arborefcens, Abutili folio ferrato , fructu racemofo Houft. 
Mill. Gard. Di£f. 

Expof* a. flos feparatus a facie antica ; l. poflica, racemus cum capfulis maturis, i. 

capfula feparata cum radiis fuis, eadem aperta bilocularis , /. femina, g, b, i. 
e^dem partes in magnitudine 

Nota. LINNAEVS H. Cl. I. c. propterea mutavit nomen huius 
ftirpis ab LIOVSTONO ipfi adfcriptum, quia ante hunc 
Montia? nomine aliud plantarum genus iam indigitavit MI- 
CHELIVS, MILLERVS non folum Montis nomen 
retinuit, verum etiam corolla; ftrucluram definit monopetalam 
infundibuliformem, cuius pars ima tubulofa, fuperior expanfa 
& in quinque partes fedla eft, qute in Linn. Gen. Pl. edit. I 
n. 444. II. n. 530. tetrapetala pronunciatur & in Horto Clif- 
fortiano talis etiam depingitur. Quoniam EHRETVS in 
noftra imagine floris analyfin omifit, hsec plura non declarat, 
quam quatuor fegmenta; forfan autem quinarius eorum nume¬ 
rus haud rarior eft. Staminum numerum LINNAEVS in 
generis definitione citata ad 14. extendit, proptereaque hanc 
ftirpem polyandriis adfcribit, in fpeciebus Plantar. vero p. 448, 
dodecandriis adnumerat. HILLIVS characteris definitioni 
Linnseiance, Angi ice tantum redditas, nihil addidit. Race¬ 
mum cum capfulis depingendum nobiscum communicavit ite¬ 
rum laudandus BEVRERVS. qui eius exemplar inter plan¬ 
tas ficcas aflervat. Alter loculorum difpermos obfervabatur, 
ex quibus binis feminibus vero alterum, in fede fua relicftum, 
ad perfedlionem non pervenit. 


TAB. 













































































HdEMANTMTS C oickici Jolus ; pcrxcinthco heri cicco jdul oc. eu. P . ^ t. 

a., flos in.tz.cf er, l. o oarcum. vjia jio rem, e: corolla. Jzjecta. et eocplanata. aJizdc internet cum sex staminilus tulo aDeretu , d. orarium derute )cubum ,, z. stulu,f 
eum JtJmxLtz oltxjo, Jl lacca integra, a. transnerje Jecta, k. Jiemen,, i. — p. idem fam negetans . 






























































































HELIOCAKPrs A7inn.. &f. Ctip. P■ 1. AT I. 

a./tas a /acie, antica / t. po/tzca, c: racemus curre cap/ulis maturis, ct. cap/ula inteara cum radiis Jias, e. aperta t ite czt' 
taris, f./emina, g.h.i. partes eredem in mapnztudzne aucta . 


% 









































QVARAU IMAGINES 
AD EXEMPLARIA NAT VR ALI A 
LONDIM IN HORTIS CVRIOSORVM NVTRITA 
MANV ARTIFICIOSA DOCTAQVE PINXIT 

GEORGIVS DIONYSIVS EHRET 

GER31ANVS 

OCCASIONE HMD VVLGARI COLLEGI I' 

> 

NOMINIBVS PROPRnS NOTTSQVE SVBINDE II LVSIfAVn 

ET PVBLICO VSVI DICAVIT 

D. CHRISTOPHORVSIACOBVS TREW 

iWEDICVS NORMBERGENSIS 

1 

IN AES INCIDIT 

ET VIVIS COLORIBVS REPRESENmTT 

IOANNES IACOBVS HAU) 

PICTOR ET CHALCOGRAPHVS AGV STANVS 

* * * 

* * 

i 

DECVRIA V. 

A.R.S. MDCCLAT . 



















































/ 





•> 


v 







lab 


XI. VI 


fciL arnentum. nuxriS/ 


AMAHACA foliis craui, 

3. JP. S?g. f?tuA. fPluftoar. t. 26i. f.%. Cllmaj. sbo. Jlill.Qc.ff. liet. apf. 

b.Jquuma, e. eadem, a facie interna in magnitudine aucta . 









































































f 



'v 




•: \ ' 




CRO r EdLARlA^/bliis Jfoiitanu lanczolatu lo ^ ^ 

J}ffilibus, caule ratnojb Jtriato, flore magno aureo . 

a. reccillum, b. I. duce ale, e. carina/ d. Jjtasnisice et plftillum ue neacie naturale, e. Jturnina decere erplareata, J\ pifullum Ceu, orarui) 
et Jjglier recurras citm Jfiamate laterale, g. ccdi/oc, b .Jructus maturus cum cale/ce per fidente . 


I 



















































TAB. XLVI. 


t* 




POPVLVS foliis longe petiolatis , oblongo lan- 
ceolatis, ferratis, lubtus albicantibus, mas. 

Tacamahaca foliis crenatis, Sadelhout, feu lignum ad ephippia 
conficienda aptum Par ad. Bat. Prodr. 379. Pltick. Pbytogr. 
t. 228./. 2. Altnag. 360. Miller. 1 ) 0 . 

Ev/xj/I a. Iulus feu amentum mafculinum; b. fquama feparata; e. eadem a facie intema, 
magnitudine audta. 

Nota. Huic effigiei EHRETVS fubfcripfit haec: „ Tacamahaca 
vulgo. Populus gemmis balfamum fundentibus. Iulus appa¬ 
rebat hoc anno 1748. fine foliis, & deinde iterum cum foliis, 
„ uti hic repraefentatur.,, MILLER VSI. c. nomineTacama- 
hacaefupra indicato deferibit arborem,quae fponte crefcit in terris 
continentibus Americae, ubi incolae verno tempore vulnerant 
eius truncum, ad eliciendum balfamum a medicis illius regio¬ 
nis maxime celebratum atque etiam catalogo fimplicium infer¬ 
tum, cuius vero ufus nunc in Anglia exiguus eft. Aliquot 
huius arboris foboles ante paucos annos ex Canada in Gal¬ 
liam apportabantur, unde nonnulli curiofi eas in infulam Jerfey 
introducebant, in hortis propagabant, indeque Anglise reginae 
poftremae nomine Arbre de la Reine dono mittebant. 
Arbor htec fatis refiftere valet hiemali climatis noftri frigori 
libero fub aere &c. Flagella eius, pariter ac folia, penitus 
fimilia funt illis populi nigrae, & gemmae, anno renafeente, 
antequam folia excludunt, tedae funt balfamo glutinofo obfcuri 
coloris, quod tactum digitis adhaeret gravemque fpirat odorem. 
Folia circa feftum Michaelis cadunt, & nova prodeunt fub 
finem Februarii aut initium Maii: eft namque ex arboribus, 
qute verno tempore primae regerminant. Earum plures nunc 
coluntur in horto Chelfeano, quae produxerunt flores fuos 
mafculinos feu iulos, qui valde fimiles iunt illis nucis iuglandis 
aut populi, hineque probabile eft, eam efle fpeciem pofterio- 
ris generis; quoniam vero fructus conditio ignota eft, & in 
hortis Anglia; nulla harum arborum eum hucusque produxit, 
genuinum genus definiri nequit. Arbor vaftis dilpanla ramis 
haud videtur, quantum ex iis in Anglia crefcentibus colligi 
poteft, ubi nec ultra 14. vel 16. pedum altitudinem nec in 
amplos caudices excrcfcunt, ex fundo autem iurfum plures 
protrudunt ramos laterales feu ftolones. Hadenus ille. Si 
hac cum deferiptione comparatur noftra imago nomenque ab 
EHRETO adfcriptunv. nullum fupereft dubium, quin unam 1 
eandemque declarent ftirpem; populi autem eam efle fpeciem 
genuinam, eo minus dubitamus, quo magis non folum huius 1 
arboris totus habitus atque balfami ex gemmis profufio , aliis 
populi fpeciebus communis, refpondet, verum etiam in eo 
convenit, quod fblos mafculinos flores ferat, uti populus 
quum in iuglande & mafculini & feminini flores ii 

una eademque arbore reperiantur, & natura legibus, praefertim 
in ftirpibus fucculentis ad vires fuas perfedas absque impedi¬ 
mento pervenientibus, non refpondeat, ut poft aliquot demum 
annos feminini flores hosque fubfequuturi frudlus cum mafeu- 
linis prodeant: anno nempe 1748. EHRETVS depinxit 
flores mafculinos & A. 1752. MILLERVS evulgavit nuper- 
rimam Didionarii fui editionem, quo tempore feminini non¬ 
dum comparuerunt. Perfuafi ergo fumus, hanc ftirpem nun- 
quam frudum prolaturam, fed eius femellam propriam accer-,- 
fendam efle pro notis floris feminei definiendis. 1 opulum 
nigram folio maximo gemmis balfamum odora- 
tiftimum fundentibus deferibit & delineat CATESBY 
mtural biftory of Carolina &c. T. I. tab. 3 4. _ & Seligmanniana 
in editione tab. 68- quae eft Populus foliis iubcordatis 

oblongis crenatis Linn. H. Clif. 460. Spec. 1034. 4 - 

cuius nota; fpecificse ab illis noftra; valde differunt. An cum 
noftra imagine magis conveniant illae notae 1 opuli tollis 

ovatis, acutis, ferratis Gmel. Fler. Sthr. I. p. 152. t. 

33. quam & Catesbyanam pro una eademque habet LIN- 
NAEVS /. c. aliis diiudicandum relinquimus : huius certe 
foliorum figura & totius ftirpis altitudo magis refpondet no¬ 
ftra; ftirpis deferiptioni atque imagini, quam Catesbyanae. 
Hanc noftram ftirpem & Tacamahacaitl P. B* r. 
PLVKENETI effe unam eandemque, maioribus adhuc pre¬ 
mitur difficultatibus. Audor paradifi Batavi prodromi dubius 


quidem addit: an Tecomahaca Hernandezrer.med.mva 
Hijp. Thef. p. 55. & PLVKENET(cuius icon Hernandefianas 
quoad foliorum figuram & coniugationes valde fimilis eft; flos 
vero & frudus neque delineantur, neque defcribuntur)absque 
ulla haffitatione illam pro fynonymo agnofeit; fed HER- 
NANDES 1 I figura seque ac eius deferiptio fiftit frudum in 
poftremis ramorum flagellis crefcentem, parvum, obrotundum, 
fulvum ac femine nucleo perfici haud abfimili refertum; folia 
praeterea obrotunda (Teu potius, fecundum figuram, ex ro¬ 
tunda bafi oblonga & acuminata) mediocria, ferrata, &, quod 
praecipue notandum, non alterno, ut in noftra imagine, verum 
coniugato ordine, & quidem ad modum compofitorum fine 
impari. Arboris Tacamahacae deferiptiones NIC. MONAR- 
DIS Jitnplr. bift.p. 5. & ex hoc CLVSSII exotic. p. 298. & 
IO. FRAGOSI 'aromat. hift. p. 97. b. magis adhuc mutila; & 
imperfedae funt, nec plura referunt, quam quod arbor magna 
fit, ut populus, admodum odorata, & frudus ruber, paeonias 
feminis modo. LINSCHOTVS Ind. Or. P. IV. c. VII. p. 
110. hanc arborem deferibit altam, eius folia longa angufta- 
que, frudus prunis noftratibus magnitudine fimiles: quae 
deferiptio a noftra imagine iterum quam maxime differt. Quas 
recentiores audores, C. BAVHINVS Pin. p. 43 °* n ‘ H* 
I. BAVHINVS Hift. I. Libr. IX. c. 60.p. 346.PARKIN- 
SONVS Theatr. bot. 1608. & RAIVS Hift. II. 184 
de arbore hac protulerunt, ex audoribus hadenus citatis mu¬ 
tuata funt. POMET Traiti gen. des drogues 263. aliam qui¬ 
dem affert deferiptionem & iconem, fecundum quam arbor 
populo pariter quidem fimilis dicitur; fed folia viridia cum 
illis buxi comparantur, & frudus rubri nucis noftratis magni¬ 
tudine deferibuntur, quibus tamen icon minime refpondet 
proindeque fida potius videtur. Quae IAC. SAVARY 
IMHon. univ. de Commerce p. 911. refert, ex POMETO de- 
fumta funt. WEINMANNVS Phytantboz. t. 960. ftg. a. 
folia repraefentat parva, crenata, & pruno filveftri perfimilia, 
frudum colore fanguineo & magnitudine prunis damafeenis 
haud inferiorem : fed fufpicionem de hac quoque imagine non 
genuina habenda.auget deferiptio p. 39 S*f e I u • ('dd Taco- 
maree Braf ut fynonymum perperam additur, quae arundo 
faccharifera eft, vid, Marggr. Hift. Braf. 82. & Pifo 108.) 
ex audoribus iam citatis tantum defiimta. Si autem veri quid 
contineant hae deferiptiones, id tantum probant, hanc arbo¬ 
rem nil commune habere cum noftra, & comparationem cum 
populo ad folam magnitudinem, vel ad fummum etiam ad 
faciem externam eius,effe referendam. Neque tamc-n teccntvffittti 
&praeftantiffimiaudores, e.c.DALE Pharmacol.edit.Lugd.Bat. 
1739. 4. p. 330. 11. 4. IO.BOECKLERVS Comment. ad P. 
Hertn. Cynof. mat. med. p. 657. "NEVMANNVS CbymhBmed. 
T. II. P. III. a Keftelio edit. p. 72. & GEOFFROY Traiti de 
la matiere tnedicale T. IV. SeB. I. p. 104. alia, quam hadenus 
allata funt, nos edocere potuerunt, unde palam eft, arbo¬ 
rem , gummi tacamahacam iam dudum notiffimum & ufu pro- 
batiffimum fundentem, fecundum proprios charaderes fuos 
omnino adhuc incognitam efle. IAC. BREYNIVSis/>&. N. 

C. Dec. I. a. III. p. 5 16 . deferibit Tacamahacam liqui¬ 
dam, Guiana ex provincia allatam, fed arboris, ex qua col¬ 
ligitur , nullam prorfus mentionem facit. 

TAB. XLVII. 

CROTALARIA foliis folitrariis lanceolatis, lanugi- 
nolis, petiolis leflilibus, caule ramo fo Rriato, flore 
magno aureo. 

Expor a. Vexillum: bb % duae alas; c # carina; d % flamina Sc piftilUim in nexu naturali; e, 
flamina decem connata Sc explanata, ex quinque filamentis brevibus & anthens 
longis, Sc ex quinque filamentis lono-is Sc antheris brevibus fphaencis compoiita, 
f. piflillum feu ovarium cum ftylo recurvo ciusque ftigmate laterali g calyx 
eiusque labium fuperius bipartitum a vexillo repando depreiium, mrerius tnpar- 
titum connivens, carinam excipiens; b , frudtus feu legumen # 

Nota. Noftrae imaginis absque nomine acceptae planta, referente 
EHRETO, Orientem agnofeit pro patria, & fex ferme 
pedum alta atque in tres vel quatuor ramos explicata , A. 
1744. in horto Chelleano floruit. Ex Crotalarite fpeciebus 
hucusque depidis & deferiptis nulla propius ad noftram accedit, 
quam Crotalaria foliis lanceolatis, petiolis leflili- 
bus, caule flriato Limi. H. Clif. 357* 2 * U ' D ^ Bmul 

exade delcripta reperitur; vexillum tamen noftrae non flavum 

n * fed 








fed aureum, & flaminum conformatio peculiaris eft, quam 
EHRETVS non folum depinxit, verum etiam in nota addita, 
follicito examine repetito, admiratus eft, LINNAEVS 
vero non annotavit, qui etiam leguminis figuram non defcri- 
pfit. Quod ad figuras attinet, quas laudatus audior in fyno- 
nymis 1. c. additis citat, ili® omnes parum refpondent noftrse, 
quam procul dubio ob rationem ipfe Spec. Piant, p, 714. n. 3. 
unicum tantum fynonymum fervavit, fcilicet Crotalariam 

Bengalenfem, foliis Geniftae hirfutis Pluk. Almag. 
122. Phytogr. t. \ 69. f. 5. fed huius quoque figura cum noftra 
vix comparari poteft. 

TAB. XLVIII. 

AZALEA Icapo nudo, floribus confertis termina- 

tricibus, flaminibus declinatis Limi. H. Cliff. 69. Mill. 

Gard. diB. edit. novi]]', app. 5. 

Azalea foliis ovatis, corollis pilofis, flaminibus longiflimis Limi. 
Spec. Pl. I. 150 . n. 3. 

Azalea ramis infra flores nudis Gronov. Fl. Virg.I. 21. 

Ciftus-Ledon flore monopetalo rubente,caprifolio fimili, odorato» 
capfula ficca longa angufta, per maturitatem quinquefariam 
dehifcente Clayt. ibid. 

Giftus Virginiana, flore & odore Periclymeni D.Bannifteri Pluk. Al- 
mag. 10 6. Phytogr. t. CLXI. f. 4. Catesb. I. p. & t. 57. 

Expof. a . Flos integer; b, calyx brcviflimus; c. flamina declinata, feu deorfum flexa lon- 
giflinia; a. ftilus cum ftigmate gl obofo; e . corolla diflefta & explanata; f. ovarium, 
cui ftilus infidet & flamina adftant; g. fcapus cum fructu maturo; b. b , gemmae 
foliorum florumque anni fubfequuturi & per totam hiemem iam confpicuae ; i, 
fruftus quinquelocularis & corona quinquifida ornatus; k. idem, maturus in 
quinque loculos facile a feminum axi fecedentes dehifcens; /. calyx perflftens ; m . 
loculi tegumentum fecedens; n. idem feparatum, o. transverfe difleftum quali 
trigonum': p . fruftus transverfe feftus cum quinque loculis contiguis; q.q.q.W yli 
pa?s perflftensj r. r. axis cum ftylo continuus, cui quinquepartitim adhaerent 
copiofa femina foliacea; s. s. femen in naturali /* aufta magnitudine, u. difleftum 
tenuitatem indicans* 

Nota. Eleganter delineatam hanc flirpem iam exhibuit PLVKENE- 
TVS, qui. effigiem, ab ipfo B AN NI ST ERO fadlam , ac- 
cepit communicatam fciTirert autem andltramiagmeAioruirfiuper- 
ficie pilofa & foliorum fitu ex adverfo bino: coloris in flore 
mentionem nullam facit. Num pilofitas (quam etiam fupra 
tab. XX.X.VUL p. 10. a. annotavimus") ubique conflans , an 
climatis tantum productum fit, aliis diiudicandum commenda¬ 
mus: certe nec noftra, nec Catesbiana imago horum veftigium 
manifeftat. Eft autem hoc Catesbianum exemplar minori 
cura elaboratum tum floris tum feminis capfularum figurae in¬ 
tuitu, cuius infuper explicatio imperfecta eft. Ceterum hic 
atque etiam MILLERVS floris colorem varium indicat ita, 
ut in aliis albus, in aliis ruber, iterumque in aliis purpureus 
compareat: Catesbiana imago in exemplari noftro pidto cum 
noftra penitus colore convenit. GRONOVIVS fimplicem 
varietatem hanc tacet; recenfet vero I. c. Azaleam ramis 
infra flores foliolis & ex obfervatione CLAYTONI 
addit, eflehanc fpeciem flore albo glutinofoodoratiori. 
Num haec , foliorum fitu vere differens fpecies, quae eft 
Azaleafoliismarginefcabris,corollispilofo-glutinofis 
Limi. Spec. Pl. 151. n. 4., alia fit, quam illa floris tantum 
colore variante,modo indicata, doceant alii. LINNAEVS 
in plantar. fpeciebus omnia immutat. Nomen, in horto 
Cliffortiano indicatum & noftram imaginem fatis apte definiens, 
hienonfolummutat, atque ab eo feparat nomen Plukenetianum 
& Catesbianum fupra citatum antea cum hac fpecie coniunctum, 
nunc autem ad n. 4. demandatum; verum etiam ei iungit 
Ciftum Virginianam Periclymeni flore 4 ampliori 
minus odorato Pluk. Mant. 49. & Azaleam ereftam, 
foliis ovatis integris alternis, flore luteo pilofo prae¬ 
coci Cold. 25. Quo iure hoc fecerit, noftrum non eft disqui¬ 
rere : Catesbiana & noftra ftirps certe eft eadem, & Lon- 
dini Bannifteriano fub nomine colitur, neque vero colorem 
floris luteum neque ramos infra flores foliofos habet. Noftram 
imaginem iam ante aliquot annos ad nos transmifit EHRE¬ 
TVS, fed absque fruftus repraefentatione, quam anno 17 > 3. 
demum ad exemplar in horto Domini IO. ELLIS maturitatem 
confequutum elaboravit. & nobiscum communicavit. Chara- 


dterem huius generis iam expofuit LINNAEVS Gener. ed.I. 
n. i^i.&pauciflimis mutatis ed. II.n. 154. edit. V.n. 195:.quem 
iterum fola interpretatione fequutus eft HILL p. 268. Ab 
hoc charadtere recedit noftra fpecies germinis, capfulae & fe¬ 
minum figura. Praster hanc fpeciem plures adhuc recenfet 
LINNAEVS Flor. Lappon. n. 89- 9 °- -F/. Svec.n. 170. 171. 
Spec. Piant , I.p. 150 . n. 1—6. 

TAB.XLIX 

ANO NA foliis ovatis acutis, flore albido ungue pur¬ 
pureo, fruftu conifor mi tuber olo nigricante. 

AnGuanabanus Perfeae folio, flore intus albo exterius virefeente, 
frudtu nigricante fquamato, vulgo Cherimolia Fevillde 
yourn. des obf. phyf.&c.p. 24, t. 17? 

Expof* 6. Calyx exiguus triphyllus; b * flos ab anteriori facie cum ftaminum breviflimorum 
feu potius antherarum fafciculo & piftilli ftigmate triquetro; c ♦ petalum trans- 
rerfe fedlum, ubi apparet eius unguis excavatus, & compages crafla triquetra; 

//. fruftus ex FevilUe^ e. idem a facie laterali alia, f % a facie poftica; g, idem 
transverfe feftus; b % femen ; i* nucleus denudatus. 

Nota. Anon, Anonae & Guanabani nomine dudum iam notae 
fuerunt nonnullae ftirpes, tefte C. B. pin. p. 434. a. n. 8. 9. 
10 .p. 439, b, n. 3. ad quas ab aliis etiam referuntur Quautza- 
potl Piem. p. 90. & Ate vel Ahate de panucho (quae 
omnino huc pertinet) eiusd. p. 348. & 4S’4* nec non ex BOYM 
Flor. Sin. tab. D. E. M. & N. (absque dubio huc pertinet ultima 

Ya-ta dicta) a quibus omnibus autem non nifi obfcura incer¬ 
taque tradebantur. Immortalis memoriae van REEDE H. 
Malab. T. III. t. 29. 30, 31. duas fpecies deferibendas & depin¬ 
gendas curavit tam accurate, ut ex his iam floris frudtusque 
charadter cognofci poffit: harum fynonyma curatius adhuc 
conquifivit C. COMMELINVS Flor. Malah.p. 5.a. Hunc 
fequutus eft P L V K E N E T V S, qui Almageft. p. 31, feqq. 
(conf. Mantijf. p. 14.) praeter unam varietatem feptem fpecies 
nominat totidemque figuris delineat, quibus tamen nonnift 
folia & femina ftudiofe repraefentavit. Eodem tempore pro¬ 
diit SLO ANE Catal.pl. Jamaic. ubi p. 203. feqq. o6to fpecies 
producuntur & fynonymis fuis illuftrantur, quae iterum novis 
cuvvs recenfentut Itinerar. Vol. II. p. 166. feqq. earumque fex 
figuris feptem quoad ramum foliofum frudtumque in magnitu¬ 
dine naturali, nullius vero tum floris figura tum fruftus ftru- 
ftura interna delineantur, petala tamen fruftusque facies externa 
ac color fubinde deferibuntur. Figura atque-deferiptio, quam 
deinde I. COMMELINVS II. Amfl. 1 .1. 69. p. 133. public ;vit, 
imperfefta eft & in notis adieftis quatuor deferibunturfruftuum 
tantum differentiae. Paullo poft PLVMIER Pl. Amer. Gen. 
p. 43 & ult. Guanabani nomine fex recenfet fpecies inter 
SLO ANE fynonyma in Itinerario addita reperiundas,R AIV” S 
vero Hift. T. II. p. 1650. feqq. novem collegit fpecies,& T. III. 
Eendrol. p. 77/feqqu. quasdam earum notis iiluftrat novemque 
alias potiffimum ex SLOANEI recenfione fuperaddit, qua¬ 
rum tamen aliae charaftere huius generis non gaudent, aliae 
etiam bis alio nomine occurrunt. Haud ita pridem in R V M- 
PHII Ilerb. Amb. T. L t. 45, & 4^ iterum comparuerunt 
duae illae fpecies ex H, Malab, citatae, (figuris tamen non omni 
ex parte fimilibus, ut ipfe iam annotavit BVRMANNVS 
ibid. p. 138.) addita pariter floris & fruftus ftruftura, in de- 
feriptione paullo uberius expofita. His denique accefferunt 
quinque Ipecierum figurae vivis coloribus a CATESB Y Vol. 
II.p.& t. 64. 67. 85 * 86. 87. repraefentatae, ex quibus 85 - eft 
illa, cuius imaginem accuratiorem tab, V. iam exhibuimus, 
87. autem huc non pertinet ; neque dubium eft, quin plures 
harum ftirpium, Anonae vel Guanabani nomine hucusque 
recenfitarum, partim cum huius generis charafteribus non con¬ 
veniant, partim praeter naturam multiplicatse fint, de quibus 
mox plura. Eft enim hiftoria huius ftirpis eiusque fpecierum 
adhuc valde obfcura potiflimum ex eo, quod vix una vel altera 
earum in Europa educata, & nulla adhuc ad fruftum perficien¬ 
dum perdufta eft, auftores vero , qui eandem in patria fua 
obfervarunt, vel in omnibus notis genericis & fpecificis anno¬ 
tandis aut delineandis minus accurati, vel faltem occafione, 
omnes fpecies hucusque recenfitas inter fe conferendi, defti- 
tutifuerunt. Accuratus ergo omnium fpecierum fynonymorum 
index nunquam forte exfpeftandus eft, quod conamina PL V- 
KENETl Almageft. & Mantijf. C. COMELINI Flor.Malab. 
R AII Hift. T. II. & III. Eendrol. SLO ANE Cat. Pl. Jam. 





















































































j-ab. xLrm. 



4 ZALEA fcap 


nibiu dtch-' 

, c.J^tarrusia, 


buJ coriflrtiJ tavninatJACibiiSr JXcu 


natur Jfstn. Jf.CUfp.%. 

d statas turnfama*t.carall*- 2jfaia. f tscptsatata. a 
:cat V ./c IrtaVfrnus, '■&^ a “r™W± Tf c upasHfiast^ matura, k .k-stmaua/aiartan. fiarumpjt, 
' ■ -tyi& *** *-firZ f&AfiZ,, «. £t ,«puntnJ!usn.ficd>tns, n. LdanJiparaPun '• 

1 r mnfrirtts a cJtLl.CCnS/ L. nLl/ P ^ , /7 / _ m-**..,.* j* j^cmCCL C*Z nOitunCL'-' 


j,. flosr- intzycr, cali/JC bra-'jft* 

facie interna, / J. orarium cuL jn/Uur U J 'dc/u/cms/ l. calx/oc perfffteris/ -- ^ ^ - , 

L./kutttus fulm/urlacu/arur, k. ,,km „ n a && pars per/g&sts, rr.axLraan.fi/laaantuusus 

transutrj; djdficaun, p. fnutus transrufr Jtcttus, f.f.r,.// P PJd 

(i t.iL. a auctet rnci^nlaptsic- 











» 


I 



















































GMNJBANVS IPaficc folioflore intus albo, exterius virefcazte,fudit nigri¬ 
cante fqiicimcito, vulgo Chcrunoliu trisiua Voi. u. P . z*. t. xvii. 


vulgo 

<i-calijjc exigiuis triphqIbis, b. flos al> anteriori facie cum fta/ru/zum breviffimorum fellicula et pif dite jHipmate triguetro, c. petalum trans ver (e 
fatum, ubi apparet eius unguis excavatus et compages craffa triquetra, d. fructus, c. idem a facie, laterali alia, f.a facie pofdca, g. idem trans - 
Pcr fifatui', A. farteti, i. e/usdem nucleus Denudatus, k. folium, al ufrague facie esc Hevillee . 



0 












: ^ “- 



i 





T 

. 


- 

■ 

• % : *• ' 




'S • 




", . 

* 


. 






































& Itiner. BVRMANNI Thef. Zeyl. & Comment.in II. Amboin. 
fatis iatn probanti ex iis tamen fpeciebus, quarum flores fru- 
dtusqUe paullo accuratius dcfcripti vel depidli funt, id certum 
colligi poteft, florem conflare ex calyce triphyllo & corolla 
tripetala, frudum vero effe multilocularem, fingulosque locu¬ 
los unicum continere nucleum, ea tamen differentia, ut, quod 
ad florem pertinet, duos conftituant ordines. Nimirum ordinis 
I. calycis folia funt craffa, cordiformia, petalisque maiora, 
ipfaque petala fatis etiam firma, oblonga & excavata. Ita fane 
fiflitur i.) Araticuponhe Marggr. Hifi. Braf. p, 93. & 
Pifon, Hifi. Ind. p. 142. ubi male quidem depingitur, fed a 
MARGGRAVIO follicite hifce defcribitur : ,, Hinc inde 

„ provenit flos magnus, egregius, magnitudine fuperans forem Fri- 
,, tillariae, totus flavus, exterius compofltus e tribus foliis cordi - 
fo-rmibus, fesquidigitum longis , & craflfls inflar corticis aurantii 
„ mali , er effis , quae in flui medio continent alia tria minora & 
„ dimidiae craflfltiei , quorum quodlibet Jemiglobum excavatum refert , 
„ tria autem haec ita compoflta & extremitatibus flbi impoflta funt , 
„ ut globum integrum interius cavum & magnitudine iuglandis refle- 
„ rant&c. „ quae brevius repetit PISO. Eadem MARG- 
GRAVII defcriptio exflat quoque in RAII Hft.I.ILp. 1651. 
n. 5. ubi comparatur cum Araticu prima feii {impliciter 

dl£i:a Franc. Redi Exper. nat. (edit. lat. Amflel. 1675. 12. p. 
70. & 75. edit. Ital. Venet. 1712. 8. tnai. T. II, p, 4^. feqq. utrim¬ 
que cum figura in nat.magnitudine; fed tantum quoad externam 
faciem) & cum una eademque MARGGRA VII icone oc¬ 
currit in W ORMII Muf p. 186, cui SL O ANE iungit fuam 
Anonam maximam, foliis latis fplendentibus, 
fruftu maximo viridi conoide, tuberculis feu 
fpinulis innocentibus afpero Cat. p. 203. Itiner. T. II. p. 

1 66. n. XXIX » t. 225. ubi vero floris delineatio nulla & de- 
feriptio non eadem, fiquidem trium foliorum viridium & trium 
petalorum crafforum ex luteo vindefcentium mentionem tantum 
facit. Haec autem eft Annona foliis ovali-lanceolatis 
glabris nitidis planis, pomis muricatis Limi. II. Cl. 

222. Sp. Pl. 536. n. I. 2) Araticu pana Marggr,ibid.p. 94. 
& Pifon 1 . c. p. 142. ubi MARGGR A VII deicriptio decla¬ 
rat hunc florem eiusdem figurae ac ftrudurae, fed minorem, 
pariter totum luteum, cum unguibus tamen omnium fex folio¬ 
rum ad internam partem fanguineis , PISO vero, fed uti vide- 
tur ofcitauter ,eum defcribic intus luteum, extus fanguineum, 1 
qui porro p. 306. figuram addit, cuius flos ruditer delineatus 
defcriptioni fatis refpondet, frudlus vero fubrotundus & laevis 
penitus differt a priori conico & fpinofo, cui tamen, praeter 
magnitudinem itidem minorem, fimilis declaratur a MARG¬ 
GR A VIO & PISONE in deferiptione. Haec Araticu pana 
ut fynonymum iungitur a SLOANE fuae Anonae aqua¬ 
ticae foliis laurinis atrovirentibus, fruftu minore 
conoide luteo, cortice glabro in areolas diftin&o 
Cat. Jam. 205. Itin. II. 169. n. XXXII. t. 228 . ubi vero femina 
tantum delineantur, ceterum floris quoque defcriptio omittitur. 

coif. Rai. III. Dendr.p. 78. n. 1. 3) Zuurfak Merian. Injeci. 
Sur . t. XIV. cuius floris defcriptio & icon parum recedit a n. :. 
& in exemplari noftro pidlo totus dilute luteus apparet, fructus 
vero magis differt ab illius figura & deferiptione, quam MARG- 
GR AVIVS praecipue dedit, qui in exemplari pi< 5 to obfolete 
viridis eff. 4) Anona fru£lu viridi laevi pyri inverfi 

forma Catesb. T. II. t. 67. quae cum icone Meriana modo 
citata etiam valde convenit, differt tamen flore minori, caly¬ 
cis colore viridi, petalis candidis & frudlus fuperficie faturate 
viridi & penitus glabra, quae in Meriana fpinofa eff. 5) Cum 
hac floris compage & figura exadle quoque conveniunt PLV- 
MERII figurae Pl. Amer. Gen. tab. 10. Ordo II. e con¬ 
trario manifeftat calycis folia tria, pariter quidem triangularia, 
fed tam exigua, ut cum trium petalorum magnitudine vix 
comparari queant,utpote quae funt angufla quidem,fed fatis longa, 
coriacea, triquetra & obtufe mucronata. Ita eadem non folum 
repraefentat tabula noftra fig. a. a. b. b. c. verum etiam 
6) Glianabani ex FEVILLEE citati defcriptio fatis exacta, 
licet eius icon , quam noftrae tab. fig. k, repraefentat, absque 
cura fadla fit. 7) Attamaram H. Malab. P. III. p. 21. t. 
29. ubi floris partes fatis apte deferibuntur & delineantur. Eff 
haec Anona indica pomo viridi Par. Bat. 
Commi. FI. Mal. p. 5. a. & Pomifera indica fru&u co¬ 
noide fquamofo viridi Rai Hifi. II. p. 1650. n. u 1, T, HI 


Dendrol. p. 77. n. 1* ibique tanquam fynonymum additur 
Anona foliis odoratis minoribus, frufiu conoide 

fquamofo parvo dulci Sloan. Cat. p. 205. Itin. p. 168. n. 
XXXI. t. 227. ubi floris icon nulla, defcriptio vero fufficiens. 

Eftque Anona tuberofa Rumph. Herb. Amboin.P. I.p.138. 
t. 4 6. ubi floris analyfis iisdem H. Mal. figuris fiflitur. Eft etiam 
Annona foliis oblongis,fruflibus obtufe fubfquamatis 

Linn.Sp.pl 53 y.n. 2. 8) Anona maram H. Mal. T. III. 

p. 23. t. 30. 31. ubi iterum t, 30. floris partes, & quidem ad¬ 
huc curatius, delineantur, in deferiptione vero, eas a priori 
vix differre, tantum annotatur. Habetur haec pro Anona 
Indica fruftu parvo violaceo Herm. Cat.app. 645. Commel. 
FI. Malab.p.5.a, & Rai. H. II,p.i6$o, n. 2. III. Dendr.p. 77.11,2. cum 
qua tamen definitione nullatenus conveniunt fru&us figurae nec 
etiam defcriptio H. Malabarici. RAIO Dendr. I. c. fynony¬ 
mum eius eft Anona maxima, foliis oblongis anguftis, 
fruftu maximo luteo conoide, cortice glabro in 

areolas difhn&o Sloan. Cat.p. 204, cui etiam fubfcribitipfe 
SLOANE Itin. II. p. 167. n. XXX. t. 22 6. nihilominus tamen 
figura propius quam defcriptio cum H. Mal. figuris convenit, 
minime vero HERM ANNI definitioni refpondet: floris 
defcriptio imperfe&a eft. 9} Anona Rumph. H.Amb.p. 136. 
t • 4$. cuius floris defcriptio & delineatio, licet manca, huc re¬ 
ferenda eft. In obfervatione a B VRM ANNO p. 138. fub- 
iuncta declaratur pro Ipecie fecunda H. Malab. fed nee floris, 
nec fructus, neque etiam foliorum imagini refpondet, 10) 
Anona maxima, foliis oblongis anguflis, fruftu 
maximo luteo conoide, cortice glabro in areo¬ 
las angulares difdnfto Catesb. T. II. p. & t. 86. cuius flos 
exiguus in noftro exemplari totus viridis pingitur. Eft haec 
Anona foliis lanceolatis, frudlibus ovatis reticula- 

to-areolatis Limi.Jp.pl. 5 37. n. 3. Quod ad interiores feu 
effentiales floris partes i. e. flamina & piftillum attinet, horum 
ftrudturam pauci attigerunt. MARGGRAVIVS l. c. & ex hoc 
RAIVS II. p. 1651. n. deferibit flamen globofum ma¬ 
gnitudine avellanae luteum & in flamine apicem parvulum ro¬ 
tundum, additque, utrumque praeditum effe tuberculis exiguis 
luteis, eaque videri utporos in cute hominis algentis. SLOA¬ 
NE mentionem tantum facit capituli rotundi vilfofi (rough) in 
deferiptione Anonae XXIX. p. 167. &XXX 1 . p. 168. HENR. 
vanREEDE, H. Malab. Audior, in deferiptione utriusque 
fpeciei has partes quidem praeterit, tab. vero 30. quatuor figu¬ 
ris delineat: quum vero nullam explicationem addidit, neque 
etiam ullum flaminum veftigium expreffit, fed duos tantum or¬ 
biculos, minorem maiori impofitum, repraefentavit, tam per- 
fpicuum haud eft, quaenam fingula figillarim fignificent : infe¬ 
rior maior orbiculus ubique aequalis, videtur ovarium, fupe- 
rior minor vero undique pundlatus, eius capitulum flaminibus 
forte brevillimis circumdatum. Ex P L VMERII deferiptione 
p. 42. & tab. 10. figura a. cum d. collata certiora cognofci 
nequeunt: apparet fig. d. idem orbiculus maior eadem fub facie, 
minor vero coronam refert ex aliquot flaminibus eredlis quafl 
compofitam, ex quibus unum cum filamento fatis longo & an- 
theraglobofa feparatim, plurima vero in globum collecla fig, a, 
apparent, CATESBY t. 67. pingit capitulum rotundum 
quafi fungofum aurantii coloris & circa hoc corollam feu cir¬ 
culum largum luteum , quibus in deferiptione addit, flamma 
effe lutea pappofa. Solus LINNAEVS Gen. Pl. ed. II. n. 
547.. Edit. V. n. 613. conf. H. Clijfl, p. 222, certiora adftruxit, 
dum in flaminum definitione annotat filamenta vix ulla, antheras 
numeroflflflimas, germinis (feu ovarii) lateri in fidentes, & in piflilli 
definitione germen receptaculo flubrotundo infldens, fiibrotwuhnn, 
flylos nullos, fligmata obtufa. Vtinam EPIRETVS in noftra 
figura haec omnia clarius indicaffet’ Interea ex fig. A hoc 
elueefeit, flamina copiofiflima circa ovarii capitulum collecla 
effe breviffima atque ex antheris folummodo ftrucla, ipfum 
capitulum vero, multisporisinftruclum, effe triangulare, quod 
deinde forfan in rotundum mutatur, quemadmodum ex H. 
Malab, figuris citatis una fuperiorem orbiculum pariter angu- 
lofum repraefentat: nonne LINNfE VS Gen, Pl. Ed. L n, 
446. hanc triangularem figuram iam obfervavit, dum flylos 
tres breves annotavit ? Quas denique frudlus llrucluram decla¬ 
rant, ex audtorum deferiptionibus & magis adhuc ex eorum 
fir uris fatis cognofci poffunt. Plura femina illum continere hinc 
ii.de difperfa, omnes confentiunt; haec fingula utriculis inclufa 
efie, monet H* Malab. p. 21; eadem vero a centro ad circum- 

E fe- 








ferentiam frudus locari, addit SLO ANE p. 169» n. XXXII. I 
eaqueporro circum circa centrum copiofa reperiri, clarius adhuc 
docet frudus transverfe diffcdus PLVMERII figura f. H. 
Malab.t. 29. & 31. RVMPHIItab. 4 6. GE. MEISTERS 
Oriental . Indianifcber Kunfl-und Lufi-Gartner p. 85". quam difpo- 
fitionem noftra quoque figura g. manifeftat, ut ut fecundum 
fructum adhuc imperfedum fada. Hos autem loculos non 
fimplici led multiplici ferie feu ordine per totam frudus longitu¬ 
dinem occurrere, apparet ex frudu per longitudinem diffedo 
MARGGRAVII p. 93. H, Malab. t. 31* MERIANAE 
t. III. & XIV. nec non CATESBY t. 67. ubi ad minimum 
5. vel 7. eiusmodi ordines diftinguuntur. Ex his probe pon¬ 
deratis fatis nunc liquet, ad Anonae chara&erem gene- 
ricum pertinere calycis folia tria totidemque petala & frudum 
multilocularem, loculos fcilicet plures circa centrum radiatim 
transverfe colledos & aliquot feriebus per frudus longitudinem 
locatos. Num plures ANONAE feu Guanabani fpecies hu¬ 
cusque recenfitae, praeter illas decem, quas annotavimus, 
ut & Anona 4 * (quam imperfede depingit & defcribit CA¬ 
TESBY II. t. 64.) 6. 7. Linn. Sp.pl. p. 537. ad hoc genus 
pertineant, ex earum defcriptione, quae, quantum fcimus, 
nondum proflat, demum iudicari poterit. Hoc autem vel ex 
floris vel ex frudus defcriptione aut delineatione fufficienti 
certo iam compertum eft, quod huc neutiquam referri poflit 
1) ob unicum frudus officuium Anona fruffcu. Iquamolo 
pyriformi monopyreno Rai. II. 1653. n. 8. feu Balv 

infulae fruftus afpero cortice Cluf. exot. L. II. c. 4. p. 
2$.feq. & I. B. Hifi. I. L. Ili. c. 209. p. 401. cui per omnia 
fimilis eft Guyanae fruftus forma trochi, quemadmo¬ 
dum orbiculari Cluf. & I. B. figurae ibid. additae, Guyanae 
fruffus fquamofus rotundus BAS. BESLERI Fafcic. 
rarior, &c. a. 1616. /«4. obi, editor, poflea a IO. FI E NR. LOCH- 
N E R O commentario illufirator. & ab eius parente MIC H. F RID. 
LOCHNERO a. 171 b. infol. edito tab. /. p. 4. 5. ubi Anonae 
lpeciebus etiam adfcribuntur. 2} ob femina tantum duo 
Araticu do mato Marggr.p. 94. Pif.p. 142. Rai. //.1(553. 
n. 9. 3) Anona foliis fubtus ferrugineis , fruftu 
rotundo maiori laevi purpureo , femine nigro 
partim rugofo partim glabro Sioan. Cat . p. 20< 5 . ltin. 
II.p. 170. n. XXXlV.t. 229.Rai III. Dendr. p.7%. n. 2. quae effc 
Chryfopbyllum Linn. Sp.pl. p. 192. Chryfophyllum 
foliis ovatis fuperne glabris parallele flriads fubtus 

tomentofis nitidis Eiusd. H Cliff.p. 491. 4) ob calycem 

hexophyllum, corollam monopetalam rotundam campanifor- 

mem &c. Anona foliis laurinis glabris viridi fulcis, 
fruflu minori rotundo viridi flavo fcabro , femi¬ 
nibus fufcis fplendentibus bflura alba notatis 
Sioan. Cat.p. 20 6. Itin. II. p. 171. n. XXXV. t. 230. Rai. III. 
Dendr. p. 78. «• 3- O ob frudificationis partes fimiles 
Anona maxima foliis laurinis glabris viridi fufcis, 
fruftu minimo rotundo viridi flavo, feminibus 
fufcis fplendentibus fifiura aiba notatis Sioan, Catp. 
2o 6. ltin. II.p. 172. n. XXXVI. t. 169. f 2. Rai. III. Dendr. 
p, 79. n. 4. 6) ob petala fex crafla cum ftylo in medio nigricante, 

calycem hexaphyllum& frudum mefpilum referentem Anona 
Curaffavica fruftu dulci Scc. P.Bat.Pr .312 .Rai.IlI.Dendr. 
p, 79. n. 6. 7) ob calycem tetraphyllum & corollam tetrape- 
talam, vel corollam tetrapetalam duplicis ordinis, flamina plu¬ 
rima longiffima Anona trifolia, flore ffamineo,fru£l:u 
fphaErico ferrugineo fcabro minore, Allii odore 
Sioan. Cat.p. 205. Itin. II.p. 169. n. XXXIII. Rai. III. Dendr. 
p. 79. n. 7. Tapia Marggr. p. 98. Pif. 140. Pium. Pl. Am. 
p. 22. t. 2\. Niirvala H. Mal. T. III.p. 49. t. 42. Arbor 
Americana tryphylla Scc. Pluk. Pbytogr. t. CXLVII.f. 6. 
ubi figurae. 8) Anona foliis laurinis in fummitate in¬ 
cilis, fruflucompreflo fcabro fufco, in medio acu¬ 
mine longo Catesb. II.p. & t. 87. quae eft Sloanea foliis 
oblongis integerrimis emarginatis Lim.Sp.pl. p. $12. 
n. 2. Praeterea excludenda etiam eft. 9) Annona foliis 
lanceolatisfruftibus trifidis Linn.Sp.Pl.p,^ 3 7.0.5, qU ae eft 
Anona fru&u lutefcente laevi, fcrotum arietis refe¬ 
rente Catesb. II.p,& t, 85. ut (kmjlrae t. V. ad cuiusfpeciei 


dudum Anonae charaderem compofuifie videtur L IN N^E VS, 
qui calycem triphyllum, petala fex, quorum tria, alterna, in¬ 
teriora minora, & frudum unilocularem definit. Ipfe CA¬ 
TESBY p. 85. hanc, mancam tamen, fuppeditat defcriptio- 
nem, quoad huc pertinet, latine redditam: „ finguli flores 
,, confiftunt ex fex petalis ex viridi albentibus, frudus crefcunt 
„ copulati tres & quandoque quatuor, quorum pulpae medium 
,, continet duobus ordinibus duodecim femina, fingula tenui 
,, membrana divifa ,, * Si autem floris icon addita accurate 
examinatur, adpingitur quidem non folum calyx exiguus triphyl- 
lus, verum etiam ordo petalorum exterior nonnifi ex tribus 
maioribus conftat, fed interior ordo minora eorum plura, non 
tamen fufficiente accuratione diftinda, repraefentat. Si cum 
hac figura noftra tab. V. confertur, praeter calycem tri¬ 
phyllum in exteriori petalorum ordine iam quinque, in interiori 
vero ad minimum fex, inaequalis tamen magnitudinis diftin¬ 
guuntur. Frudus interiorem ftruduram & feminum ordi¬ 
nem noftra figura addita accuratius declarat, quse omnino duos 
feminum ordines, utrumque ex fex feminibus fecundum longi¬ 
tudinem difpofitis compofitum repraefentat. Si denique ea 
conferantur, quae in explicatione huius tabulae exEHRETI 
relatione/). 1. fubiunximus, facile patet, floris delineationem 
debita accuratione repraefentari haud potuifle. Hoc tamen 
utraque icon fatis declarare videtur, hanc ftirpem floris fru- 
dusque charadere ab illo reliquarum Anonae fpecierum nimium 
differre, adeoque fub uno eodemque genere comprehendi haud 
poffe. Et quum reliquis antiquum Anonae nomen merito 
confervatur, haec recens inventa fpecies, alio nomine, forte 
Guanabani vel Cherimoliae iam ufitato, diftinguenda 
erit. Ceterum, cum huius & illius familia nil plane commune 
habere Guanabanum Iavenfem BONTII & Africa¬ 
num feu Guineenfem PISONIS Bontiibifl.nat. < 5 ? med. 
ind. oriental. p. 155. 6? 156. (cuius, pofterioris figuram eandem 
nomine Guanabani folio ficulneo etiam fiftitMVNTING. 
Lefchr. der Aardgevv. p. 1 29, Pbytogr. t. 24.) probatione haud 
indiget. Stirpem noftrae tabulae XLIX. ad genuinas Anonae 
fpecies referendam efle, omni dubio caret; num vero iam 
defcripta vel depida, an nova fit, ex fequentibus patebit. 
Accepimus hanc effigiem hoc fubfcripto nomine: Guanaba- 
nusPerleae folio, flore intus albo exterius vire- 
fcente, fruffu nigricante, fquamato, vulgoChe- 

nmolia FeviIJee Iournal des objervat.pbijiques , mathematiques < 2 ? 
botaniques &c, a Paris 1725-. 4. p. 24. t. XVII. Reperimus 
etiam in MILLERI Didionarii Vol. II. a. 1740. edito, tunc 
iam ftirpem eodem nomine Londini coli, quare idem nomen 
tabuiae noftrae adfculpendum curavimus; collata autem poflea 
hac effigie cum illa Fevilliana, in foliorum figura & ftrudura 
deprehendimus notabilem inter utramque differentiam, & quum 
frudus figura atque ftrudura in noftra imagine defuit, petivi¬ 
mus ex celeberrimo MILLERO, ut in his quoque cogno- 
fcendis benevole nobis fucurrat. Huic ergo humaniffimo Viro 
referenda habemus, quae huius ftirpis fufficientem cognitionem 
nunc declarant. Mifit namque paullo poft ad nos non folum 
novani Didionarii fui a. 175 2. editionem, verum etiam frudum 
ipfutn & in additis litteris omne folvit dubium. Citato Didio¬ 
narii loco hanc invenimus huius ftirpis defcriptionem latine red¬ 
ditam. Copiofe colitur in Peru fructus gratia, & inde in Angliam 
translata Junt femina , ex quibus aliquot foboles progerminarunt. 
Excrefcit in patrio folo in amplam arborem ramis que fatis inftructaeft , 
qui ornantur foliis viridis JplendenUs coloris, illis que omnium reliquarum 
Jpeciermn multo amplioribus. Fructus figura cordi fimilis , exterior 
Juperficies fquamoja d? matura obfcure purpurea eft, carnem alit 
mollem & dulcem multis feminibus brunis mixtam. Hunc fructum 
F er uviani accenfent delicatiffimis. Haec fiirps in Anglia iam produxit 
fi orem, mndum vero fru&um. Haec in litteris d. 25. Ian. 1753. 
catis illuftravit fequentibus. Haec Guanabani fpecies , cuius imagi¬ 
nem paravit EHRETVS , ante paucos annos in noftris hortis 
forem exclufit fed nusquam in Europa fruBum produxit , nec hunc 
maturum unquam vidi. Mitto tibi exiguum immaturum, cum paucis 
feminibus, difiert autem baec fpecies ab illa, cuius figura proflat in 
P. FE VILLE E libro. Nomen Cherimoliae Hifpanirefe- 
runt ad plurimas huius generis fpecies. Huius frudus accepti, ut- 
urimperfedi, & feminis maturi, imaginem manu GABLERI 
ncftratis adpingendam curavimus fig. e. f. g. h. i. in magnitudine 
naturali. Vt autem huius & Fevillianeae ftirpis differentia ii 
quoque, quibus huius audoris liber ad manus non eft, eo faci¬ 
lius cjgnofcere queant, iunximus fimul tum frudum fig. d. tum 
folium a facie fuperiori & inferiori fig. k. ex eodem, magnitu¬ 
dine eidem, delineatum, & ex defcriptione addimus, folia efle 
s' ovalis 















































































Ji- \ 
4 









* 








* 





ah. L. 


FICFS foillS CVCltlS LlltfCfC/ / UJ 1 LS obtliflS, CCLLlLc, / CLc)LdCltO J^Lrui .. JtC. Clfjff. 4*71. 

cl. cl .JtijlcJjlls cl facie laterali/, h. anteriore/ c.c.iinihilicus, cL. facies una, cum. eminentia./ e.e.e., petioli vices cjcrcnLc et tribus foliolis evicta / f. compp.qcs 


interna/ g. Jentem cum petiolo fuo. 























































ovalis figurae apice obtufo femonffee) in utroque extremo, eaque 
mediae magnitudinis effe 5pollicis longa.& 3 h lata,brevius petio- 
lataq, vel 5. linearum &c; floris defcriptio cum noftroin omnibus 
convenit, exceptis unguibus purpureis, quorum nulla fit men¬ 
tio; frudus pariter cordiformis, (cuius maturi magnitudo non 
indicatur) dicitur fquamofus, fed cum depreffionibus, (enfon - 
cernens), unde potius tuberculorum idea oritur, qualia noftrae 
figurae e.f.g. manifeftant; femina 8. lin. longa, 4. lata & 2. crafia, 
coloris Coffeoefimilis iterum anoftrisnon differunt; maior ergo 
differentia inter utramque fpeciem derivanda effc ex figura, quam 
ex defcriptione. Ceterum cum noftrae ftirpis foliorum magnitu¬ 
dine & figura conferri poflunt Merian. t. III, Catesby. t. 6 4. 
Denique monemus, Anonam, nomen barbarum, aLINNiEO 

H. Clijf.p. 222 .mutatum effe in latinum Annonam alius & ampliffirnte 
fignificationis: idem non obfervavit ille in generum definitione, 
iterum tamen in Ipeciebus & Vta generum editione. 

TAB. L. 

FICVS foliis ovatis integerrimis obtufis, caule in- 

- ferne radicato Linn. H. Cliff. 471» n, 4. Amcen. Acad, I, 
29. n, 10. Spec,piant. 1059. n, 4. van Roy. Prodr. FI, Leyd, 212, ) 
n, 4. 

FiCUS arborefcens Bengalenfis folio fubrotundo, fructu orbiculato, 
Pipal Bengalenfibus Cat, H. Beaumont. 17. Io, Commel. H, Amfl. 

I , 119. t. 62, Raii Hi/}, III, Dendrol, \ 5.11.2. Boerh, Ind, ait . H, 
Lugd,Bat,P.II. 2588 .Th e roundifh-leaved Bengal Fig 
whitorbicular fruit Hili Pliflory of Piants 1 34. n, 4. fine defcriptione 
& icone. 

FlCUS Americana latiori folio venofo ex Curacao, an Ficus Barbaden- 
lium Ligonis 69. Tfjakela (forte) H. Malab. III. 87. t. 64. 
Plukenet Phytogr. t. CLXXVIII.f. i.Peralu (forte) H. Malab. I. 
49. f. 28. Eiusd. Almageft, 144. Miller Gard. Dici. edit. III. n. 17. 

edit. VI. n. 22. ubi etiam vocatur the broad leav d Ame¬ 
rican Fig. & in defcriptione the Banyan - tree ut & 
the bearded Fig- tree. 

Ficus Malabarienfis folio craffiufculo maiori, fructu gemino intenfe 
rubente Syen in notis ad FI. Malab. I, 50. Cafp. Commel. Flor, 
Malab. 28- b. . 

Per-Alu Reed FI, Malab. I. 49 .t, 28. 

Expofi a % a, f rudius a facie laterali; anteriori; c. umbilicus; d. facies ima < cum eminentia 
pediculi vices gerente & tribus foliolis cincta; /. compages interna; g. ftmen I 

f - cum petiolo fuo. 

Nota. Eodem nomine, quo ftirpem hanc infignivitIO. COMMELI- 
NVS, accepimus a. 1745. a D. EliRETO hanc effigiem, 
quae Commelinianai quoad folia fecundum delineationem, & 
quoad fructum (cuius delineatio ibi deficit) fecundum defcri¬ 
ptionem,exaderefpondet. Synonyma ex LINNiEO locis cit. 
collegimus, quorum tamen tria ultima ipfe dubius adiecit. In 
PLVKENETI figura folia apicem verfus omnino funt paullo 

anguftiora, atque illis, quae Tljakela habet, fimiliora; fed 
quum haec ftirps fructus proferat perexiguos & plures coagmen¬ 
tatos, eadem cum noftra effe nequit ; fructus autem a PLV- 
KENETO nec defcribuntur, nec delineantur. Per-Alu 
e contrario a noftra ftirpc non differt, nifi foliorum cofia non 
fimplici, fed triplici, quae nota procul dubio variat, quemad- ■ 
modum id quoque offendit figura Commeliniana; fructus vero 
notae, dilpofitio fcilicet plerumque gemina raro fimplex, magni¬ 
tudo,figura globofa, color intenfe rubefcens feuincarnatus fatu¬ 
rus , .& foliolabafi fubffrata, noffrce imagini optime refpondent. 
RVMPHIVS Herbar . Ambomenf. P, III. i^. feqq, defcribit 
& t. XCIII. delineat Caprificum Amboinenfem, quam 
BVRMANNVS in nota p. 148. declaratpro eademaLIN- 
NiEO definita & fupra indicata ficus fpecie; fed quum illius 
nonlolum folia in mucronem abeant multo acutiorem, verum 
etiam frudtus copiofi (in figura ab una facie 17.numeraripofrunt) 
petiolo communi, racemiinffar, adheereant; infignis hsec diffe¬ 
rentia fpecifica primo ffatim intuitu manifefta eft. Ceterum au- 
dores nondum confentiunt, an, & quousque, hsec ftirps diffe¬ 
rat ab illa, quam fuperiori fseculo FlCUS indica? nomine & 
defcripferunt & delinearunt botanici, quos collegit LINNfEVS 
Amcenit. Ac, I. p. 27. n. 6. & fecundum hos fequentia huic ftirpi 
tribuit fynonyma; FlCUS indica I, B, I, p. 14?« Aldr.dendr. 
434-. Ipnft. dendr,4-S, Clu/exot. I.p. tfig. p, 2. P)alech,bi/}, Eagd. II, 


j 853 * Ficus indica Theophrafti Bal.pharm , 312. Comm, 
Mal. 28. Tabem, hifl, 1370. Ficus indica arcuata Park. 
theatr< 1499. Ficus indica, Arbor radicum Indiae Chabr ♦ 
Jtidgr^g, Ficus Indica, foliis mali cotoneaefimilibus, 
iructu ficubus fimili in Goa C. B. pin, p. 457. n. VIII. 
Tournef. inft. 663. The arched IndianFig-tree, Arbor 
ex Goa feu indica Ger.hifl. 1331. emac. 1514.Katou-Alou 
Rheed. Mal. III,p. 73. t. 57. Rai hifl. 1437. quibus addenda 
FlCUS indica Bod. a Stapel. comment. in Theophr. Eref.hift.piant* 
P * 3 S°* k Ficus Indica folio mali Cotoneae, fruclu fi¬ 
cubus fimili Zarnn. rar.flirp.hift p. 111. Fico delf Indie 
Orientali Id. ibid, t. 77. Indiaanfche Vygeboom 
Nieuhof P. alt.p. 141« fig. ibid. Ficus Malabarenfis, folio 
cufpidato, fruftu rotundo parvo gemino D. Syen 
Pluk, Almag,p. 144. n. 8. Mill, Gard. didi, ubi etiam the Ma- 
abar. Fig-or Indian God-tree(i. e. arbor deorum indica) 
appellatur» CLVS 1 VS l.c. eam primus defcripfit& delinea- 
vit) verum non ex piopria obrervatione, Ted ex relatione, quam 
aFABRICIO MORDENTE, Salernitano, accepit, ad 
quam etiam ipfa figura tan tum efficta eft. Secundum han c defcri- 
ptionem arbor evadit altifiima, & truncum adquirit craffiffimum, 
quem trium virorum ulnas vix apprehendere poffent; ramos cir¬ 
cumquaque expandit, fibras quasdam tenues deorfummittentes, 
quse, ubi tenam attingunt, firmantur & veluti in novos arborum 
caudices tranfeunt, pari modo & quafi in infinitum fe ita propa¬ 
gantes, ut unica arbor interdum mille paffus in ambitu occupet 
denfiffimamque filvam efficiat,fub qua incolte, refciffis nonnullis 
tiuncis tenuioribus, concamerationes & umbracula facere folent, 
quorum umbram 800. aut 1000. viros texiffe, audior relationis 
ipfe vidit, immo terna etiam hominum millia fub tali arbore latere 
poffe adfirmavit. Folia, fupeme viridia inferne candicantia & 
lanuginepubefcentia, comparantur illis mali Cotonea; (quibus 
etiam fubrotundis & ad apicem mucronatis fecundum delineatio¬ 
nem refpondet figura & magnitudo) & fruftus dicuntur extremi 
pollicis articuli magnitudine, colore foris & intus fanguineo, 
granisque pleni, uti vulgares ficus, dulces quidem & edules’ 
minus tam en grati faporis, qui nafcuntur in novellis ramis, qua 
parte illis adhaerent folia, quemadmodum vulgares ficus. CLV- 
SIVS porro ibidem follicite inquifivit, numha:c ftirps fit illa 
ipfa, cuius Q. CVRTIVS , PLINIVS, STRABO & 
THEOPHR ASTVS mentionem fecerunt, de quo non du¬ 
bitat; fed PLINIVS annotat, foliorum latitudinem peltae 
Macedonicae effigiem habere & frudtum rarum effe, nec fabae 
magnitudinem excedere; STRABO itemque affirmat, folia 
effe clypeo non minora, & fecundum THEOPHR AS TVM 
folium pelta non minus eft, fructus vero valde parvus magnitu¬ 
dine ciceris, ficui fimilis, ceterum rarus ; CVRTIVS vero 
nullum alium charaftercm indicat, quam caudicum multiplica¬ 
tionem, id quod etiam de FERD. LOPEZ Magiu & PHIL. 

PIGAFETA Enzandaa CLVSIO pariter citatis notandum 
eft; ex quinus facile cognofci poteft, in conciliatione horum 
audorum magna adhuc fupereffe dubia, licet vegetandi modo 
omnino in ter fe conveniant. Qute IO. B A V HIN V S profert, 
iis a CLVSIO prolatis relpondent, cum aliqua tamen eius 
cenfura. Hic figuram ex alio quidem sudore defumfit, fed a 
Clufiana parum vel nihil differentem. IO. BODD.EVS a 
STAPEL primo occupatus fuit in THEOPHRASTI, PLI¬ 
NII, STRABONIS &c, defcriptione rite interpretanda, 
deinde difputavit contra eos, qui afferunt, hanc ficum fuifie 
arborem illam primis noftris parentibus vetitam, denique CLV- 
SII defcriptionem & iconem, ceterum vero nil notatu dignum 
addit. IONSTON, DALECHAMPIVS , TABER- 
N^EMONTANVS, GERARDVS, PARKINSON & 
CIIAB RiEUS tum quoad figuram, tum quoad defcriptionem, 
CLVS 1 VM tantum fequuti funt, fi excipias ultimum, qui 
ex' THEOPHRASTO frudus magnitudinem cura cicere 
comparat, & folia ampliffima clypeo non minora fecundum 
STRABONEM defcribit. ALDROVANDVS quidem 
THEOPHRASTI defcriptionem adfert, fed Opuntipe 
feu Tunae (qu$ pariter FiCus indica vulgo appellatur) fpeciei 
maioris iconem addit, monens, huic defcriptionem THEO¬ 
PHR A S TI non convenire. A D ALE l.c. edit. Lugd. Bat, 

1739. 4- ».3. vocatur Ficus indica Offic. cui omnia fere 
fynonyma, qute LINN 7 EVS in dicavit, tribuit. C. C O M. 

MELINO Flor, Malab. p, cit, eft Ficus indica Clulii, 

E a cui. 






20 


cui, prseter Ficum Indicam Io. & Cafp. Batih. ut & Katou 
Alou II. Mal. fynonymon facit Ficum ind. Nieuh. & 
Arborem de Raiz Linfchoti (de quibus mox plura) & 
dubius addit, an fit Ficus arbor americana arbuti foliis 
non ferrata, fruftu pifi magnitudine, funiculis e 

ramis ad terram demilTis prolifera Pluk.Phytogr.t.178. 
n. 4. fed non folum huius figura monfiratfolia a bali ad mucronem 
acutum usque aequalis ferme expanfionis &figuris hactenus citatis 
anguftiora, verum etiam defcriptio in Almagefi. p. 144. n. 6. ad¬ 
dit, ea omnino efle glabra, inferne quidem albicantia, non lanu- 
ginofa; ob fruftum porro pifo haud maiorem potius cum Tsja- 

kela (d e qua fupra iam egimus, quaeque eft Ficus Malabarica 

femel anno fru<Sifera,fru£fu minimo, T sjakela difta 
Rai. II, II, 1435. n. 4. C, Commel. FI. Mal. 29. a. Limi. Amam . I. 
30. n. 13.) quam cum Katou-Alou (de qua mox plura) 
coniungendam efle ftatuit. Nomen a CASP. BAVHINO 
propofitum procul dubio ad CLVSII (quem ut & reliquos au¬ 
ctores ab hoc allegatos citat) defcriptionem formatum eft, & 
TOVRNEFORTIVS alia non addit, quam quod PLV- 
MERIVS ipfi adfirmaverit, eam ficus efle fpeciem veram. 
Katou-Alou & Per-Alou H. Mal. fecundum figuram parum 
ab invicem differunt: in utraque namque frudtus plerumque bini 
fine petiolis coniugati crefcunt, & figura magnitudineque fibi & 
omnino articulo pollicis extremo pares funt, foliola tamen tria 
fructui huius fubftrata in illa deficiunt, & folia prioris ovata in 
mucronem productiorem & acutiorem abeunt, quse fecundum 
defcriptionem fuperne glabra, atro -viridia, fiplendentia, in¬ 
ferne albicantia & lanuginofa &c. funt,quum in pofterioriutraque 
fuperficies tomentofa lanugine,averfa tamen denfiori,obducta 
fit. RAIVS in Katou-Alou defcriptione van REEDE 
fequutus eft,in fynonymis colligendis a LINNiEO non differt. 
Ficus Indica tiliae folio, fubtus albo Sc villofo po- 
lyrhizos feu filamentis e fummis ramis ad terram 
miliis radicola, a Plinio Theophraflo Sc Strabone 

delcripta Pluck. Phytogr , t. 178./. 3 * Almag.p. 144 .■n. 5. huc 
etiam referenda eflet (reliqua enim fynonyma CLVSII &C.B. 
illi tribuit) nifi Mantiff.p. 74. fe ipfum correxerit & figuram cita¬ 
tam ad malvacearum plantarum claflem amandaverit, quibus 
tamen non obftantibus, eandem cum Ficu follis cordatis 
fubrotundis integerrimis conferendam efle, indicatLIN- 
NiEVS Spec.p. 1059. n. 2. Quse apud ZANONVM in 
altera eius pofthuma editione (quam CAIET. MONTIVS 
digeffit, latine reddidit fupplevitque) reperitur FiCUS IndLCa, 
eius & complurium aliarum exoticarum ftirpium defcriptionem 
& iconem cum Z ANO NO communicavit MATTHiEVS 
aS. IOSEPHO, ille ipfe, quem egregie laudat van REEDE 
in prafatme ad H. Mal. T. III. Cuius defcriptio brevis haec eft: 
,, Bare feu Kivil arbor procera , maxima colitur veneratione 
„ a gentilibus idolormn cultoribus. Haec in ramis radices ad inftar 
„ comae fert utrinque, qua., ubi terram tetigere, eam penetrant , & 
„ ex pluribus radicibus velati in unam colle&is plantam novo caudice 
„ ditant. Rami quandoque maiores funt in medio, quam in extremi- 
„ tate aut initio. fAi folia erumpunt, fru&us etiam exortum trahunt 
,, Malui dicti: figura funt fimiles malis minoribus , folia vero fatis 
,5 pinguiora funt , quam iti Lauro regia, & in parte inferiori lanugine 
„ vefliuntur ,. quod etiam fructibus 'accidit: interior tamen pars ficui 
„ perfimilis, color is que flavi, jectoque folio lac emanat. „ cui de- 
fcriptioni etiam refpondet figura, ubi vero 2. 4. & 5, fnnftus 
coagmentati confpiciuntur. Commentator dubius quidem eft, 
an fit eadem CLVSII & THEOPHRASTI ficus; addit 
tamen, Katou-Alou Malab. fatis congruere Clufianse deferi- 
ptioni & eandem videri, quam laudatus M A T T H JE V S de- 
fcripfit. NIE V H O F Gezantfchap aan den Grooten Tartarifchen 
Chain cfc. defcriptionem fuam aCLVSIO mutuavit, neque 
figura, quss quidem alia eft, quam nadlenus citatae, adnaturam, 
fed ad defcriptionem facta videtur, nec debita accuratione, 
quam negligentiam plerumque peregrinatores botanica fcientia 
haud inftrudi committere folent. Ne autem in his compilandis 
nimium prolixi fimus, haec fufticiant, quae fatis iam docent, 
plures ficus fpecies diftinctas auctores confudifle ob folam illam 
per ramorum plurimos ftolones mirificam propagationem multi¬ 
plicationemque, quum tamen haec qualitas permultis communis 
fit, atque hinc neutiquam fufficiat ad defignandasplures varie¬ 
tates unius fpeciei, quam tamen fententiam fovere quoque vide¬ 
tur LIN N M VS Spec. Pl.p ♦ loGo.n, y.», / 3 . Probat autem hunc 


communem crefcendi modum praeprimis van REEDE variis 
exemplis, nempe FI. Malab. T. I.p. 45 '* ? * de Itty-Alu , 
p. A9 . t . 28.de Per-Alu (qus eft FicUs noftra Bengalenfis) & 

T. III. p. 69. t. 5$. deItti-Arealou,^,7i.?.sd.deTsjerou- 
Meer-Alou,y). 73. t. 57.de Katou-Alou (quaeaIO f COMr 
MELINO in nota addita pro ficu indica Clulii declaratur, 

& aLINNiEO Spec.p. \o6o. n. $. Ficus foliis lanceola- 
tis petiolatis, pedunculis aggregatis, ramis radican¬ 
tibus appellatur) & p. 79. t. $8. de Atti-Meer-Alou. 
Addimus, laudatum COMMELINVM in notis ad Itti-Area. 
lou monuifle, reliquas quoque Alou fpecies, nempe T. I. p, 43 „ 
t. 25. Atty-Alu (quae eft Ficus foliis ovatis acutis inte¬ 
gerrimis , caule arboreo, fruftu racemolo Limi* 
Amcen. Ac. I. 39. n. 17.) &p. 47. t. 27. Arealou (quam pa¬ 
gani deo VISTVM facratam adorant, Chriftiani vero arborem 
diaboli appellant, quaeque eft Ficus foliis cordatis inte¬ 
gerrimis acuminatis Lim. H. Clijfi. 471. FI. Zeyl. 177. ubi 
etiam eadem dicitur Boghas, Budughaha, Budugbas & 
Arbor Zeylanica religiofa, foliis perpetuo mobili¬ 
bus Herm, Muf. Zeyl. 42. Burm.sfThef. Zeyl. 29.) eodem modo 
e ramis undique diffufis tenuia quaidam filamenta deorfum mit¬ 
tere & veluti in novos arborum caudicCs tranfire, id vero SYEN 
in commentario ad hunc tomum non notafie. Eorundem funi¬ 
culorum ex ramis progeniem teftatur etiam PL VCKENET de 
fua Ficu Arbuti folio (quae fupra iam citata eft) &SLOA- 
NE deFicu Indica maxima, cortice nigricante, folio 
oblongo funiculis e fummis ramis demiflis Sc 
radices agentibus fe propagante, fruftu caprifico 
Itiner. II. p. 138 .n. 1. Rai. III. Dendr. p. 15.11. 3. Linn. Amcen. 
I.p. 19. n. 8. &de Ficu Indica maxima folio oblon¬ 
go, funiculis e fummis ramis demiffis, radices a- 
gentibus, fe propagante, fruftu minori fphserico 
fanguineo Sloanel. c.p. 140. n. 3. Rai. I c.p. \6.n. 5. Linn, l. c. 
p. 28. n. 7. quae eft Ficus foliis lanceolatis integerrimis 
Linn. Spec.p. 1060. n. 5. B. & fecundum eundem Ficus ame- 
ricana arbuti foliis &c. Plack. iamiam citata, Ficus citri 
folio fructu parvo purpureo Catesb. Carolin, App. p. & 

t . 18. Tfiela Rbeed. H. Mal. III.p. 85. t. 63; fed in figura 
Catesbyana non folum folia ad bafin valde angufta &, ratione 
longitudinis,fupra medium praecipue multo latiora, verum etiam 
frudtus tres quatuorve coniundti, petiolis fatis longis inftructi, 
maiores & perfedte piriformes funt, quum Tfiela exiguos, 
pififormes, fefllles & folitarios, raro binos, per ramos difper 
fos monftret. Neque etiam de hac utraque legitur, quod ex 
ramis filamenta demittant; quum vero CATESBY fuam fpe¬ 
ciem & illam Theophrafti, Strabonis &c, pro una habeat, hoc 
facere haud potuiflet, nifi ad notiilimum illum multiplicationis 
modum peculiarem refpexiflet. Ceterum, quamvis van REE¬ 
DE non de fingulis fupra indicatis fpeciebus, fed de fola Itti- 
Arealou annotaverit, quod fibrte ex ramis demiffae novos 
caudices & hinc unica arbor vaftam filvam forment, & de 
Tfjeroii-Meer-Alou, itemque de Katou-Alou, tantum 
notet, quod eodem modo,ac Itti-A.reoloucrefcant,dereliquis 
vero copiofas tantum fibras ex ramis defeendentes deferibat: 
yix tamen ullum fupereft dubium, quin h$c demum in novos 
caudices pariter transformentur: FABRICIVS certe apud 
CLVSIVM affirmat ((quod fupra indicavimus) caudices hos 
onines multiplicatos originem fuam trahere ex fibris eiusmodi 
tenuibus ramorum ad terram defeendentibus; has vero fibras non 
prius, quam poftquam arbor 40. vel 50. annos vixit, prodire, 
monuit idem van REEDE occafione Itti-Areolou; hinc 
facile contingere p 0teft,ut unum obfervatorum effugiant,qu$ alter 
annotavit, vel aliis obfervanda reliquit. De Per-Alu, feu 
^icu noftra Bengalenfi, MILLERVS idem refert, quod 
CLVSIVS de fuafpecie &vanREEDE de Itti- Arealou, 
de Tfjerou-Meer-Alou & de Katou-Alou annotavit. 
A LINNiEO Amcen. p. 28.«. 6. producitur Ficus Mala¬ 
barica fru6fu rotundo rubro, quam fub hoc nomine deli¬ 
neat HERMA NNVS M. J, f Zeyldnico & ita deferibit: „ eft 
„ arbor praegrandis t 1'aCfe plena framofa, ligno fpongiofo , cortice vi- 
„ renti. Folia rotunda, crafja, viridia , glabra , averfa parte ex 

„■viridi 























I 

j 








viiij aciitcaJjj, cclllLc racano laoco tcrmmatriCL J£ ciijf.p. iza. 


a flor Integer cum fi Ito la h orarium, e. virolrenir, d.calg* trifilius, e. coralia, tripetala, f./lamina a corolla et p. a calgce/parata, k.calgocs 
/paratus, i. petalum, k./tamen, l./tglur cum /domate tripo no, m./dgma transoer/e/ctum, n. ffactus maturae Jiccus, o. idem eoe macerabo ne tura, 
iftor, p. cius transrer//cd amplitudo cuj7i /minum triplici ori)dic, g./mina matura, r. m magnitudine aucta. 


I 

! 





* 


<3&ssm 




































































j) viridi ciner afcentia , ad tabium mollia fi. lanugittojd, nervojd, petio- 
» lis uncialibus. Fr udius immediate ex ramis, ut in vulgari Jpecie , 
w rotundi, ceraji maioris magnitudine, rubicundi,Jummo circumferrati 
„ umbilicati, feminibus parvis referti. Truncus arboris Jpatiobra- 
„ chiorum duorum hominum vix potefl includi, videtur que ex innumeris 
„ radicibus fatis crajfis conflatus, demittit etiam ex Juis ramis alias 
„ radices f ramos fine foliis & intra crajfos redi a terrae fundum peten- 
„ tes. Hac arbor latijflme ramos fuos difpergit, ut fub eius umbra 
„ plura hominum millia pofflnt tegi. Vidifape fub hac arbore gentiles 

„ macella celebrare, ibique omnium generum f rudius vendere & eme- 
,, re. „ His LINNiEVS addit: fed figura efiperfediejpeciei 
io. (quae eft Ficus Bengalenfis) an itaque habina difiindi ai Nos 
ex his id tantum colligimus: fi eadem eft, confirmat hxc defcri- 
ptio illam MILLERI, quatenus hic Bengalenfi ficui eandem 
truncorum multiplicationem tribuit; finalia, novum exemplum 
prtebet huius vegetationis modi pluribus fpeciebus communis. 
HVGHES tandem natural biflory cf Barbados p. 174. the 
bearded Fig - tree (i. e. ficus barbata a plurimis filis ex ramis 
defcendentibus ita dirta) ficum Bengalenlem defcribens, 
ab initio ftatim monet, varios audlores in defcriptione huius 
ftirpis erraffe. Secundum fuam defcriptionem truncus veteranus 
ex multis fibi invicem coniunclis potius compofitus, quam fim- 
plex & individuus eft, rami inaequali diftantia emittunt plura 
filamenta chordis pandurae maioris fubftantia, forma & craffitu- 
dine paria, qua? perpendiculari fitu ad terram defcendunt, &, 
quando aliquot pedum longitudinem adepta ftint, pars ramo pro¬ 
xima in foiidum lignum abit, dum interea inferior vaga, funicu¬ 
lorum feu filamentorum laxe contortorum inftar, deorfum pen¬ 
det &, quando terram attingit, radices agit foiidum que in lignum 
pariter mutatur, brevique tempore in molem crefcit infignem 
fuisque cum fociis ramo, ex quo provenit, magnum incremen¬ 
tum affert, unde hic amplior redditur & alios ulterius tum late- 
raliter progredientes tum furfum erectos ramos excludit, qui, 
praffertim laterales, fuis filamentis defcendentibus novos trun¬ 
cos formant, & fic porro ordine fucceffivo. Quando filamenta 
ha2C ex ramis prope truncum proveniunt & in parva diftantia ab 
co radices agunt, aliqua eorum in fuo incremento vegeto fe 
coniungunt cum illo nunc ex parte, nunc ex toto, & fic enor¬ 
mem truncum formant irregularem. Folia dicuntur polita & 
virore fplendentia, quinque circiter pollices longa & duos lata, 
''margine squali & apice valde acuto. Frurtui adfcribitur brevis 
petiolus & magnitudo parvorum ceraforum. Vtinam aurtor 
figuram addidiffet accuratam, qus fiepius in hoc opere, ubiprs 
multis aliis infertis maxime utiles effent, defiderantur. Nihilo¬ 
minus ex hac defcriptione fufiori fatis patet, & frurtus & folia 
cum illis ficus Bengalenfis non convenire, & quum prasterea huius 
fpeciei truncus primarius ex collertione plurium coagmentatus 
defcribitur, propius hsc fpecies convenit cum illa, quamLIN- 

5 C H O T V S Itinerario p. 8 2. & Orientalijch Indien P. IV. c. IV. p. 
34. nomine Arvore de rays i. e. Wortelboom, defcribit 

6 delineat, cuius etiam frurtus, qui in defcriptione olivis fimi- 
les dicuntur, horumque petioli & folia Hughefiante defcriptioni, 
quantum ex figura colligi potefl, fatis conformiafunt: an Atti- 
Meer-Alou van Reede H. Malab. III.p. 75. t. 58? quce ia de¬ 
fcriptione pariter Arvore de rajis ladrano a Lufitanis, & 
Woortel-vygh a Belgis, aRAIO vero Hifi. II. 1438. Ficus 
Indica fibris ex ipio trunco exeuntibus eique accre- 
fcentibus augefcens, appellatur, atque etiam foliorum & 
frubtuum horumque petiolorum figura & magnitudine, fecun¬ 
dum iconem, & trunci compofitione fecundum defcriptionem 
his fatis refpondet. Quoniam vero HERMANNVS in fua 
defcriptione fupra ex LlNNiEO allata de caudicis compofi¬ 
tione eadem refert, quum tamen illa ftirps, foliorum & fru- 
btuum immediate ex ramis provenientium ratione longe aliam 
fpeciem declaret: probabile videtur, caudicis ftrubluram tum 
regularem ex fimplici trunco enatam, tum irregularem ex pluri¬ 
bus truncis compofitam, cauflis accidentalibus tantum adfcriben- 
dam effe proptereaque pro nota fpecifica haberi haud poffe. 
Aliam praeterea variationem indicat IO. C OMMEL 1 NVS in 
nota adHandir-Alou H. Malab. III. p. 77. t. 59. dum affir¬ 
mat, hanc fpcciem filamenta non e ramis, fed e caudice, deor¬ 
fum mittere , quae ipfi caudici adhaerentia craffiffimum eum red¬ 
dunt; num vero haec fibrarum origo in aliis quoque fpeciebus 
occurrat, annotatum haud legimus. Ex his fufius hactenus ex- 
pofitis fatis, opinamur, patet, quam plurima adhuc fupereffe 
obfcurapro fpeciebus his perferte diftinguendis dilucidanda, at-1 
que hoc tantum a plurimis extra dubium pofitum effe, multas, J 


21 

fi non omnes, fpecies recenfitas peculiarem hunc per fibras feu 
xiniculos fe multiplicandi modum inter fe habere communem, 
rveque tamen illum huic tantum ftirpium generi proprium effe, 
docent alia exempla: Mangle enim arboris vegetandi modus, 
quem ex OVIEDO defcribit CLVSIVS loco fapius citato, 

tTTTvr 5 tamen Aliquas fert & proinde iam a IO. BAV- 
HINO l. c. p . 147. a. rebte ab hoc genere feparata & ibid. L. 

XII. p. 415. ad Cafliae genus relata eft. Uviferam arbo¬ 
rem Americanam per funiculos a fummis ramis ad 
terram usque demiffis proliferam Pluk. Phytogr.t. 237. 
f. 5. Almag.p . 394. ad aliud quam ficus genus referendam effe, 
ex figura quidem fulpicari liceret, & ex fynonymis citatis omni¬ 
no probari poffet; quum vero hsecfynonyma dubitanter tantum 
addita fint, atque eorum aubtores hunc vegetandi modum taceant, 
eius genus incertum adhuc manet, uti etiam illius arboris, cuius 
IO. de LAET Defer. Ind. Occid. L. XVII. p. 664.. mentionem 
facit, eiusque folii frublusque iconem addit, & in defcriptione 
refert, e ramis eius pariter defeendere certa filamenta, quae, poft- 
quam terram attigerint, radices agunt & ramos veluti fuftentant. 
Sed, ne ulterior difquifitio taedium pariat, hic filum abrum¬ 
pimus. 

TAB. LI. 

ME LIA foliis aculeatis, racemo laxo termi- 
natrici Linn. H. Clijf. p . 129. Roy. 25. 

Bromelia foliis ciliato-fpinofis mucronatis, racemo terminali Linn ♦ 
Sp. Pl. p. 285. n. 2. 

Pinguin DHL II. Elth.p. 320. t. CCXL.fig. 311. 

Karatas foliis altiffimis, anguftiffimis ■ & aculeatis Pium. Nov» Gem 
Mill. Gard. DiSt. Vol. II. a. 1740. & noviff edit. 1752. Houfi. 
MSt. 

Karatas foliis altiffimis, anguftioribus & aculeatis Rand. H. Cbelf.p. 
io< 5 . n. 387* 

Exjpof, a. flos integer cum foliolo bovarium r. involvente; i calyx trifolius non deci¬ 
duus; e* corolla tripetala tubulatam mentiens; /. ftaminatubi*longitudine, a corolla 
&£• a calyce feparata; b. calycis fegmenta feu folia tria ab ovarii vertice abfcilla 
& a reliquis partibus feparata; i, petalum ad ovarii verticem feu receptaculum ab- 
fcifliim; k. ftamen feu filamentum fubulatum & anthera ere&a fagittata filamento 
longior; /, ftylus brevis cum capitulo maiorL trigono feu tribus ftigmatibus; vt+ 
capitulum transverfe feclum; trudus maturus ficcus; c?, idem ex maceratione 
tumidior;/?, eius transverfe fedli amplitudo, ubi corticis crafiitudo & pulpa trifa¬ 
riam divifa; q , femina matura, r. in magnitudine aufta. 

Nota. Audtores citatos diverfis his nominibus indicare unam eahdem- 
que plantam, dubio caret, quia alia fpecies Londini hucusque 
non culta eft, &plusquam probabile videtur, LINNfiEVM 
fuum chara&erem ad DILLENII dudlum formaffe. Nomine 
a LINNiEO H. Cliff. huic ftirpi adferipto accepimus noftram 
imaginem. Dilleniana imago differt a noftra fcapo in ramos 
iam explicato, itemque floribus claufis feu minus explicatis, 
flaminibus paullo minoribus & antheris albidis. Ille porro an¬ 
notat, folia effe 2. 3. pedes & amplius longa, 1. ih vel 2.uncias 
lata, (MILLERVS folia 3. vel 4. pedes longa deorfum flexa 
definit} & fumma coloris obfcure rubri; petala non cadere, fla¬ 
mina petalis inferius connafci. Fr uctum (q a i m anu B x\V R E N- 
FEINDII noftratis adpidlus eft&mon ad hanc, fed aliam fbe- 
ciem pertinet) celeberrimus COLLINSONVS benevole 
nobiscum communicavit hac informatione: aliam Pinguin pro¬ 
ducere fruBum conicum multo minorem & breviorem (qualem DTL- 
LEN 1 I figura reprtefentat ) aliam maiorem & longiorem, cuius 
patriam vero non addidit. Apud PLVMERIVM 
Karatas & Bromelia duo diftindta conftituunt genera. 
Priori p. 10. adfcribitur flos monopetalus infundibiliformis & 
trifidus , qualis etiam ab illo tab. 33. fig. a. a. pingitur, calyci 
infidens, qui fig. b. methodo Tournefortiana ovarium repraffen- 
tat cum vertice vix divifo, in fructu vero maturo fig. c. fatis 
confpicuus & ad bafin usque ter feclus & perfiftens delineatur; 
fructus dicitur conicus carnofus in tria veluti loculamenta divifus 
& talis etiam fig. c. e. pingitur, ut & fig. f femen oblongum. 
A.dditur denique, frurtum contectum effe membrana in quatuor 
partes feffili (forte fiffili) qualem fig. d. fed fimul frurtus figuram 
nullo modo cum fig. c. e. comparandam reprasfentat. Staminum 
& ftyli conformatio in defcriptione & figuris omittitur. Pofte- 
ripri, feu Bromelice, p. 4 6. tribuitur flos rofaceus ex tribus 

F pe- 






22 


petalis conflans in orbem pofitis, quorum totidem, fed erecta, 
tab. 8 .fig. a. a. & unicum fig. b. feparatumflftit, calyci infidens, 
qui/#. a. a. repraefentat ovarium tribus coronatum foliolis, quae 
fecundum/g. d. totum fruftus ambitum quafi inveftiunt; fructum 
defcribit ovatum, in tria loculamenta divifum, cui vero deferi¬ 
ptioni/g. e. e. minime refpondet, femina potius longiufcula & 
fere cylindracea, uti defcribuntur & fig. e. e.f. delineantur, cir¬ 
ca axin denfiffime in orbem colledta & neque per longitudinem 
neque per latitudinem frudtus ullo modo divifa repraefentat; fty- 
lum fimplicem eredtum, corollae ferme longitudinis, cum ftig- 
mate globofo delineat fig. c. Ex his facile patet, quam difficul¬ 
ter huius utriusque generis characteres & inter fe & cum noflra 
Itirpe comparari poffunt, nifi Bromeliae fructus & Karatae floris 
ftrudtura vidofe delineata fit. Eadem procul dubio moverunt 
MILLERVM atque HOVSTONVM(fecundum huius au¬ 
tographum, quod a MILLERO accepit, & transfcriptum ad 
nos mifit EHRETVS) ut eam opinionem alant, PLVME- 
RIVM Caraguata? fuae florem eadem tabula, qua Karatas 
depingitur, delineatum, huius flori fubfiituiffe & vice verfa; 
fed pofitohoc, hic Caraguat» flos, ob ovarium intra corollam 
& calycem reconditum, & ftylum longiffimis flaminibus adhuc 
longiorem, minus adhuc fimilis efl illi noftrae ftirpis. Ceterum, 
quod ex eodem HOVSTONI MSto refcivimus, huic audtori fy- 
nonyma funt Karatas foliis altiflimis anguftiflimis Sc 
aculeatis Pium. Caraguata acango Pif & Aloe amari- 

canafruftu dulci Sc acido pruno fimili Morif. DILLE- 
NIVS indefeffus ftirpium indagator, fuam plantam cum tribus 
Bromeli» fpeciebus a PLVMERIO delineatis conferens, in 
nulla earum fimilitudinem invenit, quam in illa, quae ab ipfo 
vocatur Bromelia pyramidata , aculeis nigris; 
fed fimul monet, quibus notis infignibus e contrario differat: 
neque etiam in Karatae eiusdem (cuius figura, quod fimul notat, 
inter eius delineationes defideratur)foliorum definitione & floris 
frudtusque charadtere eandem plane conformationem invenire 
potuit, tandemque addit, hoc tantum fibi conflare, fuam 

plantam & Ananam Americanam fylveftrem alteram 
minorem, Barbados Sc infula? Iamaica?noftratibus 
colonis Pinguin dictam Pluk. Almag. p. 29. Pbytogr. t. 
CCLVIll.f. 4. effe eandem, hanc vero ad iuniorem plantam 
minore quantitate & fine floribus factam effe, nec fe 
meminiffe, eius aliam vel cum vel fine floribus iconem proflare. 
Id nobis etiam contigit audtores varios evolventibus, i.) 

Mexocotl leu Maguei Prunorum Hcrnand. L. V11J. 
c. XV. p. 275 , fecundum defcriptionem & iconem inter fe col- 
latas, habetfuper caule tereti feu rotundo, brevi & craffo folia 
Ananafte fimilia fulva ac veluti marcida, non admodum longa, 
fatis tamen lata & repanda; eorum medium occupant numerofi 
fructus in amplum corymbum, quafihemilphsericum, denfiffime 
colledti, finguli prunis vel glandibus fimiles, oblongi utroque 
extremo angufto & fuperiori bifido vel trifido, ex candido pal- 
lefcentes, dulces & acidi, edules & fucco pleni grati faporis; 
femina funt principio candida, poftea nigra obrotunda & durius¬ 
cula ; radix fibrata craffaque efl. Eadem defcriptio proflat apud 
RAIVM Hft. T. II.p. iioo.n. 3. & NIEREMBERGIVM 
Hift. naturae p. 301.0 XV. fed figura omiffa efl: eandem defcri¬ 
ptionem repetit quoque de LAET ex Fr. XIMENE in anno¬ 
tationibus ad MARGGRAVII Hift. Braf. p. 88. ut & MO¬ 
RIS O H. O. II. p. 418. n. 8- & S.IV.t. 22.f. 7. ubi nil novum, 
p raster nomen ; male autem ab ipfo nominatur Aloe Ameri¬ 
ca fructu, dulci Sc acido multiplici prunis fimili. 

2.) Karouata de LAET nov.orb.feu defer. Ind. occid. L, XVI. 
e. XII. p.6 14. folia habet ulnam fere longa & duos pollices trans- 
verfoslata, Ananafas craffiora, & fcapum e medio erumpentem, 
cui circiter 2. palmas fupra folum confertim adnafeuntur 50. & 
interdum longe plures frudtus digitalis longitudinis, pyramidis 
triangularis in modum, intus atque extus flavefeentes, quorum 
fatis recentium ex infula Tabago acceptorum unum integrum, 
alterum per longitudinis medium (fed non transverfe) fedtum, 
pingendum curavit, (qui deferiptioni refpondet) cuius interior 
fubftantia dicitur fpongiofa plurimis feminibus minutis plena, 
optimi faporis & palato grati. Floris & frudtus interioris con¬ 
formationis nulla fit mentio. 3.) Caraguata eiusdem L. XV. 
c. X.p. 565. dicitur carduorum fpecies, frudlum ferens flavum, 
qui digitum longus efl & crudus ori obiedtus labia excoriat. 4.) 

Caraguata acanga PISONIS Hift. Braf p. m. folia 
habet in fpeciem gladii mucronata prafionga, utrimque ferrata 


aculeisque atrocibus munita; frudtus intimo gremio occultat 
digitum longitudine & craffitudine adaequantes, coloris intus & 
extus albi ad flavum inclinantis, femina rotunda & nigricantia 
in carne fpongiofa fucculenta aciduli faporis foventes &,fi uberius 
fumuntur,fauces excoriantes. Figura, quas additur,efl vilis copu¬ 
lam tantum exhibens foliorum, quas, ratione magnitudinis im¬ 
minutae, fatis longa & angufta funt. Additur fru&us integri & 
diffedfi, naturalis magnitudinis, figura, quas illa ipfa efl: de 
LAET n. a. qui notas in hunc librum addidit. Huius plantae 
eandem defcriptionem easdemque figuras exhibet PISO de Ind. 
utriusque re med. & nat. p. 191. ubi vero addit, proxime ad ter¬ 
ram provenire multos flores iuxta fe in orbem politos, ex cae¬ 
ruleo purpureos &in medio alba flamina habentes, quemlibet- 
que florem,digitum longum,conflare tribus foliis. Hac cum de- 
feriptione convenit quoque Caraguata acanga MARG¬ 
GRAVII ibid. p . 88v & RAII Hift. II.p. 1200. n. 12. ubi fo¬ 
lia dicuntur 7. aut 9. pedes longa, fesquidigitum lata & frudtus 
5. digitos longus. Eandem recenfet porro SLOANE Cat. p. 

118. Itin. I , p. 248. ubi nullam defcriptionem iungit, fed, ad¬ 
dito nomine Penguins, tantum monet, fe aliorum deferiptioni 
nil notabile addere potuifle. Ceterum PISONIS figuram ma¬ 
lam declarat pariter ac illam HERNAN DESII, fi eadem efl, 
quam ille intelligit, ut putat de LAET, quibus fubiungit, de¬ 
fcriptionem in omnibus convenire, excepta caulis brevitate. 
Ab eodem ltin. T. II. p. 379. huic , ut fynonymum , additur 
Karatas foliis altiflimis, angufliflimis Sc aculeatis 
Pium. p. 10. Eiusdem PISONIS figuras foliorum (omiffa illa 
fructus) in Muf. IVormian. p. 193, male iungitur Caraguata? 
defcriptio, quae cum Aloes Americanae mucronato folio propius 
convenit, & nihilominus ibid. p. 205. feq. declaratur pro 
Karouata de LAET fuperius n. 2. indicata, cuius auctoris 
vero nomen tacet, licet hoc loco, iisdem verbis eius defcri¬ 
ptionem, a priori plane alienam, transfcripferit. 5,) Pen- 
gvvyn, Latinis Karatas HVGHES nat. [bftory of Bar¬ 
bados p. 232, foliis gaudet 9. pedes longis & 2. pollices latis in- 
ffructisque ad latera acutis & uncinatis fpinis fesqui pollicem 
diftantibus. Haec denfiffime prepe terram colledta! ambiunt 
coronam circularem ad pedis diametrum amplam; inde excre- 
fcit corymbus fructuum ardtiffime coniunctorum, qui finguli 4. 
circiter digitos longi & 1. lati, utroque extremo acuti, in medio 
quadrangulae figurae & exterius ex albido luteoque virefeentes 
funr; femina continent innumerabilia parva plana, & pulpae 
albae fapor acris efl. Floris nulla fit mentio & figura, uti inple- 
risque aliis ftirpibus deferiptis, ubi utiliffimae fuiffent, defidera- 
tur, 6.) Supereftalia Caraguata MARGGRAVII p. 86. 
quae eadem foliorum figura PISONIS fupra n. 4. citata re- 
praefentatur, licet alia plane defcriptio ei iungatur, fecundum 
quam eaulis 2, circiter pedes longus efl, ad quem bina & bina 
capitula pofita funt, in fummitate autem plerumque quinque, 
figura ut Cinarae, magnitudine nucis iuglandis, ex craffis atque 
aculeatis foliolis conflantia, elegantis coloris incarnati, quae iis¬ 
dem verbis leguntur apud RAIVM BBft. II. p. 11 99 - n • IO * 
Eadem deferibi videtur a PISONE Hift, Braf. p. 112. conf. 
idem ibid. p. 88. ut & Hift. Ind. p. 196. ubique 
fine figuris. Sed haec ftirps, ob frudlus fingularem & plane 
aliam conformationem, hic prorfus excludenda efl, & conve¬ 
nire videtur cum illa, quae ab aliis vocatur. Ananas lylveflriS, 
de qua conf. PISO/, c.fub finem cap. XXXVII. p. 196. Caragua- 
tae altera fpecies de LAET p. 565. Nana brava MARGGR. 
p. 33. Anana fylveftris Park.Th. 1626. Ananasfylveflris 
Munt. Phyt. p. 28. t. 135. Ananas fylveftris Acofbe 
Hift.Lugd.il. 1871. Ananas fylveftris folio Aloes, 
frinftu cupreflino I. B. in. 96. Rai. II. 1333. Ananas 
fylveftris Brafiliana Kerbita- vulgo P. B. P. 

Pluk. Alm. 29. Pbytogr. t. CCLVIll.f. 3. Kaida H.Mal.T.II. 
1 .1 .Rai. 11, 1442. His omnibus hactenus citatis,utut debita accu- 
rationehai d deferiptis vel delineatis, rite ponderatis, falva aliorum 
fententia concludimus fequentia: 1.) Si Plumerianae Bro¬ 

melia? fructus delineatio fecundum eius defcriptionem inter¬ 
pretanda vel emendanda efl (quod omnino verofimile videtur) 
Dilleniana & noflra planta efl huius fpecies, fed alia, quam 
quas PLVMERII delineationes a DILLENIO examinat» 
exhibent; nihilominus tamen LINNiEI fpecifico nomine in¬ 
dicato recte falutatur. 2.) Si Plumeriame Karata? flos mono- 
petalus (qualis etiam in noflra figura e. primo intuitu apparet ob 

tubi 

































Xai. XII. 








f I\IX folus mfifqnruius, flori his runatis Sinu, ac iC S F ec.aC 

a.. Spatha; c . tri^ petala, deteriora.; 1.flas a.facie, exteriorif inferiori; e. tria. petit/a. exteriora; Sororium, 

3' traXfru/Z dij/ectujn.y k. ve/fyia. petalorum.; i. hiccjiatiniruz ./ i. stamen jiparatum a.falic interiori, t. eocierlcri, nt.rt. cafcm iz 
nituiinc ancta/ nanthera. transrer/2 secia/ p.a. stylus, r. ejus ftia mata tria/ s. cati em U mapnitititiine tincta, £ . stionzatn afacicfupe- 
riori recto; u.pericarpium cum semuiiius, oc. Dem. trans r er/i sectum, i/, ii em. maturum, ±,. accis seminum, * . fimen separatum. J ' 













































23 


tubi Tegmentorum ar&iflimam unionem) non eft, fed tripetalug: 
haec & Bromelia, docente L INNiEO, unumidemque genus 
omnino conftituunt, nec dubium movet huius frudlus figura d. 
cum quatuor tegumenti partibus repraefentata, quia, utfupra 
iam monuimus, haec figura fufpedta eil & reliquis c. e. minime 
refpondet. 3.) Quia non folum Caraguatae acangae 
fupra n. 4. citatae flos defcribitur tripetalus, verum etiam 
huius & Karouatae (n. 2.) fructus delineatio, eiusque 
fecundum longitudinem , craflitudinem figuramque defcriptio 
(in quibus etiam relpondet frudlus Pcn-gvvyn n. 5.fi excipias 
figuram quadrangulam forte non fatis accurate obfervatam) 
cum noftro frudlu fig. n. 0. depidto penitus convenit, adeoque 
hic pro uno eodemque cenfendus venit; huius autem pulpa 
trifariam fig. p. divifa eft, hae ftirpes ad Bromeliae genus 
referendae funt. 4.) Quia harum fcirpium n. 4. 5. frudlus 
plurimi ad caudicis fummitatem in foliorum gremio, fine fcapo 
notabili, corymbi hemifphaerici ampli in modum arcliffime 
inter fe colliguntur : oritur inde nota fpecifica, quae eas a 
noftraflirpe diftinguit. 5.) Quia Mexocotl n. 1. hac nota 
quidem convenit, fed fru&u & foliis multo brevioribus latiori- 
busque differt: haec iterum ut alia fpecies, vel faltem ut 
antecedentis varietas, diftinguenda videtur. Ceterum num 
hucusque fic didlae Karatae fpecies omnes floribus indeque 
prognatis frudtibus in corymbum colledfcis fpecifice fe diftin- 
guant ab illis Bromeliae, aliis, quibus occafio favet, difqui* 
rendum commendamus, & hoc unicum adhuc monemus, 

Plumerianae Karatae foliis altiffimis & angufliffimis optime 


tamen differentia, ut tabularum fequentium expofitiones 
maximam partem ea ratione, quam primum obfervavimus, 
profequamur, cumprimis quia comperimus, nec illam reftrittam 
expolitionem difplicuifle illis, qui hoc opus fibi compararunt. 
Eadem ratione nunc pergentibus nobis fpes infupcr^ affulget, 
reliquas decurias , Deo iuvante , citius abfolvi pofle, usque 
dum harum plantarum feledlarum Centuria completa fit, 
quarum tantus numerus iam paratus ad manus eft. 

tab. lii: 

IXIA foliis enfiformibus, floribus remotis Linn.\H. 

Vpfal . 16. Jpec. 3 6 . n. 2. Ph. Mill. diStion. edit. VI I\ 

Ixia Chinenfis ( nomen triviale Linn. fpec. 1. c.) Io. Gotthilf 
Mulieri Jpec. plantar. t. 3, 

Bermudiana iridis folio maiori> flore croceo eleganter pun< 5 lato 
Krauf. Ind. plantar. p. 25. cum icone Eiusd. Catal. arbor, frut. 
<5? hcrbar. p. 7. n. 134. 

Balemcanda- Schularmandi Rheed. H. Malab. XI.p. 73 * 37* 

Gladioli affinis Malabarica, flore flavo, maculis rubris interfperfo 
Commel. in not. ad H. Malab. I. c. p. 74. Eiusd. Flor. Malabar, 

P- 33- b. 


refpondere Caraguatam n. 4. & Pen-gvvyn n. y. foliis 
7. vel 9. pedes longis & 1, vel 2. pollices latis; valde vero 
differre fructus figura, quae in his propter longitudinem & 
utrumque extremum anguftum quafi fufiformis eft, quum illa, 
propter longitudinem minorem & extremum inferius anguftum 
fuperius vero amplum rotundumque, conica re< 5 te dicitur. 


Mantijfa. Hadtenus defcriptio atque Hiftoria haec 
calamo exarata & typis excufa iam eft, quum a. 1751. decuria 
quinta in publicum prodiit, id quod philyra antecedens p. 22. 
monftrat: nunc adhuc iungimus haec pauca. i)DILLENIVS 
in fua huius plantae defcripdone affirmat „ eam & illam,^ quae 
a PLVKNETIO vocatur „ Ananas americana 
filveftris altera minor Barbados , & infulae Iamaicae 
” noftratibus colonis Pinguin dicitur Almag. bot. p . 29. effe 
eandem; eius figuram vero Phytogr. tab. 258; fi 4 : ad 
iuniorem plantam minore quantitate fa< 5 lam efle fine floribus, 
” nec aliam eius vel cum vel fine floribus iconem proflare 
; fifmeminifle. „ 2) Anno .756. prodiit cel. BVRMANNI 

Plantarum Americanarum fafciculus tertius, continens plantas, 
pias olim CAR. PLVMIERIVS detexit eruitque atque 
n infulis Ancillis ipfe delineavit, ubi tab. LXI 1 . LXU 1 . LXi\ . 
res Bromeliae figurae fiftuntur, ex quibus nulla omnino (ut 
DILLENIVS ex Architypi infpedlione iam monuit ) cum 
loftrafigura convenit, neque etiam in reliquis tabulis Karatae 
‘iusdem icon occurrit. 3) A. 17 59 . evulgata eft cl. MILLERI 
Mionarii hortulanorum feptima editio, ubi, ut antea, 
bromelia & Karatas tanquam genera diftinguuntur, & 
tuius unica, illius vero duae fpecies recenfentur, ex quibus 
mlla noftrae refpondet. Coepit quidem laudatus vir, memora- j 
um diaionarium fuum defcriptionibus atque figuris plantarum 
d illud pertinentium (titulo: Defcription of the figures ofiPlants 
dapted to the Gardeners DBionary ) egregie illuftrare; fed inter 
lias, quae ad noftras hucusque pervenerunt manus, plantae, 
le quibus nobis Termo eft, non occurrunt. 

Atque haec fufficiant ad declarandum, quam difficile 
t, imperfeftas delcriptiones aeque ac figuras citatas inter fe 
omparare. 


Expof, a. a . a. N. t. fpathae, b. b. 1. II. flos apertus a facie interiore feu fupen ore # 
c. c . c. /. II. tria petala interiora, exterioribus paullo longiora, latiora teneri ora 
( uti in omnibus fic didis floribus liliaceis, quod iam in Commercio litter honmk. 
a 174 p * 2 $6. indicavimus & ili, HALIvi^RVS in fuo tractatu de Allii genere 
naturali p. 5 , & 17 . nota a , confirmavit) cum maculis faturate purpureis aa 
unguem latioribus, d . II. flos apertus a facie exteriore feu infeiiore, e. e. e.J. 11* 
tria petala exteriora, interne nmilibus maculis, externe vero nervo herbaceo 
• notata, /. /. II. ovarium feu germen trigonum , g. idem transverfe fectum, b. K 
7/. v. j fti<>ia petalorum abfeifforum, i. /. 1. II. tria flamina, k. II. flamen feparatum, 
nempe ^lamentum fubulare cum anthera biloculari lateialiter dehifcente a lacie 
interiore, i 7/. a facie exteriore, m. n. 11. eadem in magnitudine au&a, 0 . J. II. 
anthera transv r erfe difleda, ut bini eius loculi filamento adhaerentes compareant, 
P # / # //. flvlus eum tribus flaminibus ovario infidens , q. 11. idem in magnitudine 
auda,* rj 1. flyli fligmata quatuor, r. II. flyli cdrnicula tria, s. II. eadem m 
mao-nitudine auda, t. II. eadem a faciefuperiore reda, u. II. pericarpium trigonum 
maturitati proximum cum reliquiis floris marcidi, x. 77. idem transverfe fectum 
eiusque tria loculamenta cum feminibus nondum maturis , y. y. y. I. H -Pancar¬ 
pium maturum trifariam dehifcens, z. II. axis, cui femina adhaerent, * 11. lemen 
feparatum cum filamento axi adhaerente* 

Nota. Hanc pi&uram Dn. EHRETVS a. 1743 * a< ^ n ° s & 
nominavit Sifynnchium africanuni Indis folio flore 
aurantio maculis purpureis adlperfo petalis aequa¬ 
libus Miller. Sed MILLERVS in Texta; fui didionarii 
editione recenfet quidem Sifyringii quinque fpecies, noftra vero 
inter illas non occurrit, & in feptima editione foiummodono- 
ftram fpeciem Linnaeano Ixia e nomine adducit, aSifyringio 
diftinguit & utrique generi peculiarem charadereiu tribuit; 
addit quidem, hanc Ixiam efle Sifyrinchiurn Comm.Hort. 
Amfi .; fed IO/COMMELINVS in prima citati horti parte 
tres quidem defcripfit & delineavit Sifyrinchii fpecies, quarum 
vero nuila cum Ixia noftra convenit: CASP. COMMELINVS 
autem neque in altera huius horti parte, neque in fuis Praeludiis 
botanicis, neque etiam in horti medici Aiuftel. piant, rarior. & 
exot. Sifyringii ullam mentionem facit. 

Quum poft obtentam E H RE TI piduram N. I. occafio 
robis data eft, hancipfam plantam colendi , nonnullas obfer¬ 
vavimus differentias, quas figuris A 7 . II. addidimus; ftyli nam¬ 
que ftigmatum quatuor r. / loco, cornicula tria r. II; floris colo¬ 
rem multo rubicundiorem, qui flavus in H. Malabarico defcri¬ 
bitur, & in imagine Ehretiana pingitur; itemque feminum colo¬ 
rem non pallidum fed plane ex atro fplendentem. An hasc indi- 
cenp differentiam conflantem? an maiorem vel minorem maturi¬ 
tatem ? an varietatem ex climate aut cultura mutabilem? expe¬ 
rientia confirmandum eft. 


Ceterum monemus, nos quidem aliquot huius colle- 
fis plantas paullo fufius expofuifle otio & animi alacritate 
entes; poftquam autem officiorum publicorum fun&iones 

23 fe cumularunt & aetas ingravefeere coepit, occupationes 

uccifivas per VII. Annos mittere coadli fumus, licet decu- 
fextae tabulae omnes iam pridem paratae fuerint. Vt 
m earum continuationem defiderantibus noftram P r 0 P e ”' 
2m declaremus, iisdem nunc denuo nos accingimus, ea 


Haec ipfa planta egregie iam delineata & deferipta eft 
in H. Malabarico, fed fecundum deferiptionem magnitudine 
(quae hominis ad altitudinem, procul dubio ex climatis benigni¬ 
tate, afeendens dicitur ) noftram multum fuperat, flores etiam 
in delineatione, probabiliter fecundum omnes ftirpis partes 
imminuta, maiores apparent: ceterum in omnibus convenit 
cum noftra. Praecipue autem laudanda eft figura nativis colo- 
f a ribus 









24 


ribus illuftrata, quam P. G. MVLLERVS in fua plantarum 
Decade prima, (num plures atque etiam huius Decadis defcriptio- 
nes accefleriut, nos haud comperimus ) Berolini 175 7. in fiol. 
reg:edita, exhibuit, quaeque noftris obfervationibus ratione 
floris feminumque coloris & digmatum numero divifioneque re- 
fpondet. Neque ICRAVSII icon a natura recedit, etfi pro 
libri norma multo imminuta fit: in qua pariter tria tantum 
digmata divifa delineantur, ut ideo vero fimilefit, hanc par¬ 
tem exemplaris Ehretiani mondrofe conformatam fuiffe. 

TAB. LIII. 

INDIGOFERA fcapo reflo, foliorum pinnis ob-1 

longis, ad apicem obfcure acutis incanis, florum 
(picis ereftis, floribus confertis, leguminibus tereti¬ 
bus ereftis glabris. 

Expof, a * flos in magnitudine naturali a facie anteriore, b. pofleriore, c. d * in magnitu¬ 
dine aucla , e. calyx,/, vexillum, g. g. alae, carina, i. llamenfolitarium, k. 
reliquorum flaminum diadelphiorum vagina communis, ex qua eorum antherae 
prominent, /. ftylus brevis, feu germinis apex cum fu ) Aigmate, w* legumen 
re&um, w* aliud paullulum incurvum, o. legumen ablata valva altera cum femi¬ 
nibus infitufuo , femen exemtum, valva feparata a facie interiore* 

TAB. LIV. 

INDIGOFERA fcapo reflo, foliorum pinnis ova¬ 
tis , ad apicem obtulis glabris laete virentibus, flo¬ 
rum (picis ereftis, floribus (parfls, leguminibus te¬ 
retibus pendulis incurvis fubhirfutis. 

Kxpef. a. flos a facie anteriore, b. vexillum, c.. c. alae, d . carina, e. calyx cum (tamine 
folitario & reliquis diadelphiis, /. germen cum fiylo brevi & digmate obtufo, 
g , g. g. legumen pendulum, b. idem ablata valva altera cum feminibus denudatis, 
i, valva feparata a facie interiore, k , k. femina feparata, 

TAB. LV. 

INDIGOFERA fcaijo infirmo,, pinnis oblongis 1 
pallide virentibus glabris , pedunculis fpicae longif I 
fimis, floribus laxe dilpofitis, leguminibus com- 
preflis brevibus gibbofis (ubalperis dilpermis. 

Expof. a. flos a facie anteriore, b. vexillum, c. c. alae, i. carina, i. f. flamina diadelphla 
& folitarium, g. g. g. g. legumen compreflum gibbofum, b. idem altera valva 
ablata cum binis feminibus denudatis, i, altera valva feparata a facie interiore, 
k, k, k. femina exemta. 

Nota. Harum trium tabularum LIII. LIV. & LV, pi&uras iam a. 1748* 
a Dn. EHRETO obtinuimus, fed fine leguminum figuris. 

Primae LIII. fubfcripfit nomen Providence Indigo, 
foliis argentei coloris, cui hoc peculiare phoenomenon 
addidit, quod in floribus maturis, fi alarum vel carinae extre¬ 
mitates tanguntur, hae illico a fe invicem diffiliant ftaminumque 
vagina fimulfe erigat, quod iucundum fpedlaculum ipfe faepius 
repetiit. Secundam pi&uram LIV. fignavit Qu a t i m a 1 o 
Indigo foliis (aturate viridibus. Tertiam r 
LV. Indigo Carolinienfe filvefire perenne. 

Legumina deinde nobiscum benevole communicavit Dn. 
MILLERVS, quae fingulis his tabulis adpingenda curavi -1 
mus, fed tantum conie&urantes, quia eadem alio nomine fp e-1 
cifico fignata erant. Primum fcilicet infcribebatur Indigo -1 
fera caule fruticofo perenni, foliolis ovato acutis I 
incanis, floribus (picatis, leguminibus teretibus ere¬ 
ftis ; fecundum Indigofera caule fruticofo, foliis] 
ovatis incanis, pedunculis multifloris, legumini-j 
bus pendulis incurvis falcatis; tertium IndigoferaI 
radice reftibili, caule ramofo , pedunculis multi-1 
floris, foliolis (ubrotundis glabris, leguminibus ar¬ 
ticulatis. Ex primae fpeciei feminibus fatis prodiit planta 
toto habitu tabulae LIII. refpondens, fed ad filiquas producen¬ 
das non perveniens: reliquarum femina non germinarunt. 


Laudatus MILLERVS in fexta Di&ionarii fui editiene tres 
indicavit fpecies, i_) Anii five Indigo Americana, fili- 
quis in falculae modum contortis MatchantMm.Ac.Reg. 
&.1718. the true Indigo Scc. cuius figura colorata eodem 
nomine occurrit inter figuras fuas publicatas (quarum titulum 
generalem vid. fupra in Mantifla notae ad tab. LI.) ubi pro fy- 
nonymo eius iungitur Emerus arocncanus filiqua incurva 
Tourn. I. R. H p. 650. t. 418. 2) Anii five Indigo ame- 

ricana fruticola argentea, floribus e viridi purpu¬ 
reis, filiquis falcatis. The vvild Indigo, or Gua- 
timalo Indigo. Colutea? affinis fruticofa, argen¬ 
tea floribus (picatis e viridi purpureis filiquis falca¬ 
tis Sloane Cat. Iam. p. 142. Itinerar. II.p. 37-1 . 1 76. f. 2. ubi inter 
fynonyma quaeritur: an Colinil H Mal.1. 103 ? & an Indigo 
folio rotundo, five Indigofera rotundifolia Munt. 
Aardgew. p.21 S.Phytogr.p. 13 . 58? 3^Anil five Indigo fi¬ 
liquis latis aliquantulum incurvis. Emerus indicus 
filiqua aliquantulum incurva, ex quo Indigo 
Breyn. ( hoc nomen neque in prodromis, neque in centuria, ne¬ 
que etiam inter icones plantarum rariorum in veni :) in prodr. II. 
vero occurritSesban aniliferum Indicum, Coronillae 
foliis, vel Indigo indica nobis,cui ut fynonyma iunguntur 
Coluteaindicaherbacea, ex qua Indigo Herm.Cat.hort.& > 
Nil, Anii live Indigolndica Morif.Hifl.Ox.P.i. Idem 
MILLERVS in feptima operis citati editione quinque recen- 
fet fpecies his nominibus: 1) Anii leguminibus arcuatis 
incanis, racemis folio brevioribus, caule fruticofo 
perenni, the Iamaica vvild Indigo, quaeipfiefi Co¬ 
lutea? affinis fruticofa argentea , floribus (picatis e 
viridi purpureis, filiquis falcatis Sloane Cat. Iamaic. 142. 
Itinerar. II.p. 37. t. 176. fig. 3. 2) Anii leguminibus fef- 

filibus arcuatis glabris foliis impari-pinnatis, folio¬ 
lis ovatis obtufis, the Guatimala-Indigo, quas ipfi e(l 
Indigo americana filiquis in falcula? modum contor¬ 
tis Marchant. I. c. 3. Anii leguminibus teretibus bre¬ 
vibus, foiiis pinnatis quinisve, fpich florum lon- 
giflimis laxis, radice perenni, the Caroiina vvild 
Indigo. 4J Anii leguminibus pendulis lanatis corn- 
preflis, foliis pinnatis* yj) Anii leguminibus hori¬ 
zontalibus teretibus , foliis pinnatis fernisque. 
A LINNAEO Amcenit. Acad. l.p. 408. tkjpec.il. p. 7yr. 
tres indicantur fpecies: 1) Indigofera leguminibus ar¬ 
cuatis incanis, racemis folio brevioribus, Coluteoe 
affinis fruticofa, floribus (picatis, purpurafeenti- 
bus, filiquis incurvis, e cuius tinftura Indigo con¬ 
ficitur Sloan. Flor. (Catal. Iamaic.') 142. Itiner. II. p. 34.«. 
VIII. t. 179. fig. 2.) Anii feu Nil Indorum Color 
Bauh. Hift. 2. p. 945. A meri Rbeed. Mal. I. p. ioi . t. 54. 
2) Indigofera leguminibus pendulis lanatis tetrago¬ 
nis. Aftragalus fpicatus, filiquis pendulis, hirfu- 
tis, foliis fericeis Burm. Zeyl. 37. t. 45. Katutagera 
Rheed. Mal. IX. p. 55. t. 30. 3) Indigofera legumini¬ 

bus horizontalibus teretibus, foliis pinnatis terna* 
tisque. Colutea filiquofa glabra, ternis quinisve 
foliis madrafpatana, femine rubello* Pluck . Almag. 

110. t. 166./* i* Nir-pullari Rheed. Mal. IX. p. 67« 
t. 36. mala. 


Has recenfitas Indigofera fpecies ab au&oribus cum 
earum fynonymis annotatas indicafle, fufficiat; omnium vero 
ut & cuiusvis fynonymorum^qua fubinde variant J) inter fe com¬ 
parationem aliis relinquimus & figurarum citatarum tantum cum 
noftris tabulis convenientiam aut differentiam indicamus, ut 
eo facilius comparatio inftitui, atque etiam perfpici queat, quae¬ 
nam redte aut finiftre ut fynonyma producantur. 
























Tab.LIII. 



u) CL- 


JNDIGOFERAfca po r&cto, foliorujTL pinnis ooumgis ac 
idem, oi/cure acutu incanis; floncmjpicis erectu, fLordus confer¬ 
tis, Icqum Lnibus teretibus erectis jLabris. 

/7 • /• , /p_ £• „„ fariari L na/ieriori/ c. d. ui magnitudine auctu; e. catgecy /• reeedtu > 

.fasiunuuu 'ifarneu Co/itnruun - f.Jtanumun Juidc/p/iorum, raoina; L afex.p/ti; m.leaiuncn rectum^ 

t a fizcuz in feriari . 




























t 





a.faas a facit a/itcriarc; 1 ataclUum,; & . 
ais? ; ct. caroza f c^jUmiaza ^ia?clp/iiar 
aazzfata/ni/zcJalitarza/ faffermen cu7fatz/- 
la brevi etfaizymate altzzfaa/ Cf. leeftzmezz^f 
fi. zdezzz allata valva altera, czzrrtfaemini - 
lus Derizllatis; l . valva. allata a faacze^ 
interiarL, 1. flaitna zzccmtcz. 


JNDIGOFERA (capo recto, foliorum pinis oratis ad apium, oh- 
ilJis late virmtil.us, faonimfapitis a^edzs^faoru^jpafais, UaiamjabiLS 

terdilus pendulis incurvisJiwhir/utLs . 


Tai.LIK 







V ' v:v ' ' ' _ - ’ > . 



■ *&, Jr* **5j 




4 


; * 


i 


\ 











* 



iris, peenmouiisjpicer toru/piu/LiP ? j cur lullo 
minihp comprefsts breu ibgpjibbofis^Jiibajp cris ifipo eronis 

* t // / * _ « O • _ 0 /i /rf 1-9 » /*A /*/i ///iry P*7Tf ffl /j IrtJU/ 


orturis 
'iccr L 


o JNDIGOFERA , fcapo Lnfirrno, 

oblongis palude mrentibus-) 
floribus lajce df/positis, legie- 


a. flos*. fatk anteriori; krexilium.; calx; d. carina . e. standa, ki^elpltla et rolitmkun.; a. legumen, k.ide 
alter* /alra allita cum Unie semlnllus Dcnukatee; i. raka allata a/acu, intenarv, JC.Jemea. 

















SELECTAE 

QVARm IMAGINES 
AD EXEMPLARIA NATVRALIA 
LONDINI IN HORTIS CYRIOSORAM NVTRITA 



OCCASIONE HMD WLGARI COLLF:GII' 
NOMIMBVS PROPRnS NOTTSQVE SVB 1 NDE ILLVSTR75TT 

ET PVBLICO VSV1 DICAVIT 


D. CHRISTOPHORVSIACOBVS TREYY 

MEDICVS NORIMBERGENSIS 


IN AES INCIDIT 

ET VIVIS COLORIBVS REPRTSENT5VTT 

IOANNES IACOBVS HAE3 


PICTOR ET CHALCOGRAPHVS AWSTANVS 

* * * 

* * 

* 

DECVRIAV/. 


A.R.S. MIXTLX . 














mmlm 

« Ip f 

.‘-M* 



... 




L* yw 



'*" il lita 


H$J%, 

’fe|f -V:< 

■;::/f. •*- ' 

1 . ; HinHMRL^. (■BL nS! „ 

. ■ .. . ■• 

- . •» i ■■ .'M ' 


*• '•!>! v,?*p 

vf 

# >/&<•': ' >-i/ H^&Wk 


' 

• . y 

» j ■•: $4;; •. 



*« ■ i»#* 
» .# ■ 


' ■ i mk : ■ ffl* 'shW ■ WMW' 

■ •• : - ■ ..!- : *,V, . ’>>.• ;■, 


" A-- 

1 ^«»1 *lij 


.. ^ 


■ f /. ' ..j 


. . 

, . •' ^ 


;^f|% -.#v *4; $ 

..? > ■ ! r.f/, ? ; .; I’ •,. 


/$ , 

t. 


■•r.x 




‘ fu*. 1/ > 


Vi’ • 


t > py 

... 1 .; , f y • ■{• 




m* > 




' h T ./' 


•Vf’f &v\ 

.? 


* 


- Ji r. V .. * -• 

• ' ' 


"rli 


I mt* 



• • . > ■ £ 

'.•'■■■' • '■. ’iV £ 4. 






- , 

•r • ■ 


II M* 

. X 


':?l; . * •/ 


. 


Ii'i# 


fi 

§s>! 


®>ir' y' / -f 


$■•*?* f 


1» «* * 


/VI ** * M 

- • ^ T *- *. tfcr /. * 





vJ£.f - 1 IJ 


v . 

- 


m 


M ♦. 
W - ‘ r 

k-V 4 


5 


*■ • v 


J•$/. 


** * ... f£ 


■' 4JM’!wRjyLlM'M 

„ . . * .>. .• hA* V * . I> • : * • . •> 


m 


■ 




I- 


i-r 4- 


- 

ft | -t f . ♦•' 

• §f %■- -f ■* I r 

J ti' V ^ r ; - '* 


V T r - 




r 

f C.4 1 




i v' • . J ' f’ 


T\ 


; 

i?. 


‘ 

■••>* * • t 

• - W- %* . 




/ f 






* 

i 

1 


r 


Jm 


7 i f * > 

* 


1 


/ 


/« 


# 

1 





i i 




i i; /t ^ 


# r i 


#. 
i* • 




'• fl 


m 





A> 


, t 


ii . 



n 

, y v 









O Figura colorata , quam MILLERVS Anii 
nomine exhibuit, toto habitu cum noftra tabula LTII. convenit, 
fi excipias florum colorem faturate fanguineum ) leguminis 
etiam) licet primis tantum lineis in latere additi; fitus ereftus 
definitioni noftrae refpondet. 2.J MARCHANTI figura pariter 
quidem non abfimilis eft:, fed legumina delineat articulata & 
pendentia. Ceterum hic A. /. c.Edit. Parif. p. qi.feqq. omnium 
huius plantae (quam ipfe coluit, & Indigotier nominavit) 
partium defcriptionem dedit eiusque ab Emero Tournefortii 
differentiam genericam & fpecificam fufius expofiiit, minus 
tamen adcurate florem rofaceum ex quinque petalis con¬ 
flantem , <$c filiquam articulatam defcripfit delineavitque. 

30 Emeri Tournef. I. R. H. p. 6 50. t. 418. legumen 
delineatur articulatum vel faltem ad fingtfta feminum locula¬ 
menta torofum hinc vel TOVRNEFORTIVS /. c. Colutea 
foliis Anii nominatum I. B. H. I. t . XI. p. 384. 
('cuius nec flores nec legumina delineantur) male ad Emeri 
fui genus retulit & Emerum americanum Eliqua in¬ 
curva nominavit; vel, fi Emeri fpecies efl, Indigofero? 
fpecies effe nequit. 4.)Colutea? affinis argentea Scc.Sloan. 
Itin. II. t . 176. f.3.foliorum pinnae & florum fpicae fecundum de¬ 
lineationem & defcriptionem fatis etiam cum tabula noffra L 1 II. 
conveniunt; fed legumina (quae non delineantur) defcribun¬ 
tur pariter deorfum pendentia, foliorum pinnae quoque angu¬ 
ftiores funt. 5.) Colutea? affinis Ipeciei alterius 
Sloan. Itin. II. p. 34. t. 179./. 2. (quae a LINNEO 
in Amoenit, Aead. 1 . c, no. I. citatur) delineantur folio¬ 
rum pinnae adhuc anguftiores, florum fpicae longiores 
ramofaeque , & legumina , quae his adduntur, incurva 

feu falcata, nodofa vel quafi articulata, alia penden¬ 
tia alia magis eredla. 6.) Anii feu Nil Indorum 
Color Bauh. Hift. II. p. 945. ubi figura iterum deficit. 
7.) Colinil H. Malab. I. ftg. 55. toto habitu equidem non 
multum quoque a tab. LIII. recedit; fed defcriptio atque inpri- 
mis leguminum delineatio non convenit, foliorum pinnae etiam 
anguftiores funt. 8.) Indigoferae Munt. tvzs delineantur 
fpecies in una tabula: prima vocatur Indigofera colute- 
oides, & Indigo folio cordato j fecunda rotundi- 
folia j tertia longifolia. Secundam foliis rotundioribus 
ac minoribus tantum a prima differre, additur; fed neutra recte 
vocatur rotundifolia: funt enim folia potius pinnata ex folidis 
binis coniugatis cum impari in fummitate compofita, fingulis 
oblongis & ad apicem bifidis, (unde fine dubio illa ab A. cor¬ 
data vocantur) qua nota, dummodo figurae genuinae funt, ab 
omnibus fpeciebus, quas alii recenfent, adeoque etiam ab illis, 
quas KIGGELAIR in Phytogr. pro fynonymis indicavit, 
differunt; Legumina nec defcribuntur nec delineantur, & 
florum fpica laxa fecundae tantum fpeciei adpingitur, fed tam 
imperfecte, ut nemo inde generis chara&erem cognofcere 
poffit. Tertia valde iimilis fi non eadem efl cum Xiuh 
Quilitl Pizahac feu Anir tenuifolia Rechiapud Hernand. 
plantor. Mexicanar. I. IV. p. 108. 9) Sesban Breynii 

figura quidem caret; in altera vero Prodr. II. editione a Filio 
adornata in nota fubiefta non folum Anii Marchantii pro 
huius plantae fynonymo declaratur, verum etiam floris fru&us- 
que chara&er ex propria obfervatione additus (ubi ille 
MARCHANTII redte corrigitur) fatis declarat, eam effe 
genuinam Indigoferae fpeciem ; quaenam autem fit, haud clare 
patet, licet eius differentia & convenientia cum illa, quam 
IO. BAVHINVS Hift. I. t. XI. p. 386. nomine Sesban 
foliis Hedyfari defcripfit & delineavit (quae figura vero 
typographico errore, in antecedente pagina nomini Taxoco- 
quamoclit addita eft) follicite indicetur, & ex quibus tantum 
adparet, Sesban Breynii folia effe breviora foliolorumque 
in cofta coniugationes pauciores; flofculos exiles admodum 
Meliloti fimiles; filiquas multo breviores, membranis interge- 
rinis tenuioribus & paucioribus fed ardtioribus diftindtas, femina 
pauciora 1 ex tereti quadrata vel apicibus magis compreflis & 
quafi abfciflis 10.) Colutea Indica herbacea &c. Hem. Cat. 
(Ind. piant. H. Hcad. Lugd. Bat.) figura pariter caret. 11.) 
^^ll vel potius Nir (quod Arabibus color c$ruleus eft) 


25 

Lufitanis Anir, Indigo five Indica Mori/. Hift. Ox. 
T. II. P. II. p. 202. delineatur Append. SeSf. ll^t. 24. /. 1. 
quse figura, more huic A. confueto, parva eft, & fiftit foliq- 
rum pinnas ovatas cum apice acuto & flores teretesque filiquas 
ex fpica laxa pendentes paullulumque incurvas, adeoque 
noftrae tab, LIV. quodammodo fimiles. i^>) Ameri 
H. Malab. I. f. 54, foliorum pinnis ovatis & floribus in fpicis 
fparfis leguminibusque pendulis eiusdem tabulae figura; etiam 
accedit; ftipitis vero altitudo unius hominis & craflitudo lignea- 
que durities enormiter differt, legumina item refta, non falcata 
vel incurva, delineantur & defcribuntur: his non obflantibus 
hanc ftirpem ad Indigoferae fpecies pertinere videtur, & fuccum 
quoque Indigo didlum ex foliis parari additur. 13.) Altra- 
galus Burmanni Tloef. Zeyl . p. 37. t. 45. feu KatU tagera 
Hort. Mal. IX. fig. 30. nulli noftrarum tabularum fimilis eft ob 
legumina valde lanata & quadrata. 14.) Nir Pullari 

H. Mal. IX. f. 36 . eft planta trifoliata; flores delineantur in 
brevibus fpicis fparfi, legumina nec delineantur nec defcribun¬ 
tur. 15.) Ervum Breynii Prodr. II. edit. II. p. 6 1, cuius 
lynonymum Burmanno (fThef. Zeyl.p. 77. voce Coronilla?) 

eft Colutea zeylanica argentea tota H. L. B. p. 169. 
tab.p. 171. fecundum hanc iconem habet filiquas feu legumina 
articulata, feu intermediis torofis praedita, & ut frutex defcri- 
bitur humanae altitudinis. 16.) Colutea? filiquofae glabrae 
Plucknetii t. 1 66. figura 1, delineat folia inferiora ternata fuperiora 
quinata, omnia ovata; legumina magis minusve ere&a g longo 
petiolo nunc folitaria nunc bina brevi pediculo adhaerentia; 
florum fpicae omiffae funt. 17.) Yztacpatli figura, quam 
hic A. ex Rheccho apud Hernand p. 451. n. IX. citat, foliorum 
omnium pinnas quinatas & flores, qui dicuntur ex viridi lutei, 
in fpicis longis,longiores petiolos terminantibus, denfe congeftos 
monftrat, legumina vero omiffa funt. 

Merx illa, Indigo difta, & hodienum celebris, pri- 
ftjno a:vo iam nota fuit, praefertim Arabibus, qui Nil ( vel 
reftius Nir) & Anii illam vocarunt, eamque non folum 
ad ufum tinftorium, verum etiam medicum adhibuerunt (vid. 
e. gr. RASIS Continens interprete SVRIANO Venet. 1509. 
fol.\mai. L. ult. C. 506. p. 71. coi. b. & AVICENNA 
interprete MONGIO & COSIAEO ibid. 156^. fol. C. 513« 
p . 439.) qui ufus medicus etiam Malabaris ("vid. H. Malab. 

I. p. 102. 104.) Brasilienfibus & omnibus pene Americae popu¬ 
lis (Marggrav. hift. nat. Brafiliee p. 58. Pifo de India utriusqiie 
re nat. & med. p. 199. PhiloJ. TransaSt. 1701. n. 276. p. 1056.) 
notus, immo a pra&icis Europaeis probatus eft (vid. Ephem. 
N. C. Dec. II. A.I. p 2%2.MoriJbnH. Ox.II.p. adi.RAII Hift . 

I. p. 927. ) raro tamen adhibetur, quia nonnulli hoc pharma¬ 
cum eorrofivse & nimium adftringentis qualitatis arguunt (vid. 
DALE Pharmacol. 144. BOECLERl Cynofur. mat. med. 
Contin. II. p. 504. & confer, audlores ab his citati) quam ma¬ 
lignam qualitatem forfan contrahit ex vafis cupreis, in quibus 
excoquitur, praecipue non debite purgatis. Arabum interpre¬ 
tes latini nomen Anii verterunt Indicum (conf. MATTH. 
STLVATICI PandeStee Venet. 1493./0/. p. 19. b. voce 
Anii, & SIM. IANVENSIS Clavis fanatmis, voce Nil) 
unde procul dubio Indigo, vox aeque barbara, orta eft. 
Pluribus prifci aevi fcriptoribus non minus notam fuiffe hanc 
mercem, fufius expofitum legitur in Diario illo batava lingua 
hoc titulo edito: Kabinetder natuurlike Hiftorien , IVetenfchappen, 
Konften en Handvvercken , i2mo Amftel. 1722. menf. Febr. p t 
6 $.feqq. Vt ut autem planta, ex qua haec merx paratur, 
veteribus notiflima fuerit, eam tamen tam negligenter defcrip- 
ferunt, > ut hodie nondum certo demonftratum fit, quamnam 
intellexerint. 

Maffa tin&oria faepius memorata paratur quidem prae¬ 
cipue ex fingulis Indigoferae recenfitis fpeciebus, quod auctores 
citati teftantur; ex una tamen prae altera praeftantiorem produci, 
indicant iidem , quod non folum a diverfarum fpecierum quali¬ 
tatibus propriis differentibus, verum etiam a folo natali, cultura 
& parandi modo vario procul dubio derivandum eft. Neque 
tamen huius generis fpecies folae eiusmodi fucco tin&orio praedi¬ 
tae funt, aliorum quippe generum etiam plantae funt detedlae 
fimili qualitate gaudentes. HERNANDEZ iam 1 . c. L. IV. 

G p.108. 


v 





26 


p. 108. feqq. duarum plantarum Mexicanarum (quae Xiuh 
Qnilitl Pizahac nominantur ) mentionem facit, quarum 
fuccus cceruleo tingit colore, figura vero ab Indigoferamultum 
recedunt. MARGGRA VIVS & PISO 1.1. c. c. duas pariter 
producunt plantas, ex quibus fit Anii, quae ab utroque iis¬ 
dem pene verbis defcribuntur iisdemque figuris delineantur & 
a priore Herva cT Anir , a pofteriori Caachira nominan¬ 
tur. Primae fpeciei figura totus habitus Coronillae noflrati quidem 
fimilis eft (unde etiam a VOLKAMERO Flor. Norimb. 
vocatur Coronilla indica ex qua Anii) florum vero 
fpicis differt & ob caules infirmos humique proftratos ad figu¬ 
ram tabula? noftra LV. magis accedit, eius flores vero in de- 
fcriptione male comparantur cum caffide aperta, ut in Hedera 
terreltri vel Vrtica mortua : altera fpecies foliis fimplicibus , 
lanceolatis, ex adverfo binis, penitus differt & propius con¬ 
venit cum Xiuh Quiliti Pizahac I. Hynand. C alterius 
fpeciei iconem hic non addidit J eftque forfan liatis indica 
folio Rorismarini, Glaifo affinis, C. B.pin. 113. «. 
mi. Olim in America ex quadam Ononidis fpecie praepa¬ 
ratam efle eiusmodi mafiam tin&oriam, annotat MILLERVS 
in explicatione eab. XXXIV. iconum fuarum fuperius citatarum. 
De illa ftirpe, cuius imaginem fequens tabula LIX. exhibet, 
BROWNE non dubitat, quin ex eius foliis pariter fimilis 
mafla parari poffit. In Decade VII. D. V. fequutura produ¬ 
cemus Cytili fpeciem, ex qua Barbadenfes pariter Anii ex¬ 
coquunt. 

Ex his liquet, plures plantas, potiflimum flores fic 
didlos papilionaceos producentes, ad eandem mercem , licet 
non eiusdem praeftantiae, praeparandam idoneas efle. Pra 
reliquis autem filentio non praetereunda eft notiffima illa planta 
Europaea, quae liatis Sc Glaffum vocatur, quam ; ob de¬ 
cantatam inde dudum paratam maflam, (Paftel vocatam) 
cum Anii plures veterum confuderunt, &dequaD. D.DAN. 
GOTTFR. SCHREBER peculiarem tradlatum edidit hoc 
titulo : Hiflorifche , phyjifcbe und oeconomifche Befcbreibung des 
Waidtes , &c. Halle 1752.4 to cum accuratiflimis plantae eiusque 
charafteris iconibus, ubi p, 98. comparatio iilius maffee, quae 
inde paratur, cum illa, quae Indigo vocatur, inftituitur, immo 
fub finem praefationis alii excitantur, ad expenundum, numne 
ex Ifatide melius adhuc pigmentum vel tindlura parari pollet, 
quam ex ipfo Anii, dummodo debita cura adhibeatur. 

Modum, quo pigmentum Indigo didhim ex Indigofera 
feu Anii parandum fit, omnes fere auftores hatftenus citati 
docent, omnium vero accuratiffime & prolixi (fime Pater 
LABAT (Poyage aux Isles de YAmerique Pol. I. d Ia Haye 
1724. 4 to p. 90. feqq.) quam relationem in Anglicam linguam 
verfam fuo Hortulanor, Dictionario Edit. VII. inferuit multisque 
annotationibus illuftra vit MILLERVS. 

Qui plura de huius mercis praeparatione & bonitatis 
fignis , eiusque plantae cum Ifatide feu Glafto comparatione 
confufioneque, differentia, loco natali, cultura &c.fcire deli- 
derat, evolvat, praeter auttores iam citatos, IO. EVSEB. 
NIEREMBERGII hifloriam natura &c. p. 339. C. XI. 
PARKINSON Theatrum bot. p. 600 . IO. BAVHINI 
Hifl. pl. II. 945. DOMIN. CHABRiEI flirpium icoms 82. 
b. Du TERTRE Hifloire generale des Antilles T. II. 107. 
De ROCHEFORT Hifloire naturelle des Isles Antilles de l'A- 
merique T. I. 237. Mifcellan. feu Ephem. N. C. 
Dee. II. A. II. ex obf. JO. HERB. de JJEGER p, 5. 
Philoiophical Transaftion Pol, XXII. A. 1700. 1701. 
n. 2 67. p. 103. & n. 276. p. 1016. PIERRE POMET 
Hifloire gen. des Drogues P. I. L. V. p. 151. Memoires 
de Trevoux 1732. p. 1278. Die heutige Hiftorie 
eder der gegenvvaertige Staat von Indoftan und 
Ceilon Scc. nach dem Engl. und Hollsendiichen 
SALMONS und van GOCH p. 199, Di- 
ftionaire univerf de Commerce par JAQ^SA- 

VARY p, 878* TheGentlemans Magazyne 8 cc. 
Pol. XXP. a ♦ 1755. p. 201. quae relatio germanice reddita 
& annotationibus au6ta exftat in colle&ione: Oeconomiich 


phyiicalifche Abhandlungen IX. Theil p. 171. feqq. & 
conferat SCHRERI tradlatum fuperius citatum. 

TAB. LVI. 

ARVM venis albis Italicum maximum H. R. P. 24. 
Tournef. I. R. //.158. Tilli H. Pif. 16. Rand. H. Cbelf. 23. 

An Arum venis albis C. B.pin. 195. n. 1. Pbytopin. 365. n. i.Raj. fl 
1209. Segu.pl. Peron. I. 252. 

Arum acaule, foliis haftatis integerrrimis, fpadice clavato, varietas 
3 S Linn. H. Cliff. 435. 

Expof. a, fpadix clavatus integer, b, longitudinaliter di/Te&us , e. ne&aria feu cirrhi aut fila¬ 
menta primi ordinis, d. fecuuai ordinis, e. antherae fcffiles duplici ordini cirrho- 
rum interiea*, /. ovula. 

Nota. Num Arum hoc maximum illudque venis albis C. B. non nili 
vario atque mutabili, an perpetuo & conftanti charadlere inter 
fe differant, ex utriusque hiftoria non fatis liquet. Si prius 
a pofteriori, live ut fpecies five ut varietas, diftinguendum 
eft, eiusdeferiptionem & figuram nemo, quantum fcimus, ad¬ 
huc publicavit. Vnum ab altero diftinguit Audior H. R. P. 

& TOVRNEFORTI VS nec non LINNEVS, attamen hic 
tantum ut varietatem; neque TILLI, prius recenfens, pofte- 
rioris mentionem facit, neque SEGVIERIVS prioris nomen 
pofteriori adiungit. Vtrumque nomen ut fynonyma coniun- 
git MORISONVS feu potius BOBARTVS Hifl. Ox. III. 
143., cui MILLERVS Gard. ditt. ut & ipfeBAVHINVS 
in Pbytopin. refpondere videntur. Qui pofterioiis deferiptio- 
nes apud auclores hic & a C. B. citatos evolvit, inveniet, 
huic quoque folia maiora, quam vulgari, adferibi; fed inveniet 
etiam, eorum paucos venarum, plures macularum tantum al¬ 
bentium mentionem facere: unde novum oritur dubium, num 
fcilicet haec fpecies ab illa, quae vocatur Arum maculatum, 
maculis candidis vel nigris C. B.pin. 195. n. 1 1.ulterius 
diftinguenda fit, quam fola magnitudine, numque haec diffe¬ 
rentia conflans fit, an clima aut folum varium illam producere 
valeat. Haud inanis, licet difficilis, labor effet, fi omnes 
notae peculiares (praeter illas in fructificationis partibus pro ge¬ 
netico charadlere conflituendo obvias J ita fimul obferventur «Sc 
annotentur, ut compertum fit, quae ex fe ipfo, vel faltem cul¬ 
tura aut climatis ope, mutabiles, quaeve femper conflantes 
funt; unde demum certo concludere liceret, quae ex his vel 
fpecierum vel varietatum, harumque vel conflantium vel mu¬ 
tabilium, notis adferibenda effent. Hucusque fcilicet nondum 
fatis declaratum eft, quae notae ad fpecies quaeve ad varietates 
definiendas perpetuo vel admittendae vel excludendae fint. 

TAB LVll 

VERBASCVM foliis lanatis radicalibus, (capo 

' nudo Linn. fpec. 179. n. 9. 

Verbascum humile Alpinum, villofum, Borraginis flore & folio, 
Tournef. I. R. H. 147. n. 14. Ind. piant. H. L. Bat. 619. Boerh. 
Ind. Alt. I. 228. n. 10. 

Auricula Urh Myconi Dalech. Hifl. Lugd. I. 837. cum fig. 

Auricula Urii Myconi villofa caerulea I. B . III. app. 869. cum eadem 
figura. 

Auricula Urii Myconi Lugd. Cor tufa Matth. Cluf. Hifl. Morif. H. 
O. II. Se£f. V. t. 24, /. 5. cum falfa icone. 

Auricula Urii flore caeruleo folio Borraginis Parck. Par ad. terr. II. 
236. folio & flore Borraginis Eiusd. ib. p. 227.fi. 3- 

Auricula Urii Borraginoides feu folio & flore Borraginis Mmt. 
Aardgew.p. 382. c, fig. Phythogr.p. 22. fig. 113. 

Auricula Urii folio & flore Borraginis MycomR.PdlletJardittduRoy 
&c.fol. 14./. 3. Sweert. Florileg. P. II. t. 4. de Bry Antbol. t. 38. 
Merian, Florii, renov. & au6f. t, 38 .figura eadem , 


Sanicula 








Tak LVI 


a. 


'padi. 


'lAC Ci 


AKPM renis aliis Italicum, maoarmun, cc. r . 14. 

laetus Utytr, l. CryUzJinOitv M&Ou . c..c. cSrAi_ fcu_ /fc— primi ordlnU,, d. i./^mUL vrjdus, '.e. 'uvktrvjtfU,, ff.oyuU. . 







































































































































































FERBASCUM fotus lanatis radicaliLiufjcapo nudo Jfmn. 

d)pec. n,. cj. 

a. calyx et cora I/a, a /acie pa/teriori / /.anteriori; c. corolla dj/7ecta et explanata cum . jfdmimlus; a/tam&ra 
Jeparatum a facie po/Urior/ e. lateralif. in majnitudine aucta; a. calyx cum. orario etjtylc; h.orartum, 
transrer/e di//ectitm; i. Hem. tn mapnitzldinc aucta; l. pericarpium duplex maturum, a /acte laterali cum caly¬ 
ce per/f/tente; l. Hem. diductum a /acie interiori / ni. unum perlcarptum. a /acie interna uli actii/cit; n. a /d- 
eie externa; o . idem, transue/pe dt//ectzim/ p. ut maprutztdme aucta; y. n. /enittza ut mapnitzidinc ?zatura.li et aucta. 


4 

















I , 




I 











CQRJLLODENDROiS jutus tu viatis / cclil 

errna, floribus claufiS/ tccfurnuubg 

'au/a,, c. eaSestt ui/imo i/i latere. 'heJii/cesis, cl. 


trua, _ _ ^ 

-£ Saleris ca.liy.x-, h. corolla, cleut/a., c. eaSenv uiflmo m. l 
fio lus, f ’ legumen maturum, g.Oem, uno in. latere 3 elii/cx. 
Xi floris alat, %.%,■ 2>.3. carina., 4. stomata. 


S 


u 


O IS 


is uno 


no — 

latere. 9 ehi/cens. •, cl .Jiarruna eclziatu, prominenda, c. ■ 

'cetis, fi. Semen, escemhun,, i . ejus hilum, h . semen, trans ver/e . 
S. staminum, vagina., S. stylus, fr. germen. . 


Azt Lnir. 


/ 






i 



/ 






-Jab. JLI2.C. 



i 









$0i HOtLdL arbare/cens,' j~vitispinnatis / pinnis 

/ / I 1 m f _ / / ^ / \ » 


n. flns intimer. 


nwruro/is/unis ovatis vil- 


i~ iicL, teguminwTi nodis valde, di/tuict/ v 
























Sanicula Alpina foliis Borraginis villofa C, B, pin. p , 243, n,lX. H, 
R. Parif. Ic, piantar. Morifi H, O, II, 558. 

Expof* *.Calyx& corolla a facie pofleriore; f, corolla, cum foramine pro flyli tranfitu 
remotis (liminibus & flylo, a facte anteriore, e . corolla difle&a & explanata 
cum adhaerentibus flaminibus, d . ftamen feparatum cum filamento & anthera a 
facie pofteriore, e a facie laterali, ut filamenti infertio pateat,/* a facie polle¬ 
ri ore in magnitudine au&a, g. calyx cum ovario & (lylo, b. ovarium transverfe 
eliiTectum cum binorum loculamentorum cavitatibus, i. idem eodem modo in 
magnitudine aucta, k . pericarpium maturum duplex feu in duo loculamenta a fe 
invicem fecedentia divifum a facie laterali cum calyce perfiilente & flylo horum 
loculamentorum uni adhaerente & fimul perfiflente, /. eiusdem pericarpii duo lo¬ 
culamenta didu&a a facie interiore feu contigua, m. unum loculamentum a facie 
interiore, ubi dehifcit, n. a facie exteriore, 0. idem transverfe difTe&um eum 
eius cavo femina, eius lateribus adhaerentia, continente, />, idem in maonitu- 
dineaudta, f. femina in magnitudine naturali, r* au&a* 

Nota. Huius planta; mentionem iam fecimus in explicatione tab, XII. 
fuperiore, ubi eadem Meadia? congener nobis vifa eft pro- 
pterea, quia ex citatis figuris (quae omnes viles funt, fi exci¬ 
pias illam Muntingii, Parkinfoni, Valleti & imprimis H.R.P. 
a NIC ROBERTO & CHAT 1 LLON repraffentatam ) 
nulla huius ipfius plantae floris partium omnium , & multo mi¬ 
nus pericarpii firuduram delineavit, neque Dn. EHRETVS 
easdem imagini totius plantae figillatim tunc adpofuit, plantae 
habitus vero illi Meadiae valde fimilis eft & a Verbafci 
reliquis fpeciebus hac nota longilfime recedit. Poftquam au¬ 
tem laudatus EHRETVS rogatus lingularum fru&ificationis 
partium figuras nobiscum communicavit, errorem facile cog¬ 
novimus, & vi charafteris earundem partium perfuafi nunc fu¬ 
mus, hanc plantam, antea nobis nunquam vifam, omnino 
Verbalci generi adfcribendam effe. 

TAB. LVIII. 

CORALLODENDRON foliis ternatis caule 1 

fimpliciflimoinermi, floribus claufis, leguminibus 
nodolis. 

Corallodendron humile, fpica florum longillima, radice crafllflima 
Catesby Carol, p, & t, 49, 

Corallodendron Carolinianum floribus Ipicatis coccineis, radice 

crafljfljma Miller, Gard, JDjB, edit, VI 

Cofal Carolinienfis, haftato folio Petiverii ( Hort, Jicc. n. 8a, qui 
proftat in Raii Hi fi. Pl, T, lll,append.p, 241 .jeqq,) DHL H % Eltb. 
p. 107. t. 90./. 106. 

Erytbrina foliis ternatis, caule fimpliciflimo inermi Linn. H. 
Cliff, 354- Spec. p , 7 06, n . 1. Roy, Prodr, H. Lugd. 373. Miller. 
Gard . DiSt. Edit. VII. 

Expof. a. Floris calyx monophyllus ad oras leviffime dentatus, b, corolla penitus adhuc 
claufa, c. eadem in infimo latere dehifcens, d . flamina ex hiatu prominentia, c , le¬ 
guminis petiolus, f legumen maturum ad lingula feminum loculamenta tumidum, 
g . idem uno in latere dehifcens & femina manifellans, b , femen exemtum, /, eius 
nilum, k . femen transverfe fe&um, ut fubflantia eius patefeat. 

Nota, Floris ftrudluram internam eiusque parces feparatas Dn. EHRE¬ 
TVS huic imagini non addidit, nec nos talem florem in na¬ 
tura obtinere potuimus ad hunc defedtum fupplendum; legu¬ 
minis maturi vero exemplar laudatus Dn. MILLER VS pariter 
nobiscum communicavit. Si figuras citatas cum noftra con¬ 
ferimus, levis quaedam differentia notanda venit. In noftra 
namque foliorum partes ovatae in mucronem extenuatum ab¬ 
eunt; in Dilleniana & Catesbyana vero apicem verius, & in 
hac ad bafin etiam, magis finuata delineantur, adeoque haftae 
omnino fimiles funt: ceterum hae figurte inter fe conveniunt. 
DILLENIVS fuae figurae addidit floris partes internas fingu- 
las figillatim delineatas, quas complementi gratia noftrae adfcul- 
pendas curavimus: 1.1. indicant ambas alas, parvas ad vexilli 
bafin reconditas, Itylum at-que ftamina obvolventes, convolu¬ 
tas teneras, coloris purpurafeentis, 2. 2.funt carinae partes duae 
eiusdem coloris, flamina & piftillum pariter cingentes, tam ad 
bafin quam in apice incifae & facile afe invicem fecedentes, 3. 

3. eaedem partes divifae, 4. flamina decem, quinque longiora & 
totidem breviora, medium verius a fummitate coeuntia&, va¬ 
ginae 5. inftar, piftillum ambientia, apicibus feu antheris parvis 
oblongis flaventibus terminata, 6, piftilli ftylus fimplex oblon¬ 
gus acuminatus purpureus, medium verfus craflior & virefeens, 
qui deinde fit leguminis petiolus, 7, piftilli germen feu legumi¬ 


nis rudimentum flylo infidens. Quia A, citatus harum 
partium colorem tantum defcripfit, nos easdem etiam tales, qua¬ 
les invenimus, exhibemus. Exteriores floris partes, nempe calyx 
& corolla tubulofa cum vexillo reflexo, litteris a, & b. iam indi¬ 
catae funt, Dilleniana huius ftirpis imago caret legumiilis femi¬ 
nisque figura, Catesbianae vero imagini illa addita eft tum adhuc 
claufa, tum hians cum feminibus in fitu fuo, quae ambae figurae 
a noftris non differunt; haec.praeterea radicem integram napifor- 
mem coloris flavefeentis, depingit, cuius caput cum plurium cau¬ 
lium ex eo provenientium primordiis Dilleniana quoque indicat. 
Ceterum frudlificationis partium omnium charadlerem exhibet 
LlNNiE VS Gen.Piant. Edit. V n.y62 i cum quo conferri po- 
tell ille aMILLERO 1. c. defignatus, 

TAB. LIX. 

SOPHORA arborefeens, foliis pinnatis, pinnis nu- 
meroliffimis ovatis pilofis, cauie fimplici, legumi¬ 
num nodis valde diflin&is. 

♦ 

Arbori Coral affinis non fpinofa, fraxini folio rotundiore, 
foliis & ramulis pubefeentibus Sloan. Cat, Jamaic.p. 144, Iti¬ 
ner. f, Hijl. Vol, II, p, 40, n, XIII, tab, 187« fig. 3, Raii Hijl, 
Dendrol,p, 108. n. 5. 

Exfof. a. Flos integer, b calyx, r. vexillum, d. ambae alae, e , ambo carinae fegmenta, /* 
flamina & g. germen calyci b * adhuc inclufa, b . decem (lamina & /* germen a calyce 
denudata, k . k . Ihmen brevius longiusque feparatum, /. germen eum flylo brevi 
& digmate obtufo, m. legumen maturum , n, idem valva altera abiata cum 
feminibus denudatis, o , valva ablata a facie interiore , p , femen exemtum* 

Nota, I. Figura, qua hanc arbufculam reprasfentavit SLOANE, 
noftrae imagini per omnia fimilis eft; fed floris analyfis in partes 
& leguminis (quod A. ut ipfe fatetur non vidit) figura defi¬ 
cit. Iplius arboris brevem deferiptionem, a RAIO 1. c. 
latine redditam, SLOANE ita concinnavit: „ Huius arboris 
„ virgae cortice lanuginofo albicante integuntur; ligno eft molli, 

„ medulla ampla, folia furculos undique cingunt 7, 8ve un- 
„ cias longa, pinnata, pinnis rhachi mediae petiolo f 5 unciae 
„ longo intercedente adnexis, rotundis feu ovatis, lingulis in 
„ transverfum feu diametraliter j o - unciae partem extenfis, 

„ utrimque lanuginofis & albicantibus, impari coftam terrai- 
„ nante. Virgarum fummitates ad 4. vel y, dig. fpatium in 

„ florum papilionaceorum fpicas exeunt, ut in aliis c&ageneri- 

„ bus, quorum finguli calyce albo fuftinentur. Semina eo- 
„ rumque receptacula non obfervavi, adeoque, quid de iis 
„ dicam, non habeo. In mediterraneis infulae Iamaicae obfer- 

„ vavi. „ II. Galcga ? fruticofa foliis fubrotundis 
pinnatis , Ipicis flmplicibus terminalibus Brownc 
civil and natural hiflory of Jamaica p, 289. n . f. t. 31./. 1. 
(qui A. idem SLOANE nomen pro fynonymo agnofeit) 
folium tantum unicum feparatum, floris autem partes lingulas 
figillatim delineat & filiquse etiam figuram addit. Huius ftir¬ 
pis flos eiusque partes cum noftra figura fatis conveniunt, ut & 
folii pinnae, filiqua autem per totam longitudinem fignata eft 
fafeia eminente, ad feminum loculamenta minus tumet, femina 
feparata non globofa, oblonga potius, apparent: eorum floris¬ 
que coloris nulla fit mentio in deferiptione. Charadterem hu¬ 
ius ftirpis hic A, his verbis definit: „ 1. Perianthium 

„ campanulatum, leviffime dentatum, fere truncatum; 2. Corolla 
„ quafi leguminofa , pentapetala irregularis ; fuperius fubovata, 

„ lateralia oblonga aqualia, unguibus tenuibus incidentia, infima ad 
„ apices agglutinata; 3.flamina: filamenta decem, bafilevifime 
# „ adnata, inde libera, anthera? cordata; 4. Piftillum ; 

„ fuftentaculum breve, germen oblongum, ftylus brevis, ftigma 
„ obtufiufculum; 5. Pericarpium; legumen longum torofum; 

9, 6 . Semina plurima oblongo- ovata. „ Ex ftaminibus liberis 
fatis apparet, haneftirpem non ad Galega? (ut BROWNE 
interrogando fufpicatus eft) fed ad Sophora? genus pertine¬ 
re: Galega namque habet filamenta decem ultra medietatem 
coalita (vid. Linn. Gen, pl, Ed. V, n, 770. Sophora vero, ex 
obf. LINNiEI /. c. n, 41, in omnibus cum papilionaceis & 
diadelphiis convenit, prasterquam quod filamentis diftindtis & 
feparatis gaudeat. Stirpis deferiptio ha:c eft latine verfa: 
Haec fruticofa planta crefcit praecipue in locis humilibus prope 
mare & afcenfft plerumque ad 6, vel 7. pedum altitudinem. 
Coloris eft profunde cinerei, profert plures filiquas longas 

G 2 form^ 









formae rotundo - cylindricae, fed circa femina intumefcentes. 
hufpicor, annon folia huius plantae praebeant bonae notae In- 
digo. Quum huius ftirpis legumina feminaque (dummodo 
matura fuerint) pinnarum quoque color profunde cinereus a 
noltris figuris haud leviter differunt; noftra praeterea ftirps ar¬ 
bor efi, htec ut frutex defcribitur: quaeritur, an una eademque 
fit fpecies, an alia, an faltem varietas? III, Coralloden- 
clron folio Pfeudo- Acaciae fubtus tomentofo flore 
luteo Pium. Cat, ad calcem eiusd, Novor. Plantor, americanar . 
gener, p, ai. Inter icones huius auctoris a BVRMANNO 
Plantar.' Americanar. QPlumerii) fafcic. V.p. 91. t. 101. publi¬ 
catas, lineis tantum periphericis, ut omnes, delineatur & a 
BVRMANNO reifte vocatur Sophora foliis pinnatis, 
foliolis cordatis fubtus tomen tofis, fpica fimplici. 
Haec figura repraefentat pinnarum foliola ad apicem magis acu¬ 
ta & in bafi valde incifa, adeoque omnino cordata; fioresnon 
fatis diftinctos nec eorum partes fepar.atas, & legumina ad fe¬ 
minum ititei capedines minus contradfca, Etfi ergo in reliquis 
noflrae imagini fatis fimilis fit, ipfique SLOANEI aque ac 
BROWNEI nomen ut fynonymum iungatur; dubium tamen 
fupereft, annon pariter rectius, fi non pro diflincta fpecie, pro 
varietate faltem agnofcenda fit. IV. Phafeolo affinis arbor 
indica Coral di£la polyphyllos non fpinofa, foliis 
mollibus fubhirfutis Pluk. Almag. p, 293. Phytogr. t. 104, 
f* 3* Haec arbor BVRMANNO fynonymum eft fuas Sophorae; 
fed ipfe iam annotavit, folia quinque tantum monltrare pinnas. 
Tota etiam figura eft imperredta: neque enim ex floribus vera 
eorum ltrudtura cognofci potelt, neque leguminis figura addita 
eft. V. Yztacpatli VIII. Hem. p. 45T. £quod nomen fuae 
plantae iungit PLVKNETJ figura minus adhuc completa 
reprsefentata eft: caret namque & fpica florigera & legumine ; 
radice n vero napiformem & folia lingula cum pinnis quinque 
delineat & defcribit, unica infuper pinna in latere, ut videtur 
in magnitudine naturali addita, vere cordata eft. 

Exemplar leguminis maturi, cuius figuram imagini Eh- 
retianse adpingendam curavimus, iterum benevolae communica¬ 
tioni Dn. M 1 LLERI debemus, 

TAB. LX. & LXI. 

CEDRVS foliis rigidis acutis perennantibus, conis 
fiibrotundis ereffis. 

Cedrus foliis rigidis acuminatis, non deciduis, conis fubrotundis 
erectis Piant. fel, Tab. I, 

Expof. T ‘ab, LrX. ij. iuli gemma, b, iulus cum calyce pronafeens, c. idem per longitudinis I 
medium dilledtus > d , in magnitudine aufta, e, iulus perfectus, f, eius calyx perfi» 
nens, g, calyx feparatus a facie interiorefeu fuperiore, b. iulus feparatus & per 
longitudinis medium diffe&us, i. eius axis, k.k itamina aliquot feparata, /. Ita¬ 
men in magnitudine aufra , cum filamento m. perbrevi, anthera n< magna > & o , 
eius extremitatis fquama operculi loco inferviente, f . anthera transverfe differta* 
iulus aridus, r. huius flamen a facie fuperiore> s , in magnitudine auda, t, a 
facie laterali, «. inferiore, x. in magnitudine auda, y, pars pollinis, quem con¬ 
tinet, 1, cdnus iunior, 2. eius calyx, 3« calyx feparatus a facie externa feu late¬ 
rali, 4. interna feu fuperiore, 5, eiusmodi conus per longitudinis medium difle- 
€his, 6♦ eius axis, 7, coni pars inferior, 8- eius axis pars denudata; 9. fquamula 
feparata a facie inferiore; 10. fuperiore cum binis feminum rudimentis, 11. conus 
paullo adultior eum calyce reflexo adhuc perfiftente , pedunculo cum ramo 
continuo & duobus foliorum fafciculis, 12♦ coni maturi pars inferior 
cuius fquamis fmgulis femina duo incumbunt, 13, eius axis a fquamis denudatus’ 
14.fquamarum una feparata cum binis feminibus, iy, bina unius fquarme femina 
feparata, 16^ 16* feminis granum, 17.17, eius ala ampliflima, 

E x/> of. Tab. LXI, a, foliorum fafciculus, theca? communi inclufus, b, folium, a theca I 
fepavatum, c. idem transverfe differtum , d. e. conus ex monte Libano*per me¬ 
dium longitudinis divifus a facie interna & externa, /. femina fquamis interie&a, 
g. g. eius pedunculus ab arboris ramo avulfus, b. i. talis conus in Anglia natus, 
pari modo divifus, ab utraque facie,*, k. femina, /.pedunculus,* baculus vertici 
alligatus, m. n, o. />, q, fquamae cum feminibus minus perferis coni in Anglia nati. 

Nota , Huius arboris celeberrimae ramum, cum cono maturo & ramo¬ 
rum turionibus in magnitudine [naturali in tabula I. iam reprae- 
fentavimus & in explicatione huius tabulae aliquot fynonyma 
indicavimus, quibus fequentia adhuc iungi poliunt : 

Cedrus Rauwolf. Itin. P . II. p. a8o./. 33. Pelion, 
tbferv. L. II, C, CX. cum fig . Mdttb, Comment. in Diojc. edit . Ven, 
1570. p. 108. cum fig, Epitom, p, 44, c, fig, Cammer. Epit, 57. c. 
fig. Tabem, Edit . Pafi 1664. p r 1352, c, fig. Cedrus Phoeni- 


cea Renealm, Spec , ffifi, Pl. 27. Cedrus Phoenicia noftra & 
Matthioli Lugd. 36. c, fig. Cedrus Libani Ger. 1352. Co¬ 
mer. Herb. (Kreaterb.) 33 6. c. fig. Barrel. ic. 499. Edwart. 
Ormtbol, (Nat. Hifioryof Pirds) P. IV. p. & t, 188. Cedrus 
magna Dod. 867. c. fig. Portae Phytogmm, L, IV, c. VII. 
Cedrus magna conifera Libani Park. 1532. c. fig. Cedrus 
maior montis Libani Mattb. comment , in Diojc, Edit, Venet, 1565. 
p. 1 26., c, fig. Cedrus Libani & Paleftina? excelfa Lob, obj', 
630, r. fig. Adverf. 448. c. fig. Cedrelate Plin. H. N, Libr. 
III. [c. 58. & Libr. XXIV. c. 5. Cedre du Liban de 
la Roque Voyage de Syrie & du mont Liban p. 6 8, jeqq. c, fig. 
Cedro dagli Hebrei & nelle facre Lettere Anguill. 43. 
Aeres S. Script, Hilleri Hieropbyt. P. I. C. XLl , p, 377, 
feqq. aliorumque. Berofch Sc Beroth S. Script. Ol. Ctlfi 
Hierobot. p. 74. feqq. Arz, Arzara Arabum Sim. 'Januenfi. 
Clav. fanat, Mattb. Silvat. Pandett, Scerbin Udem ibid, Ol, 
CelfiiA&Jit.aPSc.SueciceVoUILa. 17 3 3 . A 5 3• Scherbin. id. ibid„ 
Gf eiusd, ITierobot, p. 74. Scerbin, Allcerbin Avie. Canon. 
I. Libr. II. tratt. II, cap, 164. Pinus foliis fafciolatis acutis 
Linn. Spec, p, iooi,n. 6, Larix foliis acutis perennantibus 
conis obtufis MU!, Gard, Didi, edit, VII, 


umnes hi citati auctores, qui huius arboris figuram 
exhibuerunt, eius ramum tantum cum uno vel altero cono re- 
praefentarunt, nemo vero totius arboris habitum, multo minus 
eas partes, quae charaClerem declarant, defcripfit vel delinea¬ 
vit. L OBELI VS quidem & de la ROQVE trunci par¬ 
tem addiderunt, fed valde imperfeCte, & plurimi conos pen¬ 
dentes ipfi adfinxerunt. Quum ergo compertum habuimus 
eandem arborem, primum ex feminibus ex ipfo Libano monte 
petitis educatam & nunc copiofe propagatam efle in Anglia, 
Dn. EHRETVM rogavimus, ut omnibus his noftrae curioiita- 
ti fatisfaciat, quibus, (iis fcilicet, quas tabula LX. fiftit) ob¬ 
tentis, ad duCtum harum figurarum hiftoriam Cedrorum Libani 
compofuimus, & Novorum AStor. Ac ad. Caf, N. C. Tomo primo 
Obfi C. I.p, 409. feqq. inferuimus, quam iisdem verbis & ico¬ 
nibus bibliopola feorfim excufam ulterius evulgavit hoc titulo • 
D. CHRISTOPLI. 1 AC. TREIV Cedrorum Libani hi/loria 
earumque chara Aer botanicus cum illo Laricis , Abietis Pinique 
comparatus. Accedit brevis difqUifitio, an haec arbor fit illa ipfa 
infacro Codice pr a omnibus celebrata & vel Aeres vel Berofch 
ditta: it em que an Gracis botanicis fuerit cognita. Cum tabb. an, 
II. Norimb. impenfis Wolfg. Schwarzkopfii , 175-7. V 0 * In hac 
hiftofia finiul contra celeber, OL. CELSIVM fuftinuimus, 
Cedrum Libani efle omnino Aeres S. S. Hic namque 
auftor multis argumentis Attor, litt. &> fcient, Suec. I. c. p . 
50, & Hierobot, p, 10 6, demonftrare conatus eft, Aeres 
S. S. & Ers Arabum (quse ipfi una eademque eft Arbor) 
non pofle efle Cedrum Libani, potiflimum propterea, quia 1) 
teftimonio omnium eorum, quibus eam obfervandi occafio fuit 
omnes in Libano hinc inde adhuc fuperftites caudicem tam 
brevem «Sc ramos mox fupra humum tam longos «Sc craflos often- 
dant, ut earum trunci neque ad navium malos fabricandos 
neque ad tanta sedificia (qualia, praeter templum Hierofoly- 
mitanum, palatia regia aliaque fuerunt^) ftruenda neutiquam 
idonei fuiflent, ad quae tamen, teftantibus innumeris S, S, 
locis. Aeres inferviit; 2) quia Ers Arabum eft Pinus* 
Reliqua argumenta (qute in noftra Cedrorum Libani hiftoria 
p. 18. feqq.recenfuimus) hic omittimus, quia hanc controver- 
fiam hic repetendi «Sc ulterius ventilandi nec animus nec locus 
eft. _ Binis tamen argumentis memoratis, fimulqueCenfurae 
Goettmgenfi ( Goettmgifche gelehrte Zeitung 1757, n. 123. p. 1 160 
feqq.) quaedam harum tabularum explicationi adponere non ini 
congruum ent. Quod ad argumentum I. attinet, in hiftoria no¬ 
ftra lamafleruimus atque etiam ex auctoribus p. is feqa, citatk 

probavimus, Cedrum Libani tam brevem «Sc a ramis tam enor¬ 
mibus mox ab humo difformem redditum caudicem fua natura 
non obtinere, fed eum pariter, ac in aliis arboribus coniferis re<fta 
ac praecelfameta aftendere, nifi caufe accidentales id impediant 
hcet illae quoque Cedri, quae tefte MILLERI Dictionario a* 
1683. tres tantum pedes altaj circa alveum horti Chelfeani hinc 
mde plantata: (ex quibus unius maioris habitum, quo a. 174R 
gaudebat, tab, LX. monftrat) eandem monftrolitatem exhibeant* 

Noto 








\ 



* *?/?**% 


mmmmm 

WmmkWM 

MiK 


mrnm 

mMm 


9BBS%Zr3£se%& 

v8mm0mS0MM 

mmm.WMm% 

a^^^M«.iWh WiittfZmglZ 

fM^MM^ww 

wpjsem 


Z0%s& 


WMs00§iBWmm 

iSBMWi! 

s? «■ 


\M%WtnW0wwm 

mm&MSmmrnm 


k mmm 


Wmmm 

mmmm)' 


■<sm 


fm 


0 'jfc'J? \V^s o$« 

^wS'n'w 

MI 

MHpI 


»»M^1 


I»! 


*£22 


5 P’ S» 



. . _ £ ., „ , acummatu non declDuis, coms/ttrohuidis enetis tiPUt a , t 

■ fuL gema, tpdus cum. eat,ce prona/cens,- c. letem per tmpltidDlnxj- mellum Dedlcticr d. In mddtutuD ’ a, ’ t <n , ^ ' ' 1 ' 

■rtens/ p. calyxJdparatur a. facie intcriare/ l.pJurJtparatia- eti per tanqltzDlxds- cneSlum 'dtf&fa i / e^pxtus per/Zctzxr, 0eper calyx pavi— 

^ ^n^mc aucti, cum Ramenta m pcr4rerlZkZ *. mapL eti ^Z^m^Z^'. 4A— 
a. faciejZpcrwre, r. zn mapnduduzc aucti,^ t. a. facie laterali, a. uz/erdn’ x In maordtij2,t rS ^ ansrep/Z dffleta.; y. fulur arllur/ rjtame 

2t? 3 ^Jparatur a fate externa, 4. aeterna; s.e^mali canur ^p'er lonpdzu&d, -mdPlum ^IfaZZ’/ ^ 
. "' p/yuamutajtparati, a fode Inflrume, xojlperlarey xx. canarpLda aduldor ■ xx com. nJLl na/Z' ' * ^ ^p.axarelma- 

p/x axis; x*.fyuaxnarum unajparata cum llnlrfendnllusy x 9 . tina uxdarJyuaxnafauna/eparata xS x/fZZ fundunt; xti. e- 

















































































Jah , LXI. 









ili 

liPU 


BofoiSidClf ^ ~ " 

f# c 

dr%)$ 

||g 





,L 

Vm W£v f V*5r'» fr . mijl.. j Jxk 




t i 

~ asmlll^W . kSi 




CEDUrs foliis rigidis acutis peramantibus, conis subrotundis erectis. 

foliarum fc/ctSLr ttcciza catum/ inc/i/us. k/a/ium a ikcatfcparatum. e. Dem transrer/i?Oletum. S.e. canus ve rnante Silana per melium /e nqitui mi- 
■■fis a.facie eaeterna et interna ffi Semina. p.a. Canipeknncu/us, /z-i-pp conusm Spp natus, pari mala imi/usui utroqueJuazc. k.k. Semina. 
uHunau/us. * Bae u/zis rertzS al/inatzis. m. n. a. p. q. squama eam seminii.us eam m ulnpha, natt. 













































V 


I 



I '' • 



I 





Noto notius namque eft,’ Pinum e. gr. noftratem £quae eft 
1 inus liiveltris vulgaris Genevenlis J. 

lournef 7. R. H. $86,) fi in filvis denfis, noftr® regionis fre¬ 
quentibus, lenefcit, caudice gaudere redo atque tam alto, ut 
oatavi faepius tales pro navium malis aedificiorumque fudibus feu 
pe amentis inde petierint; eandem vero, fi folitarie procrefcit, 
qua es pariter apud nos ad vias & filvarum margines haud raro 
occurrunt, in caudicem irregularem, ramis craffis & longis ab imo 
a cacumen usque cindum, abire Cedris monftrofis, pari modo 
cre centibus, omnino fimilem. Ratio etiam eft in promptu: 
i enim eiusmodi arbores confertim nafeuntur, denfitas illarum 
impedit, quominus rami inferiores incrementum capere queant: 
m cauffa potius eft, ut hi rami fponte fua, tefte experientia, 
nreicant & omne ftirpis nutrimentum in caudicis augmentum 
impendatur; neque vero idem contingit, fi harum arborum 

tpdvc^ ™ mi inferiores Audio amputentur, (quod MIL- 
V b de Cedris duabus Chelfeanis adducit, quas poft talem 
purgationem vix dimidiam magnitudinem reliquarum adeptae 
* un V’ vulneratus caudex multum nutrimenti fui perdit, 
potiuimum vero ob cicatrices vulnerum in cortice (per quem 
lo.unimodo augmentum arboris fuccedit) fucci nutritii progref- 
lus turbatur. . Quis autem probare poterit CELSII Hierobot. 
p, 125. fententiam, hodie Cedros in. Libano non reperiri nifi 
pa^ucas rarasque, ergo nec illas, a mundo condito pronatas, ante 
LUJVIONIS tempora & Saracenorum devaftationes ibidem 
crevnfe copiofiores denfiusque confitas? Vt autem omne du- 
bium^tollatur, numne Cedrorum iuniorum caudex aliter iam 
aispofitus fit, quam in Pinu; denuo rogavimus Dn. EHRE- 
1V M, ut nobiscum etiam communicet delineationes aliquot 
earum varias astatis, id quod pro humanitate fua etiam a. 1759. 

fi u ^ us adultiorem tab. LX 1 . fiftit, cuius habitum 
ad auctum auarum Cedrorum 20. circiter pedes altarum ( quas 
m prasdio Bulsdrode Ducis Vindelis Portland invenit ) repras- 
ientavit. Qui ergo huius Cedri habitum absque praeiudicio 
con fiderat, inveniet, eius caudicem ab illo Pini nullatenus dif- 
uie, &, fi mutatur, id ex cauffis tantum accidentalibus indi- 
Cu.i^, forfan etiam ex aliis in libero aere iniuriis, contingere 
polle. Quod ad alterum argumentum attinet, certum eft, 
Aeres Hebraeorum, & Ers Arabum fignificare Pinum j 
non minus autem certum eft, iisdem vocibus etiam indicari 
Cedrum , quia non folum Arabum interpretes barbari fupra 
citati, SILVATICVS & JANVENSIS, Arz interpretati 
funt Gedrum, verum etiam P. a. S. T. (Tater a S. Trinitate 
Orientalifcbe Reijebejchreibimg Francof. 1671. 8vo L, III, c. 2, p, 

J 6 S, ut & G ABR. BREMOND ( Viaggifatti nell EgittoJu- 
periore & inferiore &>c, Opera dei Sign. GABRIELLE BRE¬ 
MOND , Parijiefe, da lui feritta in francefe &c. in Bologna 1680. 
8vo min. lib. II. c, XXIII, p, 317,) teftantur, incolas hodie 
adhuc Cedrum vocare Ars, id quod etiam de voce 
Aeres, iisdem incolis non ignota, teftatur SCHVLZIVS 
in Hiftoria noftra p, 19. fub finem citatus. Infuper amicus 
quidam Dn, G, W, B AVRENFEIND, Norimbergenfis 
Cfocius itineris litterarii, quod MONARCHA DANIvE 
munificentia vere regia in orientales regiones, ad inveftigandas 
res quoque naturales, easque praecipue, quae nonnullis S. S. 
loftis dubiis lucem quandam afferre queant, inftitui haud ita 
pridem juffit_) in litteris Cairo d. 8. Julii 1762* datis ex ore 
Dn, Profefforis FORSSCAAL laudati itineris pariter Socii I 
& Botanici, nos certiores fecit, extra dubium politum effe, 
Ers vel Arz, quod fecundum Arabes Auctores uni tantum 
arborum generi proprium eft, veram effe Salomonis Cedrum, 
quia huius nomen Hebraicum idem eft, & affinitas linguae He¬ 
braicae atque Arabicae probat, hanc affinitatem haud effe ac¬ 
cidentalem. Ex his patet, vocem Ers & Ars vel Arz 
minime effe nomen fpecificum fed geneticum plurium arborum 
refiniferarum feu coniferarum; hinc etiam CELSIVS Hiero- 
bot.pt 107« concedit, Ers Arabibus effe nomen generale. 
Neque abfonum erit, fi vocem Germanicam Hartz, & 
Hartzbaeume ("quae pariter plures arbores refiniferas com- 
prehendunG ab eadem voce Arz deducamus, & forfan re¬ 
ctius, quam a voce Germanica Hart (quae filvam altam figni- 
ficatj) vel Graeca ut docet IO. LEONH. FRISCH 

Teutfch - Latein. Wcerterbuch , Berolin. 1741» 4to voce 
Hartz ; notum namque eft , feculo praecipue XIII, | 


29 

ftirpium nomina arabica in Germania quoque fa&a fuffei 
notiora. * 

Variam vocis Aeres fignificationem ipfe CELSI VS 
Hierobot. p. 12 6. docet, dum ex BVXTORFIO adducit, 
Rabinos 20, Talmudicos vero 10. duntaxat numeraffe Arafin 
fpecies, cum quo conferatur HILLERVS /. c. p. 379. ubi 
refert, Rabinos feptem earum fingere fpecies, additque, eos 
illis Pinum, Piceam, Abietem Sc Cuprellum 
adnumerare, qui praeterea p. 378. nomen Hebraicum Aeres 
& Arabicum Araza , vel Azara aut Arzon ab uno 
eodemque etymo derivat & docet, hoc nomen quamlibet deno¬ 
tare arborem coniferam. Nemini hinc mirum videbitur, S. 
Codicis interpretes LXX, nomen U Aeres aeque ac Be- 
rofch, reddidiffe nunc Cupreflum, nunc Pinum, 
Abietem, Juniperum, nunc folummodo lignum Li¬ 
bani , quas loca lingula indicavimus in noftra hiftoria faepius 
citata p. 19, 

In genere notamus, veteres omnium nationum in de¬ 
terminanda vocum, praecipue rerum naturalium, certa fignifi- 
catione, maxime fuiffe incurios, unde etiam 1, c, p, 28. affe- 
ruimus: ftirpium hiftoriam ex veterum monumentis ad noftra 
usque tempora confervatis petendam tam ieiunam & denfiffima 
caligine involutam effe, ut verus nominum ufus atque fignifiea- 
tus adhucdum incognitus fit, fi pauca illa excipias, quibus ali¬ 
qua faltem vel ipfius ftirpis vel- eius conftantis charatileris de- 
feriptio addita eft. Quare etiam 1 . c. p. 20. monuimus: „ fi 
„ ullibi Aeres de alia arbore, quam de Libani Cedro, ex- 
„ plicari poteft, id certe de illa EZECH. c. XXXI. nequit. 

„ Ibi enim Propheta, Pharaonis majeftatein adumbrans, eam 
„ arboris cuiusdam (quam Aeres montis Libani v. 3. 8. vocati) 

„ pras reliquis excellentis imagine reprsefentat, quacum nulla 
„ alia arbor, certe ex coniferis hucusque cognitis, ramorum 
„ copia, craffitudine & inprimis longitudine, ut & frondium 
„ denfitatepulchritudineque, nec non umbra amosniffima asque 
„ ac ampliffima convenit, quam Libani Cedrus, quae omnibus 
„ illis attributis 1. c. v, 3- 8. decantatis uberrime refpondet, 

„ cuius habitus recenfitus^tam peculiaris eft, ut ab omnibus 
„ ftirpibus, ipfisque_aliis coniferis, & figillatim a Berofch 
„ (cuius rami illis Aeres haud comparari polfe 1. c. v. 8. 

„ expreffis verbis additur J) absque ulla hasfitatione diftingui 
« queat. ,, Si quis producere poterit Abietem vel Pinum cum 
illa deferiptione in omnibus convenientem, fententiam noftram 
mutabimus. Licet ergo AVICENNA aliique Arabes 
Cedrum vocarint Serbin vel Scerbin., hoc nomen 
confiderandum tantum eft ut fpecificum, quo illam ab aliis W 
Ers vel Aeres lpeciebus diftinxerunt: illo enim sevo haud 
infolitum fuit, tum diverfas fpecies diverfo charactere prseditas 
uno comprehendere nomine generico, tum veras fpecies unius 
generis diverfis lignare nominibus, Ipfe ABVL FADLI 
C cuius hiftorise Pini CELSI VS totam fuam fententiam novam 
& omnibus contradicentem fuperftruxitj) interprete CELS 10 
Hierobot. p. \oy. feqq. non folum docet, Arfail effe arborem 
Zanavbar eiusque tres effe fpecies, marem nempe & feminam 
maiorem minoremque ("ex quibus, fecundum CELSIVM, 
mas eft Pinus vulgaris feu Genevenfis j femina maior 
Pinus fativa feu Italica ^ & femina minor Cembro 
Italorum^ verum etiam addit, feminam minorem vocari quoque 
Tannub j cur ergo per Sherbin & Scerbin non etiam 
intelligi poteft alia 7 ov Arfon IpeciesP Neque Hebrsei & 
Arabes tantum hoc vitio obfcuritatis laborabant, ut unum idem- 
que genus diverfo nomine, verum etiam fpecies unius generis 
diverfis nominibus genericis defignaverint, fed etiam alii populi, 
imo ex his pariter illi, qui ftirpium recenfioni ex profeffo, ut 
aiunt, operam dederunt. Qui de his certior fieri cupit Vel 
faltem confulat CASP. BAVHINI Pinacem, ubi in ora- 

^ nibus 




meretur O L A VIR VDBE CKII 

r::fz i 










30 


nibus fere paginis huius affertionis exempla inveniet & figillatim 
obfervabit, non folump. 490. Cedro conifera feu Libani 
hoc nomen datum effe, fed etiamp. 488. Thuya? feu Arbori 
vita?, flirpi peculiaris plane generis, & p. 487. ftirpibus bac- 
ciferis, quas alii Oxycedri, aliique regius Juniperi 
nomine diffinxerunt ; ile etiam alia Pini fpecies dicebatur 
Pinalter, alia Picea, alia Mugo, aljaque Taeda ibid, 

Vt ipecies eiusdem nominis generici diffinguerent, fsepe eas 
fine fufficiente ratione in mares & feminas diviferunt, frequen¬ 
tius autem notam a patria vel loco natali defumtam petierunt. 

Hinc Cedrus conifera appellebatur quoque Cedrus Libani, Pa- 
leffin®, Syrias; Cedrus baccifera veroPhcenicea & Lycia, quo 
epitheto LOBELIVS Thuyam quoque falutavit. De 
Pinu 1 . c. p. 491. pariter conflat, eius fpecies diffindas fuiffe 
inurbanam, fativam, domefficam, Italicam, filveflrem, Ge- 
nevenfem, montanam , maritimam, Idaeam &c. unde patet, 
foepius laudati SCHVLZII diftindlioneranoflr®Hili. p. 23. in 
Aeres limpliciter ita didam & Aeres Libani fatis fuperque 
fundatam effe: videturque4 XXIX. v. 5. idem indicare, dum 
ibi legitur: voxDomini confringit Cedros, immo Dominus con¬ 
fringit Cedros Libani. Nemo fane ante CONR. GESNE- 
RVM & ANDREAM CAESALPINVM (qui faeculo 
XVI. vixerunt J de certis atque naturalibus generum aeque ac I Magnolia foliis ovato 
fpecierum notis propriis cogitavit, & ne hos quidem mox alii» —* 

fecutifunt, immo hoc faeculo demum flatutum efl: quemadmo¬ 
dum non convenit, ffirpes, iisdem charaderibus gaudentes, 
diverfis lignare nominibus genericis, ita etiam non convenire, 
ffirpes charaderibus differentes uno comprehendere nomine ge- 
nerico, quibus addendum, pro nominibus fpecies diffinguenti- 
bus nunc etiam certas regulas praferiptas effe. 


Libani hiflori® editioni vel fupplemento, ubi etiam affertura 
noflrum de Pini vulgaris, vel confertim vel folitarie crefcentis, 
habitu vario, figuris iamparatis illuflrabimus, fimulque demon- 
ffrabimus, & pariter figuris ad ipfam naturam fadis probabimus, 
DAPPERI relationem (Syrladefcr.edit.Rat. litigtt. Amflel. 167 ^.p. 
4C. b. & Germ. tingu. ibid. iti&i.p. 38* de Cedri Libani radi¬ 
cibus debilibus per terra fuperficiem difperfis & plerumque 
nudis, intelligendam effe tantum de radicibus fummis & late¬ 
ralibus, non autem de inferioribus in profundum defecndenti- 
bus ('quas obfervare haud potuit^) eodem plane modo, acia 
Pinu & Abiete formatis, unde illud quoque CELSI! argumen¬ 
tum , quod ex comparatione radicum harum .arborum p. n o. oc 
p. 118. formavit, robur fiium amittit. 


Ceterum in hac controverfia haud quseritur, an^Bres 
Libani vocari poffit Abies vel Pinus , fed quaenam ea 
lit huius vel illius fpecies , illa ipfa arbor, quae a SALOMONE 
ad templi aliorumque palatiorum conflruftionem ex Libano 
petita fuerit? Eam efle Cedrum vulgo fic didlam, absque 
ambagibus probari nobis faltem'videtur ex eo, quod 7 «v Ares 
Libani SALOMO e regione alius territorii pettem &. magnis 
fumtibus e longinquo afferri curaverit, quum tamenlo» Aeres 
fimpliciter fic di6lum, feu Pinum , e proprio territorio vel 
faltem longe propius reperire potuiffet: tefle namque ipfo 
CELSIO 1. c. p. 125. 126. 127. & 132. non folum ubique, 
verum etiam in ipfa Jud®a p. 127, 133. proflant pineta. Ad 
hoc argumentum fententiam novam tenentes refpondere quidem 
poffent, in monte Libano vetufliores & hinc grandiores tunc 
temporis reperiundas fuiffe, quam in aliis regionibus: fed an 
hoc probari & ad hanc controverfiam tollendam fufficere poflit, 
aliis diiudicandum relinquimus. Spes efl, peregrinatores illos 
Danics fociecatis fupra laudatae, aliquando hanc quoque cen¬ 
tro verfiam obfervationibus fuis foluturos effe. 

Confiderato fruffificationis partium characlere, nemo 
negabit, Cedrum & Pinum (ad quam LINNiEVS 
Gen. Piant, edit. V. n. 9 5 6 . & Syft. Nat. edit. X. p. 1274. 
Laricem & Abietem quoque retulit ) iulorum feu florum 
flamineorum charaftere omnino inter fe penitus convenire; fed 
negandum efl, in reliquis partibus nullam patere differentiam. 
Vt enim taceamus, foliorum difpofitionem & coni figuram effe 
plane aliam, coni quoque flruftura notabiliter differt: in 
Cedro & Larice coni fquamae funt tenues, flmplices & 

. planae vel faltem parum excavatae; in Pinu equidem etiam 
funt fimplices, fed craffae & angulares; in Abiete a lba & 
rubra vero funt ese iterum quidem tenues & plana; vel leviter exca¬ 
vatae, fed duplices, quas differentias in AEtis Ac„ Caf. & noflra 
Cedrorum hijloria figuris illuftravimus. Solum ergo modo 
Cedrus & Larix foliorum difpofitione & coni figura atque 
flrudlura eadem gaudet. Hinc TOVRNEFORTIVS 
Cedrum Laricis generi adfcripllt, nos vero putamus; fi coniun- 
gand® fint, Laricem reftius vocandam effe Cedrum, 
quia nomen hoc antiquius & magis celebratum effi 

* n 

Quas ad probandam noflram fententiam allatis fuper- 
addere pollemus, refervamus au&iori D. V. noflrx Cedrorum 


Expof. 


TAB. LXII. & LXIII. 

MAGNOLIA folii* ovato-oblongis, ad bafin Sc 
apicem anguibs, utrimque virentibus. 

Magnolia ampliflimo flore albo, frudlu coccineo Catesb . ‘Car. 1 L 
p . & t . 80. 

lanceolatis Linn. H. Cliff'. 22. Spec. 536. 

varietas . i.. 

Magnolia foliis lanceolatis, petalis exterioribus dependentibus 
° Linn. Syft. edit. X. T. II. p. 1082. 

Expof, Tab. LXII. *♦ petala tria exteriora, P. plura interiora, Y- fr«- 

ftiiicationis partes in litu. 

Tab. LXI 1 L 1* i* !♦ 2. 2. Gemma involucrum, 3, poft huius involucri cafum 
fe manifeftantia duo punflta elevata feu glandulae petioli folii, 4. nts puncti* ad- 
liuc adhaerens gemmx involucrum, afohi petiolo folutum, 5 idem involucrum 
a petiolo feparatum, 6* gemma nondum aperta, 7. floris: alabaitrus denudatus t 
R 8 floris fpatha, 9. fpathae adhaefionis vefligium ? 1 o # i*o.pun^a alba pedunculi nons f 
ii floris alaballrus expanfiooi proximus, 12. 12^ 12* floris petala tria ex tenor a 
calycem mentientia, a. ovarium feu pericarpium ovatae iigurac:cum b. b. Itammi- 
bus <5c c. c . piftilli*, d. ftamen feparatum a facie externa, cr. a facie interna cum 
duabus antneris f lateraliter adhaerentibus, g. ovarium verticahter diiJeaurn* 
b piflillorum axis, i i. punda feu vefligia flaminum delapforum, b, k . duo pi- 
flilla feparata, /. i eorum flyli , m. germen transverfe, ». verticahter 
o. p. 4. eaedem partes, ut b. I. m. z?. lente optica auctae, r. feminum feu bacca¬ 
rum rudimenta, s. fruCtus fera■■ft.tobUuc maturus cum buccis. IiUttis tabuiae ex- 
pofitio conferenda efl cum ipfius D. EHRETI deferiptiene nut* fcqw»u 
inferta, in qua tamen quaedam ? ad floris feu eius gemmae involucrum pertinentia^ 
nobis videntur obfcura, quae aliter exponere non aufl furnus^ 

Nota. Arborem hanc, quae fpeciofiffimo flore fuperbit, floresque fuos 
in Angtia d. 3 1. Maji 1760. primum curioforum fpedaculo ex¬ 
hibuit, Dn. EHRETVS invenit in Dn. IAC. GORDON, 
hortulani curiofiflimi, horto 111 Mile End haud procul a Lon- 
dino fito, cuius deferiptionem cum floris frudlusque partium 
expolitione nobiscum communicavit hisce verbis latine reddi¬ 
tis: Htec arbor habitu fuo ovatam figuram referens, inter 7. 
gve pedes alta, in immo 6. circiter digitos circumferenti® craf- 
fa, totaque ab humo ad cacumen usque ramis inflrucla elt, 
quorum 13. florigeri erant. Primus ramus, ad pedem fupra 
hunuun egreffus, unum proferebat florem, fecundus feptem, 
tertius tres, quartus iterum tres, quintus quatuor, fextus, fe- 
primus, odlavus, nonus, decimus & undecimus, finguliunum, 
duodecimus duos, decimus tertius feu ultimus, ex latere cacu¬ 
minis ortus, iterum unum, in fumma 27.flores, omnes ramum 
terminantes. Rami veffiti funt cortice ex bruno ruffefeente, 
hinc inde albis punclis confpurcato. Lignum in ramis abfeif- 
fis aromaticum fpirat cdorem faporemque habet Myrto non 
abfimilem, & medulla gaudet magna albaque. Folia, qu® 
hieme cadunt, omnia ex ramorum proveniunt extremitate, 
vari® magnitudinis; maximorum quorundam longitudo quindecim 
& latitudo feptem ferme fuperabat digitos. Eorum figura 
ex oblongo ovalis & petiolum verius anguflior efl; medium per¬ 
currit cofla infignis, ex quamult® egrediuntur ven® laterales, 
quarum in uno latere a petiolo usque ad apicem viginti fex nu¬ 
meravi : omnia folia hieme cadunt. Vt floris omniumque eius 
partium charadlerem obfervare & accuratis fiilere potuiffem fi¬ 
guris, bis intravi hunc hortum. Prima vice die 27. Maii 1 760 , 
quo tempore florum globi tantum apparebant. Sciendi cu¬ 
pidus, quomodo hi globi membrana exteriori feu gemm® invo¬ 
lucro veffiti fint, omnia h®c gemm® involucra iam delapla in¬ 
veni, unico globo excepto, cuius gemma hoc tegmine adhuc 
tedla erat, quem fig. 1. reprafencat. Omnes reliqui rami, 
nullis florum globis prsditi, tales offerebant gemmas, quales 

Pl>*' 








w 



r t 


7 petala exteriora, b. b. b. petala interiora. 


s or ato oblongis a2 bajig et apicem angu/ii^utnngi virenti! 


e. 01 ’aj'zzirn_ . 


Jab. LXI1. 


x 


1 


4 


m 

















♦ 



\ 







■ 








s 



Tab. LXIII. 


JUGNOLU 'falas arato 
obionaLs ad bafiix ut apicem .> 
cuzgujtis / utruzqtic riraztib 9 


o / _ . '-- f/LLriuuz, SCZL a LOTI,. 

WT' aUarens, & iAem solutum d- 

£ a W tmi ' & gemma. nardum aperta, * alala/trus, <9 
spatha, g.g. , f9 aJAgjdnir refhjum, ac. ac. puncta alia, 
t ClL j '' X1 - ^O^a/trus ejcpoTt/hynz proximae, 0.2,12,1% 

^ r^' ^.stantnad "de. 

‘ ■‘ ■pijtzlta, d. stamen a facie veterna, e. Alterna, f f. antkc , 
ra, g.arariumuerdealiter effectum, A.k.pJtlllorzl accis, i.i 
vcj&gia, 1 c. 1 c.Jua pjtllla separata, l.l. eorum. styL 
n m .germina, n.germen transuerfe. a. uerdcaUer AJfeetZu, 

p. seminum ruJimenta, pr.r.s.t. u..v. eaJem partes inmagnitt, 
Arne aucta, y.for, t.stroAdus rnagmta. 


secundam hanc emcnJanJa vepofitia p. 


































































4 






QVAKVM. IMAGINES 
AD EXEMPLARIA NATVRALIA 
LONDINI IN HORTIS CVRIOSORVM NVTRITA 
MANV ARTIFICIOSA DOCTAQVE PINXIT 


GEORGIVS DIONYSIVS EHRET 

GERAIANVS 

OCCASIONE HMD VVLGARI COUEGIT 
NQMIMBV5 PROPRIIS NOTTSQVE SVBENDE ILLVSTR7WTC 

ET FVBLICO VSVI DICAVIT 

D.GHRMOl iORN S 1ACQBVS TREVV 

mDICYS NORIMBERGENSIS 

IN AES INCIDIT 


ET VI\TS COLORIBVS REPRESENTAVTT 





IQANNES iacobvs h 

PICTOR ET CHALCOGRAPHVS AEVSTANVS 


^ ^ 

* * 

* 

DECVRIA VII 

AR S. M.DCCLXV 















A 



t. 


















\* 










A 










































4 








MONARDAjloribus capitatis et uertictilatis, caule acate angi dato foliis 

euxeeo LectisJer rectis glabris LButtrt. emaner, pLcuit. Jtort. Gm,. zzG 

. a., a.Jlos separatus, b.b.efup calqac, e. e. corollu. tutus, d.d. limbus ringuis, e. e. labium iiurcrius erectum f f P { J, K P 1 ,, 

efurjtigrna bifurcata,v i. t. Uium mferius reflexum, /e./e. lolium fpcnusfparatum. a facie Interiore [ l ~ 

uitcrcorc, m.m. amlo fhunuui a tubofparaia auri anfluris in magnltuJine naturali, n n aucta a o 'flamen aun ^ ^ / ^ W ; 

f*' pej.pcj.uunanJicrisbtiu^us, r. calgx Jip aratus cum stplo, s.iicm cab,,- rcrtiealiter JiflGus aul guuiguc JenijZ Z ^ 

Ucr, jc. ovariumJeparatum,, y. qua hior ovarii rzmuia i/i rnaanitiiilinc naturali •> mirtn / /' JJO . ' „ / '^ urJipara 


interiore. 


'/ 
3 . 
































2. oftsndit. H®, quando dehilcunt, primum a petiolo 
tantum feleparant,& quando cadunt, in petiolo relinquunt duo 
punccH fig* 3 * glandulis fcrmc fimilia. Figurti rcpraefen- 
tat eiusmodi gemmam a petiolo folucam, fed punctis adhuc 
adhaerentem Figura 5. oftendit delapfam & fig. 6. nondum 
apertam gemmam. Hac gemma delapfa demum adparet ipfe 
floris aiabaftrus fig. 7. quem ambit involucrum feu fpatha, quse 
oblongo-ovatum folium refert, alabaftro tumente fe folvit, 
cadit &ferme gemmae formam habet, uti 'fig. 8. docet. Hoc 
involucro delapfo , eius veftigium fiig. 9. reliquum manet. 
Omnes florum pedunculi albis punctis jig. io. denfe congeflis 
obliti iunt. Figura ii. repr®fentat floris alabaftrum perfe- 
dum & paullulum iam explicatum. Hi alabaftri tribus gaudent 
petalis externis, qua; tripartitum quali conflituunt calycem co¬ 
loris ex rubente viridique mixto amoeni: h®c petala non, ut 
docet D. LINN AE\ S FI. Gen. n. 610. ("quam notam vero 
in Syji. Aat. ed. X. p. 1082. omilit) cadunt. His meas 
abrumpebam obfervationes & difquifitiones ulteriores usque ad 
d.3 l .Maii, quo tempore hanc arborem denuo adii & duodecim 
penitus explicatos flores limul reperi, quorum unius imaginem 
mitto. C vicL tab. LXII .) In his floribus novem - duodecim 
& plura numeravi petala, a quibus calyx colore facile diftingui 
poteft (vid. tab. LXIII. j 2.) Diameter perfede expanli flo- 
ris novem 5 immo in nonnullis decem & undecim digitis re- 
fpondet. Propius aditanti interdiu afflant hi flores odorem 
gratum, qui vefpere fuperveniente pedetentim augetur ita, ut 
ad viginti pedum diltantiam fortiter perfentiretur: tunc tem¬ 
poris aura erat tranquilla, alias ulterius adhuc percipi pocuiffet. 
Odor fimilis effc magnae copiae Liliorum alborum. 

Vt plenum huius floris charaderem examinare potuif- 
fem, Dn. GORDON ramum florigerum abfcindebat, quem 
l®tus domum portabam & fequentia obfervabam. Tab. LXIII. 
a. repnefentat ovarium feu pericarpium ovale, floris medium 
occupans (conf. tab. LXII. c.) in quo odoginta flamina b.b. 
& quinquaginta piltilla feu capfularum feminalium germina c.c. 
numerabam. Duo flamina feparata, unum d. a facie exter¬ 
na, alterum e. a facie interna, oftendunt, &in hoc, anthera- 
rum loco, duos longos tradus laterales f f. qui farinam feu 
pollinem continent. Ovario feu pericarpio g. a vertice ad 
bafm difciflo, omnia confundebantur ita, ut nihil diftin&e ob¬ 
tulerint», quare fingula piltilla feparabam ab axe h. qui axis 
coniformis efl, fuperius paullulum acuminatus. Inferiori eius 
parti, pundis i. i. fignatse, inferta erant flamina, quae omnia 
flore accrefcente cadunt; k. k. funt duo capfularum rudimenta 
feu piltilla cum fuis ftylis l. I. & germinibus m. m. feparata; 
unum horum germinum n. fuperius ad capfulse initium transver- 
fe, unumque 0. perpendiculariter dilfedum depingitur. Sunt 
haec germina non carnofa, fed interius cava, feminumque pri¬ 
mordia p, adhaerent eius parti luperiori, quorum quatuor diftin- 
da reperi. Multas pari modo examina vi eiusmodi capfulas, 
ut de feminum numero certus fierem, & femper inveni eun¬ 
dem. Has ipfas partes lente optica audas fiflunt q. r. s. t. v. 
x. quibus antea expofic® clarius repr®fentantur, uti etiam Itylus 
affurgens & lateraliter reflexus, multis pundis feu globulis fplen 
dentibus & cryflalli quafi in modum pellucidis obfitus. His 
iungo, quando hae capfulae feminifer® in latere Ityli per capful® 
dorfutn t. leniter deorfum difflecantur, tegumentum earum 
facile extendi poffe & quatuor feminum rudimenta perlpicue 
adparere. Frudum maturum feu ftrobilum obtinere haud 
potui; repraefentat autem illum Dn. CATESB Y in fua hiftoria, 
cui titulus: tbe natural Ilijlory of Carolina , Florida and tbe Babama 
lslands Vol. II. t. 80.. Hadenus Dn. EHRETVS. 


explicato dependent modo, hic (tab. mfira LXIII.fig. y.) 
repr®fentaro unde LINNAEVS huius fpeciei nomen for¬ 
mavit. Strudura ovarii, capfularum feminalium &c. adeo 
conveniunt cum iisdem partibus Magnolia? altifTimse , 
(vid. noftram tabulam XXXIII.) ut mihi videantur figurae tali¬ 
ter, qualiter hic (tab. noflra LX 1 R.fig. z.) fiftuntur, line 
prolixiori defcriptione fufficere, ad ideam inde formandam. 
In Virginia nullibi vidiplures, quam duas vel tres harum arbo¬ 
rum in uno loco crefcentes; in Carolina autem frequentiores re- 
periuntur, in folo pinguiori (in ricb Land ) provenientes: ad- 
propinquante hieme folia deiiciunt. 

Qui Dn. EHRETI & CATESBY defcriptiones & 
figuras inter fe confert, deprehendit notabiles differentias in 
corticis colore, foliorum magnitudine,& floris petalorum trium 
exteriorum colore fituque. 

\ 

Vt hasc magis perfpicua fiant, Ehretian® tabulae LXIU. 
addimus figuram Catesbianam tum floris, tum frudus maturi feu 
ftrobili : illius fig. y ., huius fig. z. cum baccis partim cellulis 
adhuc inclufis, partim ab illis folutis & ex filis fuis pendentibus, 
de quo conferatur noftrae tabula XXXF. fig. 2. & defcriptio p. 9. 
illius fpeciei, quam CATESBY fuperius citat in fua hiftoria. 
Ehretiana floris figura tab. LXII. multum recedit a Catesbyana, 
fecundum quam hsc ftirps a LINN/EQ Syfil. Nat. edit. X. p. 
182. D. vocatur Magnolia folik ovato - Janceolatis , 
petalis exterioribus dependentibus, & nomine triviali 
tripetala, quo nomine eam iam antea Piant. Spec.p. 536, inter 
Magnolia; foliis ovato-lanceolatis varietates 3 recenfuit. 

Tertia h$c efl Magnolia; folio ovato lanceolato fecundum 
LINNiEVM varietas (conf. tab. Puper. IX. & XXXIII.) dum¬ 
modo ftirpes conflantis charadteris fpecifici appellare decet 
varietates. Huius pra;terea folia oblongo-ovata & in utroque ex¬ 
tremo paullulum tantum acuta funt. 

TAB. LXIV. 

M O N A R D A floribus capitatis & verticillatis, caule 

acute angulato, foliis lanceolato-ferratis, glabris 
Biittn. Enumer. Flantar. Horti Cun. p. 226. 

Monarda floribus capitatis fubdidynamis caule acutangulo Linn Jpec 
P • 22. n. 2. Mill. G. Ditt. Ed. VII. 

Monarda caule acutangulo capitulis terminalibus Linn. H. QifP. 
495 - 

E *P°I a - Flos feparatus, i. eius calyx, c. corollae tubus, d. limbus rinpens, t labium 
lupenus integrum, anguftatum, ereftum, flamina & ftylum obtegens f duo 
ftarnina , aequalia, corolla tubo longiora, g .flyluslongitudine flamina fuperans 
b. eius ihgma birurcatum, i. labium inferius reflexum, k. labium fuperius fena’ 
ratum, a facie interiore, ob latera revoluta concavum, in apice emarginatum 
labium inferius feparatum & explanatum a facie interiore, trifidum, lacinia me* 
dia longiore, angufliore u apice emarginata, laciniis lateralibus brevioribus 
latioribus & obtufis, cum binis flaminibus tubo adhaerentibus, m arnboftamin» 
a tubo feparata, cumantherisfubdidymis fibi invicem contiguis in magnitudine m 
turali, «. aufta, o. unum flamen cum antheris fubdidymis, x». in magnitudine 
aucta , cum anthens iam hiantibus & pulverem feu femen explodentibus - 

calyx feparatus cum flylo ovario adhuc infiftente, i. idem calyx verticaliter diA> 
dus & explanatus, cum quinque denticulis luis, uno fuperiorimaiori auabmr 
lateralibus minoribus, t. ovarium fundo calycis adhaerens, v. flylus fenaratus ^K 
ovano , 1«. ovarium a calyce feparatum , y quatuor ovarii femina, duo perfert, 
totidemque abortiva in magnitudine naturali, e. aufta, r. transverfe diflefta 
3 femen perfeftum & maturum a facie exteriore, 3. interiore, 4. verticillus 
calycum perfiftentium, 5. eiusmodi calyx feparatus. ’ ^ lc,uu * 


Haud incongruum erit, ex citato Dni CATESBY 
opere iungere hiftoriam eiusdem flirpis, quam in eius patria feu 
loco natali p. 80. annotavit his verbis latine redditis: 

Hsec arbor (fAnglice Umbella Tree nominata ) 
altitudine afeendit ad fedecim vel viginti pedes, cuius truncus 
raro 5. digitos crafflcudinis fuae diametro excedit; cortex albus 
efl, lignum molle &fpongiofum, f;olia plerumque triginta digi¬ 
tos longitudine & quinque circiter digitos in latitudinis medio 
©quant, circuli in modum ita difpoflta, ut umbellam quandam 
reprsefentent. Ex medio eiusmodi foliorum circuli provenit 
flos, qui efl: albus ex decem vel undecim petalis compofitus, 
ex quibus tria exteriora funt pallide viridia, &, antequam 
flos explicatur, reliqua petala includunt; flore autem penitus 


Nota. Elegantiffima haec planta Virginiae feu Americae feptentrionalis 
indigena efl, ubi incolae foliis ( quae trita gratum reficientemque 
fpirantodorem) utunturlocoTheae, quam Osvvego Tea 
appellant, quo nomine vero etiam falutantur folia alterius fpe¬ 
ciei, Origani Canadcnfis nomine nota. Radix efl per¬ 
ennis caulis annuus, ut MILLERVS /. c. docet. Laudat-ni 

BUTTNERVS in Catalogo citato indicat, cl. GRONO- 
VIVM hanc plantam, ex Penfllvania acceptam, Europae 
alumnam reddidiffe, eamque in eius horto 1739. primum flo- 
ruiffe: quibus addit eundem Audtorem illam aliasque plurimas* 
quas nondum vidit curiofa Europa, in nova Flor® fu® editione 
deferipturum effle; fed altera Flor® Virginian® editio Lugd. Bat 
1762. in 4torecufa, non continet memorata, immo ne quidem 
inter Monardas huius & prioris editionis a. 1743, in 8vo 

^ a excufe 










32 


excufe occurrit nomen Ipecificum noftrae conveniens, Poft 
acceptam EHRETI pidturam n. I. hanc ipfam plantam ex 
femine in libero aere educavimus, quae autem floris colore in- 
iigniter differrebat, quare huius partem adpingendam, fimul- 
que fructificationis partium ftruCturam addendam curavimus, 
Num color floris notabiliter diftindtus climati an culturas tan¬ 
tum adfcribendus, an conflantis varietatis charaCter fit, aliis 
diiudicandum relinquimus. MILLERVS defcribit flores 
coloris intenfe rubri, BVTTNER VS vero plantam fplendi- 
diffima fua purpura elegantem dicit, qui etiam Monardam 

flore albo, brafteis ex albo Sc viridi variis 

addit. 

TAB. LXV. 

SOPHORA foliis ternatis leflilibus : foliolis fabro-1 

tundis glabris Limjpec. 373. n. 5. Mill. Gard. D. ed. FII. 
Gronov. Flora Virg. edit. ait. p. 64. 

Cytifus foliis fere feflilibus, calycibus fquamula triplici auCtis Linn. I 
H. Cliff. p. 355\ n. 4. Clayt. & Gromv. FI. Virg. Edit. I. p. 82. 
Miller. Gard. I)i&. Ed. VI. n. 23. 

Cytifus procumbens Americanus, flore luteo, ramofiflimus, qui 

Anii luppeditat Pluk. Almag. 129, Phytogr. t. 8 6 . fig. 2. Ebret. 
tab. I, & III. fig. 3, 

Expof a. Flos integer feparatus cum calyce, h. vexillum, e. e. alse, d. d. carina partes 
e. calyx cum germine & flaminibus figillatim receptaculo infertis, f. flamen repa¬ 
ratu™ , g. calyx cum germine aucto, cibi, uti in fig. a. & t. ad calycis fundum eius 
fquamula triplex b. quodammodo indicatur. 

Nota. Haec eft illa Cytifi feu re&ius Sophora? (conf. tab. LIX.) 

in explicatione fpecies,cuiusfuprat.LV.p.26.mentionemfecimus. 

Brevem eius defcriptionem dat laudatus MILLERVS l. c. his 
verbis latine redditis: Huius plantae natale folum eft Virginia & 
Penfilvania: ex utraque hac regione accepi eius femina. Ex 
eadem planta aliisque olim in America pararunt mercis illius, 
Indigo di&ae, fpeciem vilem, antequam vera Indigofera planta 
ibidem introduffca fuit. Radix eft perennis, varios excludens 
caules pedem circiter altos, qui ramorum tenuium magnum nu¬ 
merum fpargunt, quos inveftiunt folia ex tribus lobis ovalibus 
glabrisquecompofita, petioloconiun&a, uti aliatrifoliata, ar&e 
ramis adhaerentia. Flores menfe Julio proveniunt in ramorum 
extremitatibus in brevi fpica, (fecundum EHRETI citatam & 
noftram figuram potius laxe feu fparfim difpofiti) ex genere 
papilionaceorum lutei, quibus faepe fuccedunt filiqu® breves 
tumidae, quae aeftate fervida maturitatem adipifcuntur in Anglia: 
rami ad radicem usque pereunt autumno. Plantam hanc ge¬ 
nuinam Sophorae efle fpeciem, non folum teftantur LIN- 
NiEVS atque MILLERVS itemque GRONOVIVS 
locis citatis, verum etiam noftrae tabui® figura e. id probat, cui 
EHRETVS illuftrationis gratia h®c fubfcripfit: „ diftinguunt 
„ hanc plantam a congeneribus flamina, qu® omnia ad recepta- 
„ culum libera funt.„ De hoc chara&ere generico peculiari conf. 
explicatio t.LIX.p.fupe.27.LINNA£VS H.Cliff.l.c.hanc plantam 
inter Cytifi fpecies recenfens plura collegit & exhibuit eius 
fynonyma, qu® hic repetita forent fupervacanea, idque adhuc 
magis, quoniam A. ipfe poftea Spec. p. 739. n. 3. horum fyno- 
nymorum plantas feparavit & ad Cytifi fpecies remifit, noftram 
vero p. 373. n, 5. Sophora? fpeciebus adfcripfit & nomina 
tantum ex PLVKNETIO , GRONOVIO atque EH- 
RETO citata ut fynonyma retinuit. His adhuc addimus, 
neminem ex his quoque citatis audloribus defcribere vel deli¬ 
neare filiquam per intercapedines tumidam, feu ad femina no- 
dofam, qualem tamen LINNiEVS Gen. Piant. p. 175. «.456. 
inter Sophorae chara&eres indicat & noftra quoque tabula 
LIX. fig. m. n. 0. repr®fentat. PLVKNET ipfe filiquam, 
quam fu® figur® iunxit, eadem figura & eadem tantum magnitudine 
delineat, qu® in noftra apparet: fed hoc frudtus difcrimen in 
fyftemate Linnaano, foli flori fuperftrudto, genus non mutat. 
D. GRIFFIT HVGHES in fua hiftoria naturali infui® Bar- 
bad® ( Natural Hiflory of Barbados Lotid. 1750, fol.) huius 
piant® nullam facit mentionem, fed p. 403. tantum indicat 
the Indigo - Weed (Weed denotat Anglis plantam filve- 


ftrem& Zizaniam) quam vero non defcribit nec delineat, cuius 
rationem dat his propemodum verbis: in huius infui® mercatu¬ 
rae infantia merx indigo, ex hac herba parata, ufu venibat,- fed 
poftquam facchari mercatura reddebatur qu®ftuofior & vicini 
noftri Galli, mercem Indigo viliori pretio divendebant, h®c 
mercatur® pars abolita fuit, quare e quadraginta circiter retro 
annis indigo hic locorum non amplius pr®parabatur, hinc ne- 
cefliim haud duxi, hanc plantam & mercis indeparand» metho¬ 
dum defcribere. Hoc confirmat CLAYTON. I. c. hac 
nota: ,, tentarunt, ex hac planta fmegma Indigo didlum confice- 
„ re, verum fucceflus minime refpondebat. „ Additpr®terea 
hoc fynonymum: „ Spartio affinis trifoliata ramofa, 
,, foliis parvis fubrotundis glaucis: flore flavo f 
,, caulibus glabris lentis flavefcentibus, ad finem 
,, foliis delfitutisj filiqua brevi tumida, duo vel 
„ tria femina reniformia continente ; radice 
„ perenni, vere turiones Afparagi inltar emit- 
„ tente. „ 

TAB. LXVI. 

RHODODENDRVM foliis nitidis ovalibus * 

margine acuto reflexo Linn. Spec. 392. n. 3, 

Ledum lauro - cerafi folio Eiusd. Amoenit. Acad. II. 200. 

Chamaerhododendron, Lauri folio, fempervirens, floribus bul¬ 
latis corymbofis Catesb . Car. 111 . p. 17. t. 17. f. 2. 

Expof. 4. Perianthium qu'nquepartitum , quod in hac imagine non, nifi aliqua ex parte 
m alabadris feu floribus nondum apertis, in confpeftum venit, figillatim vero 
non repraefentatum eft, b. floris corolla, penitus expanfa, mono fc petala limbo 
patente, in quinque fegmenta rotundata divifa, c. c. c. c. c. flamina decem corol¬ 
la tegmentis breviora , ad fingula corolla fegmenta bina, cum filamentis fili¬ 
formibus lateraliter inflexis & antheris ovalibus filamentis infiflentibus , d pillilli 
germen orbiculatum retufum cum flylo filiformi, pariter inflexo , flaminibus 
paullulum breviore & digmate e. globofo obtufo, /".capfula feminalis ovata , fub- 
angulata cumflvlo & penanthio perfidentibus, g, eadem transverfe fe<fta, quin¬ 
que locularis, b. femina numerofa minima. 7 ^ 

Nota. Elegantem & ferme eandem huius ftirpis florentis imaginem iam 
exhibuitCATESBY l. c, in noftra tamen omnes parces, pr«- 
cipue capful® leminalis, maiori cura repr®fentat® funt. De¬ 
fcriptionem huius ftirpis ille ad didit fequentibus verbis latine red¬ 
ditis : Arbor h®c ad fedecim circiter pedes afcendit,folia producens 
femper virentia, figura illis Lauro-cerafi fimilia profunde viridia 
atque fplendenda. Flores proveniunt in corymbos feu fafciculos 
collefti, quorumnodi feu gemm®, autumno comparentes, te¬ 
guntur perianthio (potius involucro) fquamofo-conico, mate¬ 
ria repleto vifcofa, qu® illud defendit contra feverum hiemis 
frigus. Vemo tempore ampliat® h® gemm® dehifcunt & ex¬ 

cludunt viginti pluresque flores monopetalos in quinque feg¬ 
menta divifos, fingulos pediculo dimidium pollicem longo infi- 
ftentes. Hi flores explicati apparent albi, propius autem 
confiderati pallide rubent, qui color in floribus cadentibus ma¬ 
gis adhuc pallet. Vnum ex quinque his fegmentis feu peta¬ 
lis longius & magis concavum eft reliquis & ex maculis flaventi¬ 
bus, viridifcentibus & purpurafcentibus mixtis varium, qu® 
macul® formantur a materia quadam vifcofa fuper extremitati¬ 
bus tenuiflimorum pilorum expanfa. Convexa facies eorun¬ 
dem petalorum etiam mixta eft colore ex viridi flavefcente. Pi- 
ftillum furgit ex floris centro, capitulo fcarlatino ornatum & 
decem flaminibus circumdatum, quorum tria'longiora, (eptem 
breviora funt, quorumque farina exit ex apertura parva rotun¬ 
da in eorum fummitate. Elegans h®c arbor ornamentum eft 
regionum maxime occidentalium & a Penfilvania remotiflimarum, 

& crefcit in folo valde fterili, vel in declivitacibus rupium mon¬ 
tiumque ut & ad rivorum littora, in locis maxime umbrofis. 
Plures eiusmodi arbores iuniores ex Penfilvania mifl» funt a D* 

B ARTRAM, qui illas primus detexit; fed nulla earum flores 
produxit, &, licet ab aliquot iam annis plantat®fuerint, exi¬ 
guum tamen ceperunt augmentum, videnturque fol® ex 
ftirpibus Americanis, qu® noftro folo climatique adfuefcere 
recufant. 

Hinc procul dubio MILLERVS hanc fpeciem in Di- 
ftionarii fui editione VII. penitus omifit. In fexta quidem n .5. 
recenfet Chamaerhododendron Americanum femper 

virens. 










\<Ja£r. L^K-Tb 


S OPHORA Jolus ter natis seffU£bus:\JbtLolzs subrotii/, 

dis glabris JZinn. Sp ec. 3 ^ 3 . rt. 5. 

cl. flos tntegxrul calycc, b. vcscillum, c. c . alae, d. d. canurce partes, c. cab/vc rura germine etjbami, 
rubus, jb stamen, JcpcLratecrrv, g. calz/Jc cura g/zrmznc aucter, bJz . cab/ccr spuamida trzplezc. 


i d 











* y • ; ' --** 






\ 


V 




. RHODOl)JljNDRf2i£ follZS rutubis OPClJjJjUS/ TTLCLTCfJJT C CLCLLtO rc„ 

n J r - c 

TLCOCO J^iruz. *j>pcc. 'byz. tl. a, 

cL.cL.*.a..perbitaAmrn./ b.b.jlons corolla., c.e.c.c.c.JtamPcv/ d.d.pi/tilli ^rrten, aim,JttfU/ c.c.Jt^li/hpnuz./ f. cap/bla. aun, faU et.pen.-m 
an±hio cl. pcrftstcniibitJ' / p. tuip/ula. transper/p sucta/ b.Jcmtnxi.. 


i 

























/ 





V 


} 











» 



Jab. LJCETI. 




PETIVERIA c, 


,1/271,. jf.CUf.M. 

ci.ylosperia/it/uo adhuc inclti/us, h. cacphcatus in mapsiituduic rzaticralz. / c.aucta, a^jricic intcrLcrc, d. eactcriore ct lateralia/ e. e , pcriarttlic/, 
WTVy pcrsi/trcnha v g.g. g.JtasniruLy h. petulum,^Jeparatum cum, Ihcalus^Jtaminllus / i. pi/lzllurny k.Jructus mi/ruatur^. 

i.Jructus a, caro Ha, Jcparatus/ rn . n. ulcrn, paullo maturior trt mapjutuJinc naturale/ o. aucta, cum, incoluere camillus hamatlsy p. semen^ 


dcmulatiu 


're, q. ejus nucleus 

























Xai. LXVIII 



JffiJJfiW jolixs obloitgo-txcnczolatis Jim ordine, rcunoruirv 

spinis rarioribus . 

a. a.corolla eocplzcata./ b. cabpoc bijzfuS/ e. corolla a, Jacze interna dffccta, d. d. corolla tuLzis / e. e. corollas 

sa^aztcL, f.f.f. stamina/ g. h. germen etjtqlus acm.Jtbgmatc globofo/ , i. corolla a facie eoetema/ Jc. stamen cum an„ 
era. alap/ma m moig/iitiuzizLc aucta./ I Hem stamen, cum. andiera hilaculari transrer/e secta / rn. germen/ n.JtzjLj etr o. 

stigma, m magnihidine aucta/ p. germen maturius tr'ansrerf q. lorigxhulirialttcr scetum / r.Jcmznis rudirricritiim^ singzc // 
La in magnitudine nr/etq , 











virens, floribus dilute carrieis,purpureis maculis notatis i fed plura 
non addit, quam quod huius fpeciei aliquot plantas nunc crefcant 
in horto Ducis ARGYLL in JVhitton prope Homslow. 

TAB. LXVII. 

PETIVERIA Unn . H. Clifif. 141. H. Vpfi 91, Actor. 

Stockholm. 1744 ; A 2 8 7. t, 7. MU. G. D. Ed. VI. & VII Bur- 
mann in expofi, icon * Plumenianar. p, 213, Hili Hiftory of Piants 

P • 393 * 

Petiveria foliis oblongo-ovatis, fpicis longioribus terminalibus' 
Browne civil and natural Hifiory of famaica p. 274» 

Petiveria Solani foliis, loculis fpinofis Pium. gen. 50. Icon, a \Burm. 
edit. p. 213* 

- 

Verbenae aut Scorodoniae affinis anomala , flore albido, 
calyce afpero, Allii odore Sloan. Cat. Jamaic , 64. Itiner. I p . 
172, Rai. Suppi. 287/ 

a. Flos perianthio adhuc includis, h. explicatus, uterque in magnitudine naturali, 
t, in magnitudine audta a facie interiore, d, exteriore & laterali e. c,e. calyx feu 
perianthium. /././. f.f.f.f.f. petala non caduca fed perfidentia, g. g. g. da mi- 
na fex cum fuis antheris fimplicibus, k. petalum feparatum cum duobus flami¬ 
nibus adhaerentibus, i. piflillum feu potius cius germen , /e. fructus a corolla fepa- 
ratus in flatu mox poft floris explicationem, /. Iruftus maturior, m, n. maturus 
uterque in magnitudine naturali, o. aiufta cum capfulae feu involucri cornibus ha¬ 
matis, 0.fructus maturus, unicum continens femen, p, femen denudatum com- 
prelTum in fummitate emarginatum , q. feminis nucleus denudatus. 

Nota. Planta haec vilis, neque ob venuftatem neque ob ufum Angu¬ 
larem commendata, locum in hac collectione tantum obtinuit 
ob raritatem fuam & characterem peculiarem. In India occi¬ 
dentali quidem, praecipue in hunaic® & Barbata infularum 
regionibus, valde communis, immo zizani® inftar molefta eft; 
in Europa vero non, njfi in curioforum botanophilorum hortis 
culta reperitur. Totius plantae defcriptionem dedit SLOANE 
Hift. feu Iiin. I. p. 172. quam RAIVS latine redditam fu® 
piantar. biforia Supplemento feu tomo III. inferuit, LINNAEVS 
vero hinc inde emendavit in Hort. Cliff, & Vpfal, item in Adis 
Stockh. de quibus Adis notamus, eadem ex Suecica lingua in 
Germanicam ab ABRAH. GOTTH. K AESTNERO verfa 
proflare hoc titulo : der Kceniglich. Schwedifcb. Academie der 
PViJfenfchaften Handlungen &c. ubi Yol. VI, p. 289. feqq. & 
t. IX. reperiuntur, quae de hac planta agunt. * Cum horum 
audorum defcriptione conferri poliunt MlLLERVS , BVR- 
MANNVS, BROWNE, HILL. locis citatis. Docent 
hi, omnes huius planta.partes validum & ingratum Allii odo¬ 
rem fpirare, ipfam plantam perennare & femper virere, immo 
tempeftatum flccitati adeo refiftere, ut, quando alite piant® 
a folis fervore comburuntur, haec vegeta perfiftat, unde be- 
ftise, alio pabulo deficiente, ea vefci coguntur, quae vero il- 
iarum carnes, & vaccarum lac, tam ingrato foetenteque odore 
inficit, ut ad ufum culinarem plane infervire nequeant. Hinc, 
quia eius qualitates ad intimas animantium partes penetrant, 
LINN A E V S fufpicatur, ex hac planta parari pofle remedium 
penetrantiffimum ; fed BROWNE obfervatio monet, cau- 
tiflime eius ufu procedendum efle: annotat enim 1. c. omnium 
eius partium minimam particulam maflicatam, os tanto ardore 
afficere, ut lingua inde nigra, arida afperaque reddatur eodem 
modo, quo in febribus malignis adparet. Figuram foliorum 
atque ramorum, tum florigerorum tum feminiferorum, publi¬ 
cavit BVRM A NNVS inter icones Plumerianas tab. CCXIX. 
eaedem vero partes maiori cura delineat® fifluntur in Actor. 
Stockh. tabula IX, citata, nemo autem, quantum fcimus, eas¬ 
dem vivis coloribus illuftratas repraefentavit. Charaderem 
primus notavit & nomen genericum adflruxit PLVMIER 
novor, generum piant ar, Americanar. p. 50. t. 39. fed imperfecte; 
accuratius autem illum definivit LINNAEVS Gen. pl. n. 
417. & emendatum in Attis Stockh. I. c. ubi etiam fmgulas 
partes, chara&erem formantes, exhibuit delineatas, ex quibus 
fgurar. noftras i. k. I. n. '0. mutuavimus , ab ipfo EHRETO 
('ut in earum explicatione ibidem notatur ) delineatas, inno- 
ftra vero imagine omiflas: conferri meretur chara&eris defini¬ 
tio MILLERI, atque BVRM ANNI. Characterem BROW¬ 
NE 1. c. his verbis ( qu® , quum hoc opus non omnium 
verfatur in manibus,, transfcribere haud fupervaeaneum duxi- 


33 

mus) indicavit: „ PemntKium: Perianthii feffilis vicem 
„ fupplent fquam® tres, lineares, ere&opatentes, laterales* 
„ Corolla: fquamas inter & fpicam emergit flos tetrapeta- 
„ lus, perfiflens: petalis lanceolatis, anguftis, iuventute albi- 
„ dis, erefto - patentibus, fenectute eredis , virentibus. 
3, Stanuna: filamenta fex, quorum duo ceteris breviora funt 
,t & oppofita; Antbera fubrotund®. Piflillum: germen 
„ fubhirfutum, breve, obtufum; fiyli quatuor, tenues,fetacei, 
„ reflexi, fiigmata acutiffima. Pericarpium: capfula coria- 
„ cea, oblonga, obtufa, comprefla, unilocularis, bicornis; 
„ fingulis fetis binis, rigidis, reflexis, munitis. Semen: 
„ unicum oblongum, ad apicem appendicula figulata reflexa 
,, inftrudum. ,, Ceterum nec harum partium, nec ipfius 
piant® iconem addidit. Pr®ter frudificationis partes depidas 
& defcriptas citati audores indicant quoque germinis ftylos 
quatuor. LINNAEVS Gen.pl, 1. c, defcribit illos fubulatos, 
in linea reda pofitos, ftigmatibus perfiftentibus pr®ditos ; & 
in Sbfi. N, ed, X. n. 4.17, recenfet Petiveriam inter hexandrias 
tetragynias,femine uncio apice aculeis reflexis, & in Att.Stockh. I, c. 
ex propria obfervatione definit piftilli germen rotundum pilo- 
fum quatuor ftylis inftrudum, & pericarpium appellat capfulam 
inferius anguftiorem oblongam, ad latera burf® palloris inflar 
compreflam, intus cavam & in fummitate quatuor uncos refle¬ 
xos exhibentem; hi autem ftyli uncique, quoad differentiam 
& figuram accuratiore diftindione, defcriptione delineationeque 
adhuc egent, (fdicuntur namque apices, & perianthii & ftylorum, 
reflexi, pilofi pr®terea germinis atque ftylorum exiguorum deli¬ 
neatio in magnitudine auda multum lucis adfufura effetjquod nos 
pr®ftare haud poffumus,quia floris vivi examinandi occafio nobis 
nondum contigit. JACQVINin fuanuperrime edita felettarum 
fhrpium Americanar. h foria p. 101, his verbis indicat „ Petive- 

„ riam (oftondram)floribus oftandris: Planta fru- 

,, ticoia, tripedalis, odoris alliacei, Petiveri® aliiace®, nunc in 
„ hortis botanicis fatis vulgari, adeo fimilis, ut nihil, quod ad- 
,, dam,habeam , finon, efle flores odandros omnes flaminibus 
„ in®qualibus; & corpus penicilliforme, quod germini adfidet 
„ in hac efle rubrum,in alia album. Habitat frequens in Marti- 
„ mea aliisque Carib®is* Floret fere integrum annum. „ Fivu- 
ram non exhibuit. b 

TAB. LXVffl. 

LY CIVM 5 folns oblongo-lanceolatisjfine ordine,floribus 
folitariis petentibus alaribus ramorum fpinis rarioribus. 


£.xpQj. a. a. a. corolla explicata patens, b. calyx bifidus feparatus cum quinque denticulis 
uno maiore, & quatuor lateralibus minoribus, cui inharet flylus, c corolla a ca' 
lyce feparata a facie interna longitudinaliter difTefta, d. d. d. coroll<e tubus brevis' 
e. e. e. e. e .quinque corollae fegmenta, fingula ungue albo notata, / f f f f ouin’ 
que Aamina cum fuis filamentis tubo adnatis atque antheris, g. geimen in fundo' 
tubi litum, b. ftylus fimplex corolla longior cum fligmate globofo, / corolla a 
facie externa, * flamen cum fua anthera didyma in magnitudine aubla' i idem 
flamen cum anthera biloculan transverfe dilTedla, m. germen, » ftvlus & o 
{ }}$™ in magnitudine aufta , p. germen maturius transverfe, longimdinalitei 
diilecTum, r. feminis reniformis rudimentum, fingula in magnitudine auda 


Nota. Duas Lycii fpecies iam tabula XXIV. fuperiore expofuimus, 
quarum charader conferri poteft. Huius fpeciei imagini 
EHRETVS fubfcripfit: Lycium. Linn. Gen, Iasminoides 
Sinenfe Halimi folio Sc facie Att, Parifi & fequentem 
iunxit defcriptionem. Inveni apud DV HAMEL Arb. p. 
306. figuram, qu® cum hac valde convenit, & Dn. MlL¬ 
LERVS defcribit etiam in feptima fui Didionarii editione quan- 
dam fpeciem, quam Lycium foliis ovato-lanceolatis, 
ramis diffufis, floribus folitariis patentibus alari- 
bus,ftylo longiore vocat. Defcriptio fua de huius flirpis 
crefcendi modo bona eft: id tantum adnoto, hanc, quam 
egofifto, in ramis hinc inde, rarius tamen, aculeis munitam 
& folia me® fpeciei, in ftirpe adhuc tenera, altero tanto maiora 
efle, quam ea, qu® mea imago repr®fentat: folia namque 
tunc, quando rami flores producunt, minora evadunt. ' Fio- 
■ res huius flirpis amceniffimo colore purpureo fuperbiunt, & in 
eorum centro adparet ftella candida pentagona; fig. a.c,a 
facie externa vero fig. i. corolla pallide rubet & fplendet. 
Calyx monophyllus & bifidus eft, ad oras in unum fegmentum 
maius & duo minora divifus vid. fig. b. Figura c. monftrat co¬ 
rollam apertam & expanfam , cum quinque flaminibus tubi 
^ late- 


/ 






lateribus- adoretis. Staminum filamenta omnia ad bafin 
fuam villis denfe obfita funt, vid.fig. k. /. in magnitudine autta. 
Germen feu Pericarpium fig . m. p. q. in magnitudine audla re- 
prafentatum, fubrotundum& biloculare fig. p. eft, multaque 
continet femina reniformia r. 


Recenfetur a DV HAMEL I. c. QTraitS des arbres 
& arbufies Tome I. p. 30 5 . n. 3. Iasminoides Sinenfe 
Halimi folio Sc facie Att, Acad. R. Parif & n. 4. Ias¬ 
minoides Sinenfe Halimi folio longiore Sc angu- 
fliore, & tab. 121. utriusque addit figuram ligno excifam, 
quarum prior eadem eft, quae in Adi. Parif. /. c. occurrit, 
floris frudlusque vero partes delineatae funt a finifiris peculiaris 
tabulae aeneae parvae, fronti huius generis praefixae, quas 
fuo Lycio Sinenfi n. 3. £ ut explicatio huius tabulae 
p. 305. docet ) tribuit, cuius nomen in Adlis Parif. citatis, 
ad annum usque 1757. evolutis, invenire haud potuimus. 
Num huius A. quartae fpeciei nomen & icon alibi proftet, nos 
pariter latet: eius figura, quam citata t. 121. a finifiris eius¬ 
dem que floris & frudlus partes in frontifpicii tabula aenea a 
dextris figillatim delineat, multum a priori differt, neque vero 
cum illis noftrae tabulae convenit: folia namque multo angu- 
ftiora & vere lanceolata funt; corollae limbus quidem patet, 
fed tubus multo longior eft, praecipue autem calyx delineatur 
& defcribitur tantum bifidus, frudlus itemque delineatur cylin¬ 
drico - conicus & femina rotundiora. In Adlis Parif. 
C Hfioire de l' Acad. Roy. des Sc .) annde VIII. edit. Parif.p. 318- 
indicatur Iasminoides Africanum Iasmini aculeati 
foliis Sc facie, quibus additur: an Rhamnus alter fol. 
falfis flore purpureo C. B. Pin. 477. Rhamni prio¬ 
ris altera Ipecies Cluf cuius figuram fiftit tabula 12. cum 
omnibus floris frudlusque partibus feparatis & figillatim reprae- 
fentatis in magnitudine maiori, quarum explicatio reperitur p. 
317. Hae icones omnes ab illis noftrae tabulae multum differunt 
& fimiliores funt iftis, quas noftra tabula XXIV. fig. 2. reprae- 
fentat, fi excipias baccam, quae in noftris tabulis fimplex, in 
Adlis citatis gemina adparet. Eam Lycii fpeciem, fupra ex 

MILLERI Didtionario citatam, laudatus A. Ed, VII, n. s. 
indicat & his deferibit verbis latine redditis ; Vuec fpccics fponte 
fua crefcit in China, unde eius femina haud pridem in Angliam 
venerunt, plantae vero ex illis educatae nunc in variis hortis 
coluntur, quas nonnulli agnoverunt pro Thea. Crefcit ad 
magnam altitudinem infirmis, irregularibus, diffufisque ramis, 
qui fulcimento opus habent, fine quo fuper humo repunt: 
menfuravi aliquot horum ramorum, qui uno anno ad duodecim 
circiter pedes longitudine pervenerunt. Infima folia longitu¬ 
dine quatuor digitos fuperant & in medio tres digitos lata funt, 
laete viridi 1 & tenerae confiftentiae, fituata fine ordine ubique 
in ramis; dum furculi longitudine augentur, magnitudo folio¬ 
rum diminuitur & fuperiorem partem verfus unum digitum 
longitudine & quartam eius partem latitudine non excedunt, 
ramisque ubique ardle adhaerent. Flores proveniunt folita- 
rii ex omnibus iunfluris in fuperioribus ramorum partibus, 
exilibus brevibusque pedunculis infiftentes; funt coloris fatu- 
rate purpurei & brevi gaudent tubo, limbus patens latius fe 
expandit, quam in omnibus antecedentibus (fcilicet quas A, 
recenfet3 fpeciebus, & ftylus multo longior eft floris tubo. 
Floret haec fpecies menfe Augufto, Septembri & Oclobri. 
Durabilis eft haec ftirps & folia fua retinet usque in menfem 
Novembrem. Facile propagatur radicibus fuis ferpentibus, 
quae in magna diftantia fpargunt turiones & refe&ae ftirpis 
partes fub terra tam facile emittunt radices, quam illae Salicis. 
In hac deferiptione fpinarum feu aculeorum nulla fit 
mentio. 


Ex his inter fe collatis liquet, noftram plantam, fi non 
pro fpecie, peculiari pro varietate tamen agnofeendam effe: 
nam a Milleriana differt fpinis, & a Parifina foliis, quae in 
illa fecundum A6lor. Gallic. & du HAMEL figuram funt val¬ 
de angufta, qualia pariter fe fiftunt in utraque figura noftrae 
tabulae XXIV. Ceterum, quum nullam deferiptionem iconemve 
cum hac noftra flirpe accurate convenientem invenimus, fy- 
nonyma addere haud potuimus. 


TAB. LXIX. & LXX. 

LAVRVS foliis integris trilobisque Limi. H. Clijf. 1 54. 

n. 1. Mat. med. 65. n. 193. Spec. I. 371, n. 10. Syfi, N. ed. X. 
p. 1010. n. 10. Gron. FI. Virg. 4 6. Ed. II. 6 2. Roy. Lttgd. B. 
227. n. 6. PVachend. 259. n . 7. Colden. Noveb. feu Att. Vpfal, 
I 743 - P» 11 9' n ' 94 * MU. Gard. Ditt. ed. VI. 11. 11. ed. VII, 
n. 10. du Hamel Arb. I. 350. 

Laurus flore a frudlu remoto in eadem planta, foliis integris & 
trilobis Eram. 141. 

Cornus odorata folio trifido, margine plano, Saffafras di&a Pluk. 
Alrng. 120. Catesb. Car. I, p. & t, 55. MU. C, Ditt.ed.IH~ 

} 

Saflafras Monard. fimpl. med. p. m. 355. Rai. Hifi. II. 1568. Ger. 
1525. Park. 1607. Cafalp. p.59, Herm. H, L. B. 537. 

Saflafras arbor Monardi Dalech. H. Lugd. 178. b. Pluk , Phytogr , u 
222. fig. 6. 

Saflafras arbor ex Florida ficulneo folio Bauh. Pin, 431, b. Munt, 
Aardgew. p. 110. fig. 110. 

Saflafras five lignum Pavanum Bauh. Hifi , I. 483. 

✓ 

Saflafras, Saflepes Sc Saflifragia Jonfi. Dtndr.p. 218. 

Saxafras Pomet. Hfi. gen, des drogu. 110, 

Xylomarathrum Zorn. Botamlog. p. 608. 

* 

Pavame Indorum Saflafras Gallorum Monard. I. c. 356, & 
Palameh Floridanorum Collett. Itinerum edit . Germ. Vol, 
XV. p. 21. 

Palame Floridanorum Charlevoix Hfi. de la Kouv. France T. 1. 
p. 29. 

Anhuypitanga & Anhuiba feu Saflafras maior Pifi 14 6. 
Winauk C. B. pin. 431. b, Winauk Virginienflbus 
jpotfi, 218. & Winanke Parkinfi \6o6. 

Expef. Tab* LXIX* repraefentat arbufculae rei fruticis huius habitum omnem, 8c a 
latere in magnitudine naturali a. folium integrum b. bilobatum & e, ’trilo- 
batum* 

- Tab* LXX, fiftit in magnitudine naturali ramulum florentem , flores & 

frudlus, 4, 4, 4, eft folium integrum a facie Nuperiore, b. b , inferiore, c. c.e. 
folium trifidum a facie fuperiore, d . d , inferiore, e , e. e. e. fquamae feu ftipulae 
gemmae floriferae, /, /. /, foliolum lineare, g, flos mafculinus feu ftamineus 
cum fex petalis feu potius corollae fegmentis & novem flaminibus, b 4 eiusmodi 
flos cum^ totidem fegmentis atque flaminibus & praeterea cum ftylo i, & flio*. 
mate vario fed fine germine, k , idem ftylus (an potius ftamen monftrofurr?) 
a flore Reparatus, /, novem flamina a corolla feparata, w, duo flamina feparata 
cum fuis antheris ab utraque facie, »* », o. glandulae filamentis flaminum adna- 
tae, p , ejusmodi glandula feparata, q * alia glandula cum brevi filamento proprio 
r. flos femininus feu piftillatus a tergo, cum pedunculo fuo proprio , /, idem a 
facie anteriore cum quinque fegmentis, totidem flaminibus Sc piftillo perfe- 
dlo, /. eiusmodi flos cum fex fegmentis, totidem flaminibus, glandulis & pi¬ 
ftillo perfedlo, t/, piftillum feparatum cum germine, ftylo & ftigmate, x. glan¬ 
dula feparata^ cum brevi filamento proprio, y. racemus pedunculorum cum fru- 
ftibus maturis recentibus, e, cum frudibus ficcatis, i* i* bacca recens, 2, 2 # 
eius calj^x feu cupula, 3, cupula ficcata , 4. talis a bacca feparata a facie laterali I 
5* a facie interna cava baccam excipiente, 6, bacca ficcata feparata, 7. eius nux 
8. nucis putamen dimidium a facie interna cum nucleo, 9, a nucleo liberatum! 
io* nucleus feparatus* 

Nota. Obfervatio de arboribus Saflafras diflis Londini cultis earum- 
que floris chara< 5 tere, quam Dn. EHRET VS cum Academia 
Caefarea N. C, communicavit, quamque hsec in Novor, A<ftor, 
fuorum Tomo II. Nro LXXXII, p, 326, publicavit, occafio- 
- nem nobis dedit, non folum in fcholio ibid. p. 327. addito 
illa iungendi, quae in ficcis foliis novellis fioribusque huius 
ftirpis ex patria fua allatis ipfi notavimus, verum etiam con- 
feribendi eiusdem ftirpis praeftantiflimae aeque, ac in Europa 
rariflimae, hiftoriam generalem, ex obfervationibus plurimorum 
auttorum difperfis colle&am, quae eiusdem Tomi appendici 
p. 281 — 317, eiusque epitome p, 318, inferta funt; ex qui¬ 
bus 







































’/lO 



LAVRVS Jbtiis integris trzlo 

bisegie X UZTL. tX. cigf. i& 4:. n,. x. 




* 

































buspotiora iisdem pene verbis hic repetimus, & figuris colo-'' 
ratis illuftramus; ceterum illos, qui plura fcire deliderant, ad 
A6ta citata ablegamus. 

Stirps ha?c indigena eft plerarumque Americse meridiona¬ 
lis a?que ac feptentrionalis regionum: e. gr. Floridae, (ubi in¬ 
tegra? eius filvae ) Brafilia?, Canada?, Carolinae, Virginiae, & 
valde copiofe Novae Franci®, Luifians, Penfilvani», Novae 
Jerfey, Novae Georgiae & Coldenhamiae in provincia Nove- 
baracenfi. Crefcit in locis maritimis & folum amat macrum 
fabulofumque, parum humidum, 

Europaeis illam primus circa annum 1^69. notam fecit 
MONARDVS, Hifpalenfis medicus, cuius fimplicium me¬ 
dicamentorum ex novo orbe delatorum, quorum in medicina 
ufus effc, hiftoriam ex Hifpanico fermone in latinum transtulit 
CAROLVS CLVSIVS, Antvverpiae variis annis & formis 
editam (vid. AEt. cit. p. zgi.fequ.) MONARDVS etiam 
huius ftirpis defcriptionetn & iconem, fed utramque imperfe- 
dlam, publicavit & docuit, Floridae Infulae incolis antiquitus 
notum fuifle huius arboris ligni ufum medicum , ab iisdem 
eundem etiam didicifle Gallos & poftea ab his Hilpanos, qui 
deinde idem lignum, ut mercem quasftuofam, in Europam 
transferre coeperunt. Curiofitatis gratia hanc ipfam ftirpem 
in Europa Groeningae 1655". primus, quantum fcimus, coluit 
fed mox iterum perdidit MVNTINGVS, nunc autem in 
variis hortis Anglise ad floris usque perfedtionem colitur, & 
quidem tam copiofe, ut Dm EHRETVS in folo horto Dn. 
GORDONI, hortulani curiofiffimi doftique, ultra quinqua¬ 
ginta invenerit; nulla autem harum arborum in Anglia cultarum 
hucusque fructum perfecit. 

Defcriptionem & figuram, quam MONARDVS tra¬ 
didit, folummodo repetierunt audtores, qui poft eum huius 
arboris mentionem fecerunt, quare eius, per fesquifeculum 
ferme ob uius egregios iam celebrata?, hiftoria parum emen¬ 
data fuit, fi excipias C, BAVHINVM, de LAET, PAR- 
KINSONVM, P. HERMANNVM, IONSTONVM 
& PLVKENETVM, qui finguli vel quaedam de floris fi¬ 
gura atque ftrudtura indicarunt, vel foliorum figuram accura¬ 
tius delinearunt, quoa additamenta Ungula in AdtiS faepius Cita¬ 
tis app. p. 300. figillatim indicavimus. Tandem a. 1737. Dn. 
HENR. CATESBY 1. c. perfedtiores omnium huius ftirpis 
partium defcriptiones & figurae, vivis coloribus illuftrata?, in 
publicum prodierunt. 

In variam magnitudinem crefcit haec ftirps, fine dubio 
pro climatis folique diverfitate. Magna fit arbor in Florida, 
Virginia & Canada, unico trunco nudo Pini mediocris forma 
afcendens ramosque in cacumine expandens. Reperiuntur 
tamen in ipfa Florida etiam minores, ut MONARDVS ipfe 
monuit, quid? quodMILLERVS affirmavit, eam fruticibus 
potius efle accenfendam, quo pari modo EHRETI figura 
( tab. LXIX, J) eam, & quidem duplici caudice atque praeterea 
ab imo ad fummitatem ferme ramis inftruflo, delineat, quo¬ 
rum uterque duodecim tantum pedes altus erat & craffior duo¬ 
decim digitos circumferentia fua explebat (vid. eius obf. cit. p. 
326,) Ne quis autem cogitet, hanc flirpem extra patriam tan¬ 
tum manere nanam, CHARLEVOIX ( Hifioire de la mu- 
velle France T. II» P, 2, p. 9.) aflerit, hanc flirpem non valde 
altam efle, eamque nunquam fupra radicem diametro pedem 
fuperare, fruticem potius tantum manere, feque ad littora flu¬ 
vii S. Jofephi vidifle plenos agros iisdem obfitos: addit tamen, 
easdem forte fuifle ftolones arborum cariarum. Radices lon¬ 
ge lateque fe extendunt & folum haud profunde penetrant. 
Sunt illae pro ftirpium magnitudine nunc tenues, nunc craflse bra- 
chiata?que, paucis fibris donatas, & permultos protrudunt ftolo¬ 
nes. Radix trunco prasftantior eft virtute medica, & cortex 
prasftantior ligno. Folia femper virent , fecundum nonnul¬ 
los vero audtumno cadunt, funtque odora, praefertim ficca, 
Color illorum eft viridis obfcurior tab. LXX. fig. a. c . quem 
alii lucidum dicunt; inferior fuperficies albicat fig. b. d. Suf¬ 
fulta funt petiolis longis & ordine alterno ramis adha?rent. 
Novella funt integra, ovalia, in extremitate obtufe mucronata 
feu elliptica tab. LXIX. fig. a. illa ligni veterioris bilobata b. 

& trilobata c. omnia glabra ad margines integerrima & tribus 
nervis feu coftis plurimisque venis lateralibus inftrudla. 


■ . 3 ? 

Ad ramorum extremitates verno tempore proveniunt 
florum gemmee, quarum involucri partes feu ftipulae fig. e. e. e. 
cadunt, quod involucrum nonnulli commune floris involucrum 
tetraphyllum perperam appellant. Ex alis foliorum novello¬ 
rum ut & infra illa oriuntur florum pedunculi longi ranlofique, 
qui racemum conftituunt. Cuilibet horum ramulorum adhae¬ 
ret foliolum lineare anguftum fig. fi. f. f. & ramulis infident 
flores parvi lutei exigui pentapetali nec raro hexapetali,. vel 
potius monopetali quinquies vel fexies profunde filii g. h. 
r. s. t , in fundo tamen integri, id quod non folum monftrat 
fig. r. verum etiam experientia probavit, dum in his floribus 
ficcatis & in aqua maceratis fegmenta nullatenus folvebantur, 
nec fine laceratione feparari poterant. 

De Plantarum genere, cui adferibenda fit haec ftirps, 
primus cogitavit PLVKENET, qui illam appellavit 
Cornum: fed LINNiEVS, floribus accuratius examina¬ 
tis declaravit, eam Lauri fpeciebus adnumerandam efle, 
idque omni iure eum fecifle, nos demonftravimus A8t. citi p» 
339. Vt autem minus aberremus, non folum, oblata occa- 
fione optata, Lauri vulgaris feu ita didtae regiae characteres 
omni accuratione poflibili examinavimus & Affi, p. 331-338* 
expofuimus- figurisque illuftravimus, verum etiam ( quum, ut 
fupra indicavimus, in Anglia frudtus haud perficitur ) a ceie- 
berr. COLLINSONO tales in ftirpis huius patria colledtos, 
expetivimus atque etiam obtinuimus, eosque in tab. LXX, fig.t. 

3 --9. * delineandos curavimus, & infuper, quia hi fruftus 
exficcatione quoad figuram & colorem valde mutati fuerunt, 
eorundem ftatum naturalem ex CATESBY opere fig.y. 1. 

2. depi&am addidimus, & denique AEt. app. p. 344-406, recen- 
fuimus quindecim Lauri fpecies genuinas, quas ab aliis indi¬ 
catas invenimus. Lauri vulgaris flirpem efle diiEciam (id eft 
cuius individuum alterum flores tantum mafculinos feu ftami- 
neos, alterum tantum femininos feu piftillatos, vel potius her¬ 
maphroditos i. e. piftillo & flaminibus inftrudtos, profert) alii 
quidem.annotarunt, led noftris obfervationibus & figuris id 
demonftravimus AEt. app. p. 332-338. Quod autem Saffafras 
arbor pariter ad hanc ftirpium claflem pertineat , Dn, 
EHRETVS demum invenit, figurisque demonftravit AEt . 
citat, obf. p. 32 6, atque MILLERVS Liet, edit , VII. 
confirma vir. 

Eiusmodi Saflafras florem ftamineum reprasfentat Tab. 
LXX. fig. g. h. & piftillatum r. j. t. v. Vterque inftrudtus 
eft flaminibus, quorum filamentis in fundo interfertse iisque bre- 
viffitno filamento affixa? funt glandulae n. 0. incerti numeri, qua¬ 
rum unam feparatam liftit fig. p. & cum breviffimo filamento 
fuo q. x. In mafculinis flamina plerumque novem fig. I. (ubi a 
corolla feparata) in femininis vero femper fex reperit Dn. EH¬ 
RETVS (vid. eius obf. cit. p. 326. 6? 327.) & in femininis 
fimul piftillum fig. s. t. quod feparatmn cum ftylo, ftigmate 
& germine oftendit fig. v. In mafculinis equidem pariter inve¬ 
nit ftylum, fed fine germine & cum ftigmate vario i. k ; qui 
vero ftylus flamini monftrofo fimilior nobis videtur. 

Floribus marcefcentibus foliola angufta f. fi. cadunt & 
fru&us feu bacca? fuccedunt. Tunc pedunculi horumque ra¬ 
muli valde elongantur rubrumque feu miniatum colorem induunt 
fig : y ■> quorum extremitas, cum fundo floris concreta, am¬ 
pliatur fig. 2. 3. & pro excipienda bacca excavatur fig. 5. 
adeoque cupulam format, fimulque rubra fit/g. 2. Bacca? pri¬ 
mum virides funt, deinde vero ca?rulefcunt fig. i,& continent 
nucem fimplicem ovato acuminatam & leviter compreflam fig , 
7. nucleo albo bilobato & amaro eiusdem figuras fig. 8,* foetam! 

Sunt, qui aliquot Saflafras fpecies vel varietates indica¬ 
runt, nempe 1. foliis crenatis feu potius dentatis, & in tres par¬ 
tes profunde ad petiolum usque divifis; 2.) foliis parvis anguftis 
& tenuibus; 3.) folio Lauri feu minori; 4.) plures ratione fa- 
poris, odoris texturasque ligni tantum differentes, de quibus 
varietatibus videantur LIERNAND VS (Rerum medicar. Nova 
Hijpania thefiaurus p. 58.) PISO (de Medicina Brafilienfi traEf 
IV. p. 98.) IO. BA VHINVS (Hifi. plantar. T. I.p. 483 ) 
MVNTINGIVS ( Waare Oefeningder Plantenp. 21. Befchr. 
der Aardgew.p. no. Phjthograph. fig. 19. PAVL, HER- 
MANNVS ( Cytiof. mat. med. ed. Henning . p. 105. edit. 
Boeder, p. 222,) MICH. BERNH. VALENTINI ( Mu ! 

I 2 (auttt 




36 


feum mufeor. p. 264. ) PETI VER ( Gazophyl. nat. & artis 
Dec. V. p. 95._) & conferantur, quas fuper iisdem annota¬ 
vimus Novor. AEtor. citator. T. II. Append. p. 323. Quum 
vero harum ftirpiutn omnium defcriptiones nimis imperfe&ae 
& obfcurae, nec illis figurae, & praecipue nulli generis cha- 
radteres additi funt, de illis plura commemorare fuperfedemus. 
Praeter has citatas ftirpes a CATESB Y T. II. t, & p. 28. de- 
fcribitur & depingitur Cornus foliis Salicis Laurea? acu¬ 
minatis, floribus albis,fru&u Saftafras , quaeftirps, fi 
foliorum figuram & floris colorem excipias, non folum baccis 
earumque cupulis & petiolis, verum etiam floris figura penitus 
convenit cum Saflafras. Floris fexum non indicat A, procul 
dubio ipfi haud cognitum, & baceas defcribit depingitque viri¬ 
des, forfan nondum maturas: ceterum ligni qualitates tacet & 
folummodo addit, hanc arborem ordinarie ultra 26. pedes non 
afcendere, folia efle alterna, eorumque petiolos pollicem 
longos, 

TAB. LXXI.1 

I, PVNICA foliis lineari-lanceolatis, caule arbore- 
fcente, flore maiore Mll. Gard. DiEt. 

Punica Limi. H. Clijf. 184. Vpf. 122, Mat. med . 37. n. 223. Spec. 
472. n. 1. Syft, N. 105^. n, 544» Roy. Lgdb. 267. Hili. Hift. 
451 - 

Punica, quae malum granatum fert, Cafalp. 141. Tournef. I. R. H. 
636. Boerh. Ind. II. 250. Ttll. Hort. Pif. 140, 

Punica fylveftris Cord. Hift. 184. a. Car id. Pl. LAix, 383- Mch. Cat. 
Pl. II. Caf. Flor. 77, Sega. Piant. Veronenf. II. 310. 

Punica five Granata malus flore fimplici Heift, Ind. II. 24, 

Punica mala Blackwell Herbal. t. 145. 

Punica malus Dakch. H. Lugd. 303. & Punica mala Cord. Hift. 
83. b. Ruell. 239. 

Malus Punica Gesn. Hort. 267, a. Matth. 193. Dod, Pempt. 794. 
Cam. Epit. 130, 131. I. B. Hift. 7 6. a. Magn.Cbar. 325* 

Malus Punica flore fimplici H. Eyft. ceftlv, arb. CP frut. Fol. 7I 

Malus Punica fativa C. B. pin , 438. Parck. Th. 1510. Par ad, 428. 
n. I. Magn. H. R. Menjp, 130, 

Malus Punica fylveftris C. B. pin. 438. Gerard. 1450, Magn, Botan. 
Monfp. 173, 

Malus Punica fpinofior agreftis I. B. Hift. 1. 78. b. 

Malus Punica five Granata Park. Par ad, 428. 

Malus Granata five Punica Gerar d, 1450. Tdbern. ic. 1033^ 

Malus Granata Stapel in Theophr , 393, Parck. Th, p. 1511. 

Malus granatus Dorft, 141. fimplici flore Parck. Par ad. p, 429.7%, 4. 

Malum Granatum, Delima Rumph, Amb, II, 94. t. 24. 

Malum Punicum Lob. Hift, 563, adverf. 419, icon. 11, 130, 

Granada Heift, Syft. 15 . Rupp. 155. 

Granata, Punica mala Blackwell Herbal. t . 149. 

Granatus flore fimplici Heucb. Ind, 21. 


II* PVNICA flore pleno maiore Tournef. I. R, 

6 J, 6 h B n r r'-t d - / 7 * Garidel * 4 ix. 383. Mch. 

Pl. H.LaJ. Flor. I, c, Linn. H, Clijff, 184. var, /3, Hali, H, C 
112. Zmn, H. Goett, 144. 


Punica Balauftifera 7 * B. Hift. 1, 82. a. 

Punica fterilis, fed peregrina in Italia Cafalp. [41. 

Punica five Granada malus flore pleno Heift. Ind. HIA, Jul, 1 .2 6, 

Malus Punica flore pleno R. R. P. H. L. Bat. 404, 

Malus Punica fylveftris maior, five Balauftium maius Park, Th 
\%\uRau II. i4 6 3i 



Malus Punica fylveftris ac fterilis, cuius flos nofiiinatur 

Dod. 794. 

Balauftia Tabem . ic, 1033. H. Eyft, Aeftiv . arb. & frut, Fol. 8>f. 1* 

Balauftia, five pleniflores Granati fylveftris Ger, 1450. 

Balauftia Hifpanica 7 . B, Hift, I, 82, 

* 

Balauftia flore pleno maiore C. B.pin. 438. Boerh. Ind. II. 250, 

Balauftium Lob. ic. II, 130, 77 , Eyft. I, c. defeript, 

Balauftium maius five Cyprinum \Park, Par ad, 42 <y.ftg. 6, 

Balauftio orientale Caft, Dur.edit, Rom, 1585* & Heu, 1617, p, 59* 
ibid. i<584. p, 60, 

Granatus flore pleno Heuch. Ind. 21, 

Granata, Punica mala Blackw. Herbal, t, 97, 

III. PVNICA foliis linearibus, caule frutefcente, 
flore minore Mll, Gard, DiEt, n. 2, 

Punica Americana, nana feu humillima Lign, Tournef' 7 , R, H, 636. 

Exfof, 4. Cytinus feu flos adhuc claufus, b. b* Perianthium feu calyx femiquinquefidus 

a facie externa, c* corolla a facie externa, d. a facie interna, e, f, calyx verticali- 
ter diffcchis, g, g, corollae petala quatuor calycis fegmentis adhuc inferta, a facie 
interna, h. petalum quintum feparatum a facie externa, i. ciusdorfum elevatum f 
h, k, ftaminum inaequalis longitudinis fafciculus extra calycem ex parte prominens, 
/. I „ idem fafciculus parietibus calycis adnatus, w. Aamen feparatum in magnitu¬ 
dine naturali, w.au&a, ubi filamentum & anthera didyma, o ♦ ovarium, 4lycis 
ima parte comprehenfum, ^.^feminum feu granorum rudimenta q, ovarium ver- 
ticaliter diffedum, r* r. ovarii operculum orbiculare feu germinis vertex conve¬ 
xus , ftylus brevis fimplex cum ftigmate capitato, p ovarium calycis feg- 
mentis coronatum in fru&unq feu malum feniim fenfimque magnitudine au&um 
excrefcens, n, u. duo tales fru&us maiorem perfedlionem confequuti , x* malum 
perfedtum feu frudus maturus, y . talis ex fumma maturitate fponte fua erepatus, 
z, & © talis verticaliter difle&us, ubi i. calycis fegmentorum feu coronae facies 
• interior cum fteminutn reliquiis aridis, 2. 2 , piflilli Hilus feu tuba perfiftens, eius 
pars inferior feu germinis vertex, ovarii operculum orbiculare & fuperius con¬ 
vexum formans, 4* 4* eiusdem pi.ftilli per fru&us medium ad petiolum usque 
continuatio, quae in varias lamellas feu pelliculas dividitur, 5* eiusmodi lamella 
femipellucida, fuper granorum loculos expanfa, horum loculorum fingulos in- 
veftiens ipfia^c gremfq fe intergerens, K. lato-is oppofiti loculi cum fuis granis 
denudatis, } talis f rudius horizontaliter difTedus, 7.7. loculi novem vel fecem 
&\n ftngulis duplex granorum feries, f iidem loculi evacuati, s, feparatum 
granum involucro fuo fucci pleno adhuc involutum, 9* grani femen feu acinus 
denudatus, g flos punicae feu Balaufkiae maioris plenus feu petalis multiplicatis 
talis verticaliter difledtus , 10. petala multiplicata ex ftaminum transformatione 
orta, 11* Piftillum cum ftylo, ftigmate & germine feu ovario, Jg Punica: nanae 
flos a facie laterali & fuperiore, uterque in c magnitudine naturali* 

Nota, Hanc imaginem Dn. EFIRETVS pinxit, Monte Peflfulano, 
ubi uti in pluribus Gaflise Narbonenfis atque Italiae regionibus 
hi frutices arboresve ad vias in fepibus arvisque frequentes 
inveniuntur, id quod etiam PETR. MAGNOLVS Bot. 
Monfpel. I . c. (ubi de Punica fylveftri agitJ) teftatur his verbis: 
„ re6le I. B. Monfpelii in fepibus provenire dicit; ea fiquidem 
„ utimur etiam pro vinearum fepimentis. „ & GARIDEL 
plantas regionis Aquarum Sextiarum recenfens , de Punica 
rariter fylveftri agens haec addit latine reddita: „ reperitur 
„ ubique in via Tholonet verfus ad quartam milliaris partem 
„ ab urbe, ad arvorum margines, quos Ribos appellant, atque 
„ aliam infra arva de Monte , au Devens , Molieres pluribusque 
„ in aliis locis ; plantatur etiam pro fepibus ftruendis ut & in 
hortis pariter ac prope praedia. SEGVIERIVS 1. c. de 
eadem Punica refert: „ in fepibus omnibus frequens eft, cum 
„ in urbis viciniis, tum in aliis locis ab illa diffitis,, & Mer¬ 
cator per Galliam Narbonenfem negotium gerens mihi affirma¬ 
vit, easdem etiam fatis frequentes efle Budiffe in Lufatia fu¬ 
periore tum in hertis , tum horum fepibus. Dum hanc fimplici 
flore arborem in horto quodam noftratium florentem inveni 
floris partes figillatim delineandas curavi; &, ut fru&us quo¬ 
que ftrudtura pateat, tales maturos a mercatore fupra memo¬ 
rato procurandos petii & inter illos unum fponte fua iam hian¬ 
tem, quaoccafione ab illo didici, eos ab arbore iam feparatos 
non amplius dehifcere, fed cum arbore adhuc iun&os ex fum¬ 
ma maturitate indeque granorum fucci turgefeentia. Partes 
quaedam floris fructusque olim propriis infignita? funt nominibus. 
Cytinum iam produxi, quo tum flores adhuc claufi, tum 
eius calyces notabantur-; flores Punicae fylveftris a botanicis 
I aeque ac medicis vocabantur Balauftia vel Balauftia?, 

quo